ΓΕΡΜΑ: Η στέρφα, η άκαρπη, η στείρα, η έρημη. Μια γυναίκα ακολουθεί το πρωτόγονο ένστικτό της με τραγικές συνέπειες για εκείνη, αλλά και για τους πάντες γύρω της, σε ένα ταξίδι αυτογνωσίας με ιλιγγιώδη ταχύτητα και συγκλονιστική κορύφωση. Σ' ένα ακριτικό χωριό της Ηπείρου το 2019, η Γέρμα, μία παντρεμένη γυναίκα, δέχεται την κατακραυγή του κοινωνικού της περίγυρου, λόγω του ότι είναι στείρα. Ο διακαής και εμμονικός πόθος της για τη μητρότητα και τη γονιμότητα θα την οδηγήσει στο να ξεπεράσει τα όρια και τα ήθη της κλειστής κοινωνίας στην οποία ζει.
Η «Γέρμα» αποτελεί έναν λυρικό ύμνο για τη γονιμότητα, τη μητρότητα και την κοινωνική καταπίεση της γυναίκας. Ο Λόρκα ανιχνεύει τις ουσιαστικές ανάγκες των ηρώων του, καταγγέλλοντας το μαρτύριο της στέρησης και της μη επαφής, που οδηγεί στο θάνατο, απευθυνόμενος σε κάθε κοινωνία, ανεξαρτήτως εποχής.
Μετάφραση: Τζένη Μαστοράκη. Σκηνοθεσία - διασκευή: Θανάσης Σαράντος. Σκηνικά: Φιλάνθη Μπουγάτσου. Κοστούμια: Μπιάνκα Νικολαρέϊζη. Πρωτότυπη μουσική: Κωνσταντίνος Ευαγγελίδης. Επιμέλεια κίνησης: Κωνσταντίνος Καρβουνιάρης. Σχεδιασμός φωτισμών: Αλέξανδρος Πολιτάκης. Σύμβουλος δραματουργίας - επιμέλεια προγράμματος: Μάρκος Τσούμας. Φωτογραφίες: Ρίτα Τσέλα.
Παίζουν οι: Πηνελόπη Μαρκοπούλου (Γέρμα), Βίλμα Τσακίρη (Ντολόρες), Τάσος Σωτηράκης (Γιάννης), Θανάσης Σαράντος (Βίκτορας), Βασιλίνα Κατερίνη (Μαρία).
Κάθε Παρασκευή στις 21.15 και Σάββατο - Κυριακή στις 19.00, μέχρι και την Κυριακή 9 Ιούνη. Παραστάσεις δεν θα πραγματοποιηθούν τις Κυριακές 26 Μάη και 2 Ιούνη λόγω εκλογών.
Ξύλινοι τάφοι, βαμμένοι σε διάφορα χρώματα και αγάλματα από ασβεστόλιθο, ήταν ανάμεσα στα ευρήματα. Οπως ανακοίνωσαν οι Αιγύπτιοι αρχαιολόγοι, στην περιοχή βρέθηκαν πολλοί τάφοι. Ο αρχαιότερος είναι ένας οικογενειακός τάφος, που χρονολογείται στην Πέμπτη Δυναστεία (περίπου στα 2500 π.Χ.). Ορισμένες επιγραφές και σχέδια έχουν διατηρηθεί σε καλή κατάσταση. Μέσα στον τάφο βρέθηκαν επίσης διάφορα αντικείμενα, με το σημαντικότερο από αυτά να θεωρείται το άγαλμα από ασβεστόλιθο του ενός από τους ιδιοκτήτες του τάφου, της συζύγου του και του γιου τους. Ο τάφος ανήκε σε δύο αξιωματούχους. Το νεκροταφείο επαναχρησιμοποιήθηκε κατά την Υστερη περίοδο, περίπου στα 700 - 300 π.Χ., κάτι που φαίνεται και από τα ευρήματα, ιδιαίτερα ξύλινες κάσες με ιερογλυφικά, που χρονολογούνται στην Υστερη περίοδο.
Η παραπάνω συναυλία εντάσσεται στη σταθερή προσπάθεια του Στεκιού, να δίνει βήμα σε νέους δημιουργούς, που μελετούν και γράφουν σύγχρονη μουσική. Σταθερή επιδίωξή του όλα αυτά τα χρόνια είναι να δίνει βήμα σε καλλιτέχνες που έχουν ξεκινήσει το δρόμο τους στην τέχνη, με όρεξη και γνώση, παρά τις δυσκολίες και τα εμπόδια που βάζει το σύστημα σ' αυτήν την προσπάθεια.
