Τι προβλέπεται για την κατάργηση ειδικοτήτων και οργανικών θέσεων, μετατάξεις, διαθεσιμότητα, αργία υπαλλήλων
Ταυτόχρονα, αλλάζει άρδην το πειθαρχικό δίκαιο στο Δημόσιο, το οποίο πλέον θα αποτελεί μια ανεξέλεγκτα αιωρούμενη δαμόκλειο σπάθη πάνω από τα κεφάλια των υπαλλήλων. Εισάγεται σε μαζική βάση το μέτρο της αργίας, ενώ το τεκμήριο της αθωότητας του υπαλλήλου ουσιαστικά καταργείται.
Ακόμα, ανοίγει διάπλατα η πόρτα και για πολιτικές διώξεις, ενώ ο υπάλληλος θα βρίσκεται υπό έλεγχο και με την απειλή της αργίας για τη ζωή που διάγει και τις πράξεις στις οποίες προβαίνει ακόμη και εκτός εργασίας.
Συγκεκριμένα, θα τίθεται σε αργία ο υπάλληλος που επιθυμεί ένα διαφορετικό Σύνταγμα από το σημερινό ή έχει άλλη γνώμη για το πολίτευμα και την έννοια της Πατρίδας, όπως κι εκείνος που διώκεται πειθαρχικά με την κατηγορία της αναξιοπρεπούς συμπεριφοράς εντός ή εκτός υπηρεσίας.
Με το νομοσχέδιο επιτρέπονται οι μετατάξεις μονίμων υπαλλήλων και υπαλλήλων με σχέση εργασίας Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου (ΙΔΑΧ) σε όλο το μήκος και το πλάτος του Δημοσίου, λόγω μεταβολής αρμοδιοτήτων των υπηρεσιών, για την καλύτερη αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού και εφόσον μετά από αξιολόγηση προκύπτει ότι υπάρχει πλεονάζον προσωπικό. Οι εργαζόμενοι μπορούν να μεταφέρονται και σε Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου. Μετά την πράξη μεταφοράς ή μετάταξης του υπαλλήλου, μπορεί να καταργείται η οργανική θέση. Ο μόνιμος υπάλληλος που δε θα εμφανιστεί στη θέση που μετατάχθηκε θεωρείται ότι διαπράττει σοβαρό πειθαρχικό παράπτωμα και τιμωρείται τουλάχιστον με ΥΠΟΒΙΒΑΣΜΟ. Αυτός που βρίσκεται σε διαθεσιμότητα και δεν εμφανίζεται στη θέση που μετατάχθηκε ή μεταφέρθηκε ΑΠΟΛΥΕΤΑΙ. Ο εργαζόμενος αορίστου χρόνου που δεν εμφανίζεται στη νέα του θέση ΑΠΟΛΥΕΤΑΙ.
Οι μόνιμοι υπάλληλοι σε όλο το Δημόσιο, που καταργούνται οι οργανικές τους θέσεις, βγαίνουν σε διαθεσιμότητα. Η διαθεσιμότητα διαρκεί ένα χρόνο και ο υπάλληλος παίρνει το 75% του βασικού του μισθού. Οι μόνιμοι και οι αορίστου χρόνου που βρίσκονται σε διαθεσιμότητα, εφόσον δε μεταταχθούν ή μεταφερθούν ΑΠΟΛΥΟΝΤΑΙ μόλις λήξει ο χρόνος διαθεσιμότητας.
Τίθενται σε αργία όσοι υπάλληλοι:
α) Εχουν καταδικαστεί σε πρώτο ή σε δεύτερο βαθμό σε φυλάκιση και όσοι έχουν τεθεί ή θα τεθούν σε προσωρινή κράτηση ακόμη κι αν υπάρξει άρση της προσωρινής κράτησης.
