Δυόμισι βδομάδες μετά τις πλημμύρες που κόστισαν τη ζωή σε οκτώ συνανθρώπους μας, οι κάτοικοι των περιοχών που χτυπήθηκαν τόσο στο Ληλάντιο πεδίο όσο και στα Ψαχνά, συνεχίζουν να παλεύουν μόνοι τους με τη λάσπη και τα φερτά υλικά, χωρίς καμία ουσιαστική στήριξη από την πλευρά της κυβέρνησης και με την Τοπική Διοίκηση (Περιφέρεια και δήμους) να προσδιορίζουν με κάθε ευκαιρία την αδυναμία τους να ανταποκριθούν στις ανάγκες που έχουν διαμορφωθεί.
Είναι χαρακτηριστικό ότι και στους παραλιακούς οικισμούς Μπούρτζι, Βασιλικό, στα ημιορεινά χωριά Μπίστρο και Πουρνός στο Ληλάντιο πεδίο, αλλά και στα Πολιτικά και τα Ψαχνά, υπάρχουν σπίτια που ακόμα δεν έχουν καθαριστεί από τη λάσπη, οικογένειες φιλοξενούνται είτε σε ξενοδοχεία είτε σε σπίτια συγγενικών προσώπων, δρόμοι παραμένουν απροσπέλαστοι, τεράστιοι όγκοι λάσπης και φερτών υλών παραμένουν συσσωρευμένοι μέσα στους οικισμούς και τα χωριά.
Eurokinissi |
Στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Χαλκιδέων που έγινε με τηλεδιάσκεψη το απόγευμα της Δευτέρας και μετά από παρεμβάσεις της «Λαϊκής Συσπείρωσης», η δημοτική αρχή δήλωσε ουσιαστικά την αδυναμία της να συμβάλει στην ανακούφιση των πληγέντων και στον καθαρισμό της περιοχής. Παραδέχτηκε ουσιαστικά ότι εκτός από έλλειψη μέτρων προστασίας και θωράκισης του λαού από πλημμυρικά φαινόμενα, υπάρχει και η πολιτική επιλογή της μη ουσιαστικής και επαρκούς αντιμετώπισης των συνεπειών.
Την ίδια στιγμή, το πενιχρό επίδομα των 600 ευρώ που εξήγγειλε η κυβέρνηση, για την κάλυψη των άμεσων αναγκών, αφορά μονάχα τα οικονομικά αδύναμα νοικοκυριά που έχει πληγεί η κύρια κατοικία τους, ενώ το ύψος του ποσού που θα δοθεί ανέρχεται στα 600.000 ευρώ και θα διανεμηθεί μέσω επιχορήγησης που θα δοθεί στους δήμους Χαλκιδέων και Διρφύων - Μεσσαπίων. Παράλληλα, σε απόγνωση βρίσκονται οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι, που έχουν υποστεί τεράστιες καταστροφές, καθώς δεν έχουν πάρει συγκεκριμένες απαντήσεις ούτε για το πώς θα αποζημιωθούν ούτε για το πώς θα μπορέσουν να επανέλθουν στις καλλιέργειές τους.
Την απουσία κρατικής παρέμβασης και στήριξης έρχεται ένα αναπληρώσει σε ένα βαθμό η λαϊκή αλληλεγγύη που εκφράζεται από εργατικά σωματεία, συλλόγους και απλούς ανθρώπους. Αρκετές ποσότητες ειδών πρώτης ανάγκης, όπως τρόφιμα, εμφιαλωμένα νερά, ρούχα και σκεπάσματα, έχουν ήδη δοθεί σε πληγέντες, με την προσπάθεια να συνεχίζεται, ενώ δεν λείπουν περιπτώσεις συμβολής σε καθαρισμό σπιτιών και κοινόχρηστων χώρων.
