Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές θα 'πρεπε οι εργαζόμενοι στην ΕΡΤ, μαζί με τους εργαζόμενους στην ΠΥΡΚΑΛ, στην ΕΒΟ, στην ΕΑΒ, στην ΕΛΒΟ, στο ΙΓΜΕ και όλους τους άλλους από το σύνολο των επιχειρήσεων του Δημοσίου που η κυβέρνηση έχει βάλει στο στόχαστρο, να διαδηλώνουν μαζί. Δεν έχουν όμως την ίδια γνώμη οι συνδικαλιστικές ηγεσίες ορισμένων χώρων, που, στην καλύτερη των περιπτώσεων, αντιμετωπίζουν τους υπό απόλυση εργάτες και υπαλλήλους σαν διακοσμητικό «faux bijoux» για τις προπαγανδιστικές ανάγκες διαφόρων πολιτικών περσόνων, όπως πυκνά - συχνά συμβαίνει τις τελευταίες μέρες στο προαύλιο της ΕΡΤ.
Η ζωή επανέρχεται στην κανονικότητά της. Το αποφάσισαν αυτοί που ελέγχουν τη ροή των πληροφοριών και ούτε γάτα ούτε ζημιά: Οι εργαζόμενοι στην ΕΡΤ μπορούν να αφεθούν να βράσουν στο ζουμί τους. Μαζί τους και χιλιάδες άλλοι που ακολουθούν, καθώς είναι στην ημερήσια διάταξη η διάλυση δεκάδων φορέων του Δημοσίου, ανάμεσά τους όλη η παραγωγική βάση της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.
Κάτι λεπτομέρειες μένει να ρυθμιστούν, έλεγαν χτες, ώστε η κυβέρνηση να βάλει ξανά μπροστά τις μηχανές της. Η κυβερνητική μηχανή βέβαια, δε ρετάρισε ούτε στιγμή τόσον καιρό.
Το τι πληροφορείται, όμως, ο αναγνώστης εξαρτάται απόλυτα από το ποιος ελέγχει την ενημέρωση.
Πολυσέλιδα αφιερώματα μέρες τώρα για το πώς σήκωσε αγριεμένο το βλέφαρο ο τάδε αγύρτης, τι είπε η τάδε ξανθοφορούσα, πόσο μεγάλος είναι ο πόνος του υπουργού που ανασχηματίζεται χωρίς να αναγνωριστεί το έργο του, γιατί πρέπει να διαλυθεί το ΙΓΜΕ που το έχουν κάνει ξέφραγο αμπέλι οι εργαζόμενοι, γιατί το τάδε ιατρικό σκεύασμα πρέπει να συνταγογραφείται από τον κρατικό λογιστή και όχι από το γιατρό.
Στις καλύτερες των περιπτώσεων εμφανίζεται μια έκθεση όπως αυτή για τα τρόφιμα, αλλά χωρίς την απάντηση στο, γιατί αφού υπάρχουν τροφές και οι άνθρωποι δουλεύουν δεν έχουν λεφτά για να αγοράσουν;
Παρά τους σχετικούς μύθους, το ρεπορτάζ δεν ήταν ποτέ στο φόρτε του στον αστικό Τύπο: Η πρώτη εφημερίδα κυκλοφόρησε για να διαφημίσει σαπούνια.
Απλά, σήμερα, καθώς ο Τύπος ακολουθεί ραγδαία τις τάσεις στην αγορά το κακό μοιάζει να έχει παραγίνει, για όσους ακόμα διατηρούν αυταπάτες περί αδέσμευτης και ανεξάρτητης δημοσιογραφίας.
Το ρεπορτάζ όταν δε χρησιμοποιείται ανοιχτά σαν προώθηση προϊόντων, γίνεται εργαλείο για να δημιουργηθεί συνείδηση πελάτη. Οπως αυτό στα «Νέα». Που υποβάλει στους αναγνώστες ότι είναι της μοδός να πληρώνεις στο Ιντερνετ για ειδήσεις που έτσι κι αλλιώς μπορείς να βρεις και χωρίς να πληρώσεις δεκάρα. Το ρεπορτάζ υπηρετεί την ανάγκη του συγκροτήματος να αυξήσει την πελατεία στην επί πληρωμή ιντερνετική πλατφόρμα που έχει στήσει.