Τραγούδι: Θάλεια Μουτοπούλου. Πιάνο: Χρήστος Γιώνας, Οδυσσέας Ηγουμενίδης, Κωνσταντίνος Σπηλιώτης.
Είσοδος ελεύθερη.
Τηλέφωνο: 210 88 23 674, e-mail: steki@kne.gr
Ο Τάσος Πεζιρκιανίδης σπούδασε στη Δραματική Σχολή Μακεδονικού Ωδείου και στο Conservatoire National Superieur D' Art Dramatique του Παρισιού. Για πολλά χρόνια ήταν στέλεχος στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και συμμετείχε σε πολλές παραστάσεις. Συνεργάστηκε και με πολλούς θιάσους ακόμα. Είχε εμφανιστεί σε πολλές γνωστές σειρές στην τηλεόραση, καθώς και σε κινηματογραφικές ταινίες.
«Το ευχαριστημένο», σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Τάρλοου, αγαπήθηκε από το κοινό και απέσπασε ενθουσιώδεις κριτικές, τόσο για την προσέγγιση του πρωτοτύπου και τις ερμηνείες των ρόλων, όσο και για τη συζήτηση που προκάλεσε πάνω στην καλλιτεχνική προσωπικότητα και τον ρόλο της ως οικογενειάρχη, αλλά και στη σχέση πατέρα - παιδιού εν γένει.
Η διασκευή του μυθιστορήματος της Μαρίνας Καραγάτση, που μετατρέπει τους απολογητικούς, απολογιστικούς και συγχωρητικούς μονολόγους σε πλήρες θεατρικό έργο και που υπογράφει η Ερι Κύργια, μας μεταφέρει στο σπίτι της οικογένειας του συγγραφέα Μ. Καραγάτση.
Μέσα σε τρεις μέρες αγρύπνιας του λογοτέχνη και μέσα από το βλέμμα της μικρής Μαρίνας, αποκαλύπτονται όλα όσα στοίχειωσαν και πλήγωσαν μία από τις πιο γνωστές οικογένειες της Ελλάδας ή μπορεί να στοιχειώνουν απλώς μία οικογένεια.
Παίζουν οι: Καίτη Μανωλιδάκη, Σίσσυ Τουμάση, Σμαράγδα Σμυρναίου, Δανάη Σαριδάκη και Χρήστος Μαλάκης.
Γι' αυτήν την εικαστική προσέγγιση αναφέρει χαρακτηριστικά ο Στ. Ρόκος: «Πολύ καιρό μετά την πρώτη ακρόαση του "No More Shall We Part", οι εικόνες που είχαν διαμορφωθεί μέσα μου όταν πρωτοάκουσα τα τραγούδια του δίσκου, ήξερα ότι με ακολουθούν ακόμη. Ετσι, το 2015, ωριμότερος πλέον καλλιτεχνικά, αποφάσισα ότι, για όσο καιρό χρειαζόταν, θα αφιερωνόμουν εξολοκλήρου στην υλοποίηση μιας ιδέας την οποία επεξεργαζόμουν επί χρόνια...».
Και ο ίδιος ο Νικ Κέιβ σημείωσε: «Ηταν συναρπαστικό να στέκομαι στο εργαστήριό σου και να βλέπω μπροστά μου τα έργα - το μεγαλείο τους, με όλες αυτές τις συνωθούμενες λεπτομέρειες και τους τρομακτικούς κενούς χώρους. Νιώθω συνδεδεμένος με την ουσία τους. Νιώθω ότι προσεγγίζουν πολύ τον τρόπο με τον οποίο γράφω στίχους - έντονα ξεσπάσματα της μνήμης, εκστατικές λεπτομέρειες, αιφνίδιος ερωτισμός, μυστικιστική εικονογραφία. Η σφυρηλάτηση παγωμένων αφηγημάτων που ίπτανται σαν όνειρα - στοιχειωμένα και παράξενα και αισιόδοξα».
Η έκθεση, που θα διαρκέσει έως τις 19 Μάη, είναι ανοιχτή τις μέρες και ώρες λειτουργίας του μουσείου: Πέμπτη, Κυριακή: 10.00 - 18.00 και Παρασκευή, Σάββατο: 10.00 - 22.00.