Δυναμώνει διαρκώς η προσπάθεια να εγκλωβιστεί ο λαός στις επιδιώξεις της μιας ή της άλλης μερίδας του κεφαλαίου
Η Μαρίν Λεπέν εμφανίστηκε ικανοποιημένηεπειδή το κόμμα της εδραιώνεται στην ενδοαστική αντιπαράθεση |
Νέες θέσεις εκκίνησης στην «κούρσα» υπεράσπισης του γαλλικού κεφαλαίου παίρνουν οι αστικές πολιτικές δυνάμεις στη Γαλλία, μετά την ολοκλήρωση και του δεύτερου γύρου των νομαρχιακών εκλογών, προχτές.
Το «δεξιό» UMP (Ενωση για ένα Λαϊκό Κίνημα), του Νικολά Σαρκοζί, που στην πλειοψηφία των περιπτώσεων «κατέβαινε» μαζί με το κεντρώο UDI, εξασφάλισε τον «έλεγχο» 66 νομών. Η «αριστερά» (όπως περιγράφεται το κυβερνών σοσιαλιστικό PS αλλά και άλλα σοσιαλδημοκρατικά και οπορτουνιστικά κόμματα) επικράτησε σε 33 νομούς, χάνοντας από τις προηγούμενες εκλογές 25 νομούς. Ενδεικτικό είναι το ότι χάθηκαν και σημαντικά προπύργια του PS, όπως οι νομαρχίες Κορέζ και Εσόν, περιοχές από τις οποίες εκλέγονται και οι Ολάντ - Βαλς. Το «Εθνικό Μέτωπο» της Μ. Λεπέν στο δεύτερο γύρο δεν ήρθε πρώτο σε καμία νομαρχία, αν και στον πρώτο γύρο είχε συγκεντρώσει τις περισσότερες ψήφους σε 43 νομαρχίες.
Ο Ν. Σαρκοζί έσπευσε να υποστηρίξει ότι «η αποδοκιμασία της εξουσίας είναι αναμφισβήτητη (...) Ουδέποτε μια κυβέρνηση είχε προκαλέσει μια τέτοια απόρριψη (...) Η αλλαγή έχει πάρει το δρόμο της, τίποτε δεν θα την σταματήσει». Τις επιλογές του UMP αναμένουν πολλοί, είναι χαρακτηριστικές οι αναλύσεις «αριστερών» ΜΜΕ για την «εναλλακτική» που το UMP «οφείλει γρήγορα» να παρουσιάσει, αναδεικνύοντας ότι η ντόπια αστική τάξη αναζητά άξιο πολιτικό της εκπρόσωπο, τώρα που το PS «ξεφτίζει». Στην κατεύθυνση αυτή αναμένονται εξελίξεις και ενόψει εσωκομματικών διεργασιών στη «δεξιά» μέσα στην άνοιξη, αλλά και στο πλαίσιο των χειρισμών που θα γίνουν μπροστά στις διαμερισματικές εκλογές του επόμενου Δεκέμβρη.
Στο PS δεν αποκλείεται να υπάρξουν γοργές εσωκομματικές εξελίξεις δεδομένων των «διαφωνιών» και διαφόρων «τάσεων» που ήδη ενισχύονταν (στο φόντο της γενικότερης ενδοαστικής συζήτησης για το μείγμα διαχείρισης της κρίσης και των διεργασιών που συνεχίζονται και στο αστικό πολιτικό σκηνικό της Γαλλίας). Ο Πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ δήλωσε ότι μένει προσηλωμένος στην προσπάθειά του με επίκεντρο «την απασχόληση, την απασχόληση, την απασχόληση», εννοώντας την ανάπτυξη θέσεων εργασίας με όρους που θα θέσουν σε κίνηση την παραγωγή προς όφελος των γαλλικών μονοπωλίων. Την ίδια στιγμή, ο πρωθυπουργός Μανουέλ Βαλς απέδωσε τη νίκη της «δημοκρατικής δεξιάς» στις διαιρέσεις της «αριστεράς», στο φόντο της «κινητικότητας» που ήδη αναπτύσσεται για την «πρωτοκαθεδρία» στη γαλλική σοσιαλδημοκρατία.
Από τη μεριά του «Εθνικού Μετώπου» (FN), η πρόεδρός του, Μαρίν Λεπέν, εξέφρασε ικανοποίηση για το «εξαιρετικό εκλογικό επίπεδο» του κόμματός της, που χαρακτήρισε «εφαλτήριο για τις αυριανές νίκες». Αν και το FN δεν κέρδισε πλειοψηφία σε καμιά νομαρχία εξέλεξε χιλιάδες νομαρχιακούς συμβούλους, ενώ η «Λε Μοντ» το εμφάνιζε χτες να έχει τον έλεγχο σε 31 από τα καντόνια της χώρας. Η Λεπέν ισχυρίστηκε μάλιστα ότι ενόψει των διαμερισματικών εκλογών υπάρχουν πολύ «σοβαρές ελπίδες» σε 4 ή 5 διαμερίσματα.
Θυμίζουμε ότι η διοικητική διάρθρωση της χώρας είναι ιδιαίτερα σύνθετη. Σήμερα η γαλλική επικράτεια είναι χωρισμένη σε 27 «διαμερίσματα», 101 «νομαρχίες», 342 «δήμους» και 4.032 «καντόνια» και 36.681 «κοινότητες». Σε Παρίσι και Λιόν, νομαρχία και δήμος ουσιαστικά «συμπίπτουν» και τα τοπικά συμβούλια εκλέχτηκαν στις εκλογές του περσινού Μάρτη. Στο δεύτερο γύρο η αποχή έφτασε το 50,01%.
Τη βδομάδα που πέρασε κορυφώθηκε η προσπάθεια εγκλωβισμού των λαϊκών στρωμάτων σε μια λογική συστράτευσης με «δημοκρατικές δυνάμεις» (εννοώντας τους αντιπάλους του FN), υιοθέτησης δηλαδή επιδιώξεων της αστικής τάξης. Σ' αυτό το πλαίσιο το UMP εμφανίστηκε να «ανακόπτει» δήθεν τη δυναμική του FN, όταν ακόμα και «προοδευτικές» εφημερίδες, όπως η «Λε Μοντ», έδιναν ανοιχτά «γραμμή» για ψήφο είτε στο PS είτε στο UMP και ενώ παραμένουν όλα τα ζητήματα που ενίσχυσαν τα τελευταία χρόνια το FN, πρώτα απ' όλα ως εναλλακτική για την πλουτοκρατία, που εξακολουθεί να ταλαντεύεται ως προς τους τρόπους με τους οποίους θα ανακτήσει το χαμένο της προβάδισμα, στην αγορά εντός αλλά και εκτός συνόρων.
Με δεδομένη και την απουσία μιας οργανωμένης πολιτικής πρωτοπορίας που μπορεί να καθοδηγήσει έναν αγώνα ταξικά προσανατολισμένο, ο εργαζόμενος γαλλικός λαός δέχεται μεγάλη πίεση από τις διάφορες μερίδες του γαλλικού κεφαλαίου και κινδυνεύει να γίνει έρμαιο συμφερόντων που είναι αντίπαλα στα δικά του.
Τόσο η σταδιακή «εδραίωση» του FN, όσο και η «επιστροφή» Σαρκοζί αλλά και η διαδικασία «ανασυγκρότησης» της «αριστεράς» βεβαιώνουν ότι τα αντιλαϊκά επιτελεία έχουν πιάσει δουλειά «στα γεμάτα» με δεδομένα ότι η στασιμότητα στη γαλλική οικονομία συνεχίζεται, η ανισομετρία μέσα στην ΕΕ (δηλαδή οι επιδόσεις της καπιταλιστικής Γαλλίας έναντι των ανταγωνιστών) και οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί οξύνονται διεθνώς. Ολα αυτά στρώνουν το έδαφος για τις επόμενες αντιλαϊκές επιθέσεις και φωτίζουν την επιτακτική ανάγκη οι εργάτες να οργανώσουν την αντίσταση και πάλη ενάντια σε όσους σκάβουν το λάκκο τους.