Αναλόγως, το θέμα για το ΙΓΜΕ στήθηκε για να υπηρετηθεί η κυβερνητική απόφαση για το κλείσιμό του. Για την ιστορία: Ενα συνδικάτο αντί να υπογράψει σύμβαση με καθαρές αυξήσεις στο μισθό δέχτηκε να περάσει αυτή η αύξηση μέσα από ένα ασφαλιστικό συμβόλαιο. Κλασική μέθοδος στον ευρύτερο δημόσιο τομέα για να μην αυξάνονται οι κατώτεροι μισθοί που συμπαρασύρουν με την αύξησή τους και όλα τα επιδόματα αυξάνοντας τον καταβαλλόμενο μισθό. Η πατέντα ανήκει στις πρώτες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, βολεύτηκαν μ' αυτήν και οι επόμενες. Τώρα που η κυβέρνηση έβαλε πλώρη να διαλύσει το ΙΓΜΕ ανακάλυψε ότι το ασφαλιστικό συμβόλαιο είναι παράνομο. Το βγάζει στη φόρα, προετοιμάζοντας την κοινή γνώμη να δεχτεί τη διάλυση του ΙΓΜΕ ως πράξη κάθαρσης. Δεν πα' να δείχνουν τη συλλογική σύμβαση οι εργαζόμενοι, η λάσπη κόλλησε πάνω τους... Οταν και αν καθαρίσουν δικαστικά θα έχει παραμείνει η ρετσινιά.
Στον αντίποδα, στο «Ριζοσπάστη» στον περιορισμένο χώρο που διαθέτει μικρές ειδήσεις καταγράφονται μεγάλης σπουδαιότητας εξελίξεις.
- Εργάτες δήμου που προσπαθούν να οργανωθούν στο ταξικό συνδικάτο τους ακούνε από τους κυβερνητικούς και εργοδοτικούς συνδικαλιστές ότι «οργάνωση στο συνδικάτο σημαίνει οργάνωση στο ΚΚΕ και φίδι που σας έφαγε».
- Το υπουργείο κλείνει τις ΔΟΥ στα νησιά, διάφοροι διαμαρτύρονται γι' αυτήν ή την άλλη μετακίνηση προσωπικού, και μόνο στο «Ριζοσπάστη» καταγράφεται η ανάλυση που αποκαλύπτει ότι πέρα από την ταλαιπωρία των ανθρώπων, η απόφαση για το κλείσιμο των περιφερειακών εφοριών οδηγεί σε τρελά κέρδη μια σειρά ιδιωτικές εταιρείες που αναλαμβάνουν φοροεισπρακτικό έργο.
- Εργάτες σ' έναν αρχαιολογικό χώρο, στους οποίους από το νόμο δόθηκε στο μισθό και το μεροκάματο της Πρωτομαγιάς, αποφασίζουν και στέλνουν αυτό το μεροκάματο στο συνδικάτο σημειώνοντας «η Πρωτομαγιά είναι απεργία και η απεργία έχει κόστος».
- Στην Πολυκλινική, την ίδια ώρα που μεθοδεύεται το κλείσιμό της, θέλουν να βάλουν και μηχάνημα που με την είσοδο του ασθενή θα διαβάζει στο παραπεμπτικό το barcode. Δεν διαθέτει; δεν εξετάζεται!
ΤΡΟΦΙΜΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ: «Για να εξασφαλισθεί η διατροφική ασφάλεια σε διεθνές επίπεδο, θα πρέπει πρώτα να αυξηθούν τα εισοδήματα του φτωχότερου πληθυσμού της Γης, παρά να μειωθούν οι τιμές των αγροτικών προϊόντων, εκτιμά σε έκθεσή του ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) (...) «Η κύρια αιτία της διατροφικής ανασφάλειας οφείλεται στη φτώχεια και στα ανεπαρκή εισοδήματα», τονίστηκε στην έκθεση του ΟΟΣΑ που παρουσιάστηκε στις Βρυξέλλες. "Οι αγροτοδιατροφικές πηγές είναι επαρκείς, όμως πολλοί άνθρωποι είναι πολύ φτωχοί για να αγοράσουν τρόφιμα"» (στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ)
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΥΠΟΒΟΛΗΣ: «Ολο περισσότεροι καταναλωτές δηλώνουν διατεθειμένοι να πληρώσουν, κυρίως με τη μορφή συνδρομής, για να διαβάσουν online ειδήσεις στο διαδίκτυο (...) Τη νέα διεθνή τάση καταγράφει έρευνα του Ινστιτούτου Ρόιτερ για την Μελέτη της Δημοσιογραφίας, σύμφωνα με το BBC. Ενδεικτικά, μέσα σε ένα χρόνο το ποσοστό των χρηστών του διαδικτύου που διαβάζουν πληρωμένο ειδησεογραφικό περιεχόμενο, υπερδιπλασιάστηκε στη Βρετανία φθάνοντας πλέον το 9%» (στα ΝΕΑ)
ΤΟΥΣ ΦΟΡΤΩΣΑΝ ΤΗ ΡΕΤΣΙΝΙΑ: «Μηνυτήρια αναφορά στον εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών για κατασπατάληση δημοσίου χρήματος στο Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (ΙΓΜΕ) κατέθεσε ο πρόεδρος του Εθνικού Κέντρου Βιώσιμης και Αειφόρου Ανάπτυξης (ΕΚΒΑΑ) (...) το Δημόσιο διέθεσε 50 εκατομμύρια ευρώ μέσω ασφαλιστικού συμβολαίου για να δοθεί πρόσθετο εφάπαξ στους εργαζόμενους στο ΙΓΜΕ (...) Η "Κ" επικοινώνησε με τον πρόεδρο του συνδικάτου των εργαζομένων, Χάρη Σμυρνιώτη. "Δεν πρόκειται για συμβόλαιο συνταξιοδότησης, αλλά για παροχή αντί αυξήσεων, από τις οποίες παραιτηθήκαμε", αναφέρει. Ολα έγιναν μέσω συλλογικών συμβάσεων και διαιτητικών αποφάσεων και εν γνώσει της πολιτικής ηγεσίας. Η αποτυχία του συμβολαίου δεν προήλθε από κακή διαχείριση, αλλά από τη μεγάλη μείωση του προσωπικού μέσω μετατάξεων το 1999-2000 και συνταξιοδοτήσεων το 2009-2013» (στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: Σήμερα η Περιφερειακή Συνάντηση Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων
ΗΜΕΡΗΣΙΑ: Βήμα για απεμπλοκή
Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ: Απεμπλοκή από το αδιέξοδο ζητεί το κυβερνητικό σχήμα
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: Τελική σύσκεψη για επανεκκίνηση
ΕΘΝΟΣ: Επώδυνος τοκετός για νέα συμφωνία
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: Πόκερ
Η ΒΡΑΔΥΝΗ: Ωρα ΣτΕ για την τρικομματική
ΤΑ ΝΕΑ: Τρίτη και τυχερή
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ: Συμφωνία πακέτο ή ...
Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ: Σκληρά παζάρια για νέα μοιρασιά
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: Πιο κοντά οι αρχηγοί
Η ΑΥΓΗ: Δίνουν την ΕΡΤ, παίρνουν οφίτσια
Η ΕΛΛΑΔΑ: «Αντάλλαξαν» την ΕΡΤ για μερτικό στην εξουσία
«Το λουκέτο που αποφάσισε η κυβέρνηση στην ΕΡΤ, είναι κρίκος στην αλυσίδα μιας νέας ολομέτωπης επίθεσης, που έχει στην αιχμή τους εργαζόμενους στο Δημόσιο, αλλά αφορά συνολικά την εργατική τάξη και όλο το λαό. Το ζήτημα της ΕΡΤ (...) αξιοποιείται από την κυβέρνηση για να προωθήσει γενικότερους στόχους, που σχετίζονται με τη στρατηγική διαχείρισης της κρίσης σε όφελος του κεφαλαίου και με την αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού. Η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, που υπέγραψε η κυβέρνηση και εφάρμοσε πρώτα στην ΕΡΤ, αφορά συνολικά τους οργανισμούς του Δημοσίου και συνακόλουθα χιλιάδες εργατοϋπάλληλους, πέρα από εκείνους της ΕΡΤ. Οπως μάλιστα δείχνει το παράδειγμα των ΕΑΣ και των άλλων εργοστασίων της αμυντικής βιομηχανίας, με εργαλείο την επίμαχη ΠΝΠ, η κυβέρνηση ετοιμάζεται να σαρώσει παραγωγικές μονάδες στρατηγικής σημασίας (...) Ετοιμάζεται να βάλει λουκέτο σε φορείς που παρέχουν επιστημονικό έργο (...) Με την ίδια ΠΝΠ, η κυβέρνηση θα κλείσει κοινωνικές υπηρεσίες, μεγαλώνοντας το χάσμα ανάμεσα στις δημόσιες παροχές και τις πραγματικές λαϊκές ανάγκες, ενώ θα βαθύνει και η ιδιωτικοποίηση αυτών των υπηρεσιών.
Σε όλα αυτά, τα τρία κόμματα της συγκυβέρνησης έχουν συμφωνήσει. Για λόγους που σχετίζονται και με τη θέση που το καθένα διεκδικεί στην αναμόρφωση του αστικού πολιτικού συστήματος, μεγεθύνουν τη διαφωνία τους σε δευτερεύοντα ζητήματα αφού στα στρατηγικά συμφωνούν, την οποία αξιοποιούν ταυτόχρονα σαν "πρόβα τζενεράλε" για τα λουκέτα που έρχονται σε παραγωγικές επιχειρήσεις, με νέες στρατιές ανέργων και πολλαπλάσιες συνέπειες για το λαό (...) Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι στον αντίποδα αυτής της διαχείρισης, αλλά προβάλλει μια άλλη, που δίνει μεγαλύτερο ρόλο στις κρατικές επιχειρήσεις, οι οποίες όμως θα λειτουργούν με καθαρά ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Δηλαδή, σαν καραμπινάτες καπιταλιστικές επιχειρήσεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ ζητάει κι αυτός "αναδιάρθρωση της ΕΡΤ", που σημαίνει απολύσεις και συρρίκνωση. Μιλάει για "υγιή επιχειρηματικότητα", την οποία θα ενθαρρύνει το κράτος. Κοροϊδεύει το λαό ότι έτσι θα τον προστατεύσει από τις συνέπειες της καπιταλιστικής ανταγωνιστικότητας και την ένταση της εργασιακής εκμετάλλευσης.
Σ' αυτό το δρόμο ανάπτυξης, ο λαός έχει μόνο να χάσει. Η πορεία σε βάρος του δεν πρόκειται να αντιστραφεί, ούτε καν να αναχαιτιστεί προσωρινά, αν στην ημερήσια διάταξη της πάλης του δεν μπει η προοπτική του άλλου δρόμου ανάπτυξης, με ενότητα της εργατικής τάξης και συμμαχία με τα λαϊκά στρώματα που έχουν συμφέρον να αντιπαλέψουν τη στρατηγική των μονοπωλίων, διεκδικώντας αυτά να γίνουν λαϊκή περιουσία. Οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν αυτή την αναγκαιότητα, που είναι ο πυρήνας της πρότασης διεξόδου του ΚΚΕ» (από άρθρο στον ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ).