ΒΙΕΝΝΗ.--
Ωστόσο, η σιωπή του Βελιγραδίου δεν πηγάζει ούτε από «κρυφή» ικανοποίηση, ούτε από αιφνιδιασμό, αλλά από το γεγονός μετεκλογικής ακυβερνησίας, καθώς δεν έχουν αρχίσει καν επισήμως τα παζάρια των φιλοδυτικών κομμάτων για τη συγκρότηση της νέας κυβέρνησης.
Μπροστά σ' αυτό το κενό, η στάση της Ρωσίας δε θα μπορούσε να είναι παρά επιφυλακτική, αφού η ίδια έχει ταυτίσει τις θέσεις της με αυτές της Σερβίας, σημειώνοντας πολλάκις πως δε θα διστάσει να ασκήσει βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, εάν οι προτάσεις του πρώην προέδρου της Φινλανδίας, Μ. Αχτισαάρι, βρουν ασύμφωνη την (όποια...) σερβική ηγεσία. Οσο για την ηγεσία των Κοσσοβάρων Αλβανών; Η επιφύλαξη της Ρωσίας και η πρόθεσή της για επιβράδυνση της διαδικασίας περαιτέρω κατακερματισμού της πρώην Γιουγκοσλαβίας μοιάζει να της χαλάει τη «σούπα» για θριαμβικές αντιδράσεις προς λαϊκή κατανάλωση. Στο κάτω κάτω, οι προτάσεις Αχτισαάρι για το Κοσσυφοπέδιο, όπως τουλάχιστον διέρρευσαν την Παρασκευή από δυτικές διπλωματικές πηγές, δε μετατρέπουν (όπως άλλωστε αναμενόταν) την επαρχία σε ένα ανεξάρτητο κρατίδιο, αλλά σε ένα καλά εξαρτώμενο από ΕΕ και ΝΑΤΟ προτεκτοράτο. Οπως δηλαδή είναι από το 1999, οπότε αναπτύχθηκαν στο έδαφος του Κοσσυφοπεδίου οι ΝΑΤΟικές δυνάμεις κατοχής και η «ύπατη διοίκηση» της αποστολής του ΟΗΕ...
Επιμέρους στοιχεία και πληροφορίες για τις προτάσεις του Αχτισαάρι αναφέρουν ότι θα δίνεται στο προτεκτοράτο η δυνατότητα διεθνούς εκπροσώπησης (π.χ. σε ΟΗΕ, Παγκόσμια Τράπεζα). Αναφέρεται ρητώς να του αποδοθεί «ό,τι του αναλογεί από τα περιουσιακά στοιχεία και τα χρέη» της πρώην Γιουγκοσλαβίας και της νυν Σερβικής Δημοκρατίας. Επιπλέον, ο Αχτισαάρι αποσιωπά τα δικαιώματα σερβικής εδαφικής κυριαρχίας στο Κοσσυφοπέδιο και αποφεύγει να το ονομάσει ανεξάρτητο. Προτείνει «καθεστώς ευρείας αυτονομίας» στους Σέρβους της περιοχής, «ελεύθερες σχέσεις» με το Βελιγράδι και δυνατότητα «διπλής υπηκοότητας» στους κατοίκους της περιοχής.
Κατά τα λοιπά, η ΕΕ φέρεται να αναλαμβάνει από το καλοκαίρι τη διοικητική και οικονομική κηδεμονία του προτεκτοράτου, ενώ το ΝΑΤΟ παραμένει (επίσης) σαν «εγγυητής... σταθερότητας», καμώνοντας το... λύκο που θα φυλάει τα πρόβατα!
Associated Press |
Οι κηδείες δολοφονημένων οπαδών της αντιπολίτευσης την Παρασκευή εξελίχτηκαν σε αντικυβερνητικές διαδηλώσεις |
Δεν αποκλιμάκωσε την πολιτική και οικονομική κρίση του Λιβάνου το «μαξιλάρι» των 7,6 δισ. δολαρίων που έδωσαν στη φιλοδυτική κυβέρνηση του Λιβανέζου πρωθυπουργού, Φαούντ Σινιόρα, την περασμένη Πέμπτη στο Παρίσι «δωρητές», μεταξύ άλλων από τις ΗΠΑ, ΕΕ και Σαουδική Αραβία. Αντίθετα, το πακέτο της υποτιθέμενης «οικονομικής βοήθειας» - που συνοδεύεται με τις απαιτήσεις της Δύσης για την εφαρμογή σκληρών αντιλαϊκών οικονομικών μεταρρυθμίσεων - πέρασε στη Βηρυτό απαρατήρητο. Οχι μόνον γιατί δεν αρκεί για να χρυσώσει το χάπι του τεράστιου χρέους της χώρας, που εκτινάχτηκε στα 41 δισ. δολάρια (μετά και από την επιδρομή του Ισραήλ το περασμένο καλοκαίρι). Αλλά και επειδή οι πολιτικές φιλοφρονήσεις της Δύσης (π.χ. οι σχετικές δηλώσεις Σιράκ...) στην κυβέρνηση του πρωθυπουργού Σινιόρα δεν αρκούν για να αποκλιμακώσουν μία κρίση, βαθιά πολιτική - και λόγω του δαιδαλώδους πολιτικού συστήματος της χώρας που θεμελιώθηκε πάνω σε θρησκευτική και κοινοτική βάση - που επιδεινώθηκε από την ιμπεριαλιστική επέμβαση.
