Οταν ο Μπους έπαιρνε την πρώτη του απόφαση, μετά το χτύπημα του τυφώνα, να στείλει την Εθνοφρουρά με τη διαταγή να εκτελούνται οι «ταραξίες», δηλαδή οι πληγέντες και η φτωχολογιά της Νέας Ορλεάνης, υπερασπιζόταν μια «τάξη», που, έτσι κι αλλιώς, πάντα βασίλευε στις ΗΠΑ, αλλά την εποχή της «Νέας Τάξης» έχει πάρει απίθανες διαστάσεις.
***
Η «Νέα Τάξη», όπως αποτυπώνεται στο ίδιο το εσωτερικό των ΗΠΑ, έχει τις εξής συνέπειες για τον αμερικανικό λαό:
***
Αυτά συμβαίνουν στην «πρωτεύουσα» του καπιταλισμού, της «ελεύθερης αγοράς» και της «ανταγωνιστικής οικονομίας». Εκεί όπου το πέρασμα των τυφώνων, το ακολουθεί το «Αλτ, τις ει;» της Εθνοφρουράς.
|
Οτι θα πηγαίναμε στη Γερμανία μέσω Καζαχστάν, το ξέραμε. Οτι θα έπρεπε προηγουμένως να πάει η ψυχή μας στην ...Κούλουρη, ήταν το απροσδόκητο. Αλλά αυτά τα απροσδόκητα είναι που κάνουν το ποδόσφαιρο «μαγικό»
*
Αλλά, αν το είπε («αν», λέμε...), εν πρώτοις θέλουμε να συγχαρούμε την «αλληλεγγύη» στο εσωτερικό της ΝΔ, που, ενώ υποτίθεται ότι η σύσκεψη ήταν «κλειστή», το θέμα έγινε «βούκινο» στο πανελλήνιο, προφανώς από κάποιους «φίλους» του υπουργού κ. Μπασιάκου.
*
Το δεύτερο που θέλουμε να παρατηρήσουμε είναι η ευθιξία του κ. Μπασιάκου. Εσπευσε να διαμηνύσει στις εφημερίδες και στα κανάλια ότι αυτά που είπε («αν» τα είπε...) ο ομοϊδεάτης του αγροτοσυνδικαλιστής, δεν τα είπε για τον ίδιο, αλλά για άλλους. Τι θέλετε τώρα από τον κύριο υπουργό; Να αντιληφθεί ότι το θέμα δεν είναι να βγαίνει και να μιλάει για την «πάρτη του», αλλά, αφ' ενός, να απαντήσει αν αυτά ισχύουν, κι αφ' ετέρου, αν ισχύουν, να βρει (και να πει) ποιοι είναι αυτοί οι «άλλοι», που «τα πιάνουν» στο υπουργείο του; Τι είναι ο υπουργός, αστυφύλακας είναι, να αρχίσει να ψάχνει «δεξιά κι αριστερά»;
*
Τρίτον, πολύ μας συγκίνησε ότι ο κ. Σταύρου, γραμματέας της ΚΟ της ΝΔ που συμμετείχε στη σύσκεψη, φέρεται, σύμφωνα με το ρεπορτάζ («Ελευθεροτυπία»), να πετάχτηκε από τη θέση του μόλις ο Κοκκινούλης είπε ότι «κάποιοι τα παίρνουν» («αν» το είπε...) για να του συστήσει: «Μη λες ονόματα, Θανάση»! Αυτή η ...«σεμνότητα» και «ταπεινότητα» αξίζει να επισημανθεί.
*
Τέταρτον, σε ό,τι αφορά στον κ. Κοκκινούλη. Είτε ξέρει - είτε δεν ξέρει, είτε είπε - είτε δεν είπε ότι κάποιοι στο κόμμα του «τα παίρνουν», ένα πράγμα ξέρει πολύ καλά: Οτι οι αγρότες είναι οι μοναδικοί, που δεν τα παίρνουν. Τουτέστιν, οι εσωκομματικές μαγκιές για λαϊκή κατανάλωση και αποπροσανατολισμό, μαζί με τη συνακόλουθη «κολοκυθιά» (το 'πε - δεν το 'πε), τη στιγμή που τα στελέχη της ΝΔ στον κάμπο βάζουν πλάτη για να περνάει, τελικά, η πολιτική που «τα παίρνει» από τους αγρότες, είναι «τσάμπα μαγκιές».