β) Οι υπάλληλοι για τους οποίους έχει ασκηθεί ποινική δίωξη για: Κακούργημα, κλοπή, υπεξαίρεση, απάτη, εκβίαση, πλαστογραφία, δωροδοκία, καταπίεση, απιστία, έγκλημα κατά της γενετήσιας ελευθερίας ή οικονομική εκμετάλλευση της γενετήσιας ζωής.
γ) Για πειθαρχικά παραπτώματα όπως: Αρνηση αναγνώρισης συντάγματος και έλλειψη αφοσίωσης στην πατρίδα και στο Πολίτευμα. Παράβαση καθήκοντος. Αποκόμιση οικονομικού οφέλους ή ανταλλάγματος. Αναξιοπρεπή συμπεριφορά. Σοβαρή απείθεια. Αδικαιολόγητη αποχή από την εκτέλεση των καθηκόντων. Χρησιμοποίηση ιδιότητας ή πληροφοριών λόγω της ιδιότητας προς όφελος του ιδίου ή τρίτων. Αρνηση συνεργασίας με τις Ανεξάρτητες Αρχές, τον Γενικό Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης και τις υπηρεσίες Ελέγχου στο Δημόσιο. Φθορά από ασυνήθιστη χρήση ή εγκατάλειψη ή παράνομη χρήση, πράγματος που ανήκει στην υπηρεσία. Παράλειψη από τα πειθαρχικά όργανα δίωξης και τιμωρίας πειθαρχικών παραπτωμάτων. Μη τήρηση ωραρίου. Ανάρμοστη συμπεριφορά στους πολίτες, αδικαιολόγητη μη εξυπηρέτηση του πολίτη, μη έγκαιρη διεκπεραίωση υποθέσεων, άρνηση συνεργασίας με τα ΚΕΠ, μη ανάρτηση ή πλημμελής ανάρτηση αποφάσεων στο διαδίκτυο, μη εφαρμογή απλουστευτικών διαδικασιών και αντιγραφειοκρατικών διατάξεων.
δ) Η αργία λήγει αν εκλείψει ο λόγος για τον οποίο ο υπάλληλος τέθηκε σε αργία.
ε) Ο υπάλληλος που τίθεται σε αργία λαμβάνει κατά τη διάρκεια αυτής το 75% των νόμιμων αποδοχών του.
στ) Οσοι καταδικαστούν τελεσίδικα σε οριστική παύση ΑΠΟΛΥΟΝΤΑΙ.
Χάνουν τις οργανικές τους θέσεις (οι οποίες καταργούνται) και βγαίνουν σε διαθεσιμότητα οι υπάλληλοι υποχρεωτικής και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου (ΙΔΑΧ) και με ειδικότητα Διοικητικού, Διοικητικού - Λογιστικού, Διοικητικού - Οικονομικού και Διοικητικών Γραμματέων, οι οποίοι δεν έχουν προσληφθεί με διαγωνισμό ΑΣΕΠ ή άλλη αξιόπιστη διαδικασία πρόσληψης σύμφωνα με προκαθορισμένα και αντικειμενικά κριτήρια.
Αυτές οι οργανικές θέσεις θα καταργηθούν και οι υπάλληλοι που τις κατέχουν θα βγουν σε διαθεσιμότητα εφόσον: ο αριθμός των υπαλλήλων αυτών: α) είναι μεγαλύτερος των δέκα (10) ανά φορέα και β) ανέρχεται σε ποσοστό μικρότερο του 30% του συνολικού αριθμού των υπαλλήλων των παραπάνω κλάδων και ειδικοτήτων (Διοικητικού, Διοικητικού - Λογιστικού, Διοικητικού - Οικονομικού και Διοικητικών Γραμματέων) που υπηρετούν στον οικείο φορέα.
Οι υπάλληλοι των οποίων οι οργανικές θέσεις καταργούνται τίθενται σε ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ.
Με τη δημοσίευση του νόμου οι Διευθύνσεις Προσωπικού των φορέων μέσα σε διάστημα 3 ημερών πρέπει να στείλουν στο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης κατάλογο με υπαλλήλους που τίθενται σε διαθεσιμότητα λόγω κατάργησης της οργανικής τους θέσης και τίθενται σε αυτοδίκαιη αργία.
