Ολο το αστικό πολιτικό σύστημα μπορεί να ταρακουνηθεί! Και πρέπει να γίνει. Σε πρώτη φάση με μαζικό απεγκλωβισμό από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, με δυνάμωμα του ΚΚΕ.
ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, το σύνολο του αστικού πολιτικού κόσμου, πρέπει να νιώσουν ότι χάνουν το χαλί κάτω από τα πόδια τους. Η μαζική ενίσχυση των ψηφοδελτίων της «Λαϊκής Συσπείρωσης» είναι αυτό που θα κάνει τη διαφορά.
Αυτοί που με το «καλημέρα» σπέρνουν τρόμο: (θα τα χάσεις όλα αν δεν ψηφίσεις τους υποψήφιους της κυβέρνησης), αυτοί που στηρίζουν την πολιτική του κεφαλαίου, αλλά πλασάρονται σαν καλύτεροι διαχειριστές της (όσοι μιλώντας για «αντιμνημόνιο», καλούν σε «διαφορετικό μείγμα πολιτικής» για την στήριξη των καπιταλιστών), όλοι όσοι αξιώνουν από τα λαϊκά στρώματα να γλείψουν εκεί που φτύνουν, όλοι αυτοί πρέπει να πάρουν μια περήφανη απάντηση: ΚΚΕ!
Μέρα που είναι σήμερα, άρχισαν από χτες τα πανηγύρια.
Με τον Ραγκούση χτες το πρωί να δίνει το στίγμα από τη συχνότητα του Mega: «Η Ελλάδα είναι σε συνθήκες πολέμου. Το Μνημόνιο είναι τα όπλα μας, τα πυρομαχικά μας. Η αντιπολίτευση δε βάλλει εναντίον των εχθρών. Βάλλει εναντίον των όπλων. Εχουμε βγει στη μάχη μαζί με τον ελληνικό λαό και αυτοί πισώπλατα αντί να χτυπάνε τον εχθρό χτυπάνε τα όπλα και τα πυρομαχικά. Ο πρωθυπουργός λέει "ελληνικέ λαέ να έχεις επίγνωση ότι αυτός που έχει βάλει σκοπό να πλήξει τα μόνα όπλα και πυρομαχικά που έχουμε, αν αυτός αποκτήσει δικαίωμα με τις εκλογές ή αργότερα να μου πει ότι δεν δικαιούμαι για να πολεμώ, εγώ θα σε ρωτήσω, ελληνικέ λαέ, αν έχω δικαίωμα να πολεμώ"».
Και για να μη μείνει άντερο σε τηλεθεατή, μας αποτέλειωσε όταν στην ερώτηση «ποιος είναι ο εχθρός», απάντησε «η τρόικα»!
Πέρα από το γελοίο του πράγματος μείναμε με την απορία: πώς γίνεται το μνημόνιο με την τρόικα, να είναι όπλο ενάντια στην τρόικα;
Θέλουν, λένε, να σώσουν τη χώρα. Και πώς θα το κάνουν; Με νόμους, όπως αυτός που περνούσε χτες από τη Βουλή και με τον οποίο παραχωρείται ο ΟΣΕ στο πολυεθνικό κεφάλαιο. Με τα μέτρα που πήραν κι αυτά που θα πάρουν για να χάσουν ακόμα πιο πολλά οι εργαζόμενοι.
Φαίνεται παράλογο, δεν είναι. Είναι το συμφέρον της αστικής τάξης κι έτσι πολιτεύεται. Γι' αυτό ακριβώς και πρέπει να καταψηφιστεί. Οχι γιατί οι εκλογές θα λύσουν το πρόβλημα, αλλά γιατί ένα τέτοιο μήνυμα που περιέχει καταψήφιση όλων αυτών και υπερψήφιση του ΚΚΕ, θα ανοίξει το δρόμο για άλλες εξελίξεις. Θα δυναμώσει το κίνημα που αμφισβητεί αυτόν το «μονόδρομο» και προβάλλει άλλο δρόμο ανάπτυξης.
