Το ερωτηματολόγιο φέρει τον τίτλο «ΑΤΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΥΓΕΙΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥ» και ακολουθεί η σημείωση «Απόρρητα προσωπικά δεδομένα υγείας που παραδίδονται στο γιατρό εργασίας σε κλειστό φάκελο και φυλάσσονται με ευθύνη του». Αξίζει να σημειωθεί ότι το Σωματείο επισημαίνει πως οι εργαζόμενοι δεν έχουν δει ποτέ κανένα γιατρό εργασίας, ούτε ξέρουν ποιος είναι. Οι ερωτήσεις αφορούν στο «οικογενειακό ιστορικό» (αν κάποιος από τους συγγενείς πρώτου βαθμού έχει πεθάνει, αν πάσχει από κάποια αρρώστια), στο «ατομικό ιστορικό υγείας», στο «γυναικολογικό ιστορικό» και άλλα. Μάλιστα, η εργοδοσία ζητά να συμπληρωθεί άμεσα.
Το Σωματείο υπογραμμίζει πως «δεν έχει καμία δουλειά η εταιρεία να μαζεύει τέτοιου είδους στοιχεία. Πού αποσκοπεί αυτή η ενέργεια; Αν νοιάζεται η επιχείρηση για την υγεία μας, να επιτρέψει την είσοδο στο χώρο σε γιατρό εργασίας, να δει τις συνθήκες που δουλεύουμε και να φέρει γιατρό από το δημόσιο σύστημα Υγείας να μας εξετάσει εξονυχιστικά. Απ' ό,τι γνωρίζουμε, κανένας από τους προϊσταμένους μας δεν είναι γιατρός για να μαζεύει απόρρητα, προσωπικά δεδομένα υγείας.
Η εταιρεία παραδέχεται στο έντυπο που μοιράζει, ότι αυτά που μαζεύει είναι απόρρητα, προσωπικά δεδομένα υγείας, τα οποία δήθεν παραδίδονται σε γιατρό εργασίας σε κλειστό φάκελο και φυλάσσονται με ευθύνη του. Ποιος είναι ο γιατρός εργασίας; Ποιο είναι το όνομά του; Εμείς δεν τον έχουμε δει ποτέ. Τέτοια στοιχεία παραδίδονται μόνο σε γιατρό, μόνο με τη θέληση του εργαζόμενου. Το Σωματείο μας προσέφυγε σήμερα στην Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων. Δεν θα αφήσει το θέμα έτσι. Συνάδελφοι, όλοι μαζί συσπειρωμένοι στο Σωματείο μας. Κανένας δεν είναι μόνος του».
Για το ζήτημα αυτό οι βουλευτές του ΚΚΕ Θ. Παφίλης, Γ. Γκιόκας, Χρ. Κατσώτης και Σπ. Χαλβατζής κατέθεσαν χτες Ερώτηση στη Βουλή προς τον υπουργό Εργασίας. Οπως σημειώνεται στην Ερώτηση, «η ίδια η εταιρεία παραδέχεται, όπως αναγράφεται στο ερωτηματολόγιο, ότι τα στοιχεία που συλλέγει είναι "απόρρητα προσωπικά δεδομένα και ότι παραδίδονται στον γιατρό εργασίας σε κλειστό φάκελο και φυλάσσονται με ευθύνη του". Το έντυπο όμως δεν έχει καμιά υπογραφή και κανένα όνομα γιατρού. Η συμπλήρωσή του δεν είναι προαιρετική. Η εταιρεία έβαλε χρονικό όριο δύο εικοσιτετράωρα με εκβιασμούς.
Το Σωματείο Εργαζομένων προσέφυγε και στην Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων. Οι εργαζόμενοι δικαίως αρνούνται να συμπληρώσουν ένα τέτοιο ερωτηματολόγιο».
Οι βουλευτές του ΚΚΕ χαρακτηρίζουν απαράδεκτη την ενέργεια της εργοδοσίας και ζητούν να μάθουν:
Στις 11.30 π.μ., στην πλατεία Κλαυθμώνος και πορεία στο Μέγαρο Μαξίμου
«Πάσχα και Ανάσταση για το κεφάλαιο, για το λαό σταύρωση», γράφει μια από τις πικέτες των συνταξιούχων (φωτ. από περσινή κινητοποίηση) |
Ηδη, τα σωματεία των οργανώσεων τόσο στην Αττική όσο και σε άλλες περιοχές της χώρας δίνουν τη μάχη της ενημέρωσης με συσκέψεις, συνελεύσεις, περιοδείες στους χώρους που βρίσκονται οι συνταξιούχοι. Σε αυτήν την κατεύθυνση οι Συνεργαζόμενες Συνταξιουχικές Οργανώσεις μπροστά στο συλλαλητήριο θα παραχωρήσουν την επόμενη βδομάδα συνέντευξη Τύπου, ενώ στις 12 του Απρίλη με μαζική παρουσία στην Αθήνα (αφισοκόλληση, πικετοφορία κ.λπ.) θα προπαγανδίσουν το συλλαλητήριο.
Σε οργανωμένο λαϊκό αγώνα για να μην κλείσει το τοπικό υποκατάστημα του ΕΟΠΥΥ, στη Νέα Ιωνία Βόλου, αλλά και να αναβαθμιστούν συνολικά οι υπηρεσίες Υγείας, καλεί τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους και τα λαϊκά στρώματα της περιοχής ο Σύλλογος Συνταξιούχων ΙΚΑ Νομού Μαγνησίας, που οργανώνει σήμερα Τετάρτη αγωνιστική κινητοποίηση έξω από το υποκατάστημα του ΙΚΑ της Νέας Ιωνίας. Την ίδια μέρα και το Σωματείο Συνταξιούχων ΙΚΑ Νίκαιας οργανώνει ανοιχτή συγκέντρωση.
Η Ενωση Συνταξιούχων ΙΚΑ Φωκίδας ενημερώνει τους συνταξιούχους ότι οι δηλώσεις συμμετοχής για την κάθοδό τους στο πανελλαδικό συλλαλητήριο της Αθήνας θα μπορούν να κατατεθούν μέχρι την Τρίτη, 16/4. Παράλληλα, για τη συμμετοχή στο συλλαλητήριο θα αναχωρήσουν πούλμαν από την Αμφισσα, στις 7 π.μ., από την πλατεία Εθνικής Αντίστασης (παιδική χαρά) και από την Ιτέα, στις 7.30 π.μ., από τα ΚΤΕΛ.
Δύο άρθρα αφιέρωσε το ΠΡΙΝ της προηγούμενης Κυριακής στο 19ο Συνέδριο του ΚΚΕ.
Διαβάζοντάς τα κανείς θα μπορούσε να αναρωτηθεί εάν πραγματικά υπάρχει συνοχή και συνέπεια στην κριτική που ασκεί ο συγκεκριμένος χώρος στο ΚΚΕ, αν έχουν καταλήξει πραγματικά ποιες είναι οι πολιτικές τους διαφωνίες με το Κόμμα.
Σύμφωνα με αυτά, το ΚΚΕ εγκαλείται για τα πάντα, και για σεχταρισμό και για ρεφορμισμό και για αριστερίστικο, συστημικό και συντηρητικό (!).
Βεβαίως μια δεύτερη σκέψη είναι ότι οι συντάκτες του ΠΡΙΝ μέσα από ένα αλλοπρόσαλλο μείγμα κριτικής στο Κόμμα, και από τα δεξιά και από τα αριστερά, έχουν συγκεκριμένο σκοπό, ξέρουν πολύ καλά τι θέλουν...
Πρώτα απ' όλα να συγκαλύψουν τη δική τους επιλογή να συνταχθούν με το Σχέδιο Β' του Αλ. Αλαβάνου, που τους φέρνει κοντά με τμήματα του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και με επιλογές τμημάτων της αστικής τάξης στα οποία εντείνεται ο προβληματισμός για την πορεία της Ευρωζώνης.
Δεύτερον, ζητωκραυγάζουν για ορισμένους που διατύπωσαν στον Προσυνεδριακό Διάλογο διαφωνίες κινούμενοι σε λογικές «μεταβατικών» σταδίων ή κυβερνήσεων. Και κόπτονται για τη δημοκρατία στο ΚΚΕ. Είναι βέβαια πολύ αστείο για όσους έχουν μνήμη να εγκαλεί το ΝΑΡ το ΚΚΕ για εγκατάλειψη του λενινισμού όταν η ιδεολογική φυσιογνωμία αυτής της ομάδας διαμορφώθηκε ως αποτέλεσμα εκλεκτικίστικου συγκερασμού αναθεωρητικών, αναρχοαυτόνομων και τροτσκιστικών θέσεων.
Τρίτον, να συμβάλουν και αυτοί «απ' τα αριστερά» και άρα πιο αποτελεσματικά στην πίεση που ασκείται από την άρχουσα τάξη στο Κόμμα, να κάνει πίσω να υποχωρήσει, να γίνει μέρος του σχεδιασμού που ονομάζεται «Σχέδιο Β'».
Γι' αυτό άλλωστε στην επιχειρηματολογία δεν πρωτοτυπούν, τα όσα γράφουν δεν έχουν σε τίποτα να ζηλέψουν από τις περισπούδαστες αναλύσεις τύπου Σταυρόπουλου στο ΒΗΜΑ και Φ. Παπούλια στην ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ.
Και επειδή αναρωτιούνται τι είναι οπορτουνισμός, διευκρινίζουμε:
Οπορτουνιστής δεν είναι ο εργαζόμενος που έχει ρεφορμιστικές αυταπάτες, συντηρητικές αντιλήψεις, φοβίες και προκαταλήψεις απέναντι στην επαναστατική προοπτική.
Οπορτουνιστής είναι αυτός που διετέλεσε στέλεχος του Κομμουνιστικού Κόμματος, υποχώρησε μπροστά στην ταξική πάλη, πανικοβλήθηκε μπροστά στην αντεπανάσταση και την ήττα, πέταξε στον κάλαθο των αχρήστων την πρώτη απόπειρα για σοσιαλιστική οικοδόμηση, την πείρα του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, προσπάθησε να αλλάξει το χαρακτήρα του Κόμματος από τα μέσα, αποφάσισε να το εγκαταλείψει αρνούμενος στην πραγματικότητα το ρόλο του είτε αυτό το έκανε με αριστερά είτε με δεξιά προσχήματα. Οχι μόνο δεν παραδέχτηκε την υποχώρησή του πηγαίνοντας απλά σπίτι του αλλά προβάλλει αυτή την υποχώρηση ως δρόμο για την επαναστατική προοπτική. Αυτό είναι ο οπορτουνιστής και αυτός μπορεί να αλλάζει φρασεολογία, επιχειρηματολογία με μεγάλη ευκολία, να προσαρμόζεται στις συνθήκες, αφού στερείται αρχών. Ομως έχει κάτι σταθερό που δεν αλλάζει: την υποταγή στην αστική πολιτική και την αστική ιδεολογία και αυτό εκδηλώνεται συγκεκριμένα σε κάθε ιστορική φάση.