Η έντονη ανησυχία των κυρίαρχων κύκλων στη χώρα μας και φυσικά της εμπροσθοφυλακής τους στο πολιτικό σκηνικό που, είναι η ηγεσία του κυβερνώντος κόμματος, εκπορεύεται από το γεγονός ότι το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας είναι αυτή τη στιγμή το κόμμα το οποίο ανταποκρίνεται στην αποστολή της άσκησης πραγματικής αντιπολίτευσης προς τις αντιλαικές επιλογές της κυβέρνησης από την σκοπιά των συμφερόντων της εργατικής τάξης και όλων των λαικών στρωμάτων. Είναι το κόμμα το οποίο ανελλιπώς, καθημερινά, συνεχίζει να ενημερώνει, να διαφωτίζει, να κινητοποιεί την κοινή γνώμη για το τι σχεδιασμούς έχει η άρχουσα τάξη, τι αντεργατικά μέτρα ετοιμάζουν, τι επιδιώκουν να περάσουν καλοκαιριάτικα, υπηρετώντας τον ύψιστο στόχο τον οποίο υπηρετούν, δηλαδή την με πάση θυσία αύξηση της κερδοφορίας του κεφαλαίου, την όσο γίνεται καλλίτερη εξυπηρέτηση των ιμπεριαλιστικών σχεδίων στην περιοχή στα πλαίσια του καταμερισμού της «παγκόσμιας νέας τάξης».
Ο λαός μας, οι ριζοσπαστικές λαικές δυνάμεις του, οι κομμουνιστές και οι συνεργαζόμενοι του, όλοι οι άνθρωποι καλής θέλησης πρέπει να επαγρυπνούμε. Ηδη έχει αποκτηθεί αρκετή εμπειρία από τις επιδιώξεις της κυβέρνησης, του αδηφάγου κεφαλαίου, της νέας ιμπεριαλιστικής τάξης και τους στρατηγικούς τους σχεδιασμούς. Ας μην τους επιτρέψουμε να περάσουν τα μεσαιωνικά μέτρα τους. Η καμπάνα χτυπάει για όλους. Γρηγορείτε!
Βέβαια, τι περίμενε ο Χριστόδουλος όταν σήκωνε το λάβαρο της Αγιας Λάβρας στο Σύνταγμα; Να μην αναθαρρήσουν όλα τα «μαύρα» στοιχεία που έχει στο εσωτερικό της η ελληνική Εκκλησία και που βέβαια δεν είναι και λίγα;
Αντε τώρα να τους... μαζέψει με όσα κάνουν και τα έχουν βάλει με τους πάντες και τα πάντα όντας κυριολεκτικά... στον κόσμο τους! Του ευχόμαστε... καλά ξεμπερδέματα.
ΑΠΟ «ΦΙΛΕΛΛΛΗΝΕΣ» Αμερικανούς πολιτικούς έχουμε... κορεστεί τα τελευταία 60 χρόνια (κι από φιλέλληνες γενικώς τα τελευταία 250). Τώρα μας προέκυψε φιλέλλην και ο Λίπερμαν, ο υποψήφιος αντιπρόεδρος των Δημοκρατικών στις κλογές των ΗΠΑ! Τουλάχιστον αυτό έγραψαν ορισμένες εφημερίδες και γενικώς συντηρείται μια τέτοια φημολογία και κάποιοι θα έχουν τους λόγους τους γι' αυτό.
Ετσι για την ιστορία πάντως «φιλέλληνες» συμμετέχουν σε κάθε αμερικανική κυβέρνηση. Και σε αυτή της περιοδοου της χούντας και σε αυτή του 1974 και του Κυπριακού και στην τελευταία υποτίθεται ότι έλυνε κι έδενε ο «φιλέλλην» Τζωρτζ Στεφανόπουλος. Τα... αποτελέσματα τα γνωρίζετε.
ΠΑΛΙ ΤΑ ΠΑΝΩ τους πήραν χτες τα καύσιμα και βέβαια ότι μας έλεγε τον προηγούμενο καιρό η κυβέρνηση περί πτωτικών τάσεων στις τιμές... πήγαν περίπατο. Γιατί βέβαια δεν μπορεί να μιλά κάνεις για κάτι που... απελευθέρωσε και τώρα δεν ελέγχει.
Και βέβαια όσο κι αν προσπαθεί το υπουργείο Ανάπτυξης να ρίξει το φταίξιμο στους πρατηριούχους και στην αισχροκερδή πρακτική τους, καθένας καταλαβαίνει πως αλλού είναι οι πραγματικές αιτίες του προβλήματος.
