Η επίθεση στους απεργούς χαλυβουργούς είναι διαπιστευτήριο και κράχτης στην ντόπια και ξένη μεγαλοεργοδοσία
Icon |
Εικόνες από το μέλλον που θέλουν να επιβάλουν κυβέρνηση και εργοδότες: Τα εργοστάσια να λειτουργούν με το καμτσίκι της αστυνομίας, για να μη σηκώνουν κεφάλι οι εργάτες |
Ο πρωθυπουργός σπεύδει να κάνει επίδειξη της αποφασιστικότητας της συγκυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ, να κλιμακώσει την κρατική βία και την τρομοκρατία, για να φέρει σε πέρας την αποστολή της, που δεν είναι άλλη από την υλοποίηση του σχεδίου εξόδου από την κρίση προς όφελος της πλουτοκρατίας.
Απαράβατος όρος για να στεφθεί με επιτυχία το σχέδιο αυτό είναι βέβαια να μειωθεί δραστικά το λεγόμενο «εργατικό κόστος», να γίνουν δηλαδή πιο φτηνοί οι εργάτες. Και, ταυτόχρονα, να είναι υπάκουοι και σκυφτοί, για να μην μπαίνουν εμπόδια στους εργοδότες σαν τάξη, να μην αναπτύσσονται ριζοσπαστικοί αγώνες, να υπομένουν οι εργαζόμενοι και τα άλλα λαϊκά στρώματα στωικά τη σφαγή τους, για να βγει η πλουτοκρατία με τις λιγότερες δυνατές απώλειες από την κρίση.
Από αυτή τη σκοπιά, ο ηρωικός αγώνας των χαλυβουργών, σαν παράδειγμα προς μίμηση από τους άλλους εργαζόμενους, βρίσκεται στο στόχαστρο της κυβέρνησης, των κατασταλτικών και προπαγανδιστικών της μηχανισμών. Αυτό που έκανε ο πρωθυπουργός ήταν να ξεκαθαρίσει ότι αν οι εργάτες δεν αποδεχθούν να μετατραπούν σε σύγχρονους σκλάβους των μονοπωλίων, σκύβοντας το κεφάλι και αποδεχόμενοι να δουλεύουν με μισθούς πείνας «ξεχνώντας» τα δικαιώματά τους, τότε η κυβέρνηση θα το επιβάλει με το κνούτο και το βούρδουλα, όπως επιτάσσουν τα συμφέροντα της ντόπιας και ξένης πλουτοκρατίας.
Οι εργάτες που αντιστέκονται και αγωνίζονται για τα δικαιώματά τους, ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική, χαλάνε τη σούπα, δηλαδή το σχέδιο εξόδου από την κρίση. Γι' αυτό βρίσκουν στις πύλες των εργοστασίων τους τα ΜΑΤ και απέναντί τους το σύνολο των αστικών κομμάτων και ΜΜΕ.
Ο πρωθυπουργός είχε ρίξει από νωρίς τροχιοδεικτικές βολές προς αυτή την κατεύθυνση, προαναγγέλλοντας την ουσιαστική κατάργηση του δικαιώματος της απεργίας και την κλιμάκωση της καταστολής. Ολα αυτά, στο όνομα της «προσέλκυσης των επενδύσεων» και της δημιουργίας τάχα νέων θέσεων εργασίας. Πριν τις τελευταίες εκλογές, πρόβαλε με ιδιαίτερη έμφαση την αντιδραστική θεωρία ότι είναι αδιανόητο να υπάρχουν εργασιακά δικαιώματα όταν υπάρχει υψηλή ανεργία.
«Τι θα πει εργασιακά δικαιώματα;» είχε αναρωτηθεί στη συνδιάσκεψη της ΝΔ στις 26 Μάη. Και συνέχισε στο ίδιο ύφος: «Για να υπάρχουν εργασιακά δικαιώματα πρέπει να υπάρχουν θέσεις εργασίας. Οταν φεύγουν επιχειρήσεις, κλείνουν τα μαγαζιά και πολλαπλασιάζεται η ανεργία, τι θα πει εργασιακά δικαιώματα;». Μέχρι λοιπόν να λυθεί το πρόβλημα της ανεργίας - δηλαδή ποτέ στον καπιταλισμό - τα εργασιακά δικαιώματα απαγορεύονται και όσα έχουν εναπομείνει πρέπει να καταργηθούν.
Αυτός είναι ο λόγος που διαρκώς ο Α. Σαμαράς πρόβαλλε το εργασιακό κάτεργο της Cosco στο λιμάνι του Πειραιά ως πρότυπο επένδυσης, δεσμευόμενος ότι «θα φυτέψει εκατό Cosco σε όλη τη χώρα». Δεν έκρυψε ακόμα ότι θέλει να μετατρέψει την Ελλάδα σε μια μεγάλη Ειδική Οικονομική Ζώνη (ΕΟΖ), δηλαδή σε ένα ατέλειωτο σκλαβοπάζαρο και φορολογικό παράδεισο για τους καπιταλιστές.
Αυτή την πραγματικότητα θέλουν να διαμορφώσουν σε κάθε χώρο δουλειάς οι εργοδότες και τα κόμματά τους. Και όπου δεν τα καταφέρνουν με την τρομοκρατία και τους εκβιασμούς, σπεύδει η κυβέρνηση να θέσει στη διάθεσή τους τις δυνάμεις καταστολής και την ταξική δικαιοσύνη. Παράλληλα, ο πρωθυπουργός είχε αναλάβει συγκεκριμένες δεσμεύσεις έναντι των επενδυτών, ντόπιων και ξένων, ότι η κυβέρνησή του εγγυάται την «ασφάλειά» τους, εννοείται έναντι του εργατικού - λαϊκού κινήματος.