Η ευρηματικότητά τους εξαντλείται. Για την προώθηση της απόλυτης ελαστικοποίησης στις εργασιακές σχέσεις, το μέλι ήταν - κι αυτό συνεχίζουν να πλασάρουν - η διευκόλυνση των γυναικών. Τώρα, συμπληρώνουν, ότι οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις θα βοηθάνε να γεννιούνται και παιδιά. Ομολογούμε πως μας είχε διαφύγει το γεγονός ότι τα νέα ζευγάρια δεν τολμούν να κάνουν παιδιά γιατί δεν είναι ελαστικές οι εργασιακές σχέσεις.
Μια εκδρομή είχαν τα γερόντια κι αυτή κομμένη πια, λέει ο αρμόδιος τραπεζίτης. Μικρή η ζημιά, αν σκεφτείς πως ήδη έχουν μειώσει τις συντάξεις σ' όσους πρόλαβαν να συνταξιοδοτηθούν, και οι επόμενοι δε θα δουν σύνταξη ούτε με το κυάλι.
Κατά το «κάθε πόλη και στάδιο», το νέο σύνθημα είναι «κάθε πανεπιστήμιο και η πολυεθνική του» (αυτό σημαίνει «εξωτερικές οικονομίες» που λέει ο Προβόπουλος).
Απ' όπου κι αν τους πιάσεις έχεις κάθε λόγο όχι μόνο να αντισταθείς, αλλά να βρεις τρόπο να μη μείνει τίποτα όρθιο απ' όλη αυτή τη σαπίλα. Και ο δρόμος τελικά ήταν και παραμένει πράγματι ένας: Ολο και πιο ισχυρό ΚΚΕ!
Ο ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΚΟΛΑΣΗ: «"Οι ευέλικτες ρυθμίσεις του χρόνου εργασίας, τα κέντρα παροχής φροντίδας για παιδιά και άλλα εξαρτώμενα άτομα, καθώς και τα δικαιώματα άδειας έχουν συνήθως ως αποτέλεσμα την αύξηση των ποσοστών απασχόλησης τόσο των γυναικών όσο και των ανδρών, αλλά και περισσότερο σταθερά ποσοστά γεννήσεων", δήλωσε η αντιπρόεδρος της Κομισιόν και αρμόδια για θέματα δικαιοσύνης, θεμελιωδών δικαιωμάτων και ιθαγένειας Επίτροπος Βίβιαν Ρέντινγκ. "Σε καιρούς οικονομικής επιβράδυνσης, οι ευέλικτες ρυθμίσεις εργασίας μπορούν να βοηθήσουν τους εργαζομένους να μην χάσουν την εργασία τους. Πρέπει να διατηρήσουμε την πρόοδο που επιτελέστηκε όσον αφορά τις φιλικές προς την οικογένεια δομές της αγοράς εργασίας: τόσο η ευελιξία όσον αφορά τις ρυθμίσεις του χρόνου εργασίας όσο και η ισότητα των φύλων αποτελούν σημαντικές προϋποθέσεις για την ανάκαμψη της οικονομίας" εκτίμησε η Επίτροπος» (το θέμα στο ΒΗΜΑ / ηλεκτρονική έκδοση)
ΕΥΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ: «Πολλοί φορείς που χρηματοδοτούνται από τους δήμους, όπως π.χ. τα ΚΑΠΗ, θα πρέπει να αναστείλουν ορισμένες δραστηριότητες, όπως π.χ. εκδρομές στο εξωτερικό ή δωρεάν διακοπές, για μία πενταετία, έως ότου αποκατασταθεί η δημοσιονομική σταθερότητα στη χώρα (...) Οι λειτουργικές δαπάνες των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ είναι εξαιρετικά υψηλές και θα πρέπει να γίνει κάθε προσπάθεια για τη συγκράτησή τους (...) Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι στην τριτοβάθμια εκπαίδευση δεν υπάρχουν σημαντικές "εξωτερικές οικονομίες" (...) Ισως θα έπρεπε να αυξηθούν οι υποτροφίες και τα φοιτητικά δάνεια (...) Θα ήταν σκόπιμο οι δημόσιοι τηλεοπτικοί σταθμοί να συγχωνευθούν σε έναν ή δύο και να καλύπτουν περισσότερο από το 70% του κόστους λειτουργίας τους με έσοδα από διαφημίσεις, όπως συμβαίνει και με τους ιδιωτικούς σταθμούς. Το σημερινό έσοδο που εισπράττεται μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ θα ήταν σκόπιμο να διατεθεί για τη μείωση του δημόσιου χρέους» (από τις δηλώσεις του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας /σ' όλα τα ΜΜΕ).