Στα ίδια δημοσιεύματα, που δεν ενοχλούνται καθόλου, που «εκεί που μας χρωστούσανε, μας ζητάνε και το βόδι», οι θιασώτες της πολιτικής του Ελσίνκι προσπερνούν (με ταχύτητα ...τουρκικού ΝΑΤΟικού καταδρομικού, που προσγειώνεται στην Αγχίαλο) το γεγονός ότι ο Τούρκος υπουργός έθεσε, με ύφος ...Ιμίων, ζητήματα που άπτονται των κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο και χρησιμοποίησε όλες τις προδιαγραφές της «διπλωματίας του Αττίλα», δηλώνοντας ότι η Τουρκία δεν κάνει ούτε βήμα πίσω από τη γραμμή της εισβολής και της κατοχής της Κύπρου.
Η καταγραφή της επιθετικής τακτικής της Αγκυρας(δηλώσεις Τζεμ, τακτική Ντενκτάς στο Κυπριακό, προώθηση των δυνάμεων κατοχής στα Στροβίλια), θα περίμενε κανείς ότι - τουλάχιστον - θα προβλημάτιζε τους Ελληνες κυβερνώντες ή, έστω για τα μάτια του κόσμου, θα προκαλούσε μια εκ μέρους τους αντίδραση, που δε θα περιοριζόταν σε κάποια τυπική ανακοίνωση (όπως του Δ. Ρέππα), αλλά θα έθετε, έστω για την «τιμή των όπλων», το ζήτημα της επανεξέτασης της γραμμής του Ελσίνκι.
Τότε ακριβώς αρχίζουν - κυρίως από συνεργάτες του Κ. Σημίτη, που ασφαλώς μεταφέρουν τις θέσεις του ίδιου του πρωθυπουργού - να ακούγονται εκείνοι οι απίστευτης ρηχότητας ισχυρισμοί και οι εξίσου απίθανης ...ευφυίας εκτιμήσεις, με τις οποίες οι κυβερνώντες επιχειρούν, όχι να αντιδράσουν απέναντι στην τουρκική πολιτική, αλλά να τη δικαιολογήσουν (!), αφού αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος για να δικαιολογήσουν, τελικά, τη δική τους δουλεία. Μια δουλεία με ευρωατλαντική «ούγια», που υπαγορεύεται από την αποδοχή και τη συμμετοχή τους στο ιμπεριαλιστικό σύστημα εξάρτησης, το οποίο συνεπάγεται συγκεκριμένες υποχρεώσεις σε Ελλάδα και Τουρκία.
Η απάντηση είναι προφανής. Μόνο που οι κυβερνώντες δε θα τη δώσουν ποτέ. Γιατί η δική τους εξωτερική πολιτική ένα μόνο «χαρακτήρα» ...σέβεται: Το «χαρακτήρα» των υποδείξεων των Βρυξελλών και της Ν. Υόρκης.
Μπορεί ο Κούλογλου να κάνει διακοπές αλλά το αντικομμουνιστικό επιτελείο της ΝΕΤ φαίνεται ότι δεν κάνει. Ακόμα και μέσα στην καρδιά του καλοκαιριού οι ειδήμονες της ΝΕΤ δεν χάνουν ευκαιρία να εξακοντίζουν τα αντικομμουνιστικά τους βέλη. Αυτή τη φορά προχώρησαν σε έναν έξαλλο αντισοβιετισμό με αφορμή την τραγική κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει οι κάτοικοι της Σιβηρίας, λόγω της επικράτησης της αντεπανάστασης και της καπιταλιστικής παλινόρθωσης που συντελείται σήμερα στην πρώην Σοβιετική Ενωση.
Σε ντοκιμαντέρ που μετέδωσε η ΝΕΤ το περασμένο Σάββατο 5/8, η απελπιστική κατάσταση που βιώνουν οι κάτοικοι της Σιβηρίας, η πείνα, η αθλιότητα, η πορνεία, δινόταν η «ευφυής» εξήγηση ότι όλα αυτά οφείλονται στον Στάλιν(!), στην καταπίεση της σοβιετικής εξουσίας(!), στο ίδιο το σοσιαλιστικό σύστημα! Η διαστρέβλωση της πραγματικότητας στο απόγειό της.
