Η κυβέρνηση αξιοποιεί νόμο που θέσπισε η χούντα του 1980, για να εμποδίζει απεργίες στο όνομα της «εθνικής ασφάλειας»
Μεταλλεργάτες διαδήλωσαν χτες στην Αγκυρα ότι «το δικαίωμα στην απεργία δεν απαγορεύεται» |
Την απαρέγκλιτη αφοσίωσή της στα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου επιβεβαίωσε ακόμα μια φορά η τουρκική κυβέρνηση, αυτήν τη φορά με την απόφαση του υπουργικού συμβουλίου, που ουσιαστικά απαγορεύει την απεργία που αποφάσισαν οι μεταλλεργάτες, διεκδικώντας αξιοπρεπείς μισθούς και Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (ΣΣΕ).
Σύμφωνα με κυβερνητικό διάταγμα, που υπογράφει ο πρόεδρος της χώρας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και ο πρωθυπουργός Αχμέντ Νταβούτογλου, οι απεργιακές κινητοποιήσεις, που ξεκίνησαν με απόφαση του συνδικάτου Birlesik Metal-Is σε πολλές πόλεις, «θεωρείται ότι θα βλάψουν την εθνική ασφάλεια και γι' αυτό αναβάλλονται για 60 μέρες».
Η κυβέρνηση, σπεύδοντας στο πλευρό των μεγαλοβιομηχάνων του κλάδου που θέλουν να ξεζουμίζουν ανενόχλητοι τους εργάτες, αξιοποιεί νόμο του 1980 που θεσπίστηκε λίγο μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα του Σεπτέμβρη του 1980 και οι «δημοκρατικές» αστικές κυβερνήσεις κρατούν ενεργό μέχρι σήμερα. Σύμφωνα με όσα εξηγούσε για το συγκεκριμένο νόμο η ιστοσελίδα του συνδικάτου Βirlesik Metal-Is, η κυβέρνηση έχει τη δυνατότητα να «αναστέλλει» μια απεργία, αν κριθεί ότι απειλείται η «δημόσια υγεία» ή «η εθνική ασφάλεια». Σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί συμφωνία μεταξύ εργατών - εργοδοτών έως την ημερομηνία που έχει αναβληθεί η κινητοποίηση, τότε το Ανώτατο Συμβούλιο Διαιτησίας (σ.σ. κάτι αντίστοιχο με το δικό μας ΟΜΕΔ) διευθετεί τη διαφωνία μέσα σε έξι μέρες. Σε αντίθετη περίπτωση, ακυρώνεται η δυνατότητα του εργατικού συνδικάτου (να προχωρήσει στην κινητοποίηση). Με λίγα λόγια, ή η «διαφωνία» λύνεται όπως βολεύει τα σχέδια των εργοδοτών (σ.σ. άλλωστε αυτούς εξυπηρετούν και μηχανισμοί όπως ο ΟΜΕΔ) ή οι εργάτες χάνουν το «δικαίωμά» τους να απεργήσουν.
Η κυβερνητική απόφαση προκάλεσε την άμεση αντίδραση του Birlesik Metal-Is, με τον πρόεδρό του Αντνάν Σερντάρογλου να σημειώνει: «Αυτοί που νομίζουν ότι θα υπάρξει ειρήνη στους χώρους δουλειάς, αφαιρώντας το δικαίωμα των εργατών να απεργούν θα δουν ότι κάνουν λάθος». Σήμερα, το συνδικάτο Birlesik Metal-Is προχωρά σε κινητοποίηση στην Αγκυρα, καταγγέλλοντας την προσπάθεια απαγόρευσης της απεργίας, διαμηνύοντας ότι το δικαίωμα της εργατικής τάξης στην απεργία δεν καταργείται.
Το Birlesik Metal-Is κήρυξε απεργία επ' αόριστον την προηγούμενη βδομάδα, διεκδικώντας ανθρώπινους μισθούς και Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας που θα κατοχυρώνουν ικανοποιητικές αυξήσεις για τους εργάτες του κλάδου. Στις 9 Φλεβάρη είχε αποφασιστεί να μπουν στην απεργία και άλλα εργοστάσια, από διάφορες περιοχές της χώρας.
Η εργοδοτική ένωση MESS προσπαθεί να «χτυπήσει» πολύμορφα τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, για παράδειγμα επιμηκύνοντας τη διάρκεια των Συμβάσεων από δύο (που είναι σήμερα) σε τρία χρόνια, κρατώντας καθηλωμένους μισθούς και άλλους όρους εργασίας για ακόμα μεγαλύτερο διάστημα, προσπαθώντας να εμποδίσει και έτσι την οργάνωση αγώνων. Επιπλέον, επιχειρεί να μειώσει το μέσο μισθό στον κλάδο, προτείνοντας άλλες αυξήσεις στους «παλιότερους» εργαζόμενους και άλλες, πολύ μικρότερες, σε όσους δουλεύουν λιγότερα χρόνια στον κλάδο (και αποτελούν το 70% του συνόλου του), επιδιώκοντας έτσι να σπείρει και τη διχόνοια στους εργάτες.
