Eurokinissi |
Από παλιότερη διαμαρτυρία του ΠΜΣ για τα προβλήματα στο Ωδείο Αθηνών |
«Πρέπει να επισημάνουμε τη χαρακτηριστική ταχύτητα με την οποία λειτουργεί η Δικαιοσύνη, όταν πρόκειται να σταθεί στο πλευρό της εργοδοσίας, ειδικά της μεγάλης εργοδοσίας, αλλά και το θράσος των εργοδοτών που όχι μόνο δεν τηρούν στοιχειωδώς τις υποχρεώσεις τους απέναντι στους εργαζόμενους, αλλά καταφεύγουν στη Δικαιοσύνη, ξέροντας εκ των προτέρων τον ταξικό προσανατολισμό της», τονίζει ο ΠΜΣ.
«Είναι χαρακτηριστικό πως η διοίκηση του Ωδείου Αθηνών προσέφυγε στα δικαστήρια την ίδια μέρα που ξεκίνησε η απεργία και το βράδυ της ίδιας μέρας βγήκε η απόφαση. Οι εργαζόμενοι όμως του Ωδείου Αθηνών όταν κατέφυγαν στη Δικαιοσύνη, προκειμένου να πληρωθούν τα δεδουλευμένα 2 χρόνων ουσιαστικά μόνο κοροϊδία εισέπραξαν, αφού κέρδισαν τα ασφαλιστικά μέτρα, όμως η υλοποίηση της απόφασης απαιτούσε τεράστια χρηματικά ποσά από τους ίδιους τους εργαζόμενους, μένοντας έτσι πρακτικά ανεφάρμοστη. Αποδεικνύεται πως οι εργαζόμενοι βρίσκονται μπροστά σε μια συντονισμένη επίθεση από το κράτος και τους μηχανισμούς του, προκειμένου να τσακίσουν το δικαίωμα στη συλλογική διαπραγμάτευση, τη συνδικαλιστική δράση, να ικανοποιήσουν πλήρως τις απαιτήσεις της εργοδοσίας για μείωση του λεγόμενου "εργασιακού κόστους", προκειμένου να αυξήσουν τα κέρδη τους. Μέρος αυτού του αντιδραστικού μηχανισμού αποτελεί και η Δικαιοσύνη, η οποία ενεργά συμμετέχει στο τσάκισμα του εργατικού κινήματος, βγάζοντας σχεδόν όλες τις απεργίες παράνομες και καταχρηστικές (στην πράξη καταργώντας ακόμα και αυτή την κουτσουρεμένη διατύπωση του Συντάγματος), και χτυπώντας τα σωματεία που αρνούνται να υποταχθούν στη γραμμή του εργοδοτικού συνδικαλισμού. Μέρος του ίδιου μηχανισμού αποτελούν και οι δυνάμεις εκείνες μέσα στο εργατικό κίνημα που προπαγανδίζουν τη γραμμή της υποταγής, το ανέφικτο της σύγκρουσης με την εργοδοσία. Είναι οι παρατάξεις ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, Αυτόνομη Παρέμβαση (ΣΥΡΙΖΑ) που από κοινού προσπαθούν να σύρουν τους εργαζόμενους πίσω από τις επιδιώξεις της εργοδοσίας, στα τραπέζια του κοινωνικού διαλόγου, μακριά από την προοπτική της οργανωμένης πάλης. Είναι οι ίδιοι που την 1η Μάη καλούσαν τους εργάτες να παλέψουν για την «ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας», δηλαδή για τα συμφέροντα της ντόπιας πλουτοκρατίας.
Θυμίζουμε πως, και ο Πανελλήνιος Μουσικός Σύλλογος σέρνεται στα δικαστήρια, για δεύτερη φορά μέσα σε δυο χρόνια, από τις δυνάμεις που εκφράζουν τη γραμμή της ΓΣΕΕ μέσα στο σωματείο, που κατεβαίνουν σε κοινά ψηφοδέλτια με εργοδότες, που συνεργάζονται με την ΠΑΣΚΕ και τη ΔΑΚΕ στην Πανελλήνια Ομοσπονδία Θεάματος - Ακροάματος.