Καλά, οι ιθύνοντες της ΝΕΤ δεν καταλαβαίνουν, ότι με τέτοια χονδροειδέστατα ψέματα και διαστρεβλώσεις, γίνονται καταγέλαστοι και στους πλέον αδαείς από πολιτική άποψη; Δεν καταλαβαίνουν ότι καταρρακώνουν και όποια αξιοπιστία έχει απομείνει στην κρατική τηλεόραση; Αλλά βέβαια, θα μου πείτε, πότε αυτοί οι κύριοι ενδιαφέρθηκαν για την αξιοπιστία της ΝΕΤ; Το μόνο που τους απασχολεί και τους ενδιαφέρει είναι πώς θα προωθήσουν καλύτερα τη γραμμή του Μαξίμου, για κατασυκοφάντηση του κομμουνιστικού κινήματος, για συκοφάντηση της εργατικής σοβιετικής εξουσίας, για να σβήσει από τα μυαλά των ανθρώπων ο φάρος που φώτιζε για πάνω από 70 χρόνια τους λαούς του κόσμου.
Θέλουν και με αυτό τον χοντροκομμένο τρόπο, μαζί με τον παραδοσιακό και σύγχρονο αντικομμουνισμό, να ξεριζώσουν από την ψυχή της εργατικής τάξης στη χώρα μας την ελπίδα και την πίστη ότι με τη δύναμη της ταξικής πάλης μπορεί να υπάρξει άλλη, καλύτερη κοινωνία και αυτή είναι ο σοσιαλισμός που γνωρίσαμε στον 20ό αιώνα, είναι ο σοσιαλισμός που θα οικοδομήσουν οι λαοί στον 21ο αιώνα, μέχρι την τελική νίκη.
Αέρα στα «πανιά» της εργοδοτικής ασυδοσίας αποτελούν οι πρόσφατες αντεργατικές εξαγγελίες της κυβέρνησης και φαίνονται τα πρώτα αποτελέσματα, έξαρσης της αυθαιρεσίας και της προσπάθειας τρομοκράτησης των εργαζομένων. Ο ξυλοδαρμός του προέδρου του Εργατικού Κέντρου Λάρισας, Τ. Τσιόγκα, από ανθρώπους των ιδιοκτητών της γαλακτοβιομηχανίας «ΟΛΥΜΠΟΣ», αλλά και η αναίτια σύλληψη δυο εργαζομένων της επιχείρησης, στο κέντρο της Λάρισας, είναι μερικά από αυτά.
Βεβαίως, οι εργοδότες δεν έχουν δυσκολευτεί ιδιαίτερα και το προηγούμενο χρονικό διάστημα. Η Αστυνομία τρέχει να τους στηρίξει όταν οι εργαζόμενοι αγωνίζονται για τα δικαιώματά τους. Οι υπηρεσίες ελέγχου τήρησης της εργατικής νομοθεσίας μαστίζονται από την έλλειψη προσωπικού, την έλλειψη υποδομής και την αδυναμία επιβολής σημαντικών κυρώσεων. Τώρα όμως, ακόμη και τα προσχήματα λείπουν. Η κυβέρνηση δηλώνει αποφασισμένη να περάσει τα μέτρα της και οι συμβιβασμένες ηγεσίες στο συνδικαλιστικό κίνημα περιμένουν με λαχτάρα το «διάλογο».
Παρ' όλα αυτά και πάλι λίγοι είναι, απέναντι στους εκατοντάδες χιλιάδες, τα εκατομμύρια των εργαζομένων που τα τελευταία χρόνια όλο και χάνουν από κάτι. Ας μην το ξεχνούν αυτό η κυβέρνηση, οι βιομήχανοι και όσοι τους στηρίζουν...
Επιστολή προς τον πρωθυπουργό στη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης ετοιμάζει η πλειοψηφία της ΑΔΕΔΥ. Φυσικά μη φανταστεί κανείς εργαζόμενος στο δημόσιο ότι θα ζητήσουν οι συνδικαλιστές της ΠΑΣΚ να δώσει η κυβέρνηση μεγαλύτερο ποσοστό αυξήσεων από το πενιχρό 2,2%, αλλά απλά φορολογικές μεταρρυθμίσεις για την ενίσχυση του εισοδήματος των κατώτατων υπαλλήλων. Μάλλον η πλειοψηφία της ΑΔΕΔΥ δεν έχει καταλάβει ότι οι εργαζόμενοι στο δημόσιο δεν είναι διατεθειμένοι να δεχτούν για πολύ ακόμα τη στάση υποταγής στις κυβερνητικές επιλογές. Η απόρριψη της πρότασής της στο Γενικό Συμβούλιο να αποδεχτεί η ΑΔΕΔΥ τις κυβερνητικές προτάσεις ακόμα και από τα ίδια τα στελέχη της ΠΑΣΚ είναι από μια άποψη ενδεικτική...
Η λύση δεν είναι η συναίνεση και η υποταγή, οι επιστολές και ο κάθε είδους σικέ «διάλογος», αλλά η αντίσταση και η ανάπτυξη της πάλης των εργαζομένων στο δημόσιο, χέρι χέρι με τους υπόλοιπους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα.