Ετσι «ησυχάζει» η Αθήνα... |
Σαν πρόσχημα η ηγεσία του υπουργείου Δημόσιας Τάξης χρησιμοποίησε μια εξαιρετικά μικρή συγκέντρωση διαμαρτυρίας αναπληρωτών καθηγητών. Κι ενώ το κέντρο της πόλης ήδη έβραζε με θερμοκρασίες που ξεπερνούσαν τους 30 βαθμούς Κελσίου, 8 διμοιρίες των ΜΑΤ συνοδευόμενες από ανάλογο αριθμό απλών αστυνομικών και άνδρες της τροχαίας απέκλεισαν μία τεράστια περιοχή, χιλιόμετρα μακριά από τους διαμαρτυρόμενους καθηγητές.
Το μαρτύριο για τους ανυποψίαστους ξεκίνησε όταν οι συγκεντρωμένοι στα Προπύλαια, ακολουθώντας μια κλασική διαδρομή κινήθηκαν από την Πανεπιστημίου προς την Ομόνοια και επιχείρησαν μέσω της Σταδίου να φτάσουν στο υπουργείο Παιδείας, στην οδό Μητροπόλεως. Τότε, όμως, αντί για μέτρα ρύθμισης της κυκλοφορίας, ώστε να διευκολυνθούν και οι περαστικοί και οι διαδηλωτές, η κυβέρνηση επέλεξε να κάνει επίδειξη δύναμης. Μια κλούβα της αστυνομίας τοποθετήθηκε κάθετα στο οδόστρωμα της Σταδίου. Αυτό ήταν αρκετό για να σταματήσει αναγκαστικά η πορεία των διαδηλωτών και να παραλύσει ολόκληρο το κέντρο. Η Τροχαία ανάγκαζε τους οδηγούς από την Πειραιώς να επιστρέφουν πίσω, ενώ οι παρενέργειες έφταναν μέχρι το «Χίλτον» και τις Στήλες του Ολυμπίου Διός, όπου επίσης χωρίς να υπάρχει κανένας λόγος είχαν στηθεί μπλόκα της Τροχαίας που απαγόρευαν τη διέλευση. Το Σύνταγμα ήταν απόλυτα άδειο, το ίδιο και η Β. Σοφίας, το ίδιο και η Πανεπιστημίου, ενώ στη Σταδίου το εμπόδιο ήταν ή ίδια η αστυνομική δύναμη. Οσοι, όμως, δε γνώριζαν τι ακριβώς συμβαίνει έριχναν την ευθύνη σε «κάποιους διαδηλωτές που κλείνουν τους δρόμους», όπως έντεχνα έχει διοχετευτεί στην κοινή γνώμη και από τα ΜΜΕ.
Η κυβέρνηση κάνει καθαρό πως επιχειρεί να εφαρμόσει το σχέδιο απαγόρευσης των διαδηλώσεων στο κέντρο της Αθήνας και στο βαθμό που δεν το πετυχαίνει προσπαθεί να στρέψει την κοινή γνώμη εναντίον των διαδηλωτών, ώστε να περάσει πιο εύκολα η αντιδραστική της πολιτική. Το εγχείρημα ξεκίνησε από το Μέγαρο Μαξίμου πριν μερικά χρόνια, όταν μια ειρηνική διαδήλωση των συνταξιούχων βάφτηκε στο αίμα, μόνο και μόνο για να μην ακουστεί η φωνή τους στο γραφείο του πρωθυπουργού. Τότε πρωτοστήθηκε το οδόφραγμα της αστυνομίας με δυο κλούβες στην οδό Βασ. Σοφίας και Ηρώδου Αττικού. Η αστυνομία κατάφερε να «περιφρουρήσει» το Μέγαρο Μαξίμου από τους «επικίνδυνους» παππούδες. Δε σταμάτησε όμως εκεί. Αργότερα οι κλούβες επιστρατεύτηκαν με διάφορα προσχήματα για να φράξουν το δρόμο των διαδηλωτών που περνούσαν έξω από τη Βουλή. Το χειμώνα, με την επίσκεψη Κλίντον, ήταν ξανά στη θέση τους για να μη φτάσει η αντιαμερικανική διαδήλωση στην αμερικανική πρεσβεία. Χτες, τις κατέβασαν μέχρι και στην οδό Σταδίου, αύριο ίσως κρατούν μόνιμα αποκλεισμένη και την Ομόνοια.