Οι εργαζόμενοι πρέπει να προβληματιστούν από αυτές τις εξελίξεις που μόνο τυχαίες δεν είναι. Ερχονται σε μια περίοδο που προβάλλεται ως λύση εθνικής σωτηρίας το ξεθεμελίωμα κάθε δικαιώματος που κατέκτησε εδώ και έναν αιώνα το εργατικό κίνημα. Θέλουν σύγχρονους σκλάβους, να δουλεύουμε για ένα κομμάτι ψωμί, ανασφάλιστοι, χωρίς ωράριο και συλλογικές συμβάσεις και να πληρωνόμαστε όποτε περισσεύουν λεφτά. Μόνη λύση για τους εργαζόμενους η συσπείρωση στα συνδικάτα. Να γίνει δική μας υπόθεση η ισχυροποίηση των συνδικάτων, ο ταξικός τους προσανατολισμός, να αποδυναμωθεί η γραμμή της ηττοπάθειας και της υποταγής, του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, να ενισχυθεί η κατεύθυνση της σύγκρουσης με την εργοδοσία και το κράτος της. Μπροστά στη νέα επίθεση που από κοινού κράτος και εργοδοσία ετοιμάζουν να εξαπολύσουν μέσα στον Ιούνη, να είμαστε σε θέσεις μάχης, πλάι στα σωματεία μας».
Με άξονα το στίχο του Ιωάννη Πολέμη «Τι είναι η πατρίδα μας» που αποτελεί και το μότο του Εθνικού Θεάτρου, οι «Αναγνώσεις» (αίθουσα εκδηλώσεων), στηρίζοντας για μία ακόμα χρονιά το σύγχρονο ελληνικό θεατρικό έργο, προτείνουν εννέα καινούρια ελληνικά έργα (εισιτήριο 5 ευρώ). Νεότεροι και καθιερωμένοι συγγραφείς, σε συνεργασία με καταξιωμένους καλλιτέχνες, παρουσιάζουν τα εξής έργα:
Αύριο (6μμ): Αλέξης Σταμάτης «Μελίσσια», σκηνοθεσία Ελένης Μποζά. Παίζουν: Μπέτυ Αρβανίτη, Νίκος Αρβανίτης, Μαρία Κεχαγιόγλου, Στάθης Μαντζώρος, Δανάη Παπουτσή, Νίκος Χατζόπουλος.
10/5, 6.15 μ.μ.: Μαρίας Παπαλέξη «Ζωγράφισέ το», σκηνοθεσία Βαλεντίνας Παπαδημητράκη. Μουσική: Λαέρτης Μαλκότσης, Ελλη Βασιλάτου. Παίζουν: Λαέρτης Μαλκότσης, Δημήτρης Πασσάς, Ελεάνα Στραβοδήμου. Στις 6.45 μ.μ. Κλαίρης Λιονάκη «Η λίστα», σκηνοθεσία, ήχος, φωτισμοί Ενκε Φεζολλάρι. Παίζει: Μάνος Καρατζογιάννης. Στις 7.30 μ.μ., Φοίβος Μπότσης «Επαφή», σκηνοθεσία Μύρνα Τσάπα. Φωτισμοί Γιάννη Δρακουλαράκο. Μουσική επιμέλεια- βιολοντσέλο Ιρίνα Δημάκη. Παίζουν: Δημήτρης Μακαλιάς, Ερση Μαλικένζου, Δημήτρης Μοθωναίος. Στις 20.00, Αλεξάνδρα Σαμοθράκη «Ο φάρμακος», σκηνοθεσία Κατερίνα Μπερδέκα. Φωτισμοί Σοφίας Αλεξιάδου. Παίζουν: Ακις Βλουτής, Φαίδων Καστρής, Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, Πάνος Μουζουράκης, Αθηνά Μπερδέκα, Τάκης Σακελλαρίου.
11/5, 6.00 μ.μ.: Θεόδωρος Εσπίριτου «Η μικρή σειρήνα», σκηνοθεσία του ίδιου. Μουσική Χρίστου Θεοδώρου. Παίζουν, τραγουδούν Ελλη Κατσιναβάκη, Κωνσταντίνος Καφετζής, Στέλιος Κέλερης, Κατερίνα Μπαλαμώτη, Στέλλα Νούλη, Σταμάτης Πακάκης, Βασίλης Παναγιωτίδης, Λάμπρος Παπαγεωργίου, Ράνια Φουρλάνου.