Επιπλέον, είναι χαρακτηριστικό ότι οι εργοδότες έστησαν και κάλπες για να «ψηφίσουν» οι υπάλληλοι της εταιρείας, αν στηρίζουν ή όχι την απεργία, κάτι που κατήγγειλε την προηγούμενη βδομάδα και το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο (ΠΑΜΕ) στην Ελλάδα, εκφράζοντας την αμέριστη υποστήριξή του στον αγώνα των Τούρκων μεταλλεργατών.
Σύμφωνα με τουρκικά δημοσιεύματα, σήμερα, αν και ο κλάδος Μετάλλου στην Τουρκία είναι ένας από τους γοργά αναπτυσσόμενους, δεδομένου ότι η χώρα έχει και μεγάλο ορυκτό πλούτο, ο μέσος μισθός κυμαίνεται μόλις στα 455 ευρώ. Η αύξηση που πρότειναν οι εργοδότες ήταν πάνω - κάτω στα 40 ευρώ.
Σε ανακοίνωσή της, η Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία (ΠΣΟ) καταγγέλλει την απόφαση της τουρκικής κυβέρνησης και εκφράζει την πλήρη συμπαράστασή της στον αγώνα των Τούρκων μεταλλεργατών.
Γκρίνια της Αγκυρας για μη «επέμβαση» στη Συρία, στο φόντο ευρύτερων επιδιώξεων της τουρκικής αστικής τάξης
ΑΓΚΥΡΑ.--
Ο Τούρκος Πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ασκεί πάλι κριτική στον ΟΗΕ, ισχυριζόμενος ότι «δεν είναι πια ικανός να ηγηθεί παγκόσμια», παίρνοντας αφορμή από την έλλειψη «παρεμβάσεων» για τη Συρία, δηλαδή την εντελώς απροκάλυπτη στήριξη που η Αγκυρα θα ήθελε να δείξει ο Οργανισμός στις δυνάμεις που αντιμάχονται την κυβέρνηση Ασαντ.
«Εχουν πεθάνει 350.000 άνθρωποι και δεν έχει γίνει ακόμα παρέμβαση (στη Συρία)», επισήμανε ο Ερντογάν, συμπληρώνοντας όλο νόημα ότι στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ αντιπροσωπεύονται μόνο τρεις ήπειροι και δεν υπάρχει φωνή «που να αντιπροσωπεύει το Ισλάμ» μεταξύ των μονίμων μελών. «Αυτό είναι δικαιοσύνη;», αναρωτήθηκε ο Ερντογάν, καταλήγοντας: «Οι συνθήκες που διαμορφώθηκαν μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο θα πρέπει να αλλάξουν».
Τα σχόλια της τουρκικής κυβέρνησης για τον ΟΗΕ δεν αποτελούν έκπληξη, συνδέονται με τις αξιώσεις της Αγκυρας να εξασφαλίσει αναβαθμισμένο ρόλο σε Μέση Ανατολή και όχι μόνο, ενώ συνεχίζονται γενικότερες ανακατατάξεις στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα αλλά και τις ενδοϊμπεριαλιστικές συνεργασίες. Η τουρκική πλευρά αυτοπροβάλλεται ως πιο άξιος υπερασπιστής των μουσουλμάνων, δίνοντας ώθηση σε σχέδια αραβικών κεφαλαίων να διεισδύσουν σε διάφορες αγορές και διεκδικώντας - όπως είναι φυσικό - τη μερίδα του λέοντος για τουρκικά μονοπώλια. Δεν είναι τυχαίες οι επισκέψεις που ο Ερντογάν έχει κάνει το τελευταίο δίμηνο στην Αφρική.
Σ' αυτή τη γραμμή κινήθηκε και η παρέμβαση του Τούρκου υπουργού Βιομηχανίας, Φικρί Ισίκ, στη Σύνοδο των υπουργών Βιομηχανίας των D-8 (Developing - 8), της «Ομάδας» που έχουν συγκροτήσει από το 1997 οκτώ «αναπτυσσόμενες» χώρες και συγκεκριμένα οι: Τουρκία, Μπανγκλαντές, Αίγυπτος, Ινδονησία, Ιράν, Μαλαισία, Νιγηρία, Πακιστάν. Καλώντας σε στήριξη των σχεδίων για κατασκευή αυτοκινήτου τουρκικής παραγωγής, ο Ισίκ δήλωσε από την Τεχεράνη - όπου έγινε η συνάντηση - ότι «πρέπει να αποτυπώσουμε αυτή τη συνεργασία με σταθερά προγράμματα και να ανέβουμε επίπεδα... Με κοινές επενδύσεις και προγράμματα μπορούμε να συμβάλουμε σημαντικά στην ανάπτυξη των οικονομιών μας. Αλλά δεν μπορούμε να το κάνουμε χωρίς τον ιδιωτικό τομέα».
