Υποταγμένες στο κυβερνητικό "όραμα" της ΟΝΕ και οι συντάξεις του ΙΚΑ, που θα αυξηθούν κατά... 63 δραχμές την ημέρα για το 1999, ενώ το Ιδρυμα παρουσιάζεται ξανά ελλειμματικό, παρ' όλο που το έχουν "φεσώσει" στο πολλαπλάσιο
Οι εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχοι του ΙΚΑ,που στην πλειοψηφία τους παίρνουν την κατώτατη σύνταξη, δέχονται ένα νέο χτύπημα από την κυβερνητική πολιτική, την υποταγμένη στο αποκρουστικό όραμα της ΟΝΕ. Η συντριπτική πλειοψηφία της διοίκησης του ΙΚΑ,εγκρίνοντας τον προϋπολογισμό του Ιδρύματος για το 1999,δέχτηκε να αυξηθούν κατ' όνομα οι συντάξεις, έτσι ώστε οι συνταξιούχοι να πάρουν 63 δραχμές παραπάνω τη μέρα. Ταυτόχρονα, το ΙΚΑ βιώνει για μια ακόμη φορά τη διαπίστωση ενός ελλείμματος, το οποίο ξεπερνά τα 330 δισ. δραχμές,αν και πολλά περισσότερα είναι όσα του οφείλονται από τον κρατικό προϋπολογισμό και φυσικά από τις εισφορές που δεν του αποδίδουν.
Σύμφωνα με τον προϋπολογισμό του ΙΚΑ και στα πλαίσια πάντα της εισοδηματικής πολιτικής της κυβέρνησης, οι συντάξεις θα αυξηθούν κατά 1% από την 1.1.1999 και κατά 1,5% από την 1.7.1999. Η μέση ετήσια αύξηση των συντάξεων είναι 1,75%, κάτι που για τις κατώτατες συντάξεις αντιστοιχεί σε 63 δραχμές την ημέρα.
Ακόμα μεγαλύτερη είναι η πρόκληση, όταν η διοίκηση του ΙΚΑ επικαλείται την αύξηση του ΕΚΑΣ για να δικαιολογήσει τις μικρές αυξήσεις των συντάξεων! Το ΕΚΑΣ,που η ύπαρξή του απομακρύνει ακόμα περισσότερο την αποδοχή του αιτήματος για σύνδεση των κατώτατων συντάξεων με τα 20 μεροκάματα ανειδίκευτου εργάτη και το οποίο δίνεται σαν "βοήθημα" σε μικρή μερίδα συνταξιούχων, έρχεται τώρα να δικαιολογήσει την καθήλωση των συντάξεων εκατοντάδων χιλιάδων συνταξιούχων! Ο κύκλος της πρόκλησης κλείνει με τη διαπίστωση του προϋπολογισμού, ότι το κράτος δεν αποδίδει τα απαιτούμενα κονδύλια για το ΕΚΑΣ, όπως έχει υποχρέωση, με αποτέλεσμα η δαπάνη να επιβαρύνει αποκλειστικά το ΙΚΑ!
Ετσι, στο νέο προϋπολογισμό του, τον οποίο "κριτίκαραν", αλλά υπερψήφισαν τα μέλη του ΔΣ που προέρχονται από την ΠΑΣΚΕ και την Αυτόνομη Παρέμβαση,ενώ καταψήφισαν οι Δ. Μαυροδόγλου,ως εκπρόσωπος των συνταξιούχων και Θ. Κακαβάς,από την ΕΣΑΚ,αποτυπώνονται με τον καλύτερο τρόπο οι επιδιώξεις της κυβέρνησης στους τομείς που καλύπτει ο μεγαλύτερος ασφαλιστικός οργανισμός της χώρας. Δηλαδή, διαρκής και εντεινόμενη λιτότητα για την επίτευξη της "σύγκλισης"...
Αυτή η πολιτική έχει όμως δραματικές συνέπειες για τους συνταξιούχους, των οποίων οι συντάξεις έχουν χάσει 15% με την εφαρμογή των αντιασφαλιστικών νόμων, ενώ σύμφωνα με τους υπολογισμούς τους χάνουν ακόμη 25% - 30% εξαιτίας του νέου προϋπολογισμού που ετοιμάζεται να καταθέσει στη Βουλή η κυβέρνηση. Οσο για το διαβόητο ΕΚΑΣ, αν και η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι το πήραν 360.000 συνταξιούχοι, τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι το έχουν πάρει μόνο 248.500 και από αυτούς μόνο οι 185.000 το πήραν ολόκληρο. Το 1998 οι συνταξιούχοι του ΙΚΑ ήταν 810.000!
