ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σάββατο 16 Δεκέμβρη 2000
Σελ. /40
Πέτρος Ταταρίδης

Το 16ο Συνέδριο γίνεται σε μια κρίσιμη περίοδο, όπου συντελούνται σημαντικές αλλαγές σε όλους τους τομείς της οικονομικής και κοινωνικής ζωής.

Η αναδιάρθρωση στο επίπεδο της παραγωγικής διαδικασίας έχει σαρώσει ό,τι έχτισαν οι εργαζόμενοι με κόπο και θυσίες. Η ιδιωτικοποίηση των παραγωγικών δημόσιων επιχειρήσεων είναι πλέον γεγονός. Μέσα σ' αυτές τις αναδιαρθρώσεις, δεν ήταν δυνατόν να μείνει απ' έξω η ΔΕΗ, αφού αποτελεί χώρο κερδοσκοπίας για το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο.

Η υποδομή της ΔΕΗ σε όλους τους παραγωγικούς τομείς, ορυχεία, σταθμούς και δίκτυα μεταφοράς, είναι στην υπηρεσία του κάθε αεριτζή εργολάβου. Η μετοχοποίηση της ΔΕΗ από τον Ιούλη του 2001 θα έχει σαν αποτέλεσμα τη μεγάλη αύξηση της κιλοβατώρας και αυτό θα το επιβαρυνθούν τα λαϊκά νοικοκυριά.

Οι νέες εργασιακές σχέσεις πλέον είναι γεγονός και αυτό αλλάζει το εργασιακό τοπίο και οι κατακτήσεις των εργαζομένων, που αποτελούσαν στόχο για όλη την εργατική τάξης της χώρας μας, παίρνονται πίσω. Η πλειοψηφία σε ΓΕΝΟΠ - ΔΕΗ έπαιξε σημαντικό ρόλο να περάσουν αυτά τα μέτρα. Η συμμετοχή τους στον «κοινωνικό διάλογο» αποδείχτηκε καθοριστική και έτσι μπορούμε να πούμε «άξιος ο μισθός τους».

Στο διάστημα αυτό, αναπτύχθηκαν αγώνες με μεγάλη συμμετοχή των εργαζομένων, χωρίς όμως προοπτική. Κάτω από αυτές τις δύσκολες συνθήκες, δρα η ΚΟ ΔΕΗ και προσπαθεί να φέρει τη Γενική Πολιτική Πρόταση του Κόμματος στους εργαζόμενους.

- Καλή δουλιά γίνεται με τον «Ρίζο» της Κυριακής μέσα στους εργασιακούς χώρους.

- Προϋποθέσεις στρατολογιών, ένταξη νέων εργατών στο Κόμμα υπάρχουν.

- Για όλα αυτά καθοριστικός είναι ο ρόλος της ΚΟΒ. Η πολιτική παρέμβαση στο χώρο δουλιάς είναι αυτή που καθιερώνει στη συνείδηση των εργαζομένων το Κόμμα στο χώρο τους. Επιτακτική ανάγκη, να διευρυνθούν οι συνεννοήσεις και με κοινωνικά κινήματα και οργανώσεις σε διεθνές επίπεδο. Ο δρόμος της συγκρότησης του ΑΑΔΜ είναι μονόδρομος, που έχει τη δική του μοναδική ομορφιά, για να προοδεύσει ο τόπος μας και να ευημερήσει ο λαός.


Π. Λαδόπουλος

Πιστεύω ότι στις Θέσεις γίνεται μια αναλυτική παρουσίαση τι εννοούμε μέτωπο, με ποιους θα πάμε, με ποιες πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις, ότι δε γίνεται με προϋπόθεση το σοσιαλισμό, αλλά μπορεί να ανοίξει το δρόμο, ότι οι συσπειρώσεις και εκλογικές συμμαχίες δεν είναι μέτωπο, αλλά τα ρυάκια, οι χείμαρροι, με ποιες μορφές μπορεί να πάρει την εξουσία το μέτωπο, ότι πρέπει να υπάρχει ένα επίπεδο συμφωνίας και, τέλος, ότι το ΚΚΕ διατηρεί την αυτοτέλειά του, δικαίωμα που αναγνωρίζει για όλες τις δυνάμεις που απαρτίζουν το Μέτωπο. Που σημαίνει, απλά, ότι το ΚΚΕ προπαγανδίζει τη θεωρία του και τις θέσεις του για όλα τα ζητήματα (σοσιαλισμό, ΕΕ, ΝΑΤΟ κλπ.). Παρατηρείται, όμως, μια αδυναμία κατανόησης της θέσης μας για το Μέτωπο, από τα μέλη μας θέλει παραπέρα δουλιά.

Οπως παραπέρα δουλιά θέλει και για το ΠΑΜΕ, τι είναι, τι εκφράζει, ότι δεν είναι μια συνδικαλιστική οργάνωση του ΚΚΕ, αλλά πόλος ταξικής πάλης, που, εκτός από τους κομμουνιστές, συμμετέχουν και συμπαρατάσσονται και άλλες συνδικαλιστικές δυνάμεις από άλλους χώρους, που θέλουν να αγωνιστούν ενάντια στις συμβιβασμένες ηγεσίες των ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ.

Βασική, όμως, προϋπόθεση για τη δημιουργία του Μετώπου είναι η ύπαρξη ενός Κόμματος, που θα μπορέσει να ανταποκριθεί στις δύσκολες συνθήκες της εποχής μας, που θα στηρίζεται στις αρχές του Μαρξισμού /Λενινισμού, του προλεταριακού διεθνισμού και οργανωτικά θα λειτουργεί στις αρχές του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού. Βέβαια, Κόμμα και Μέτωπο πάνε μαζί, δε φτιάχνουμε πρώτα το Κόμμα έτσι που το φανταζόμαστε και μετά το μέτωπο, αλλά συγχρόνως.

Βασική προϋπόθεση είναι η ενότητα του Κόμματός μας, η θέληση για δράση, το ιδεολογικό ανέβασμα των μελών μας και η αταλάντευτη πάλη σε κάθε μορφή οπορτουνισμού (είτε από τα δεξιά, είτε από τα αριστερά προέρχεται αυτή).



Ευρωεκλογές Ιούνη 2024
Μνημεία & Μουσεία Αγώνων του Λαού
Ο καθημερινός ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 1 ευρώ