Αυτή η άνοιξη διόλου καλά δε «μύρισε» στο μέγαρο της οδού Ματινιόν. Μπορεί η περίοδος χάριτος να έχει παρέλθει, ανεπιστρεπτί, εδώ και αρκετούς μήνες, για τον Γάλλο πρωθυπουργό Λιονέλ Ζοσπέν, εντούτοις η φθορά μιας κυβέρνησης που βρίσκεται στην εξουσία από τον Ιούνη του 1997 δεν προμήνυε τόσο αρνητικές, για τις πολιτικές επιλογές της, αλυσιδωτές αντιδράσεις.
Οι δυσκολίες που καλούνταν να αντιμετωπίσει η κυβέρνηση συνεργασίας του σοσιαλιστή πρωθυπουργού ήταν εμφανείς από την έναρξη της θητείας της. Ο Λιονέλ Ζοσπέν όφειλε, όπως πολλοί άλλοι συνάδελφοί του ανά την Ευρώπη, να δώσει τέλος στην ψευδαίσθηση της «ενωμένης Ευρώπης των λαών» και με εύσχημο, πλην αποφασιστικό τρόπο, να «βελτιώσει τους δείκτες της γαλλικής οικονομίας, να ελαχιστοποιήσει το δημοσιονομικό έλλειμμα, να περισώσει από την κατάρρευση τα ασφαλιστικά ταμεία, να εκσυγχρονίσει τη δημόσια εκπαίδευση και υγεία».
Η σοσιαλιστική κυβέρνηση Ζοσπέν προχώρησε στην υλοποίηση του έργου της και «κατέγραψε στο ενεργητικό» της μερικές από τις μεγαλύτερες, μαζικότερες και πιο μακροχρόνιες εργασιακές κινητοποιήσεις: Των οδηγών φορτηγών, των εργαζομένων στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, των αγροτών, το πολύμηνο κίνημα των ανέργων και, λίαν προσφάτως, των εκπαιδευτικών, των μαθητών και των δημοσίων υπαλλήλων. Η αναμενόμενη και απολύτως φυσιολογική αδυναμία του μεγάρου Ματινιόν να συμβιβάσει τα ασυμβίβαστα προκάλεσε εκνευρισμό και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή που επέβαλε σειρά νομικών μέτρων σε βάρος του Παρισιού, κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων των οδηγών φορτηγών, που παρέλυσαν τη Γαλλία για βδομάδες, με το σκεπτικό ότι «δεν εξασφαλίζεται η ελεύθερη διακίνηση αγαθών και εμπορευμάτων».
Μετά από το διπλωματικό ναυάγιο της περιοδείας Ζοσπέν στη Μέση Ανατολή, που έφερε στην επιφάνεια τα μεγάλα προβλήματα της συγκυβέρνησης με τον νεογκωλικό Πρόεδρο Ζακ Σιράκ, οι μεγάλες κινητοποιήσεις στο χώρο της Παιδείας και των δημοσίων υπηρεσιών δυσκόλεψαν ακόμη περισσότερο την «παρτίδα» για τη γαλλική κυβέρνηση. Στο αίτημα για χορήγηση μεγαλύτερων κονδυλίων στη δημόσια εκπαίδευση, για άρση του «παγώματος» στις προσλήψεις στα δημόσια σχολεία και στις δημόσιες υπηρεσίες, για διατήρηση του ηλικιακού ορίου συνταξιοδότησης στα 37,5 χρόνια εργασίας και όχι στα 40 χρόνια, προκειμένου να εναρμονιστεί με τον «αδικημένο ιδιωτικό τομέα», ο Ζοσπέν απάντησε με ανασχηματισμό.
Η αλλαγή του κυβερνητικού σχήματος θύμισε «παλιές καλές μέρες» στο μέγαρο Ματινιόν, καθώς, όπως σχολίαζαν πολλοί, ο «κακός» μαθητής του Φρανσουά Μιτεράν εγκατέλειψε την εναγώνια προσπάθειά του να «διαφοροποιηθεί και να δώσει ένα νέο αέρα στο σοσιαλιστικό κόμμα και τη διακυβέρνησή του». Αντίθετα, επιστράτευσε όλα τα στελέχη που συνδέθηκαν με τη μιτερανική περίοδο, προκειμένου να κατευνάσει την κοινή γνώμη και να επαναφέρει, έστω και ως ψευδαίσθηση νοσταλγίας, τον αέρα κοινωνικής «ασφάλειας», που είχαν δημιουργήσει οι «μέρες ευμάρειας» επί Μιτεράν. Το «ξόρκι», όμως, δε φαίνεται να έπιασε για τον μαθητευόμενο μάγο. Η καθημερινότητα βαραίνει στα πόδια της γαλλικής κοινωνίας περισσότερο από τη «θύμηση» και τις μεγαλόστομες υποσχέσεις.
Δυο μέρες μετά τον ανασχηματισμό, οι δημόσιοι υπάλληλοι κατέβηκαν σε δεύτερη προειδοποιητική απεργία. Εκπαιδευτικοί, μαθητές και γονείς ετοιμάζουν το τρίτο πανεθνικό συλλαλητήριό τους. Οι δρόμοι των μεγάλων πόλεων δε φαίνεται εφικτό να μην κατακλύζονται συχνά πυκνά από διαδηλώσεις. Και έπεται συνέχεια...
ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ.-
Τη διεξαγωγή περαιτέρω έρευνας, στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα, έκρινε αναγκαία η πλειοψηφία των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, χωρίς να κρύψει την αγανάκτησή της, για το ζήτημα του ηλεκτρονικού κατασκοπευτικού συστήματος «Echelon», στο οποίο συμμετέχουν οι ΗΠΑ, η Βρετανία, ο Καναδάς, η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία.
Ανεπαρκής χαρακτηρίστηκε, από τους περισσότερους ευρωβουλευτές, η έκθεση, που παρουσίασε στην ολομέλεια του Κοινοβουλίου η πορτογαλική προεδρία, με βάση τις σχετικές αναφορές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Ερκι Λιικάνεν, επιτρόπου αρμοδίου για ευρωπαϊκές επιχειρήσεις. Ο Ε. Λιικάνεν προσπάθησε, ανεπιτυχώς όπως αποδείχτηκε, να πείσει την ολομέλεια ότι παρά το γεγονός ότι υπάρχουν αποδείξεις επιχειρηματικής και βιομηχανικής κατασκοπίας μέσω του «Echelon» σε βάρος ευρωπαϊκών επιχειρήσεων, δεν υπάρχει κανένα συγκεκριμένο στοιχείο, από το οποίο να προκύπτει ότι κάποια εταιρία επωφελήθηκε ή, αντίθετα, καταστράφηκε εξαιτίας της κατασκοπίας αυτής.
Παρά τις επίσημες αρνητικές απαντήσεις που δόθηκαν, τόσο από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, όσο και από τη βρετανική κυβέρνηση, οι οποίες διαβεβαιώνουν ότι οι μυστικές τους υπηρεσίες ουδέποτε ασχολήθηκαν με βιομηχανική κατασκοπία σε βάρος ευρωπαϊκών επιχειρήσεων, η συντριπτική πλειοψηφία των 626 ευρωβουλευτών τόνισαν ότι, μέσα στον Απρίλη, θα ψηφίσουν υπέρ της συνέχισης και εμβάθυνσης της έρευνας, προκειμένου να ληφθούν και νομικά μέτρα σε βάρος των κυβερνήσεων των 5 προαναφερόμενων χωρών.
Το θέμα πρωτοεμφανίστηκε στην Ευρωβουλή μετά από έκθεση του 1998, στην οποία αναφέρεται ότι υπάρχουν ενδείξεις για απώλεια δισεκατομμυρίων δολαρίων από ευρωπαϊκές επιχειρήσεις εξαιτίας του «Echelon». Το ζήτημα ανακινήθηκε, τον περασμένο μήνα, από τον Βρετανό ερευνητή - δημοσιογράφο Ντάνκαν Κάμπελ, ο οποίος, με αναφορά πλήρη στοιχείων που κατέθεσε, καλεί την ΕΕ να λάβει μέτρα κατά του «Echelon». Το ηλεκτρονικό σύστημα παρακολούθησης, κέντρα σε όλον τον πλανήτη, έχει τη δυνατότητα να παρακολουθεί δισεκατομμύρια ηλεκτρονικές επικοινωνίες (ηλεκτρονικά ταχυδρομεία, τηλέφωνα, φαξ) ανά ώρα, τόσο επιχειρήσεων, όσο και ατόμων.
|
Μετά από δύο δεκαετίες «σιγής», το ηφαίστειο Ούσου στο νησί Χοκάιντο ξύπνησε. Από χτες το πρωί, πυκνός καπνός, λάβα και πέτρες εκτοξεύονται σε διάφορες κατευθύνσεις, προκαλώντας ήδη σοβαρές υλικές ζημιές σε δεκάδες κατοικίες του νησιού. Περισσότεροι από 51.000 κάτοικοι έχουν εκκενώσει τα σπίτια τους αναμένοντας τα χειρότερα, ιδιαίτερα δε μετά τις χτεσινές προβλέψεις των γεωλόγων πως αναμένεται ισχυρότατη έκρηξη μέσα στο Σαββατοκύριακο.
Η προηγούμενη ενεργοποίηση του ηφαιστείου Ούσου είχε σημειωθεί το 1977, προκαλώντας το θάνατο δύο ατόμων και την καταστροφή 200 σπιτιών.
TZAKAPTA.-
Υπέρ της άρσης της απαγόρευσης του Κομμουνιστικού Κόμματος στην Ινδονησία τάσσεται σταθερά ο Πρόεδρος της χώρας, Αμπντουραχμάν Ουαχίντ, λέγοντας πως το σχετικό Διάταγμα του 1966 ουσιαστικά λειτουργεί ενάντια στα συμφέροντα της δημοκρατίας και των βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ωστόσο, αυτή η πρόταση του Ινδονήσιου Προέδρου δεν προκαλεί μόνον τις αντιδράσεις του πολιτικού κατεστημένου, αλλά και του υπουργού Δικαιοσύνης της... κυβέρνησης που ο ίδιος έχει συγκροτήσει!
Ο Γιουσρίλ Ιχτζα Μαχέντρα, υπουργός Δικαιοσύνης, αντιτάχθηκε στην πρόταση του Ινδονήσιου Προέδρου με το πρόσχημα πως οι αρχές και η ιδεολογία τού επί 34 χρόνια απαγορευμένου Κομμουνιστικού Κόμματος... θα «υποβάθμιζε τις θρησκευτικές πεποιθήσεις» στη χώρα. Αξίζει πάντως να σημειωθεί πως οι δηλώσεις του υπουργού έγιναν μετά το πέρας χτεσινής υπουργικής σύσκεψης, δίχως αυτές να σχολιαστούν στη συνέχεια από τον εκπρόσωπο της κυβέρνησης.