"Ισως να μην είναι ευρύτερα γνωστό τι ακριβώς αντιπροσωπεύει η 9η Μαϊου". Ετσι ακριβώς αρχίζει το κείμενο της χτεσινής ολοσέλιδης διαφημιστικής καταχώρισης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε όλες τις ημερήσιες εφημερίδες (εκτός του "Ριζοσπάστη", που αρνήθηκε να τη δημοσιεύσει) για την "Ημέρα της Ευρωπαϊκής Ενωσης".
Γράφαμε πριν τρεις μέρες, χωρίς τότε να γνωρίζουμε το κείμενο της συγκεκριμένης καταχώρισης, ότι η απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να ορίσει την 9η Μάη σαν "Ημέρα της Ευρώπης", συνιστά βάναυση πρόκληση κατά της ιστορικής μνήμης των λαών της Ευρώπης και όλου του κόσμου, αφού η μέρα αυτή συμβολίζει από το 1945 την Αντιφασιστική Νίκη των Λαών και το τέλος του Β Παγκοσμίου Πολέμου. Ομολογούμε ότι το κείμενο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που διαβάσαμε χτες, δεν επιβεβαιώνει μόνο τη διαπίστωσή μας, αλλά πηγαίνει ακόμα πιο πέρα. Γιατί οι ιθύνοντες των Βρυξελλών δεν προκαλούν απλά. Επιχειρούν να βιάσουν την ιστορική μνήμη των λαών.
"Λίγοι Ευρωπαίοι γνωρίζουν, σημειώνεται στο κείμενο, ότι την 9η Μαϊου του 1950, "γεννήθηκε" η Κοινοτική Ευρώπη, τη στιγμή που ολόκληρη η ευρωπαϊκή ήπειρος διακατεχόταν από το φόβο ενός Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου". Δε χρειάζονται ειδικές ιστορικές γνώσεις για να αποκωδικοποιήσουμε το μήνυμα, αφού το βασικό μοτίβο, στο οποίο αναπτύχθηκε μετά το τέλος του πολέμου η επιχείρηση του "ψυχρού πολέμου", ήταν ακριβώς ο φόβος μιας νέας παγκόσμιας σύρραξης, την οποία θα προκαλούσε δήθεν η Σοβιετική Ενωση και οι σοσιαλιστικές πλέον χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης...
Ούτε λίγο ούτε πολύ οι ιθύνοντες μας λένε σήμερα ότι από την επόμενη της Αντιφασιστικής Νίκης (αν όχι από πριν) έγραφαν στα παλιά τους τα παπούτσια τα όσα σήμαινε για τους λαούς εκείνη η μέρα και προχωρούσαν "νικητές" και "ηττημένοι" στο συνεταιρισμό κατά του "κοινού εχθρού". Γιατί, να μην το ξεχνάμε, ο Ρ. Σουμάν - τη διακήρυξη του οποίου γιόρταζε χτες η Ευρωπαϊκή Επιτροπή - τόνιζε στις 9 Μάη 1950: "Γαλλογερμανική συμφιλίωση και Ευρωπαϊκή Ενωση"...
Σ' αυτήν την "Ευρώπη" του ψυχρού πολέμου, της ανεργίας, της φτώχειας, του κοινωνικού αποκλεισμού γυρίζουν την πλάτη οι εργαζόμενοι σ όλη την Ευρωπαϊκή Ενωση και αυτό φαίνεται να το αναγνωρίζει και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Για τους παραπάνω λόγους ο "Ριζοσπάστης" αρνήθηκε, έστω κι αν αυτό είχε σημαντικό οικονομικό κόστος, να δημοσιεύσει τη διαφήμιση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Μια νέα ιεράρχηση των κινδύνων που αντιμετωπίζει η χώρα μας έκανε ο πρωθυπουργός, Κ. Σημίτης, στην ομιλία του στην ΚΟ του ΠΑΣΟΚ. "Η χώρα μας, είπε, αντιμετωπίζει δύο ουσιώδεις εθνικούς κινδύνους: Αφ' ενός να χάσουμε το τρένο της ευρωπαϊκής ενοποίησης, να βρεθούμε στην περιφέρεια των ευρωπαϊκών εξελίξεων... Ο δεύτερος εθνικός κίνδυνος είναι η απειλή του τουρκικού επεκτατισμού" (!).