Επακόλουθο αυτής της αντιασφαλιστικής πολιτικής, η οποία βασίζεται και στις κατευθύνσεις της "Λευκής Βίβλου", είναι επίσης η πτώση της μέσης σύνταξης κάτω από τα επίπεδα του 1980. Τα κατώτατα όρια συντάξεων γήρατος - αναπηρίας, έπεσαν την πενταετία 1991-1996 από τα 20 μεροκάματα ανειδίκευτου εργάτη στα 15,3 και οι συντάξεις λόγω θανάτου από τα 18 μεροκάματα στα 13,8.Ενα ακόμα "εφεύρημα", αυτό των πολλών και "δαπανηρών" αναπηρικών συντάξεων, καταρρίπτεται, αφού οι δαπάνες για τις αναπηρικές συντάξεις του ΙΚΑ, που το 1990 ήταν 29,31% του συνόλου των δαπανών για τις συντάξεις, έφτασαν το 1996 στο 19,14%!
Οσο για το έλλειμμα που παρουσιάζεται για το 1999, σαν αιτία του προβάλλεται κυρίως η αύξηση της δαπάνης των συντάξεων, η μεταβολή προς το καλύτερο των χρονικών προϋποθέσεων συνταξιοδότησης, οι δυσμενείς δημογραφικές εξελίξεις, οι επιδράσεις της ανεργίας κλπ. Με μια πιο προσεκτική ανάγνωση θα φανεί όμως το μέγεθος του "φεσώματος", το οποίο σε ένα μεγάλο βαθμό οφείλεται στη λειψή επιχορήγηση του ΙΚΑ από τον κρατικό προϋπολογισμό, για την "κοινωνική πολιτική" που έχουν ασκήσει σε βάρος του οι εκάστοτε κυβερνήσεις.
Από το 1975 μέχρι και το 1998, οι εκάστοτε κυβερνήσεις, έχουν επιβαρύνει το ΙΚΑ με 3,492 τρισ. δραχμές! Από αυτά έχουν αποδοθεί τα 2,189 τρισ. δραχμές και η τελική επιβάρυνση του ΙΚΑ έφτασε το 1,403 τρισ. δραχμές.Τα 769,866 δισ. δραχμές διαγράφτηκαν στο μεταξύ από ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, ως ληξιπρόθεσμες οφειλές του ΙΚΑ προς πιστωτικά ιδρύματα και έτσι, σήμερα υπολογίζεται ότι οφείλονται στο ΙΚΑ περίπου 530 δισ. δραχμές!
Μόνο αυτό το ποσό αρκεί για να υπερκαλυφθεί το έλλειμμα του 1999 και να υπάρξει πλεόνασμα. Παράλληλα, το ΙΚΑ έχει να παίρνει και από την τακτική κρατική επιχορήγηση που δε δίνεται συνήθως ολόκληρη. Ακόμη περισσότερο, μόνο οι βεβαιωμένες οφειλές με τις νόμιμες προσαυξήσεις τους, από δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, φτάνουν τα 800 δισ. δραχμές.Τα στοιχεία αυτά καταρρίπτουν το μύθο του ελλειμματικού ΙΚΑ, αναδεικνύουν τις τεράστιες ευθύνες των κυβερνήσεων στο σημερινό πλασματικό έλλειμμα που παρουσιάζεται και αλλάζουν τα δεδομένα βιωσιμότητας του Ιδρύματος.
Γιώργος ΦΛΩΡΑΤΟΣ
Στη συρρίκνωση των επικουρικών συντάξεων και στο χτύπημα των κατώτατων ορίων σύνταξης, στοχεύει η κυβέρνηση με τον τρόπο που προωθεί την ενοποίηση ταμείων δημοσίων υπαλλήλων και αυτοαπασχολούμενων διά του "μίνι" ασφαλιστικού νομοσχεδίου
Οι ενοποιήσεις ασφαλιστικών Ταμείων, γίνονται για την κυβέρνηση ένα "πρώτης τάξης" πρόσχημα, προκειμένου να περάσει μια σειρά αντιασφαλιστικά μέτρα σε βάρος εργαζομένων και συνταξιούχων. Αυτό αποκαλύπτουν οι ενοποιήσεις Ταμείων, που προωθούνται με το "μίνι" ασφαλιστικό νομοσχέδιο, των οποίων τα κύρια χαρακτηριστικά είναι το χτύπημα των επικουρικών συντάξεων, αλλά και των κατώτατων ορίων κύριας σύνταξης.Ετσι, με το "μίνι" ασφαλιστικό - το οποίο αναμένεται μέσα στη βδομάδα να δοθεί στην Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή για γνωμοδότηση - μπαίνουν οι βάσεις για το γενικό σάρωμα των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, που θα ακολουθήσει με το μεγάλο ασφαλιστικό νομοσχέδιο.
