Τάνγκο από τους «Che Bando» |
Βιβλία:
Επίτιμο διδάκτορα θα αναγορεύσει τον βαρύτονο Κώστα Πασχάλη, το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών τη Δευτέρα (7μ.μ.), στη μεγάλη αίθουσα τελετών του ιδρύματος (Πανεπιστημίου 30). Το έργο του τιμώμενου θα παρουσιάσουν οι καθηγητές Σπύρος Ευαγγελάτος και Βάλτερ Πούχνερ. Ο Κ. Πασχάλης θα μιλήσει για τη «Μελοδραματική τέχνη», ενώ λυρικοί τραγουδιστές θα παρουσιάσουν άριες από όπερες.
Η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών δίνει συναυλία με έργα Σνίτκε και Μπραμς, σήμερα (8.30μ.μ.), στο Μέγαρο Μουσικής, με διεύθυνση του Ρώσου αρχιμουσικού Βόλντεμαρ Νέλσον, τη διάσημη βιολοντσελίστα Νατάλια Γκούντμαν και τον γιο της, βιολονίστα Σβιατοσλάβ Μορόζ.
Επίσης στον ίδιο χώρο, από Δευτέρα - Πέμπτη (10.30 μ.μ.), ο Βασίλης Λέκκας τραγουδά Χατζιδάκι, Θεοδωράκη, Μαρκόπουλου, Σπάθα, καθώς και κομμάτια του τελευταίου δίσκο του «Μέσ' τη νύχτα», σε μουσική Γιώργου Τρανταλίδη. Τον συνοδεύουν η Ειρήνη Σκανδάλου (τραγούδι) και επτά μουσικοί.
Ασφαλώς, δεν μπαίνει σε σύγκριση με τα προαναφερόμενα έργα, δικαιούται, όμως, τον αμέριστο έπαινο το βιβλίο του Κωστή Γκιμοσούλη «Βρέχει φως» (εκδόσεις «Κέδρος»), καθώς είναι από τα καλύτερα, σοβαρότερα και γοητευτικότερα του είδους. Ο Κ. Γκιμοσούλης (από τους καλύτερους κι αισθαντικότερους ποιητές και πεζογράφους της γενιάς του), με λογοτεχνική φαντασία, με υπεραισθαντική, γάργαρη γραφή, με συστηματικό, πολύπλευρο μελετητικό μόχθο (για την ιστορία, πολιτικο-κοινωνική και λογοτεχνική πραγματικότητα της Ελλάδας του μεσοπολέμου), με αγάπη και σεβασμό βιογράφησε, ταυτοχρόνως, δυο τραγικούς εραστές της ελληνικής ποίησης. Την Μαρία Πολυδούρη - η οποία σαν γυναίκα και ποιήτρια «βρέχει φως» και στις μέρες μας - και μέσα από εκείνην, τον «Αλλο», το μεγάλο, τον αθάνατο «ιδανικό αυτόχειρα» Κώστα Καρυωτάκη. Ο Κ. Γκιμοσούλης, τοποθετεί τους δυο ποιητές μέσα στο ιστορικο-κοινωνικό και λογοτεχνικό (ελληνικό και διεθνές) πλαίσιο της εποχής τους, την οποία κρίνει περιεκτικά και με προοδευτική ιδεολογοκοινωνική ματιά. Ο Γκιμοσούλης βιογραφεί, ψυχογραφεί, ανατέμνει και συνθέτει τις ρηξικέλευθες ιδέες, τις ανυπότακτες ιδιοσυγκρασίες, τη φτώχεια, τη βιοποριστική πορεία, το δυνατό αλλά ανέφικτο έρωτα των δύο ποιητών, παραθέτοντας αποδεικτικά αποσπάσματα ποιημάτων, ημερολογίων και επιστολών τους. Ο συγγραφέας «παίζει» τους «ρόλους» και του μύστη και του μυούμενου στη ζωή, στο έργο, στη σχέση των δύο ποιητών. Κυρίως το ρόλο του αφηγητή. Ενός αιωνόβιου, πρώην φυματικού, γείτονα, φίλου και ερωτευμένου στα νιάτα του με τη «μαγική» Μαρία Πολυδούρη, αλλά και γνώριμου και θαυμαστή του Καρυωτάκη. «Παίζει» και το ρόλο του ακροατή. Δηλαδή το δικό του «ρόλο», του θαυμαστή του έργου των δυο ποιητών, ο οποίος με τη βιοεργογραφική μελέτη του κατόρθωσε να τους «αναστήσει», να τους δώσει «σάρκα και οστά», μια βαθιά ανθρώπινη, πολύπλευρη ψυχολογικά, πνευματικά, χαρακτηρολογικά, κοινωνικά υπόσταση.