Ξεκίνησε η συζήτηση του σχετικού νομοσχεδίου στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής
Στη χειραγώγηση της νεολαίας και την ενσωμάτωσή της σε αντιλαϊκές πολιτικές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αποσκοπεί νομοσχέδιο της κυβέρνησης για την ίδρυση Τοπικών Συμβουλίων Νέων στους δήμους της χώρας. Το νομοσχέδιο - επί της ουσίας του οποίου συμφωνεί και το ΠΑΣΟΚ - συζητείται από χθες στην αρμόδια Κοινοβουλευτική Επιτροπή και σύμφωνα με αυτό τα Τοπικά Συμβούλια Νέων θα έχουν ως σκοπό τη συμμετοχή και δραστηριοποίηση των νέων στα κοινά.
Καταψηφίζοντας το νομοσχέδιο, ο εισηγητής του ΚΚΕ, Ν. Γκατζής, τόνισε ότι πρόκειται για ενσωμάτωση Κοινοτικής Οδηγίας και τα όσα λέγονται για δημοκρατική συμμετοχή των νέων στα κοινά είναι εξόχως υποκριτικά. Είναι χαρακτηριστικό, είπε, ότι οι εκλογές θα γίνονται με πλειοψηφικό σύστημα και ενιαίο ψηφοδέλτιο, ενώ στην προβλεπόμενη γενική συνέλευση θα παρίσταται ο δήμαρχος ή ο νομάρχης και θα αποκλείονται όλοι οι άλλοι φορείς ή οι υπόλοιπες δημοτικές παρατάξεις. Τα Συμβούλια, τόνισε, ουσιαστικά δε θα έχουν καμία αρμοδιότητα, ενώ δεν έχουν και την παραμικρή σχέση με το διεκδικητικό χαρακτήρα της νεολαίας.
Η ΕΕ, είπε, που προωθεί τέτοια μέτρα, όπως έδειξε η εμπειρία, δεν ενδιαφέρεται καθόλου για τα πραγματικά προβλήματα της νεολαίας, όπως είναι η ανεργία, η παιδεία ή ο πολιτισμός. Στόχος, υπογράμμισε, είναι η χειραγώγηση της νεολαίας στις αντιλαϊκές επιλογές της ΕΕ.
Στο νομοσχέδιο περιέχονται και διατάξεις για τη θητεία των πρυτάνεων (από τριετής γίνεται τετραετής) και ορίζεται ότι δεν επιτρέπεται η εκλογή στο αξίωμα για δύο συνεχείς θητείες, με απώτερο στόχο την εναρμόνιση των διοικητικών περιόδων με τα τετραετή επιχειρησιακά σχέδια που προωθεί η κυβέρνηση.
Η εισηγήτρια της ΝΔ ισχυρίστηκε ότι με το νομοσχέδιο θα αναδειχτούν τα προβλήματα των νέων και αυτοί θα συνδεθούν με την Τοπική Αυτοδιοίκηση, ενώ ο συνάδελφός της, του ΠΑΣΟΚ, είπε ότι η ιδέα για τα Συμβούλια ανήκει στην προηγούμενη κυβέρνηση.
Ως φοιτήτρια του Ελληνικού Ανοιχτού Πανεπιστημίου (ΕΑΠ), ως εκπρόσωπος κάποιων φοιτητών, αλλά και ως ενεργός πολίτης αυτού του τόπου αναρωτιέμαι σε ποιο βαθμό διαστρέβλωσης και παρακμής έχουν φτάσει οι κοινωνικές αξίες και το αίσθημα του δικαίου. Είναι σε όλους γνωστό ότι η κατάσταση της παιδείας στην Ελλάδα είναι χειρότερη και από τριτοκοσμική, χωρίς να θέλω να θίξω τις χώρες του τρίτου κόσμου ως προς την ουσία της παραγωγής της γνώσης. Στον 21ο αιώνα τα ελληνικά πανεπιστήμια παρουσιάζουν μια εικόνα εγκατάλειψης, απαξίωσης, με όλο και περισσότερα προβλήματα τόσο στη λειτουργία τους και στην αξιόπιστη επαγγελματική αποκατάσταση των αποφοίτων τους, όσο και στην ουσία της ύπαρξής τους, που είναι η προώθηση της επιστημονικής γνώσης.
Με εκπλήσσει που αυτή η θέση περί ίδρυσης μη κρατικών πανεπιστημίων εκφράζεται και διά στόματος Μαρίας Δαμανάκη. Οταν φώναζε μέσα από το Πολυτεχνείο «ψωμί, παιδεία, ελευθερία», σε αυτήν την παιδεία αναφερόταν;
Πώς θα προστατευτεί το δικαίωμα του πολίτη στην εποχή της επιστημονικής εξέλιξης, όταν θα εμπορευματοποιηθεί ακόμα περισσότερο η γνώση; Τι είναι, τελικά, παιδεία για ένα κράτος και για μια κοινωνία; Ως αξία ηθική και κοινωνική πρόκειται κυρίως για τη διάπλαση ανθρώπινου ήθους προς μια καλύτερη κοινωνία. Αν χαθεί αυτός ο στόχος, τότε σίγουρα δε μιλάμε για παιδεία, μιλάμε για μια στείρα μετάδοση γνώσεων, όπως το χειρισμό ενός μηχανήματος ή την αποστήθιση ενός μαθηματικού τύπου.