Τμήμα του "μίνι" ασφαλιστικού, αποτελεί το προσχέδιο νόμου για την ενοποίηση 12 Ταμείων Αρωγής δημοσίων υπαλλήλων,που πριν λίγες μέρες δόθηκε στην ΑΔΕΔΥ.Με αυτό προωθείται δραστική μείωση των επικουρικών συντάξεων για τη μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων στο δημόσιο, αφού προβλέπει ότι η ανώτερη επικουρική σύνταξη θα είναι στο 20% της κύριας σύνταξης.Ετσι, για τα παραπάνω Ταμεία επανέρχεται σε ισχύ το άρθρο 54 του αντιασφαλιστικού νόμου της ΝΔ 2084/'92. Και αυτό, ελάχιστους μήνες μετά την τροπολογία του υπουργείου Εργασίας με την οποία υποτίθεται "πάγωνε" το συγκεκριμένο άρθρο. Η ρύθμιση αυτή προοιωνίζεται ανάλογο χτύπημα των επικουρικών συντάξεων και στον ιδιωτικό τομέα.
Η πραγματική διάσταση της μείωσης, αποκαλύπτεται απ' το γεγονός ότι η πλειοψηφία των Ταμείων Αρωγής που ενοποιούνται στο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης Δημοσίων Υπαλλήλων,χορηγούν ποσοστό επικουρικής σύνταξης πάνω απ' το 20% και μέχρι 40% της κύριας σύνταξης. Ομως ούτε και αυτό το 20% διασφαλίζεται, καθώς δίνεται η δυνατότητα στον υπουργό Εργασίας με μια απλή υπουργική απόφαση και μόνη προϋπόθεση την ύπαρξη αναλογιστικής μελέτης, να αλλάζει τα πάντα. Να καθορίζει ανώτερο ποσοστό σύνταξης, ενιαίο ποσοστό, κατώτατα όρια και ποσά συντάξεων!
Στο ίδιο πνεύμα κινείται και το προσχέδιο νόμου για την ενοποίηση των ταμείων των αυτοαπασχολουμένων - ΤΕΒΕ, ΤΣΑ (αυτοκινητιστές) και ΤΑΕ (εμπόρων) - με το οποίο μειώνονται οι κατώτερες συντάξεις για την πλειοψηφία των ασφαλισμένων σε αυτά.Συγκεκριμένα ορίζεται ότι για όλους τους ασφαλισμένους του νέου Ταμείου που δημιουργείται - επονομαζόμενου Οργανισμός Ασφάλισης Ελεύθερων Επαγγελματιών - θα ισχύουν οι κατώτερες συντάξεις του ΤΕΒΕ. Ετσι, μειώνονται οι κατώτερες συντάξεις των εμπόρων που είναι πολύ μεγαλύτερες του ΤΕΒΕ. Αν η μείωση είναι αυτόματη, η αύξηση των κατώτερων συντάξεων των αυτοκινητιστών που είναι μικρότερες του ΤΕΒΕ θα γίνει σταδιακά μέχρι το 2002. Και εδώ τα πάντα, προϋποθέσεις ασφάλισης, ασφαλιστικές κατηγορίες, τρόπος υπολογισμού της σύνταξης, κανονισμός λειτουργίας του νέου Ταμείου, κλπ. αφήνονται να ρυθμιστούν με προεδρικά διατάγματα.
Το συνδικαλιστικό κίνημα και ιδιαίτερα οι ταξικές δυνάμεις δεν είναι αντίθετο με τις ενοποιήσεις Ταμείων, αρκεί αυτές να γίνουν με όρους και προϋποθέσεις που το ίδιο έχει θέσει, όπως:
α. Να γίνονται ύστερα από επιστημονική μελέτη από την οποία να προκύπτει ότι είναι επωφελείς για ασφαλισμένους και συνταξιούχους και δε γίνονται για να "τακτοποιηθούν" απλά κάποια χρεοκοπημένα Ταμεία.
β. Να γίνονται με τη σύμφωνη γνώμη των εργαζομένων και με τη διαφύλαξη των δίκαιων κατακτήσεών τους.
γ. Τα όποια οικονομικά βάρη προκύπτουν να τα αναλαμβάνει το κράτος, το οποίο έχει και την πλήρη ευθύνη για τη σημερινή κακή οικονομική κατάσταση των Ταμείων.
Κύριος σκοπός των ενοποιήσεων θα πρέπει να είναι η δημιουργία ισχυρών Ταμείων, με ευρύτερη οικονομική βάση, που θα επέτρεπε τον καλύτερο συσχετισμό εσόδων - εξόδων.
Ντίνα ΝΤΑΒΟΥ