Η ασφάλεια του επενδυτή αναγορεύτηκε ως «η πιο θεμελιώδης προϋπόθεση της ανάπτυξης». Ο πρωθυπουργός έδειξε ξεκάθαρα τον εχθρό: «Δεν μπορεί να λειτουργήσει η οικονομία και να υπάρξει οργανωμένη παραγωγή, όταν όποιος θέλει κλείνει τα λιμάνια όποτε θέλει, όταν όποιος θέλει παρακωλύει τους δρόμους κάθε μέρα, όποιος θέλει κλείνει επιχειρήσεις, διώχνει επιχειρήσεις, ματαιώνει επενδύσεις», διακήρυσσε στις 12 Ιούνη, δηλαδή λίγες μέρες πριν τις δεύτερες εκλογές, παρουσιάζοντας «τον δωδεκάλογο της ΝΔ για την ασφάλεια».
Την περασμένη Τρίτη, ο πρωθυπουργός αποσαφήνισε ότι η «Χαλυβουργία» είναι η αρχή. Οπως ξεκάθαρα προκύπτει από το απόσπασμα της ομιλίας του που αναφέρθηκε στην αρχή, η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να στέλνει τις δυνάμεις καταστολής σε κάθε εργοστάσιο και χώρο δουλειάς, όπου οι εργάτες θα κάνουν απεργία ή άλλες μορφές κινητοποιήσεων για να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους.
Είναι ολοφάνεροι λοιπόν οι λόγοι για τους οποίους ο πρωθυπουργός όχι μόνο έκανε εκτενή αναφορά στην ομιλία του στην ΚΟ της ΝΔ, αλλά και πήρε πάνω του την επιχείρηση της επίθεσης των ΜΑΤ κατά των απεργών. Ο αγώνας των χαλυβουργών βάζει εμπόδια στα έτοιμα σχέδια που έχουν όλοι οι βιομήχανοι στα συρτάρια τους, για παραπέρα τσάκισμα των εργαζομένων σε κάθε εργοστάσιο και χώρο δουλειάς.
Ο Α. Σαμαράς ουσιαστικά θέλησε να στείλει μήνυμα στην πλουτοκρατία και τους δανειστές ότι η κατεδάφιση των εργασιακών και λαϊκών δικαιωμάτων και το τσάκισμα των εργατικών αγώνων με κάθε μέσο είναι ειλημμένη απόφαση της συγκυβέρνησης και προϋπόθεση για την ανάκαμψη, την επανεκκίνηση της κερδοφορίας των μονοπωλίων και την «προσέλκυση των επενδύσεων».
Δε δίστασε μάλιστα να παρουσιάσει με καμάρι την επίθεση των ΜΑΤ κατά των απεργών της «Χαλυβουργίας» ως το πιο σημαντικό «επίτευγμα» της συγκυβέρνησης στον πρώτο μήνα της θητείας της, που αποδεικνύει στην πράξη τη βούλησή της «να ανακτήσει την αξιοπιστία της χώρας στο εξωτερικό, πράγμα απαραίτητο για να προσελκύσουμε επενδύσεις, να δημιουργήσουμε θέσεις εργασίας, να ανακτήσουμε την ανταγωνιστικότητά μας», όπως χαρακτηριστικά είπε.
Η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και η θωράκιση της κερδοφορίας των μονοπωλίων είναι ο πραγματικός στόχος της νέας επίθεσης που έχει εξαπολύσει η κυβέρνηση κατά των εργαζόμενων και των άλλων λαϊκών στρωμάτων. Το νέο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας, που προωθεί η συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ, επιβεβαιώνει ότι το εύρος και η έντασή της είναι δίχως προηγούμενο και τα μέτρα που προωθούνται καταδικάζουν το λαό σε απόλυτη φτώχεια, πείνα και εξαθλίωση.
Από την πλευρά του πρωθυπουργού περίσσεψαν τη βδομάδα που πέρασε οι δεσμεύσεις έναντι των δανειστών και των εταίρων, όχι μόνο να εφαρμόσει το σύνολο των βάρβαρων αντιλαϊκών μέτρων που έχουν συμφωνήσει από κοινού, αλλά και να πάρει ακόμα περισσότερα! Ο ίδιος δεν έκρυψε ότι «η νέα προσέγγιση της κυβέρνησής μας είναι επιθετική», επεξηγώντας ότι αυτό σημαίνει πως «όπου μπορούμε θα κάνουμε και παραπάνω από τους στόχους που έχουμε δεσμευτεί»!
Αυτή ήταν η ξεκάθαρη δέσμευση που επανέλαβε ενώπιον και του προέδρου της Κομισιόν Ζ.Μ. Μπαρόζο. «Του είπα ξεκάθαρα ότι θα κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να υπάρξει η αναγκαία ανάκαμψη της οικονομίας, ώστε να επανέλθει η χώρα στους στόχους μας», δήλωσε απερίφραστα μετά τη συνάντηση που είχαν την περασμένη Πέμπτη.
Τι σημαίνουν όλα αυτά στην πράξη, φαίνεται καθαρά στο νέο αντιλαϊκό σφαγείο που έχει στήσει η κυβέρνηση με το νέο πακέτο μέτρων ύψους 3+11,5 δισ. ευρώ, που δε θα αφήσει τίποτα όρθιο σε μισθούς, συντάξεις, παροχές και εργασιακά δικαιώματα, ενώ προχωρά σε νέες άγριες περικοπές στις δαπάνες στην Παιδεία, στην Υγεία και στην Πρόνοια, καθώς και σαρωτικές ιδιωτικοποιήσεις και σε ένα νέο πλιάτσικο στη δημόσια περιουσία από τις πολυεθνικές και το μεγάλο κεφάλαιο.