H πανδημία του κορονοϊού έβγαλε στην επιφάνεια τις αναθυμιάσεις του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος, που μόνο του μέλημα είναι η κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων, αδιαφορώντας ακόμα και για τις στοιχειώδεις ανάγκες των εργατικών - λαϊκών στρωμάτων. Στην κατά τ' άλλα «πλούσια» Αυστραλία, η αντιδραστική αντίληψη «κόστους - οφέλους» στη λειτουργία δημόσιων δομών με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια και η πολιτική παράδοσης της Υγείας σε ιδιώτες είχαν και συνεχίζουν να έχουν τραγικές συνέπειες στη φροντίδα των ηλικιωμένων, και πιο συγκεκριμένα στις συνθήκες διαβίωσης που επικρατούν στα γηροκομεία.
Δεν είναι λίγες οι καταγγελίες που είδαν το φως της δημοσιότητας για τρόφιμους υποσιτισμένους, παραμελημένους, αφημένους μέσα στις ακαθαρσίες, και μάλιστα την περίοδο του κορονοϊού που διανύουμε.
Στη Μελβούρνη και στην ευρύτερη Πολιτεία της Βικτώριας, όπου κατοικούν οι περισσότεροι πολίτες ελληνικής καταγωγής, οι θάνατοι ξεπέρασαν τους 460 και σε όλη την Αυστραλία τους 550. Ο κορονοϊός «θερίζει» τα γηροκομεία. Σύμφωνα με την ομογενειακή εφημερίδα «Νέος Κόσμος», πάνω από 90 θάνατοι αφορούν άτομα ελληνικής καταγωγής που ζούσαν σε γηροκομεία.
Η αρμοδιότητα για τον τομέα φροντίδας των ηλικιωμένων και των γηροκομείων ανήκει στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Αυστραλίας, η οποία ολιγώρησε στη λήψη μέτρων προστασίας τον Μάρτη του 2020. Στη βάση της αντίληψης περί «ατομικής ευθύνης», δεν διέθεσε τους απαραίτητους πόρους για την εξασφάλιση προστατευτικού εξοπλισμού για όλο το προσωπικό και τους ηλικιωμένους των κρατικών γηροκομείων, ενώ τα ίδια και χειρότερα έπραξαν ιδιώτες και επιχειρηματικοί όμιλοι που λειτουργούν περισσότερα από 800 ιδρύματα ηλικιωμένων στη Μελβούρνη και στην ευρύτερη περιοχή της Βικτώριας.
Οι ελλείψεις αυτές συνέβαλαν στην εξάπλωση του ιού. Η καθυστέρηση εξάλλου να μεταφερθούν σε νοσοκομεία και η μη έγκαιρη διάγνωση της σοβαρότητας της κατάστασής τους οδήγησαν πολλούς τρόφιμους των γηροκομείων στο θάνατο.
Αλλά και ο μικρός αριθμός γιατρών και νοσηλευτών που απασχολούνται στα 3.000 γηροκομεία της χώρας δεν επαρκεί για τους ηλικιωμένους με πολλαπλά θέματα υγείας. Μάλιστα οι ιδιώτες, για να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους, έχουν επιβάλει στους εργαζόμενους δουλειά με συμβάσεις ελαστικού ωραρίου, που τους αναγκάζουν να πηγαίνουν σε δυο και τρεις διαφορετικές δουλειές για να επιβιώσουν. Για τη μεγαλύτερη κερδοφορία τους, οι εργοδότες κάνουν εκπτώσεις στην ασφάλεια του προσωπικού και των ασθενών τους.
Σ' αυτό το έδαφος, η διαχείριση της πανδημίας από την κυβέρνηση χαρακτηρίζεται από αντιφάσεις. Για παράδειγμα, τον πρώτο καιρό το επισκεπτήριο επιτρεπόταν στα γηροκομεία, αυξάνοντας τις πιθανότητες μετάδοσης του κορονοϊού στην πιο ευάλωτη ομάδα, ενώ την ίδια περίοδο είχαν απαγορευτεί οι επισκέψεις στα σπίτια!