Η πρακτική δεν είναι νέα. Νωπή είναι ακόμα η μνήμη από τη μέρα που ο αλήστου μνήμης διευθυντής της Αστυνομίας στη Θεσσαλονίκη, Καρακοντίνος, επί κυβέρνησης ΝΔ, έβαζε τις κλούβες κάθετα στη γέφυρα του Λουδία ποταμού απαγορεύοντας στους διαδηλωτές της ΕΑΣ να περάσουν στο νομό Θεσσαλονίκης, δηλώνοντας θρασύτατα ότι στην περιοχή του δεν αναγνωρίζει κανένα Σύνταγμα.
ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ (του ανταποκριτή μαςΒησ. ΓΚΙΝΙΑ).-
Η Κομισιόν παρουσίασε χτες την πρώτη μετά τη Λισαβόνα «έκθεση για τα δημόσια οικονομικά» της Ευρωπαϊκής Ενωσης (ΕΕ), αποκαλύπτοντας ότι το Συμβούλιο Υπουργών Οικονομίας (ΕΚΟΦΙΝ) είχε αποφασίσει μυστικά με την Κομισιόν, από την 28η Φλεβάρη 2000, για πακέτο φορολογικών μέτρων, «που πρέπει να συνοδεύονται από περικοπές δαπανών», με στόχο την «εξυγίανση» των δημόσιων οικονομικών από το 2001, στα πλαίσια των επιταγών του Συμφώνου Σταθερότητας (ΣΣ).
Πρόκειται για εντυπωσιακή και ξεδιάντροπη αποκάλυψη, που κρατήθηκε μυστική, παρά τις άμεσες συνέπειες για τους ευρωπαϊκούς λαούς, αφού «η Κομισιόν σκοπεύει να εφαρμόσει τα φορολογικά κριτήρια αξιολόγησης κατά την έγκριση των σχεδίων προϋπολογισμού για το 2001 και των μελλοντικών προσαρμογών των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης». Δηλαδή, δεν πρόκειται για εφάπαξ μυστική συμφωνία, αλλά για μόνιμη δέσμευση, η οποία συνάφθηκε μεταξύ Κομισιόν και 15 κυβερνήσεων στις 28/2/2000 και μάλιστα μυστικά, γιατί δεν υπάρχει κατάλληλο πλαίσιο κοινοτικής νομοθεσίας, στο οποίο θα μπορούσε να ενταχθεί επίσημα.
Στην έκθεση της Κομισιόν, γίνεται ειδική αναφορά στην Ελλάδα, για την οποία «υπάρχει επείγουσα ανάγκη μείωσης των επιπέδων του δημόσιου χρέους», το οποίο «μειώνεται σε πολύ βραδύτερους ρυθμούς απ' ό,τι θα επέτρεπε η επιτυχής εφαρμογή της δηλωθείσας δημοσιονομικής πολιτικής». Η έκθεση κάνει λόγο για «επιτάχυνση» των ιδιωτικοποιήσεων και επαναλαμβάνει ότι «χωρίς μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος, η κατάσταση θα επιδεινωθεί, επιβραδύνοντας μεσοπρόθεσμα ιδιαίτερα τον προϋπολογισμό».
Κύκλοι προσκείμενοι στον αρμόδιο επίτροπο Ισπανό Π. Σόλμπες τόνιζαν χτες ότι ενόψει της ένταξης της Ελλάδας στην ΟΝΕ θα χρειαστεί «πιο αυστηρή δημοσιονομική πολιτική», για να αντισταθμιστεί η «χαλάρωση» από τη σύγκλιση των επιτοκίων και να επιταχυνθεί ο ρυθμός μείωσης του χρέους. Για τις Βρυξέλλες, αν υπάρχουν πρωτογενή πλεονάσματα και φορολογικά έσοδα, θα πρέπει να προορίζονται αποκλειστικά για μείωση του συσσωρευμένου δημόσιου χρέους, κατά συνέπεια, δεν περισσεύει ούτε δραχμή για κοινωνικές δαπάνες. Για το σύνολο της ΕΕ, η Κομισιόν επιτάσσει ότι η «ευνοϊκή οικονομική συγκυρία», η οποία «εξασφαλίζει περισσότερα φορολογικά έσοδα και κάποια μείωση των τρεχουσών δαπανών», θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί όχι για φορολογικές ελαφρύνσεις των χρόνια βασανισμένων Ευρωπαίων εργαζομένων, αλλά «για να επέλθουν οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις για τη μείωση και αναδιάρθρωση των δημοσίων δαπανών» των κρατών. Δηλαδή είτε έχουμε οικονομική ύφεση, είτε, όπως τώρα, «ανάκαμψη», ο φτωχός λαός θα πρέπει να πληρώνει διά βίου την «αναδιάρθρωση» του κεφαλαίου και την εύρυθμη λειτουργία του «δημοσίου». Το πακέτο της μυστικής φορολογικής συμφωνίας του περασμένου Φλεβάρη προβλέπει «τέσσερα κριτήρια», με τα οποία οι κυβερνήσεις μπορούν να προβούν σε «ασφαλείς περικοπές των φόρων» και είναι: «1) Οι άνευ αντιστάθμισης φορολογικές μειώσεις είναι εφικτές μόνο για εκείνα τα κράτη - μέλη, που έχουν σχεδόν ισοσκελισμένο ή πλεονασματικό ετήσιο προϋπολογισμό, 2) οι μειώσεις δεν πρέπει να είναι προκυκλικές, 3) πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το επίπεδο του δημοσίου χρέους και η διατηρησιμότητα δημοσιονομικής κατάστασης και 4) οι μειώσεις πρέπει να εντάσσονται σε δέσμη διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων». Στην αγορά εργασίας και στο ασφαλιστικό, βεβαίως.
