Εντεκα μέρες πριν την κάλπη και τα αστικά κανάλια επιμένουν να κρατάνε την πολιτική αντιπαράθεση στο επίπεδο της αναμετάδοσης διαφόρων παραπολιτικών. Χτες, έκαναν κεντρικό θέμα το πού βρίσκεται ο Παπανδρέου. Προχτές, έκαναν ντόρο με μια δήλωση του Καραμανλή, πλασάροντας αγωνία για το πού βρίσκονται οι «υπεύθυνοι» της κρίσης. Γνωρίζουν, βέβαια, ότι οι ευθύνες για ό,τι παθαίνουν τα λαϊκά στρώματα δεν ανήκουν αποκλειστικά στους ήδη ξεπερασμένους από τη ζωή πρώην ηγέτες των αστικών κομμάτων, αλλά αυτοί είναι ο ανέξοδος στόχος ώστε να μένει στο απυρόβλητο η κοινή αντεργατική πολιτική που εφαρμόζουν τα κόμματα του κεφαλαίου, ειδικά η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ τόσο στη διαχρονική παρουσία τους στο πολιτικό σκηνικό, όσο και σήμερα που συγκυβερνούν.
Την ίδια ώρα το μεγάλο αφεντικό διά στόματος κεντρικού τραπεζίτη είπε και ελάλησε: Καλά πάτε! Συνεχίστε με συνέπεια έτσι. Το «καλά» είναι οι τσακισμένοι μισθοί. Το «καλά» είναι η υποταγή των πάντων στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Κατά συνέπεια η διαταγή του είναι «τα κεφάλια μέσα» γιατί, όπως λέει, παραμονεύει «εκτροπή». Τι ονομάζει εκτροπή; Την όλο και πιο έντονα εκφρασμένη θέληση του λαού να βγει έξω από την Ευρωπαϊκή Ενωση καθώς αναγνωρίζει σ' αυτή μία από τις βασικές αιτίες της συμφοράς του.
Το αφεντικό επιχειρεί να ταυτίσει στη συνείδηση των λαϊκών στρωμάτων τα συμφέροντα της τάξης του με τη σωτηρία της χώρας. Μόνο που η χώρα η δική του και η χώρα των εργατών είναι δύο διαφορετικές χώρες.
Οι εργάτες έχουν συμφέρον να αποδεσμευτεί η χώρα τους από την ΕΕ. Εχουν συμφέρον να εγκαταστήσουν τη δική τους εξουσία, τη λαική. Αρα έχουν συμφέρον να καταδικάσουν όσους έχουν ευαγγέλιο την ΕΕ.
Οσο κι αν προσπαθούν τα αστικά κανάλια να μη γίνει συζήτηση για τη βάση της αντιπαράθεσης που πρέπει να εκφραστεί και εκλογικά, η καθημερινότητα αναδεικνύει τον αντίπαλο στην εξουσία του κεφαλαίου, στην ΕΕ, στα κόμματα του κεφαλαίου.
Τα κανάλια και οι εφημερίδες των αστών θυμήθηκαν παραμονή των εκλογών ότι υπάρχει έλλειμμα ενημέρωσης. Γεγονός είναι ότι η ζωή της εργατικής τάξης βρίσκεται εκτός της καθημερινής θεματολογίας των αστικών καναλιών. Οταν τα αστικά κανάλια μιλάνε για ενημέρωση, αναφέρονται στη δική τους ανάγκη να παρουσιάσουν ένα εκλογικό «ντιμπέιτ» από το οποίο θα απουσιάζουν οι εργατικές θέσεις. Το κακό γι' αυτούς είναι πως η πραγματική αντιπαράθεση γίνεται καθημερινά έξω από τα κανάλια, στους χώρους δουλειάς, γεγονός που προσπαθούν να κουλαντρίσουν, αλλά εις μάτην. Εδώ κολλάει και το «είναι αργά για δάκρυα Στέλλα» για τα δάκρυα του αρθρογράφου που εγκαλεί τους ψηφοφόρους γιατί δε βλέπουν αντίπαλο κάποια πρόσωπα αλλά το σύνολο των κομμάτων που έχουν δυναστεύσει το λαό.