Εξαιτίας της πολιτικής που διαχρονικά υπηρετούν οι φιλελεύθερες και οι σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις, υποβαθμίζεται ακόμα περισσότερο η παροχή των δημόσιων υπηρεσιών Υγείας - Πρόνοιας για τους ηλικιωμένους, ενώ αυξάνεται αντίστροφα η κερδοφορία των επιχειρηματιών - ιδιοκτητών ιδιωτικών γηροκομείων, τόσο από κρατικές επιχορηγήσεις εκατομμυρίων δολαρίων όσο και από τη συμμετοχή (ως εγγύηση) των ασθενών με ένα ποσό της τάξης των 400.000 δολαρίων, που «ροκανίζεται» σε καθημερινή βάση.
Εξαιτίας όλων αυτών, το ζήτημα της υποβαθμισμένης παροχής φροντίδας στους ηλικιωμένους δεν είναι κάτι καινούργιο για την Αυστραλία. Η παντελής παραμέληση των ηλικιωμένων και οι κακές συνθήκες διαβίωσης των τροφίμων στα γηροκομεία ανάγκασαν την κυβέρνηση, μπροστά στη λαϊκή κατακραυγή, να συστήσει το 2018 εξεταστική επιτροπή, που το πόρισμά της ...αγνοείται μέχρι σήμερα!
Η πολιτική της αυστραλιανής κυβέρνησης και των αρμόδιων αρχών να αφήσουν τα κρατικά γηροκομεία γυμνά από υποδομές και μέτρα προστασίας, χωρίς επαρκή χρηματοδότηση, αλλά και τα ιδιωτικά χωρίς τους αναγκαίους ελέγχους, προκαλεί οργή και αγανάκτηση και στην ελληνική παροικία της Μελβούρνης. Η τραγική αυτή κατάσταση οδήγησε και οδηγεί στο θάνατο ανθρώπους που εργάστηκαν σκληρά στη ζωή τους, κάνοντας τις πιο δύσκολες δουλειές ως μετανάστες στην Αυστραλία.
Το γεγονός εξάλλου ότι ανάλογα κρούσματα σε γηροκομεία και δομές Υγείας - Πρόνοιας καταγράφονται και στην Ελλάδα, με ευθύνη της διαχρονικής αντιλαϊκής πολιτικής και στην Υγεία, δείχνει ότι το κριτήριο της κερδοφορίας των ομίλων είναι παντού το ίδιο και οδηγεί σε τραγικά αποτελέσματα για το λαό.
Η αυστραλιανή κυβέρνηση έχει μεγάλες ευθύνες. Οι ηλικιωμένοι άνθρωποι αυτοί, που ανήκουν στις κατηγορίες υψηλού κινδύνου και ταυτόχρονα πολλοί από αυτούς αδυνατούν να αυτοεξυπηρετηθούν, ενώ όπως και όλοι οι εργαζόμενοι πλήρωσαν διπλά και τριπλά φόρους και ασφαλιστικές εισφορές, οδηγούνται σήμερα στο να ζουν υποσιτισμένοι ή να πεθαίνουν εγκαταλελειμμένοι και νηστικοί «στα κελιά των μελλοθανάτων» της χώρας.
Η ελληνική κυβέρνηση δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από το δάχτυλό της γι' αυτήν την κατάσταση, χωρίς ούτε ένα διάβημα διαμαρτυρίας στην αυστραλιανή ομοσπονδιακή κυβέρνηση.
Αυτό που επείγει τώρα είναι ο άμεσος έλεγχος όλων των ιδιωτικών κλινικών, η ιατρική κάλυψη όλων των ιδρυμάτων και δομών της Πρόνοιας, να παρθούν όλα τα αναγκαία μέτρα, να εξασφαλιστούν όλα τα μέσα και υλικά προστασίας για να αποτραπούν τέτοια τραγικά φαινόμενα. Το κράτος να αναλάβει την ευθύνη της λειτουργίας των δομών του ιδιωτικού τομέα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, και να είναι πλήρως ενταγμένος στον κρατικό σχεδιασμό και έλεγχο για την αντιμετώπιση της πανδημίας.
Το ΚΚΕ, με τη δράση των μελών και φίλων του σε Ελλάδα και Αυστραλία, σε συνδικάτα, εργατικούς συνδέσμους, μαζικούς φορείς, θα πρωτοστατήσει στην ανάδειξη αυτών των προβλημάτων και των διεκδικήσεων, με κριτήριο τις ανάγκες του λαού.