*
ΥΓ: Κείνος ο βουλευτής Πολύζος (θα 'χε, φαίνεται, ακούσει κείνα για «το μαχαίρι (που) θα μπει στο κόκαλο») σε ποια μάχαιρα πήγε κι έβαλε το κεφαλάκι του; Της «σεμνότητας» ή της ταπεινότητας»;
1821 Ο Γεωργάκης Ολύμπιος έβαλε φωτιά στην μπαρουταποθήκη της Μονής του Σέκου στη Μολδαβία και ανατινάχτηκε μαζί με τους συντρόφους του, για να μην πέσει στα χέρια των Τούρκων.
1941 Αρχίζει η πολιορκία του Λένινγκραντ, που κράτησε έως τις 27 Γενάρη 1944. Η ηρωική άμυνα του Λένινγκραντ διήρκεσε 872 μέρες. Αποτέλεσμα του αποκλεισμού ήταν να πεθάνουν από την πείνα 641.803 άτομα. Πάνω από 17.000 άτομα σκοτώθηκαν από τους βομβαρδισμούς και τις βολές του πυροβολικού.
1943 Η Ιταλία συνθηκολογεί. Ο ΕΛΑΣ αφοπλίζει την ιταλική μεραρχία «Πινερόλο» και άλλες ιταλικές μονάδες.
1962 Ενας νεκρός και 30 τραυματίες σε σφοδρές συγκρούσεις μεταξύ καπνοπαραγωγών και χωροφυλακής στο Ξηρόμερο της Αιτωλοακαρνανίας.
1973 Νέα απόπειρα δολοφονίας κατά του αρχιεπισκόπου Μακάριου, με εκρηκτικό μηχανισμό έξω από το χωριό Αγιος Σέργιος. Ο Μακάριος σώζεται ως εκ θαύματος, εξαιτίας της πρόωρης πυροδότησης.
1973 Ορκίζεται η κυβέρνηση του «δοτού» πρωθυπουργού της χούντας Σπ. Μαρκεζίνη. Την αντίθεσή της εκφράζει η μεγάλη πλειονότητα του πολιτικού κόσμου, ενώ συγχαρητήρια τηλεγραφήματα στέλνουν οι Νίξον, Μπραντ και Χιθ.
1980 Ο «Μεγαλέξανδρος» του Θόδωρου Αγγελόπουλου βραβεύεται στο κινηματογραφικό φεστιβάλ της Βενετίας με το «Χρυσό Φοίνικα» για την κατηγορία των «πειραματικών ταινιών».
Πασχίζουν τα κανάλια να διαφημίσουν τις «παραστάσεις» που ετοιμάζουν η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ ενόψει της ανόδου του πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη, θέλουν να «ντύσουν» στα δελτία τους το θέμα με εικόνα, μπας και προσδώσουν ολίγον από «εργατιλίκι» στους εργατοπατέρες, αλλά, μοιραία, καταφεύγουν σε αρχεία παλιότερων κινητοποιήσεων του ...ΠΑΜΕ.
Είναι, βλέπετε, τόσοι πολλοί οι «αγώνες» των κ.κ. Πολυζωγόπουλου - Παπασπύρου όλο το προηγούμενο διάστημα, που οι υπεύθυνοι των καναλιών δεν ξέρουν ποια συγκέντρωσή τους να πρωτοπαίξουν στις ειδήσεις τους...
Ούτε μια, ούτε δυο, αλλά εφτά (!) φορές μίλησε προχτές (στο ρ/σ «Φλας») ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ κ.Πα πασπύρος περί του «άγριου και σκληρού καπιταλισμού» (!) που πλήττει τον τόπο!
Ορέ, μαντεψιά που έκανε ο κ. πρόεδρος! Και τι λέξεις! Ακούς εκεί «καπιταλισμός»! Και μάλιστα «άγριος». Που σημαίνει ότι ο άνθρωπος κατέχει από κοινωνικά συστήματα. Αρα είναι και αρμόδιος να μας εξηγήσει: Τόσα χρόνια, επί ΠΑΣΟΚ, τι είχαμε στην Ελλάδα; Μήπως «λάιτ», μήπως «ψυχοπονιάρη», μήπως «ζουμπουρλούδικο» καπιταλισμό; 'Η μπας και δεν είχαμε καθόλου καπιταλισμό;