Κοντός ψαλμός πλέον. Στις 11 μέρες που μείνανε αφήνουμε τους αστούς στις αγωνίες τους και πόρτα πόρτα, άνθρωπο τον άνθρωπο μεταδίδουμε το κάλεσμα του ΚΚΕ: Για ισχυρό λαϊκό κίνημα, ικανό να αντιπαλέψει τον αντίπαλο, ισχυρότερο ΚΚΕ - εγγύηση ότι οι αγώνες του λαού δε θα εκταμιευτούν στο ταμείο όποιας αστικής κυβέρνησης, αλλά θα γίνουν βάση για ένα ακόμα βήμα μπροστά, το βήμα που δε δίνει το δικαίωμα στους αστούς να κυβερνούν, το βήμα που διακηρύσσει πως τα λαϊκά στρώματα έχουν τη δύναμη να ανατρέψουν την εξουσία της αστικής τάξης, ανοίγουν δρόμο για τη δική τους εξουσία, μέχρι τότε αντιπαλεύουν κάθε μέρα την αντεργατική αντιλαϊκή επέλαση.
Στο ενδιάμεσο θα δούμε την Πρωτομαγιά τον Σαμαρά να ανακαλύπτει, όπως έχει κάνει πριν απ' αυτόν ο Παπανδρέου, το Λαύριο.
Η απάντηση έχει ήδη προαναγγελθεί: Η εργατική τάξη διαδηλώνει την Πρωτομαγιά έξω από τη «Χαλυβουργία», εκεί όπου πάνω από έξι μήνες η τάξη του Σαμαρά και του Βενιζέλου εισπράττει καθημερινά την απόφαση των εργατών να μη σκύψουν το κεφάλι, να βγουν νικητές.
ΤΟ ΑΦΕΝΤΙΚΟ: «Τα δύο τελευταία χρόνια υπήρξε βελτίωση της ανταγωνιστικότητας, η οποία οφείλεται κυρίως στη μείωση του κόστους εργασίας (...) αυτή είναι μια θετική εξέλιξη (...) απαιτείται πλήρης ετοιμότητα από την πρώτη κιόλας ημέρα της μετεκλογικής περιόδου (...) που θα υπηρετεί την ανταγωνιστική λειτουργία των αγορών (από την έκθεση Προβόπουλου / ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ).
ΤΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΜΕΣΑ: «Το σκηνικό πολυδιάσπασης του πολιτικού συστήματος (...) ευλόγως προκαλεί μέγιστη ανησυχία σε θεσμικούς παράγοντες της χώρας (...) Ο διοικητής της κεντρικής τράπεζας (...) διατυπώνει το πραγματικό δίλημμα των εκλογών, που δεν είναι άλλο από το αν η χώρα θα παραμείνει στην Ευρώπη και το ευρώ ή θα οδηγηθεί δεκαετίες πίσω και εκτός ευρωπαϊκών θεσμών (...) οι πολιτικές ηγεσίες οφείλουν να αντιληφθούν ότι οι όποιες κομματικές ή άλλες σκοπιμότητες (...) αποτελούν περιττή πολυτέλεια, αν όχι επικίνδυνη εκτροπή από το στόχο για τη σωτηρία της χώρας (στην ΗΜΕΡΗΣΙΑ).
Η ΟΜΟΛΟΓΙΑ: «Οσοι γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα στην ΕΕ πιστεύουν ότι η επόμενη κυβέρνηση θα έχει κάποια χρονικά περιθώρια, ίσως έως τον Σεπτέμβριο, για να πειραματιστεί με κάποιου είδους μίνι επαναδιαπραγμάτευση που μπορεί να αποφέρει την επιμήκυνση της δημοσιονομικής προσαρμογής κατά ένα έτος ή κάτι παρόμοιο (...) το τι θα συμβεί θα εξαρτηθεί από τι είδους κυβέρνηση θα προκύψει στις εκλογές, πόσο καλά θα "διαβάσει" αυτή η κυβέρνηση τις προθέσεις των σκληρών συνομιλητών της και μέχρι πού θα θελήσει να τραβήξει το σχοινί μιας επαναδιαπραγμάτευσης (...) σήμερα υπάρχει ένα πολύ μεγάλο ποσοστό Ελλήνων που νιώθει και πιστεύει ότι δεν θα χάσει τίποτα απολύτως αν η χώρα πέσει στον γκρεμό ή πάει στη δραχμή» (από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ).
Η ΠΡΟΚΛΗΣΗ: «Στις προεκλογικές περιόδους αποτελεί υποχρέωση των κομμάτων και των ηγετών τους να παρέχουν στην κοινή γνώμη τη μεγαλύτερη δυνατή ενημέρωση (...) η απαίτηση του εκλογικού σώματος για ενημέρωση είναι αυξημένη (...) θα πρέπει όλοι να έχουν κατά νου ότι ζούμε σε μια περίοδο που είναι διαπιστωμένη η αντίδραση της κοινής γνώμης απέναντι σε όποιους και όσους αμφισβητούν τα δικαιώματά της» (στο ΕΘΝΟΣ).