Πολύ ωραία. Δεν απομένει παρά να κηρυχτούν "προδότες" και "μειοδότες" όσοι τον υπ' αριθμόν έναν εθνικό κίνδυνο τον αντιμετωπίζουν από την ανάποδη: της απαλλαγής της χώρας από τα δεσμά του Διευθυντηρίου των Βρυξελλών και της αποδέσμευσης από την ΕΕ...
Δεν είχαν πάρει το θέμα "σοβαρά" τα "μεγάλα αφεντικά" - και μάλλον και οι πολιτικοί εκφραστές τους - και κάπου τώρα έχουν μπερδευτεί τα πράγματα. Ο λόγος για την ονομαστικοποίηση των μετοχών των εταιριών που αναλαμβάνουν προμήθειες ή έργα του δημοσίου πάνω από 1 δισ. δρχ.
Ηδη στο Χρηματιστήριο έχει αναβληθεί η διαπραγμάτευση των μετοχών 40 τεχνικών εταιριών που θα έπρεπε μέχρι τις 2 Μάη να είχαν ονομαστικοποιήσει τις μετοχές τους - μετά μάλιστα από απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας που απέρριψε αίτημά τους για αναβολή ισχύος της διάταξης - και δεν προβλέπεται κάποιο φως στο βάθος του τούνελ.
Γι' αυτό τα "μεγάλα αφεντικά" με επικεφαλής τον μεγαλοκατασκευαστή Γ. Μπόμπολα - στη συγκεκριμένη περίπτωση θίγονται περισσότερο οι τεχνικές εταιρίες - έχουν αυξήσει τις πιέσεις τους προς την κυβέρνηση με έναν κυρίως στόχο: Να βγάλει η ίδια το φίδι από την τρύπα - κυρίως ο Κ. Σημίτης - και να προχωρήσει σε μια νέα νομοθετική ρύθμιση, με την οποία θα ανακαλείται η επίμαχη διάταξη, ότι πρέπει να γίνει ονομαστικοποίηση "μέχρι τελευταίου φυσικού προσώπου".
Οι πιέσεις πήραν πλέον δημόσιο χαρακτήρα και είναι ενδεικτικό το χτεσινό πρωτοσέλιδο θέμα της εφημερίδας ΗΜΕΡΗΣΙΑ, ιδιοκτησίας του Γ. Μπόμπολα. Ούτε λίγο - ούτε πολύ, καταγγέλλονται ως υπεύθυνοι για τη δυσάρεστη τροπή που πήρε το θέμα οι Ε. Βενιζέλος, Μ. Εβερτ, Στ. Μάνος και Γ. Παπαντωνίου.
Καλά ξεμπερδέματα! Αμφιβάλλετε για το νικητή;
Εν γνώσει τους κι εν ψυχρώ - όπως αποδεικνύεται από αδιάσειστα ντοκουμέντα του ΟΗΕ - οι Ισραηλινοί στρατηγοί βομβάρδισαν άμαχους στην Κανά του Λιβάνου, προκαλώντας το θάνατο 104 αθώων.
Κι όμως, ακόμα και μετά απ' αυτή τη φρικιαστική αποκάλυψη, ο Κλίντον κάνει ό,τι μπορεί - έχοντας και τη συναίνεση των ηγετών των άλλων ισχυρών κρατών της Δύσης - για να καλύψει τις ευθύνες του Ισραήλ και να δικαιολογήσει την τρομοκρατική, δολοφονική επίθεση εναντίον αμάχων. Και ο "ειρηνιστής" και "δημοκράτης" Ισραηλινός πρωθυπουργός, Σιμόν Πέρες, επιμένει να ισχυρίζεται - προκαλώντας και εμπαίζοντας τη διεθνή κοινή γνώμη και λοιδορώντας τη μνήμη των νεκρών - ότι δήθεν πρόκειται για "επιχειρησιακό λάθος"!