12/5, 6.00 μ.μ.: Γιάννης Παπαδόπουλος «Χωρίς εσένα», σκηνοθεσία Σύλβιας Λιούλιου. Παίζουν: Θέμις Μπαζάκα, Δημήτρης Παπανικολάου, Γιούλικα Σκαφιδά. Στις 7.15 μ.μ. Σταμάτης Πολενάκης «Μακρινή Αγνωστη χώρα», σκηνοθεσία Σίσσυς Παπαθανασίου. Φωτισμοί: Ολυμπία Μυτιληναίου. Κοστούμι: Αση Δημητρολοπούλου. Παίζει: Ραφίκα Σαουίς. Ακούγονται οι Λέανδρος Πολενάκης και η μικρή Μάγδα Παρασκευά.
13/5, 6.00 μ.μ.: Παναγιώτης Μέντης «Τοπία με γυναίκα», σκηνοθεσία Νατάσσας Τριανταφύλλη. Φωτισμοί Νίκου Βλασόπουλο. Παίζουν: Λένα Παπαληγούρα, Ιωάννα Παππά.
Στο θέατρο «Πορεία», στις 14/5 ανεβάζεται ο μονόλογος του βραβευμένου Αμερικανού συγγραφέα και σκηνοθέτη Νιλ Λαμπούτ «Medea Redux». Ο συγγραφέας, χρησιμοποιώντας το μύθο της Μήδειας, μιλά για την εφηβική σεξουαλική αποπλάνηση και βία. Ο θίασος «Δόλιχος» με την παράσταση αυτή (θα παιχθεί στα αγγλικά, με ελληνικούς υπέρτιτλους) «συστήνει» στο κοινό μια Ελληνίδα καλλιτέχνιδα που μεγάλωσε στη Ν. Υόρκη, τη νεαρή ηθοποιό Ζωή Μυλωνά. Η μετάφραση είναι της Μαριετίνας Μπάστα. Η σκηνοθεσία της Μαρίας Ξανθοπούλου. Τα σκηνικά - κοστούμια της Κατερίνας Ζουράρη. Οι φωτισμοί της Κατερίνας Μαραγκουδάκη. Η μουσική επιμέλεια της Ζωής Μυλωνά.
Η σκηνοθεσία χρησιμοποιεί ποιητικά στοιχεία προκειμένου να συμβολοποιήσει την τραγική εμπειρία που περιγράφει το σύγχρονο ψυχολογικό δράμα του Λαμπούτ και ταυτόχρονα να το συνδέει το σύγχρονο με ρίζες και βιώματα που καθορίζουν. Η γυναίκα του έργου, ανακρινόμενη για τη δολοφονία του παιδιού της, αποκαλύπτει ότι μαθήτρια παρασύρθηκε από τον καθηγητή της στο σχολείο. Επιδίωξη της παράστασης είναι η αποκρυπτογράφηση ενός ψυχισμού σε μια εξαιρετικά βίαιη συνθήκη και το πώς αυτό είναι ικανό κάθε φορά να εκφραστεί.
ΕΚΘΕΣΗ εικονογραφημένων παραμυθιών από τρεις καταξιωμένους καλλιτέχνες, τους Νικόλα Ανδρικόπουλο, Φωτεινή Στεφανίδη και Σοφία Φόρτωμα, παρουσιάζει (μέχρι τις 31/5) το Ιστορικό Αρχείο - Μουσείο Υδρας. Η έκθεση, που οργανώθηκε με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου, λειτουργεί καθημερινά 9πμ-4μμ.
ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ «ΑΜΑΛΙΑ» της Θεσσαλονίκης, στα πλαίσια των θεατρικών παραστάσεων που φιλοξενεί η Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης», με γενικό τίτλο «Προτάσεις», σήμερα και αύριο θα παιχθεί η παράσταση «Μέλπω Αξιώτη - Η μεταμόρφωση της χρυσαλλίδας» (παρουσιάστηκε στο περσινό Φεστιβάλ Αθηνών). Η παράσταση βασίζεται σε αυτοβιογραφικά έργα της Μέλπως Αξιώτη, σε σκηνοθεσία Νίκου Χατζόπουλου, σκηνικά - κοστούμια Μαγιού Τρικεριώτη, μουσική επιμέλεια Νίκου Μαστοράκη, φωτισμούς Λευτέρη Παυλόπουλου και ερμηνεύτρια την Σοφία Σεϊρλή.