Σε μια παράλληλη εξέλιξη, ερωτήματα προκάλεσε η συζήτηση που πυροδότησε στη χτεσινή ενημέρωση των συντακτών, ένα ερώτημα που υποβλήθηκε στον Τούρκο αντιπρόεδρο, Μπουλέντ Αρίντς, σχετικά με το «αν ο (σ.σ. ισλαμιστής επιχειρηματίας ιμάμης που βρίσκεται στις ΗΠΑ) Φετουλάχ Γκιουλέν έχει πεθάνει από τον Σεπτέμβρη του 2013», σύμφωνα με τη «Χουριέτ». Η δημοσιογράφος - για την οποία η «Χουριέτ» μετέδωσε ότι παλιότερα ανήκε στη δημοσιογραφική «συνοδεία» του Νταβούτογλου - επικαλέστηκε δημοσιεύματα τοπικών εφημερίδων. Πάντως, χτες, οι «Νιου Γιορκ Τάιμς» δημοσίευσαν ενυπόγραφο άρθρο του Γκιουλέν στο οποίο ασκείται κριτική στην Αγκυρα για έλλειψη δημοκρατίας. Στο μεταξύ, δημοσιεύματα ανέφεραν ότι οι τουρκικές αρχές ακύρωσαν το διαβατήριο του Γκιουλέν.
Την κυβέρνηση της Τουρκίας, που κάνοντας πράξη τις απαιτήσεις των βιομηχάνων της χώρας επεμβαίνει ενάντια στην απεργία των μεταλλεργατών, που αγωνίζονται για την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης με αυξήσεις, καταγγέλλει το ΠΑΜΕ.
Σήμερα, Τετάρτη, αντιπροσωπεία του θα πάρει μέρος στην κινητοποίηση που οργανώνει το Συνδικάτο των μεταλλεργατών της Τουρκίας, υπερασπιζόμενο το δικαίωμα των εργαζομένων στην απεργία, ενώ παράλληλα θα πραγματοποιήσει παραστάσεις διαμαρτυρίας στα τουρκικά προξενεία στην Ελλάδα. Το ΠΑΜΕ απαιτεί να παρθεί πίσω η κυβερνητική απόφαση για απαγόρευση της απεργίας και να υλοποιηθούν τα αιτήματα των μεταλλεργατών για υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης με αυξήσεις. Καλεί τους εργαζόμενους μαζικά να εκφράσουν τη στήριξή τους στον αγώνα των Τούρκων μεταλλεργατών.
Στην ανακοίνωσή του το ΠΑΜΕ αναφέρει: «Την ώρα που χιλιάδες μεταλλεργάτες είχαν κατέβει σε απεργία σε 19 εργοστάσια από τις 29 Γενάρη και προετοίμαζαν την κλιμάκωσή της με την επέκτασή της σε ακόμη 18 εργοστάσια τις επόμενες μέρες, η τουρκική κυβέρνηση υπηρετώντας προκλητικά τα συμφέροντα των βιομηχάνων προχώρησε σε απαγόρευση της απεργίας αξιοποιώντας νόμο που ακολούθησε τη χούντα του 1980, μέσω του οποίου η κυβέρνηση μπορεί να αναστείλει για 2 μήνες μια απεργία όταν συντρέχουν λόγοι "εθνικής ασφάλειας"!
Κάτω από την ίδια λογική, οι ελληνικές κυβερνήσεις πολλές φορές προσπάθησαν να μπλοκάρουν απεργιακές κινητοποιήσεις. Κοινή συνισταμένη ήταν πάντοτε η εξυπηρέτηση των συμφερόντων των καπιταλιστών, τα οποία βαφτίζονται "εθνικά συμφέροντα". Σε αυτή την κατεύθυνση και οι μεταλλεργάτες στην Ελλάδα, οι χαλυβουργοί, οι ναυτεργάτες, οι δάσκαλοι, ακόμα και οι υπάλληλοι στα σούπερ μάρκετ σέρνονται καθημερινά στα δικαστήρια διότι αγωνίζονται για τα δικαιώματά τους.
Για τους εργαζόμενους "εθνικό συμφέρον" είναι η δυνατότητα να ταΐσουν τις οικογένειές τους, να ζουν αξιοπρεπώς, να πηγαίνουν το πρωί για δουλειά και να γυρνούν ζωντανοί το βράδυ στα σπίτια τους. Η ζωή έχει δείξει ότι είναι άλλα τα εθνικά συμφέροντα των βιομηχάνων και των κυβερνήσεών τους και άλλα των εργατών και των λαών κάθε χώρας.
Το ταξικό εργατικό κίνημα της Ελλάδας καταγγέλλει τον αυταρχισμό της τουρκικής κυβέρνησης και θα εκφράσει πολύμορφα την αλληλεγγύη του στους μεταλλεργάτες της Τουρκίας. Απάντηση στην επίθεση βιομηχάνων - κυβέρνησης θα είναι η διεθνής εργατική αλληλεγγύη, το δυνάμωμα του αγώνα στην Τουρκία και σε κάθε χώρα για τα δικαιώματα των εργαζομένων».