Από την άλλη, η γενική απεργία της αντιπολίτευσης και της «Χεζμπολάχ» την περασμένη βδομάδα απέδειξε την αδυναμία της κυβέρνησης Σινιόρα να διατηρήσει τα ηνία διακυβέρνησης δίχως να ρίξει λάδι στη φωτιά της έντασης, με ρίσκο ένα νέο εμφύλιο. Οι αιματηρές συγκρούσεις αντιτιθέμενων πολιτικά δυνάμεων την ημέρα της γενικής απεργίας, οι συγκρούσεις αντίπαλων φοιτητικών παρατάξεων την Πέμπτη έξω από το αραβικό πανεπιστήμιο της Βηρυτού και η προσωρινή επιβολή απαγόρευσης κυκλοφορίας από το στρατό, αντανακλούν πως αυτό το ρίσκο είναι κάτι παραπάνω από ένα απλό «σενάριο». Ενδεχομένως, η παραίτηση του φιλοδυτικού πρωθυπουργού να προβάλλει σαν μία έστω προσωρινή λύση. Ωστόσο, αυτό και μόνον δεν αρκεί για να αντιμετωπίσει τις αιτίες της έντασης. Ούτε εύκολα, ούτε σύντομα, τουλάχιστον όχι δίχως σημαντικές βαθιές πολιτικές αλλαγές, όπως καλεί το Λιβανέζικο Κομμουνιστικό Κόμμα.
ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ.--
Ο χορός των απολύσεων διεθνώς συνεχίζεται στηρίζοντας το σκηνικό του εργασιακού τρόμου που στήνεται, για την εντατικοποίηση της επίθεσης στα εργασιακά δικαιώματα.
Αυτή την εβδομάδα, τον κύκλο άνοιξε η κορυφαία φαρμακοβιομηχανία στον πλανήτη «Pfizer», που ανακοίνωσε ότι θα προχωρήσει σε περικοπή 10.000 θέσεων εργασίας ή του 10% του εργατικού δυναμικού της, καθώς σε κλείσιμο μονάδων παραγωγής και κέντρων έρευνας σε ΗΠΑ, Γερμανία, Ιαπωνία και Γαλλία, ενώ θα μειώσει το προσωπικό της στην Ευρώπη κατά 20%.
Ακολούθησε η μεγαλύτερη παγκοσμίως εταιρεία μικροτσίπ και ημιαγωγών «Texas Instruments», που ανακοίνωσε επίσης ότι θα περικόψει, μέχρι τα τέλη του 2007, εκατοντάδες θέσεις εργασίας σε εργοστάσιο στο Ντάλας, με στόχο τη μείωση του κόστους κατά 200 εκατομμύρια δολάρια.
Την ίδια στιγμή στη Γερμανία, πιέσεις προς τα συνδικάτα γίνονται με απειλές περί κλεισίματος εργοστασίων του τομέα ορυκτών καυσίμων. Μάλιστα, ο διευθύνων σύμβουλος της «Deutsche Steinkohle» (DSK) σε άρθρο στο «Ντερ Σπίγκελ» έκανε λόγο για απώλεια 3.000 θέσεων εργασίας, καθώς η κυβέρνηση Μέρκελ δήλωσε «επιδοτήσεις τέλος»!
Στην εφημερίδα «Detroit News» εξάλλου, πρωτοσέλιδο της περασμένης εβδομάδας ανέφερε «UAW: Αναμένετε θυσίες». Το άρθρο κατέγραφε τις πιέσεις που ασκούνται ήδη από τις αυτοκινητοβιομηχανίες «General Motors», «Ford» και «Chrysler» στους εργαζόμενους και στο συνδικαλιστικό τους όργανο UAW, ενόψει των διαπραγματεύσεων για τις τετραετείς συμβάσεις, να δεχτούν περικοπές, ειδάλλως θα προχωρήσουν σε απολύσεις...