«ΕΙΝΑΙ ...ΑΡΓΑ ΓΙΑ ΔΑΚΡΥΑ ΣΤΕΛΛΑ»: «Στις προσεχείς κάλπες οι πολίτες ετοιμάζονται να ανατινάξουν το πολιτικό σύστημα (...) ο θεός να βάλει το χέρι του (...) αντί με την ψήφο τους να απαξιώσουν συγκεκριμένα πρόσωπα θα απαξιώσουν τα μεταπολιτευτικά κόμματα και τη Βουλή» (από άρθρο στα ΝΕΑ).
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: ΝΑ ΜΗ ΣΚΟΡΠΙΣΕΙ Η ΨΗΦΟΣ δεξιά και αριστερά σε αυταπάτες
ΗΜΕΡΗΣΙΑ: Ορος επιβίωσης η συναίνεση
ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ: Ανάπτυξη με μεταρρυθμίσεις
Ο ΛΟΓΟΣ: Αυξημένο 2% το οικογενειακό καλάθι
Η ΒΡΑΔΥΝΗ: Η ακυβερνησία απειλεί συντάξεις και ασφαλιστικά ταμεία
ΑΥΡΙΑΝΗ: Τελευταία αθλιότητα της συμμορίας των δοσιλόγων
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: 200.000 πλαστές συντάξεις
Η ΑΥΓΗ: Ξαναζεσταμένοι εκβιασμοί
ΤΑ ΝΕΑ: Ο Ολυμπιονίκης και ο δικαστής
ΕΘΝΟΣ: Μήνυμα για την Ελλάδα που αγωνίζεται
Η ΝΙΚΗ: Ποιοι και πώς σήκωσαν τον Πύρρο του ΠΑΣΟΚ
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: Εμμισθος της ΕΥΠ υποψήφιος βουλευτής
«Ο λαός να χρησιμοποιήσει την πολιτική του πείρα. Να ξεμπλέξει με ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, όχι μόνο γιατί του έκαναν τη ζωή κόλαση, αλλά γιατί είναι κόμματα του κεφαλαίου. Να μην πέσει στα διλήμματα, στους φόβους, στις αυταπάτες.
Προπαγανδίζεται ότι οι γαλλικές εκλογές θα αλλάξουν το χάρτη στην Ευρώπη, αλλά τίποτα δε θα αλλάξει στην ΕΕ, αν εκλεγεί ο Ολάντ. Λένε για αναδιαπραγμάτευση του Συμφώνου για το ευρώ. Μπορεί να γίνει. Θα έχει όμως έξω από την ατζέντα τη ζωή των εργαζομένων. Η αναδιαπραγμάτευση θα αφορά τους ανταγωνισμούς ανάμεσα στους Γάλλους επιχειρηματίες, στους Γερμανούς, στους Αγγλους, στους Ιταλούς, στους Ισπανούς, γιατί καθώς η κρίση θα βαθαίνει, θα κοιτάξουν πώς θα υποστούν λιγότερο τις συνέπειές της. Ο γαλλογερμανικός άξονας μπορεί να υποστεί μια ρωγμή, αλλά τίποτα σε όφελος των λαών. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα να πιστεύει κανείς ότι μπορεί να γίνει διαπραγμάτευση στα πλαίσια της ΕΕ, δίχως ένα πανίσχυρο στην Ελλάδα κίνημα, χειραφετημένο από τις φοβίες και τις αυταπάτες για το τι αντιπροσωπεύει η ΕΕ.
Ενα κίνημα που συγκρούεται μόνο με την εκάστοτε κυβέρνηση και τα εκάστοτε κόμματα εξουσίας και δε συγκρούεται με την τάξη που υπηρετούν αυτά τα κόμματα δηλαδή, τραπεζίτες, βιομήχανους, εφοπλιστές, γιατί αυτοί κυβερνούν μέσω των κομμάτων τους, δεν φέρνει αποτέλεσμα. Περίσσεψαν στην Ελλάδα οι αγανακτισμένοι, οι πλατείες, οι απεργίες, οι βρισιές ενάντια σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Δε φτάνει. Ο λαός να σηκώσει ανάστημα απέναντι στην εξουσία του κεφαλαίου» (το σχόλιο στον ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ).