«Εμείς ό,τι μας έδινε η Αστυνομία γράφαμε»!
(Θα μπορούσε να είναι και ομολογία. Πρόκειται για φράση που ειπώθηκε σε πηγαδάκι δημοσιογράφων - κατηγορουμένων χτες στη δίκη και μεταδόθηκε από τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ. Ουδέν σχόλιον)...
Η προχτεσινή τηλεοπτική εκπομπή του κ.Πρετεντέρη στο ΜΕΓΚΑ ήταν αποκαλυπτική. Τόσο ο ίδιος όσο και ορισμένοι καλεσμένοι του (π.χ. Γ.Τζαννετάκος) κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι όποιος έχει την άποψη ότι ο τρομονόμος είναι... τρομονόμος, όποιος θεωρεί ότι η αποβολή των ενόρκων από δίκες σαν αυτή της «17Ν» είναι αντιδημοκρατική, όποιος θεωρεί ότι αυτή η υπόθεση είναι βαθύτατα πολιτική, ε, τότε - αποφάνθηκαν - είναι ...«φιλοτρομοκράτης με φερετζέ»!!!
Μάλιστα, στο πάνελ της εκπομπής υπήρχε κι ένας ακόμα πιο ξύπνιος από τους υπόλοιπους της ίδιας συνομοταξίας (δε συγκρατήσαμε το όνομά του), που με ύφος ...«αγιατολάχ», διόρθωσε τους προηγούμενους, λέγοντας ότι οι «συμπαθούντες» την τρομοκρατία δεν κυκλοφορούν με «φερετζέ», αλλά με «μπούργκα»...
***
Είναι πρόδηλο ότι η επιχείρηση να ενοχοποιηθούν απόψεις, να ποινικοποιηθεί ο πολιτικός, αλλά και ο επιστημονικός, διάλογος, να ελεεινολογηθεί οποιοσδήποτε δε στέκεται προσοχή στην «αυθεντία» της αστικής νομιμότητας, από το υπόγειο που κατευθυνόταν τόσο καιρό, τώρα είναι μια επιχείρηση που οι εμπνευστές της τη διεξάγουν στο προσκήνιο.
Η αποθράσυνσή τους είναι τέτοια, που προκύπτει αβίαστα ότι αυτό που στην αρχή προέκυψε ως «παρεξήγηση» (σ.σ: «δεν εννοούσαμε αυτό ή εκείνο», προσποιούνταν τόσο καιρό) έχει καταλήξει σε ένα «κυνήγι μαγισσών», που εκτός από πρόσωπα καταδιώκει και ιδέες, έχει πάρει τα χαρακτηριστικά ενός αποκρουστικού νεομακαρθισμού.
***
Η υπόθεση «17Ν» είναι βαθύτατα πολιτική. Διότι, εκτός από τους προβοκάτορες αυτού του 27χρονου μηχανισμού, η ελληνική κοινωνία έχει να αντιμετωπίσει και τους «διώκτες» αυτού του μηχανισμού των δολοφόνων.
«Διώκτες» που στο όνομα της «17Ν», είτε πρόκειται για τη CIA, είτε πρόκειται για τις δυνάμεις καταστολής του αστικού κράτους (αυτή κι αν είναι προσφορά των Κουφοξηραίων προς το σύστημα!), στρέφονται κατά ολόκληρης της κοινωνίας.
Αυτό γινόταν εδώ και 27 χρόνια. Το ίδιο έργο συνεχίζεται και σήμερα. Μόνο που πια δεν το κρύβουν...
|
Στις 8 του Μάρτη 1857, οι εργάτριες στα υφαντουργεία και στα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης, κατεβαίνουν σε απεργία και διαδηλώσεις. Ζητούν μείωση των ωρών εργασίας στις 10 (από τις 16), κατάργηση των φυλετικών διακρίσεων, άρση της ανισοτιμίας ανδρών και γυναικών.
Οι εργοστασιάρχες απαντούν με ομαδικές απολύσεις. Εξαπολύουν τους «μπράβους», για να κάμψουν την απεργία. Καταφεύγουν στο έγκλημα. Η επιστράτευση από τους εργοδότες της Αστυνομίας, βάφει τις διαδηλώσεις στο αίμα.
Στη Β΄ διεθνή Συνδιάσκεψη των σοσιαλιστριών γυναικών, στην Κοπεγχάγη το 1910, η πρόταση της Κλάρα Τσέτκιν, γίνεται δεκτή: Η 8η Μάρτη καθιερώνεται σαν Διεθνής Μέρα της Γυναίκας, με δυο βασικά συνθήματα: η πάλη για τα δικαιώματα της γυναίκας και η πάλη για την ειρήνη.
«Τ' άλλο μισό του ουρανού», 146 χρόνια από τη Νέα Υόρκη και 73 από την Κοπεγχάγη, συνεχίζει τον αγώνα του.
Οι άνδρες του ΟΗΕ, εντεταλμένοι να τηρούν την «τάξη» μετά το 1991, παρέμειναν απλοί παρατηρητές μιας ακόμη αμερικανικής πρόκλησης, η οποία υποδηλώνει την ολοκλήρωση των προετοιμασιών για την επερχόμενη δεύτερη επιδρομή. Τι θα μπορούσαν, άλλωστε, να κάνουν; Ο ΟΗΕ προ πολλού έχει χάσει το ρόλο του και την αξιοπιστία του. Πώς θα μπορούσαν οι κυανόκρανοι να εμποδίσουν τους Αμερικανούς «παγκόσμιους νταήδες», οι οποίοι έχουν απερίφραστα δηλώσει, καιρό τώρα, ότι γράφουν τον Οργανισμό στα παλαιότερα των υποδημάτων τους;
Βεβαίως, οι Αμερικανοί ξεχνούν κάτι: Οτι η υπεροψία έχει, κάποιες φορές, ένα πολύ υψηλό και ξαφνικό κόστος. Η ιστορία της κατάρρευσης της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας είναι διδακτική...
Θα μπαίναμε στην ΟΝΕ και θα τρώγαμε με «χρυσά κουτάλια». Μόνο που ο πληθωρισμός (χτεσινή η ανακοίνωση) εκτινάχτηκε στο 4,3%, τουτέστιν, διπλάσιος του μέσου κοινοτικού όρου...
Θα μπαίναμε στην ΟΝΕ και θα διασφαλιζόταν το πραγματικό εισόδημα των εργαζομένων. Μόνο που οι εργαζόμενοι παίρνουν «αυξήσεις» 2,5% (ούτε αυτές τις έχουν πάρει ακόμα) με πληθωρισμό διπλάσιο...
Θα μπαίναμε στην ΟΝΕ και αυτό θα ήταν το «ισχυρό χαρτί» της οικονομίας και του κ. Σημίτη, προσωπικώς... Μόνο που το χαρτί που γράφει «ευρώ», χάνει μέρα με την ημέρα την αξία του, μαζί με το μεροκάματο και τις λαϊκές αποταμιεύσεις...
Μπήκαμε, λοιπόν, στην ΟΝΕ. Και για δώρο η κυβέρνηση μας έδωσε και «λαϊκά ομόλογα». Και μην τολμήσει κανείς ν' αρχίσει τις πλάκες και τα «φάτε ομόλογα». Διότι πάνε και τα ομόλογα (τα έφαγε ο πληθωρισμός)...
1917 (29 του Φλεβάρη σύμφωνα με το παλιό ημερολόγιο) Ξεσπούν στην Αγία Πετρούπολη απεργίες και διαδηλώσεις, οι οποίες θα οδηγήσουν στην πτώση του τσάρου και στη δημιουργία της κυβέρνησης Κερένσκι.
1921 Συνήλθε το 10ο Συνέδριο του ΡΚΚ (μπ.). Αποφασίζει την εφαρμογή Νέας Οικονομικής Πολιτικής (ΝΕΠ).
1922 Αρχίζει στο Παρίσι διεθνής διάσκεψη με θέμα το συνεχιζόμενο ελληνοτουρκικό πόλεμο. Οι συνομιλίες αποτυγχάνουν και αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση για την ολοκληρωτική ήττα του ελληνικού στρατού και τη Μικρασιατική Καταστροφή.
1924 Η ελληνική κυβέρνηση αναγνωρίζει τη σοβιετική εξουσία και συμφωνείται η επανάληψη των διπλωματικών σχέσεων.
1950 Η Σοβιετική Ενωση ανακοινώνει ότι κατέχει την ατομική βόμβα.
1970 Αποτυχαίνει απόπειρα της ΕΟΚΑ Β΄ να δολοφονήσει τον Πρόεδρο της Κύπρου, Μακάριο.
«Οι ΗΠΑ έχουν μάθει να τελειώνουν τα ζητήματά τους άμεσα και καθαρά», δήλωσε προχτές στο ΣΚΑΪ ο κ.Ανδριανόπουλος, μιλώντας για τις εξελίξεις στο Ιράκ. Είναι κι αυτή μια άποψη, μόνο που όταν μιλάει κανείς για «καθαρότητα» θα έπρεπε να είναι προσεκτικότερος. Ακόμα κι αν του διαφεύγει του κ.Ανδριανόπουλου, όλοι οι υπόλοιποι το γνωρίζουν: Οι λεκέδες από αίμα δεν καθαρίζουν...