ΠΑΡΙΣΙ - ΝΤΙΣΕΛΝΤΟΡΦ.--
Στην υγεία του 28χρονου συγκυβερνήτη του μοιραίου αεροπλάνου της «Germanwings» παραμένουν επικεντρωμένες οι έρευνες για τα ακριβή αίτια του τραγικού δυστυχήματος που κόστισε τις ζωές συνολικά 150 ανθρώπων στις 24 Γενάρη στις γαλλικές Αλπεις.
Χτες, η εισαγγελία του Ντίσελντορφ ανακοίνωσε ότι ο Αντρέας Λούμπιτς είχε ακολουθήσει για αρκετά χρόνια στο παρελθόν ψυχοθεραπεία για αυτοκτονικές τάσεις, πριν γίνει πιλότος, χωρίς ωστόσο να υπάρχουν ενδείξεις για αυτοκτονικές τάσεις του 28χρονου κατά τις πρόσφατες ιατρικές επισκέψεις του ούτε και στοιχεία για σωματική ασθένεια. Ενδεικτικά των «σεναρίων» που διαμορφώνονται για την υγεία της κατάστασής του είναι και δημοσιεύματα (μεταξύ άλλων της «Νιου Γιορκ Τάιμς») σύμφωνα με τα οποία ο συγκυβερνήτης είχε πάθει αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς χιτώνα. Ανάμεσα στις δεκάδες «αποκαλύψεις» των τελευταίων ημερών είναι και η μαρτυρία της πρώην κοπέλας του Λούμπιτς που σύμφωνα με τη γερμανική «Μπιλντ» της είχε πει ότι μια μέρα θα έκανε «κάτι που θα άλλαζε όλο το σύστημα και όλος ο κόσμος θα μάθει και θα θυμάται το όνομά μου». Η ίδια συμπλήρωσε ότι «εκνευριζόταν για τις συνθήκες εργασίας, τα χρήματα δεν ήταν αρκετά, φοβόταν για τη σύμβασή του, υπήρχε υπερβολική πίεση».
Πάντως, το Σάββατο, ο στρατηγός της χωροφυλακής Ζαν Πιερ Μισέλ, υποδιευθυντής της δικαστικής αστυνομίας από τη Γαλλία δήλωσε σχετικά με τα όσα λέγονται για την υγεία του Λούμπιτς ότι «μας επιτρέπουν να προχωρήσουμε προς αυτό το σενάριο, το οποίο θεωρείται ένα σοβαρό σενάριο, όμως δεν μπορεί να είναι απόλυτα το μοναδικό». Παράλληλα, πολλοί επιμένουν ότι σαφή συμπεράσματα δεν μπορούν να εξαχθούν αν πρώτα δε βρεθεί το «μαύρο κουτί» του αεροπλάνου που καταγράφει στοιχεία της πτήσης.
Την ίδια στιγμή, διαμάχη υπάρχει για την καταβολή αποζημιώσεων από την «Λουφτχάνσα» (της οποίας θυγατρική ήταν η χαμηλού κόστους «Germanwings». Αν αποδειχτεί «ηθελημένη» ρίψη του αεροπλάνου υπάρχει νομική άποψη ότι η εταιρεία μπορεί να πληρώσει λιγότερα, από το αν η αιτία αποδοθεί σε τεχνικούς λόγους. Δεδομένο, πάντως, είναι ότι η εταιρεία έχει τεράστιες ευθύνες για την πτητική ικανότητα των πιλότων της.
Στον τόπο της συντριβής συνεχίζεται η προσπάθεια διάνοιξης δρόμων, ώστε να φτάσουν στο σημείο και οχήματα 4Χ4. Οι ερευνητές μέχρι χτες είχαν καταφέρει να «απομονώσουν» 80 κωδικούς DNA που επρόκειτο να συγκριθούν με τις οικογένειες των θυμάτων και να γίνει η ταυτοποίηση.