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: ΚΑΜΙΑ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ στους εκβιασμούς κυβέρνησης - κεφαλαίου
ΤΟ ΒΗΜΑ: Κλείστε τα ΚΑΠΗ
ΗΜΕΡΗΣΙΑ: Κλείστε κρατικές υπηρεσίες
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ: Στα δυο στενά
ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ: ΜΙΚΡΟΤΕΡΟ ΚΡΑΤΟΣ και μείωση φόρων
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ: ΠΡΟΒΟΠΟΥΛΟΣ: ΑΣΕ ΤΙΣ ΕΞΥΠΝΑΔΕΣ ΚΥΡΙΕ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
ΤΑ ΝΕΑ: Το δίλημμα Γιώργου τσουρουφλίζει τη ΝΔ
ΕΘΝΟΣ: ΒΕΤΟ ΔΝΤ για τις πρόωρες εκλογές
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: Θύελλα προκαλεί το εκλογικό δίλημμα
EΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: Πρωθυπουργός ΥΠΟ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ
Η ΑΥΓΗ: Δεν πείθει ούτε το ΠΑΣΟΚ
Η ΒΡΑΔΥΝΗ: ΟΧΙ στο φασισμό - ΟΧΙ στο Μνημόνιο
ΑΥΡΙΑΝΗ: ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΤΑΡΡΕΙ ΚΑΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
Είναι φανερό πως επιδιώξεις όπως η κυριαρχία των ελαστικών μορφών απασχόλησης και των ατομικών διαπραγματεύσεων των εργαζομένων με την εργοδοσία, κάθε άλλο παρά προσωρινή θα είναι. Αλλωστε η κυβέρνηση, τα κόμματα του κεφαλαίου και οι εργοδοτικές ενώσεις έχουν ξεκαθαρίσει πως οι σημερινές συνθήκες δίνουν την ευκαιρία να γίνουν όσες μεταρρυθμίσεις δεν έχουν γίνει εδώ και χρόνια.
Την ώρα που οι λαϊκές οικογένειες δυσκολεύονται να ικανοποιήσουν ακόμα και βασικές τους ανάγκες (όπως το ρεύμα, το τηλέφωνο, τη θέρμανση, ακόμα και τη διατροφή των μελών τους), οι κοινωνικοί «εταίροι» δεν απαντούν απλά με ... αδιαφορία. Αλλά, λένε στους εργάτες πως πρέπει να έχουν αγωνία (και να κάνουν οποιεσδήποτε θυσίες χρειαστεί) για τις δυσκολίες που έχει κάθε πολυεθνική να κερδίσει το μεγαλύτερο κομμάτι της εκάστοτε πίτας. Προσπαθούν και με αυτόν τον τρόπο να κρατήσουν τους εργάτες εγκλωβισμένους στην αντίληψη ότι θα σωθούν αν σωθεί η εργοδοσία τους. Ομως η καθημερινή πείρα, μαρτυρά το ακριβώς αντίθετο: όσο δυναμώνουν οι εργοδότες ως τάξη, όσο δυναμώνουν τα μονοπώλια και συγκεντρώνεται ο πλούτος σε όλο και λιγότερα χέρια, τόσο δυσχερέστερη γίνεται και η θέση του εργαζόμενου λαού.
Αναδεικνύεται ακόμα μια φορά για τους εργάτες, πως κάθε φορά που κερδίζει η μεγαλοεργοδοσία, εκείνοι θα χάνουν. Αρα και πως, για να κερδίσουν αυτοί, πρέπει να μετρήσει ήττες ο ταξικός τους αντίπαλος, τα μονοπώλια και οι πολιτικοί - συνδικαλιστικοί τους υπηρέτες ως την οριστική ανατροπή τους.
(Τα αποσπάσματα από το κύριο άρθρο στο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ).