Οποιος θέλει να αναλύει τις εξελίξεις από τη σκοπιά των «από πάνω», θα αναλωθεί στις (όχι φυσικά άνευ σημασίας) εκτιμήσεις για τις ανακατατάξεις που επιφέρει η διαφαινόμενη αποχώρηση Μπόμπολα από το χώρο των ΜΜΕ και η είσοδος σε αυτά του ζεύγους Αγγελοπούλου. Ανακατατάξεις που το εύρος των διεργασιών που θα προκαλέσουν, τόσο στο επιχειρηματικό όσο και στο πολιτικό πεδίο, δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί αυτή τη στιγμή.
***
Εκτός, όμως, από τους «από πάνω», υπάρχουν και οι «από κάτω». Για τους τελευταίους, η κυβέρνηση θέλει να καμώνεται ότι τους πρόσφερε την «απαλλαγή» από την παρέμβαση του «εθνικού εργολάβου» στα μιντιακά πράγματα της χώρας. Φροντίζει όμως να μην πολυμιλά για το γεγονός ότι, προηγουμένως, είχε τακτοποιήσει με τον καλύτερο τρόπο για τον κ. Μπόμπολα τις εισπράξεις του σε ό,τι αφορά «στα μετρητά της Αττικής Οδού»...
*
Αλλά - για να επιστρέψουμε στα ΜΜΕ - από πού κι ως πού τα συμφέροντα των διαφόρων μερίδων της ολιγαρχίας και οι μεταξύ τους αναδιανομές της «πίτας» αποτελούν φλέγον ζήτημα για τα συμφέροντα του λαού; Τέτοιου είδους ανακατατάξεις η Ελλάδα έχει γνωρίσει αρκετές, στο πρόσφατο μόλις παρελθόν. Τη δεκαετία του '80 ήταν ο Κοσκωτάς, το ανακάτεμα της τράπουλας ανέδειξε τον Αλαφούζο, το επόμενο ανακάτεμα έφερε τον Κόκκαλη, μετά ήρθε ο Μπόμπολας και τώρα ο Αγγελόπουλος. Χωρίς να σημαίνει (και για να μην παρεξηγιόμαστε) ότι οι πρώην έχουν σχέση με τους επόμενους κι αυτοί με όσους θα ακολουθήσουν, το ερώτημα παραμένει: Τι κέρδισε ο λαός από αυτές τις αλλαγές της τελευταίας 20ετίας στο μιντιακό τοπίο; Μήπως καλύτερη ενημέρωση ή μήπως περισσότερη δημοκρατία έξω από τα δικομματικά στεγανά;
***
Από κει και πέρα, ούτε πρωτοφανές είναι, ούτε θα σταματήσει το καπιταλιστικό κράτος, ως διαμεσολαβητής των υποθέσεων της ολιγαρχίας να κάνει τον «διαιτητή» πότε υπέρ του ενός και πότε υπέρ του άλλου καπιταλιστή, χωρίς αυτό να σημαίνει, όμως, ότι ο καπιταλισμός γίνεται λιγότερο σκληρός για τους «από κάτω», για το λαό.
*
Για παράδειγμα, όταν το κράτος των ΗΠΑ έκανε εφαρμογή του «αντιμονοπωλιακού νόμου» και έσπασε σε τρία κομμάτια τη δυναστεία Ροκφέλερ το 1919, αυτό ουδόλως ανέκαμψε τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό, ουδόλως περιόρισε τα γκέτο για τους μαύρους και ουδόλως απέτρεψε να είναι η μάζα των εργαζομένων κυρίως αυτή που υπέστη τις συνέπειες του κραχ.
*
Οταν τη δεκαετία του '80 το αμερικανικό κράτος επέβαλε το «σπάσιμο» της εταιρίας τηλεπικοινωνιών AT&T, αυτό ουδόλως έβαλε φρένο στη CIA να «γεννά» δικτατορίες και ουδόλως σταμάτησε το «Ριγκανισμό».
*
Οταν τη δεκαετία του '90 το αμερικανικό κράτος διαμέλισε τη «Microsoft», αυτό ουδόλως έκανε τους Αμερικανούς Προέδρους λιγότερο «υπαλλήλους» των χρηματοδοτών τους, ουδόλως βοήθησε τα 33 εκατομμύρια πάμφτωχων στις ΗΠΑ, ουδόλως περιόρισε τις συνέπειες των αμερικανικών βομβών κατά των αμάχων.
***
Καθόλου δεν πρέπει να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι όλα αυτά είναι μικρής σημασίας. Το αντίθετο: Προφανώς και η αποχώρηση ενός μεγιστάνα από τον σημαντικό χώρο των ΜΜΕ έχει σημασία (εκτός από τους «από πάνω») και για τους «από κάτω». Το γεγονός, μάλιστα, ότι η αντικατάσταση ενός «εθνικού εργολάβου» από έναν ...«εθνικό ευεργέτη», σημαίνει «μία από τα ίδια» για τη ζωή των «από κάτω», είναι ένα πολύ σημαντικό (πολιτικό) μάθημα ότι αυτός ο τόπος έχει ανάγκη από άλλου είδους «αντικαταστάσεις». Για την ακρίβεια, έχει ανάγκη από κείνες τις «ανατροπές» που θα συμπαρασύρουν και τους «από πάνω» και τις ανακατατάξεις τους.
|
Και μην ξεχάσουμε Θόδωρε, άμα κάψει κανείς κάνα δάσος, να το κάνουμε «πρώτο θέμα» στην τηλεόρασή μας και στην εφημερίδα μας...
Το καταγράφουμε, όπως ακριβώς μεταδόθηκε χτες από τα ειδησεογραφικά πρακτορεία:
*
«Οι αμερικανικές στρατιωτικές αρχές απέρριψαν μία πρόταση του 1994 για την ανάπτυξη ενός ισχυρού αφροδισιακού, το οποίο θα δημιουργούσε ομοφυλοφιλικές τάσεις στις τάξεις των αντιπάλων στρατευμάτων, όμως εξακολουθεί να ερευνά για άλλα μη θανατηφόρα σκευάσματα, όπως δήλωσαν χτες αξιωματούχοι.
Η ιδέα της ενίσχυσης ομοφυλοφιλικών τάσεων σε εχθρικά στρατεύματα περιέχεται σε ένα αποχαρακτηρισμένο έγγραφο με μια πρόταση για ένα εξαετές πρόγραμμα, ύψους 7,5 εκατ. δολαρίων που είχε καταθέσει εργαστήριο για την ανάπτυξη μη θανατηφόρων χημικών ουσιών στην αεροπορική βάση Ράιτ Πάτερσον στο Οχάιο.
Η πρόταση, που δόθηκε στη δημοσιότητα σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου περί Ελευθερίας της Πληροφόρησης, έκανε λόγο για ανάπτυξη χημικών που θα επηρέαζαν την ανθρώπινη συμπεριφορά, "κατά τρόπον ώστε να υπάρχουν αντίστροφα αποτελέσματα στην πειθαρχία και στο ηθικό των αντιπάλων μονάδων".
"Ενα άκομψο, αλλά εξαιρετικά μη θανατηφόρο, παράδειγμα θα ήταν η ανάπτυξη ενός ισχυρού αφροδισιακού, ιδίως εάν η χημική ουσία προκαλούσε επίσης ομοφυλοφιλικές συμπεριφορές", τονίζεται στο σχετικό έγγραφο, που δημοσιεύει στην ιστοσελίδα της η οργάνωση για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Sunshine Project.
Ο εκπρόσωπος του υπουργείου Αμύνης τόνισε πως "η πρόταση αυτή διατυπώθηκε κατά τη διάρκεια συμβουλευτικής συνεδρίασης και απορρίφθηκε σχεδόν αμέσως". Ωστόσο, το Ερευνητικό Εργαστήριο της Αεροπορίας έχει προτείνει τη χρήση χημικών που θα ψεκάζονται στις αντίπαλες γραμμές και θα προσελκύουν έντομα και τρωκτικά, ενισχύοντας τη θέλησή τους για δείγματα κατά των ανθρώπων. Μία άλλη ιδέα αφορά τη δημιουργία "αυξημένης και επίμονης κακοσμίας", έτσι ώστε να διευκολύνει τον εντοπισμό στρατιωτών που προσπαθούν να αναμειχθούν με πολίτες».
*
Το αφιερώνουμε σε όλους όσοι συνηθίζουν να επιτίθεται στις «συνωμοσιολογικές θεωρίες» των κομμουνιστών...
1654 Η Ουκρανία ενώνεται με τη Ρωσία.
1924 Το ΣΕΚ (Κομμουνιστικό) Ελλάδας κάνει διάβημα στην κυβέρνηση για την αναγνώριση της ΕΣΣΔ και την αποκατάσταση διπλωματικών σχέσεων.
1929 Συνέρχεται το 4ο Συνέδριο της Ομοσπονδίας Κομμουνιστικών Νεολαιών Ελλάδας (ΟΚΝΕ).
1947 Το ναυάγιο της «Χειμάρας». Ανάμεσα στους επιβάτες που πνίγηκαν βρίσκονταν και αρκετοί πολιτικοί κρατούμενοι, που ταξίδευαν δεμένοι με χειροπέδες. Τη στιγμή της βύθισης πολλοί από αυτούς πνίγηκαν, αφού οι δεσμοφύλακες δεν τους έλυσαν. Μεταξύ τους ήταν και ο Ν. Ζαγουρτζής, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ.
1950Κηρύσσεται πανελλαδική απεργία των ταχυδρομικών. Η απεργία διήρκεσε 18 μέρες.
1971 Περισσότεροι από 18.000 Αμερικανοί πολίτες φακελώθηκαν ηλεκτρονικά από στρατιωτικές μυστικές υπηρεσίες την περίοδο από το καλοκαίρι του 1967 έως το φθινόπωρο του 1969, αποκαλύπτουν οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης».
Κι αν δεν έχετε πειστεί για το «νέο άνεμο» που πνέει στο ελληνικό ποδόσφαιρο μετά το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της Πορτογαλίας, δεν έχετε παρά να ενημερωθείτε για τα προχτεσινά συνθήματα στο Καραϊσκάκη. «Χάρμα»...
Εχουμε κάνα νέο για την τύχη της «ανθρωπιστικής βοήθειας»; Μετά την τόση «φιλανθρωπία» από κυβερνήσεις, τράπεζες, εταιρίες, θα υπάρξει κάποια ενημέρωση αν έφτασε τελικά κανένα «σεντς» - τουλάχιστον από τα λεφτά που πρόσφερε ο κοσμάκης - στα θύματα του τσουνάμι;