Είναι φανερό, λοιπόν, ποιοι και γιατί ανάβουν φωτιές πολέμου και υπονομεύουν κάθε προσπάθεια για δίκαιες και βιώσιμες λύσεις των προβλημάτων της περιοχής. Λύσεις που θα επιτρέψουν την ειρηνική συμβίωση και συνεργασία των λαών της. Είναι το Ισραήλ - το κράτος τρομοκράτης - που έχει αναλάβει το ρόλο χωροφύλακα του ιμπεριαλισμού στη Μέση Ανατολή, και οι ΗΠΑ που, χρησιμοποιώντας αυτόν το χωροφύλακα, θέλουν να ελέγχουν την κατάσταση για να ελέγχουν τα πετρέλαια της περιοχής. Αυτό είναι, πλέον, "ηλίου φαεινότερον" και μόνο κάποιοι αφελείς παρασύρονται από την ιμπεριαλιστική προπαγάνδα και ψάχνουν να βρουν άλλες αιτίες, με αναφορές στην "ισλαμική τρομοκρατία", στην "πάλη ανάμεσα σε πολιτισμούς" και σε άλλα συναφή "προπαγανδιστικά επιχειρήματα".
"Οποιος έχει μύγα, μυγιάζεται", λέει η γνωστή σε όλους λαϊκή παροιμία και ο υπουργός Εργασίας απέδειξε χτες πλήρως την ορθότητά της. Αφορμή η εκδίκαση της μήνυσης τού τέως προέδρου του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας ενάντια στο "Ρ", για την κριτική που είχε ασκήσει ο τελευταίος στην πολιτική του ΟΕΚ, με μια σειρά δημοσιεύματά του.
Το γεγονός πως οι εκπρόσωποι της εφημερίδας υπερασπίστηκαν στη δίκη και δεν πήραν πίσω ούτε κεραία από τα δημοσιεύματά της και την κριτική περί κακοδιαχείρισης, δε στενοχωρεί τον υπουργό και ούτε, βέβαια, πρόκειται να παίξει κανένα ρόλο στην ειλημμένη άλλωστε - όπως σαφώς δήλωσε - απόφασή του να ξανατοποθετήσει τον κ. Χανακούλα επικεφαλής του Οργανισμού.
Του κ. Γιαννόπουλου - όπως και του τέως προέδρου του ΟΕΚ - τους έφτανε και τους περίσσευε μια διευκρίνιση, πώς τα όσα γράφτηκαν δεν υπονοούσαν εξυπηρέτηση προσωπικών, ιδιοτελών συμφερόντων του τελευταίου. Κάτι ολοφάνερο, αφού τα εν λόγω δημοσιεύματα ασκούσαν κριτική στο τι έγινε και τι δεν έγινε στον ΟΕΚ και όχι στο γιατί. Το τελευταίο, ας το ψάξει η Δικαιοσύνη...
Φαίνεται, όμως, πως ακόμη και ο "τραμπουκοφάγος" υπουργός Εργασίας δεν αισθανόταν και τόσο σίγουρος με το αποτέλεσμα της μήνυσης του προστατευομένου του και γι' αυτό έσπευσε να το παρουσιάσει ως ταπεινή συγνώμη εκ μέρους του "Ρ", δικαίωση του τέως προέδρου του ΟΕΚ κλπ. κλπ.
Δεν πειράζει. Αλλωστε, δεν είναι η πρώτη φορά - και είμαστε σίγουροι πως δε θα είναι και η τελευταία - που το ψέμα, η υποκρισία και η διγλωσσία αποδείχνονται τα μοναδικά... όπλα της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ.
