Οι εργολάβοι κερδίζουν από τις λεγόμενες αναπλάσεις, αλλά στις λαϊκές γειτονιές δεν υπάρχουν υποδομές και φυσικά ούτε λόγος για... πολιτισμό |
Ενα από τα προγράμματα στο πλαίσιο του «θεσμού» είναι και η ανάπλαση όψεων κτιρίων στο κέντρο της Πάτρας. Μέχρι τώρα έχουν ενταχθεί στο πρόγραμμα 250 κτίρια ύστερα από αίτηση των ιδιοκτητών τους, με «στόχο» τα 300. Ο προϋπολογισμός του έργου φτάνει τα 3 εκατομμύρια ευρώ και ένα μέρος τους προέρχεται από... προγράμματα των Ολυμπιακών Αγώνων (σ.σ.. τα οποία προφανώς δεν εφαρμόστηκαν) που τώρα διαχειρίζεται ο Δήμος της Πάτρας. Τα χρήματα δίνονται με τη μορφή επιδότησης στους ιδιοκτήτες οι οποίοι με τη σειρά τους τα δίνουν στους εργολάβους που αναλαμβάνουν τις αναπλάσεις. Ετσι, ενώ οι εργολάβοι πληρώνονται ουσιαστικά από τον κρατικό «κορβανά», τα ίδια τα έργα υπόκεινται στις διαδικασίες και τη νομοθεσία που εντάσσονται όλα τα ιδιωτικά έργα, αφού τυπικά διαθέτουν τα χρήματα οι ιδιώτες. Η δημοτική αρχή έχει... την «αιγίδα» του όλου εγχειρήματος και ισχυρίζεται ότι «μεταμορφώνεται» η πόλη.
Αλλά: Το Συνδικάτο Οικοδόμων της Πάτρας κατήγγειλε πρόσφατα (και η καταγγελία έφτασε στον εισαγγελέα) ότι για τα έργα δεν έχουν εκδοθεί άδειες. Κατά συνέπεια, οι οικοδόμοι που εργάζονται σε αυτά (κυρίως μπογιατζήδες, σοφαντζήδες, μαρμαράδες και τα συνεργεία) δεν ασφαλίζονται. Το Συνδικάτο κάλεσε τις αρμόδιες υπηρεσίες να παρέμβουν. Αν και η δημοτική αρχή (ΠΑΣΟΚ) αποποιείται των ευθυνών της, ωστόσο είναι προφανές πως έχει την πολιτική ευθύνη, όπως φυσικά και η κυβέρνηση.
Εξάλλου, ο Παμμικρασιατικός Σύλλογος καταγγέλλει ότι σε όλες τις συνοικίες της Πάτρας υπάρχουν τεράστια προβλήματα και χρειάζονται έργα υποδομής. Ο Διακονιάρης εξακολουθεί να απειλεί με πλημμύρες την πόλη, όπως εξακολουθούν να υπάρχουν και οι γειτονιές με τις παράγκες. Ολα αυτά τίθενται εκτός «ανάπτυξης» για την... «πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης»...
Αφιέρωμα στον κορυφαίο Μεξικανό δημιουργό του κινηματογράφου Εμίλιο «Ελ Ιντιο» Φερντάντο, με την προβολή δέκα αντιπροσωπευτικών ταινιών του διοργανώνουν το υπουργείο Πολιτισμού, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και η Μεξικανική Πρεσβεία, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
Στην Αθήνα το αφιέρωμα θα γίνει από 19-25 του Γενάρη στον κινηματογράφο «Φιλίπ» (Θάσου 11, πλ. Αμερικής) και το πρόγραμμα έχει ως εξής: 19/1 από 6.30 μ.μ.: «Το δίχτυ» (1953), «Μαρία Καντελάρια» (1944), «Σαλόν Μέξικο» (1948). 20/1: «Μακλόβια» (1948), «Μπουκαμβίλια» (1944), «Οι κόρες της αμαρτίας» (1951). 21/1: «Το μαργαριτάρι» (1947), «Σαλόν Μέξικο», «Μαρία Καντελάρια». 22/1: «Η Χωριατοπούλα» (1948), «Ερωτευμένη» (1946), «Το αγριολούλουδο» (1943). 23/1: «Σαλόν Μέξικο», «Οι κόρες της αμαρτίας», «Η Χωριατοπούλα». 24/1: «Ερωτευμένη», «Το δίχτυ», «Μπουκαμβίλια». 25/1: «Το αγριολούλουδο», «Το μαργαριτάρι», «Μακλόβια».
Ο Εμίλιο «Ελ Ιντιο» Φερντάντο, ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός, γεννήθηκε το 1903 και πέθανε το 1986 στο Μεξικό. Οι ταινίες του πραγματεύονταν τα προβλήματα και τις αντιφάσεις της μεξικανικής κοινωνίας, προπαντός την εγκατάλειψη και τη μοιρολατρία των φτωχών και των αυτοχθόνων. Γύρισε 42 μεγάλου μήκους ταινίες και απέσπασε πολλές διεθνείς διακρίσεις.
Ο κινηματογράφος για τον Φερντάντο πρέπει να ανταποκρίνεται σε έναν ιδεολογικό στόχο, ενώ το ουσιώδες σε μια ταινία είναι η θέση της: «Ενα έργο είναι μεγάλο στο μέτρο που είναι μεγάλη η θέση του. Πλοκή χωρίς θέση δεν έχει για μένα καμία σημασία. Αν δεν υπάρχει κοινωνικό ή ηθικό περιεχόμενο, ένα μήνυμα ή μια έκφραση που να δείχνουν πόνο ή μια κατάσταση βιωμένη από το λαό, το έργο δεν έχει για μένα καμία σημασία», έλεγε. Αυτές οι θέσεις του εκφράζονται σε όλες του τις ταινίες, οι οποίες πραγματεύονται θέματα όπως η ζωή των αυτοχθόνων και η ανάγκη για εκπαίδευση.
Σε πολιτιστική «εξόρμηση» καλούν τα μέλη τους οι Δημοκρατικοί Σύλλογοι Γυναικών Βύρωνα και Ζωγράφου (μέλη της ΟΓΕ), για αύριο Κυριακή 15 Γενάρη 2006, 6μμ. Οι δύο σύλλογοι θα παρακολουθήσουν τη θεατρική παράσταση «Ξανά Μαζί» του Νιλ Σάιμον, με τον Θύμιο Καρακατσάνη και τον Σωτήρη Μουστάκα, που ανεβαίνει στο θέατρο «ΑΛΦΑ» (Πατησίων και Στουρνάρα).