Η ανάπτυξη που σχεδιάζεται να έρθει πάνω στα αποκαΐδια των εργατικών αναγκών
ΡΩΜΗ.--
Χαρακτηριστικά του πώς «έρχεται» η ανάπτυξη και στη γειτονική Ιταλία είναι τα στοιχεία που το υπουργείο Εργασίας έδωσε στη δημοσιότητα για τις προσλήψεις το δίμηνο Γενάρη - Φλεβάρη 2015. Σε σύνολο 1.382.978 προσλήψεων μόνο οι 79.000 αφορούσαν συμβάσεις αορίστου χρόνου. Αν και πολλά αστικά ΜΜΕ επικεντρώθηκαν στην αύξηση των συμβάσεων ορισμένου χρόνου που σε σχέση με πέρυσι έφτασε το 35%, είναι αδύνατο να κρυφτεί η κυριαρχία των ελαστικών μορφών απασχόλησης, αφού το συγκεκριμένο είδος συμβάσεων αντιπροσωπεύει μόλις το 5,7% του συνόλου των νέων προσλήψεων. Ολοφάνερα, η μεγαλοεργοδοσία «αξιοποιεί» όλο και περισσότερο μορφές ελαστικής και προσωρινής εργασίας, ώστε να μπορεί να αυξομειώνει το προσωπικό ανάλογα με τις εκάστοτε ανάγκες της παραγωγής, συμπιέζοντας όσο περισσότερο μπορεί το «κόστος παραγωγής» και ενισχύοντας την «ανταγωνιστικότητα» των επιχειρήσεών της.
Μάλιστα, είναι ενδεικτικό ότι ακόμα και αυτή η αύξηση στις προσλήψεις με συμβάσεις αορίστου χρόνου ήρθε μετά από παροχή φορολογικών «κινήτρων» στις εταιρείες, με αντάλλαγμα δηλαδή που ισοσκελίζει τη «χασούρα» για όσους επιχειρηματίες για διάφορους λόγους δεν καταφεύγουν στις συμβάσεις ορισμένου χρόνου ή άλλες μορφές «ελαστικών σχέσεων εργασίας». Πάντως, η κυβέρνηση Ρέντσι έχει ξεκαθαρίσει ότι θα ενισχύσει με κάθε τρόπο το μεγάλο κεφάλαιο, όπως κάνει με τη μεταρρύθμιση «Job's Act» στο πλαίσιο της οποίας διευκολύνονται οι απολύσεις και διευρύνεται το περιθώριο χρήσης ελαστικών μορφών απασχόλησης.
Στο μεταξύ, το Σάββατο συγκεντρώθηκαν στη Ρώμη εργαζόμενοι από τη βιομηχανία, ανάμεσά τους εργάτες από ναυπηγεία και χαλυβουργεία. Οι εργάτες διαδήλωσαν αντιδρώντας στην άγρια επίθεση που δέχονται από κεφάλαιο και κυβέρνηση, με δεδομένο ότι ειδικά στους τομείς αυτούς η εργοδοτική επιθετικότητα κλιμακώνεται άγρια καθώς είναι σκληρή η «κόντρα» που διεξάγεται παγκοσμίως για την πρωτοκαθεδρία σε κλάδους στρατηγικής σημασίας.
Μιλώντας στη συγκέντρωση που έγινε, ο επικεφαλής του συνδικάτου των μεταλλεργατών FIOM Μαουρίτσιο Λαντίνι κατηγόρησε το κυβερνών Δημοκρατικό Κόμμα (PD) ότι εγκατέλειψε τις πολιτικές του ρίζες (που ήταν πάντα υπέρ του κεφαλαίου). Στην κινητοποίηση εμφανίστηκαν βουλευτές του PD που προβάλλονται ως «αριστερή» ενδοκυβερνητική ή εσωκομματική αντιπολίτευση, αλλά και κόμματα όπως το «Αριστερά - Οικολογία - Ελευθερία» και άλλες διαχειριστικές δυνάμεις που θέλουν να εγκλωβίσουν τους εργαζόμενους σε έναν πιο «ανθρώπινο καπιταλισμό».