Σε διάστημα 10 ημερών οφείλουν να στείλουν στο υπουργείο τον αριθμό των οργανικών θέσεων που καταργούνται και τις πράξεις με τις οποίες τίθενται σε αυτοδίκαιη αργία.
Τα αφεντικά ισχυρίζονται ότι έχουν «ίδιους φόβους» με τους εργάτες και «ψηφίζουν» υπέρ των μέτρων
Με την απόλυτη ανακρίβεια ότι «ο ΣΕΒ διακατέχεται από τις ίδιες αμφιβολίες, τους ίδιους φόβους, τα ίδια διλήμματα που διακατέχουν την ελληνική κοινωνία», αναφορικά με το νέο «επώδυνο πακέτο μέτρων λιτότητας», ξεκινά η σχετική δήλωση του προέδρου του ΣΕΒ Δ. Δασκαλόπουλου, μόνο και μόνο για να δημιουργήσει μια πλαστή εντύπωση «κοινής μοίρας», για να καταλήξει στη διαστρέβλωση ότι, όπως και όλοι, «δεν πιστεύουμε σ' αυτά τα μέτρα. Κι ωστόσο ευχόμαστε να ψηφιστούν»!!!
Η «επιχειρηματολογία» του προέδρου του ΣΕΒ είναι γνωστή και εκβιαστική, ενώ η γενικότερη μεθοδολογία παραπέμπει σε φτηνή προπαγάνδα. «Εδώ που φτάσαμε χρειαζόμαστε τη νέα δόση των δανεικών για να επιβιώσουμε» σημειώνει και προσθέτει ότι «το μόνο, όμως, που κερδίζουμε με τα νέα μέτρα είναι μια νέα πίστωση χρόνου», ενώ «η εθνική μας επιβίωση εξαρτάται δυστυχώς από τις εκθέσεις αξιολόγησης της τρόικας».
Ξεμπερδεύοντας με τα «θετικά», ο πρόεδρος του ΣΕΒ δεν παραλείπει να σημειώσει ότι «εκεί μας κατάντησε ένα πολιτικό σύστημα που εδώ και τρία χρόνια υπονομεύει την αναγκαία αλλαγή», καταγγέλλει δηλαδή την «καθυστέρηση» στις «αναδιαρθρώσεις», την αδυναμία να εφαρμοστούν γρηγορότερα τα μνημόνια, παρά τις ακόμη χειρότερες συνέπειες που θα συνεπαγόταν αυτό για το λαό.
Ο Δ. Δασκαλόπουλος εμφανίζεται στη συνέχεια να κάνει ορισμένες αντιφατικές - με όσα είπε προηγούμενα - επισημάνσεις για την κατεύθυνση των μέτρων, όπως ότι «αυτή η διαχείριση δεν οδηγεί πουθενά. Καταδικάζει την οικονομία σε αργό θάνατο και εγκυμονεί εκρηκτικά κοινωνικά αδιέξοδα και πολύ επικίνδυνες πολιτικές συνέπειες. Αυτό το πακέτο μέτρων φέρνει την κοινωνία και την οικονομία μας στα όριά τους. Δεν μπορεί να υπάρξει άλλο».
Ωστόσο, αυτό που εννοούν και επιδιώκουν οι μεγαλοεπιχειρηματίες περιγράφοντας αυτά τα μέτρα με τόσο «μελανά χρώματα» - αφού έχουν φροντίσει να συνδέσουν την επιβίωση με την ψήφισή τους - είναι η συμφωνία στη διαμόρφωση ενός ακόμη χειρότερου πλαισίου μέτρων, που θα ξεπερνά ακόμη και τις απαιτήσεις της τρόικας, «ένα εθνικό μνημόνιο - ένα πρόγραμμα εθνικής ανάταξης», όπως το χαρακτηρίζει ο πρόεδρος του ΣΕΒ.