Για ένα, πάντως, να είναι σίγουρος ο υπουργός Εργασίας. Ο "Ρ" θα συνεχίσει, με την ίδια και μεγαλύτερη ένταση και αυστηρότητα, να κρίνει και τον ΟΕΚ, όπως και κάθε άλλον κυβερνητικό τομέα.
Το πρόγραμμα εκπαίδευσης 347 μακροχρόνια άνεργων νέων κάτω των 25 χρόνων, κόστισε 1.477.764.021 δραχμές, από τα οποία, το 1 δισ. δραχμές περίπου δαπανήθηκε στην εκπαίδευση και τα υπόλοιπα στην υποστήριξη του προγράμματος, τις αξιολογήσεις και μια σειρά άλλες εργασίες. Το πρόγραμμα - που ολοκληρώθηκε πριν λίγους μήνες - ονομάζεται "Γιουροκουαλιφικέσιον" και πραγματοποιήθηκε από 11 οργανισμούς απασχόλησης 10 χωρών - μελών της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Περιελάμβανε θεωρητική κατάρτιση για 40 επαγγέλματα 12 κλάδων, ανταλλαγές εκπαιδευόμενων για πρακτική εξάσκηση σε επιχειρήσεις των άλλων χωρών και μάθημα της ανάλογης ξένης γλώσσας.
Οι υπεύθυνοι του προγράμματος θεωρούν ότι είχε μεγάλη επιτυχία, αν και δεν παρουσιάστηκαν στοιχεία για το πόσοι εκπαιδευμένοι άνεργοι βρήκαν δουλιά και σε ποιο επαγγελματικό τομέα. Οσο για το υψηλό κόστος, αυτό δικαιολογήθηκε από στελέχη του ΟΑΕΔ επειδή το πρόγραμμα προέβλεπε και ανταλλαγές εκπαιδευόμενων.
Με βάση το παραπάνω συνολικό κόστος, τα έξοδα για την εκπαίδευση ενός ανέργου έφτασαν τα 4,2 εκ. δραχμές περίπου. Το αποτέλεσμα ήταν να επιδοτηθούν οι άνεργοι για λίγους μήνες που κράτησε η εκπαίδευση και να μάθουν και κάτι. Μερικοί μάλιστα, δυστυχώς λιγότεροι από 10, είναι εξακριβωμένο ότι εργάζονται στο αντικείμενο που εκπαιδεύτηκαν...
Κάθε φορά που σημειώνεται έκρηξη των κινητοποιήσεων από την πλευρά των εργαζομένων, των συνταξιούχων, των ανέργων κλπ., τότε "θυμάται" η ΝΔ τα προβλήματα των εργαζομένων και μάλιστα έχει το θράσος να προχωρά σε επίδειξη υποκριτικού ενδιαφέροντος. Αυτό έκανε και προχτές, μετά τις μαζικές και μαχητικές κινητοποιήσεις των κατοίκων του Περάματος, των οικοδόμων, των εκπαιδευτικών και χαρακτηρίζοντας τούς αγώνες ως "έκφραση απόγνωσης".
Φυσικά είναι διάφανες οι προθέσεις της ηγεσίας της ΝΔ: Να δημαγωγήσει, να δημαγωγήσει και πάλι να δημαγωγήσει.
Μάταιος κόπος. Αλλωστε το διαπιστώνει με τρόμο στις "δικές της" δημοσκοπήσεις. Η λαϊκή απήχησή της έχει δραματικά συρρικνωθεί...
Χάθηκε
κι άντε
να τη βρεις
δύσκολο πλέον
έργον,
παρότι ψάχνουνε
παντού
...δέκα στρατιές
ανέργων!
Χάθηκε
κι άντε
να τη βρεις,
δεν γίνετ'
υποθέτω,
αυτή μάλλον
θα κρύφτηκε
σε ...μαγαζιού
λουκέτο!
Χάθηκε,
πάει η δουλιά,
και κόμπο εγώ
το δένω,
πως μάλλον
την ...επάτησε
της "Σύγκλισης"
το τρένο!
Ο οίστρος