Κραυγάζω λοιπόν σιωπηλά, και φωνάζω σήμερα, το 2006, «ψωμί, παιδεία, ελευθερία», όχι από έναν ερασιτεχνικό ραδιοφωνικό σταθμό, αλλά από τα βάθη της ψυχής μου, που κλαίει μπροστά σε αυτήν την έκπτωση των ηθών και αξιών. Ας προσπαθήσουμε τουλάχιστον να σταματήσουμε έστω και τώρα την κατρακύλα.
Την πρόθεσή του να ασφαλίσει σε ιδιωτική εταιρία όλους τους μαθητές των σχολείων του έχει ανακοινώσει ο Δήμος Ρίου. Πρόκειται για τη δεύτερη αντίστοιχη περίπτωση μετά το Δήμο Αιγάλεω και μοιάζει να γενικεύεται το φαινόμενο να χαρίζουν οι δήμοι κεφάλαια στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρίες, αντί να συμβάλλουν ώστε να ληφθούν ουσιαστικά μέτρα πρόληψης και προστασίας των παιδιών στα σχολεία τους.
Ο Δήμος Ρίου αποφάσισε να διαθέσει 15.000 ευρώ για ιδιωτική ασφάλιση των 2.100 μαθητών νηπιαγωγείων, δημοτικών, γυμνασίων, ΤΕΕ και λυκείων, από το Σεπτέμβρη έως και τον Ιούνη του 2006. Προς το παρόν διερευνά ποια εταιρία θα κάνει καλύτερη προσφορά...
Την ώρα που όλο και περισσότερα σχολικά κτίρια παρουσιάζονται μερικώς ή γενικώς ακατάλληλα, την ώρα που απουσιάζουν εντελώς από τα σχολεία υπηρεσίες σχολικής υγείας και προληπτικής ιατρικής, τέτοιου είδους κινήσεις εντυπωσιασμού (ενόψει δημοτικών εκλογών) από τους δήμους, μοναδικό στόχο φαίνεται να έχουν τον καθαγιασμό στη συνείδηση των μαθητών και των οικογενειών τους της ιδιωτικής ασφάλισης. Εξάλλου, τι ενδιαφέρει πραγματικά τους γονείς: η πρόληψη και η ουσιαστική ασφάλεια των παιδιών τους στο σχολείο ή η πενιχρή αποζημίωση που ενδέχεται να πάρουν από την ιδιωτική ασφαλιστική εταιρία σε περίπτωση ατυχήματος του παιδιού τους; Στην πραγματικότητα, οι δήμοι λειτουργούν ως πλασιέ των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιριών και των προϊόντων τους, στον αντίποδα της απαίτησης για ένα σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης δημόσιο, καθολικό και δωρεάν για όλο το λαό.
Σταθερά προσανατολισμένη στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών του τόπου με βάση τις «αξίες» του ιμπεριαλισμού, είναι η υπουργός Παιδείας, Μ. Γιαννάκου, που χθες πρότεινε την καθιέρωση «της τρίτης Κυριακής του Ιανουαρίου κάθε έτους ως ημέρας μνήμης των θυμάτων της εγκληματικής δράσης της τρομοκρατίας στην Ελλάδα».
Αραγε, στη βάση ποιου ορισμού της «τρομοκρατίας» θα γίνονται οι σχετικές εκδηλώσεις κάθε χρόνο; Μήπως θα μαθαίνουν στα παιδιά πως το ίδιο το σύστημα γεννά και αξιοποιεί την τρομοκρατία για τις δικές του επιδιώξεις ενάντια στα γνήσια λαϊκά κινήματα; Μήπως θα διδάσκουν για την τρομοκρατία που ασκεί ο ιμπεριαλισμός ενάντια σε ολόκληρους λαούς, με αιματηρούς πολέμους, απειλές, αποκλεισμούς κτλ.; Μήπως θα καταδικάζουν την τρομοκρατία των διαφόρων Γκουαντανάμο, των ιπτάμενων φυλακών, των παράνομων κρατήσεων και των μυστικών γκανγκστερικών απαγωγών από τις διάφορες μυστικές υπηρεσίες;
Από την πρόταση της υπουργού δε φαίνεται κάτι τέτοιο. Αντίθετα, φαίνεται η πρόθεση να δικαιολογηθούν όλα τα παραπάνω, να δικαιολογηθούν οι επιθέσεις του ιμπεριαλισμού σε λαϊκά κινήματα και ολόκληρους λαούς, στο όνομα της «τρομοκρατίας»...