Η «ανεκτική» σε πιέσεις ελληνική κυβέρνηση πολλαπλασιάζει τις αμερικανικές απαιτήσεις, σε σημείο που η Ουάσιγκτον συμπεριφέρεται στη χώρα μας ως κοινός «νταβατζής», υιοθετώντας τη γνωστή τακτική του υποκόσμου που απειλεί ή καταστρέφει προκειμένου να εισπράξει τα «φύλακτρα». Στην προκειμένη περίπτωση η Ουάσιγκτον, είτε με την έκθεση του αμερικανικού ΥΠΕΞ για την τρομοκρατία, είτε με το τελευταίο δημοσίευμα του περιοδικού ΤΙΜΕ, συντηρεί το θέμα της ελληνικής αδυναμίας να αντιμετωπίσει την τρομοκρατία.
Σε ένα «απίστευτο» κείμενο-ανταπόκριση από την Αθήνα, το ΤΙΜΕ επαναλαμβάνει τις γνωστές κατηγορίες σε βάρος της Ελλάδας, εμφανίζει την κυβέρνηση ή τουλάχιστον στελέχη της να διασυνδέονται με την τρομοκρατία και συγκρίνει τη χώρα, από πλευράς συνθηκών ασφάλειας, με το Αφγανιστάν.
Διπλωματικοί κύκλοι θεωρούν ότι η κλιμάκωση της αμερικανικής πίεσης σε αυτό το θέμα δεν υποκρύπτει πολιτικές σκοπιμότητες, καθώς, όπως λένε, «ό,τι ζήτησαν οι Αμερικανοί στο θέμα της συμφωνίας αστυνομικής συνεργασίας Ελλάδας-ΗΠΑ, το πήραν». Σύμφωνα με τους ίδιους κύκλους, η αμερικανική επιμονή έχει να κάνει με περισσότερο ταπεινά κίνητρα, τα οποία αφορούν την ανάθεση της ασφάλειας - και των σχετικών με αυτήν κονδυλίων - των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004 σε Αμερικανούς «ειδικούς».
Ο υπουργός Τύπου, Δ. Ρέππας, απαντώντας σε ερωτήσεις σχετικές με το δημοσίευμα, είπε ότι «το δημοσίευμα αυτό προσπαθεί να κάνει το άσπρο μαύρο. Ενόψει της τουριστικής περιόδου στην Ελλάδα, θα έλεγα πως ένα τέτοιο δημοσίευμα βλάπτει ευθέως τα συμφέροντα της χώρας μας. Με αυτή την έννοια, μπορώ να το χαρακτηρίσω και "προβοκατόρικο".
Στην Ελλάδα, συνέχισε ο Δ. Ρέππας, οι πολίτες είναι ασφαλείς. Μακάρι να ήταν το ίδιο ασφαλείς οι πολίτες σε όλες τις χώρες της λεγόμενης Δύσης. Το δημοσίευμα είναι απαράδεκτο».
Ως προς τους υπαινιγμούς του ΤΙΜΕ περί των συνθηκών ασφάλειας που θα επικρατήσουν στην Αθήνα το 2004, ο Δ. Ρέππας δήλωσε: «Η χώρα μας προετοιμάζεται. Είμαστε βέβαιοι ότι η Ολυμπιάδα θα διεξαχθεί σε συνθήκες πλήρους ασφάλειας. Ας μιλήσουμε για πραγματικά περιστατικά με θύματα, τα οποία υπήρξαν σε προηγούμενες Ολυμπιάδες που έγιναν σε άλλες χώρες και όχι στην Ελλάδα. Ας μη μιλούμε με υποθέσεις, για το τι μπορεί να γίνει στην Ολυμπιάδα του 2004. Τέτοιου είδους συγκρίσεις είναι απαράδεκτες και "στο σπίτι του κρεμασμένου δε μιλούν για σκοινί"».