Οι πρώτοι τον θεωρούν πρόθυμο ακόμη και να αιματοκυλήσει τη χώρα με τη χρήση ξένων μισθοφόρων προκειμένου να εξασφαλίσει την παραμονή του στην εξουσία. Η αντιπολίτευση με επικεφαλής τον 34χρονο (πρώην δήμαρχο της πρωτεύουσας) Αντρι Ρατζοελίνα, τον κατηγορεί για διαφθορά, τον χαρακτηρίζει «δικτάτορα» και απαιτεί την άμεση παραίτησή του και τη διεξαγωγή εκλογών. Ο ίδιος, που διατελεί Πρόεδρος του τέταρτου μεγαλύτερου νησιού στον κόσμο για δεύτερη φορά, ισχυρίζεται ότι τον πολεμούν άδικα και καμώνεται τον υπερασπιστή της δημοκρατίας.
Ωστόσο, αν κάτι μπορεί να πει κανείς με σιγουριά για τον Μαρκ Ραβαλομανάνα είναι πως η έως τώρα πολιτική του ωφέλησε μόνον έναν: το μεγάλο ξένο κεφάλαιο και πανίσχυρες πολυεθνικές μετάλλων, ορυκτών και πετρελαίου. Προ μηνών, δε, είχε δημιουργηθεί διεθνώς αίσθηση με την απόφασή του να «δωρίσει» στο νοτιοκορεατικό επιχειρηματικό όμιλο «Νταεβού» μία τεράστια έκταση στη δυτική Μαδαγασκάρη (ίση με το... μισό Βέλγιο) για την καλλιέργεια και παραγωγή καλαμποκιού.
Οσο για το λαό; Πέρα απ' τη βελτίωση του οδικού δικτύου και τις μικροεπιδιορθώσεις στην υλικοτεχνική υποδομή μερικών σχολείων, δεν έχουν κανέναν λόγο για να τον ευγνωμονούν. Πώς θα μπορούσαν άλλωστε, αφού το 75% των 20.000.000 πολιτών «επιβιώνει» με ένα ευρώ τη μέρα;
5-15 Φλεβάρη 1968 - Πρακτικά
Ωστόσο, ο υπουργός Ανάπτυξης βγαίνει στα ραδιόφωνα να υπερασπιστεί την κυβερνητική πολιτική και προχτές δήλωσε ότι έχουν εγκριθεί δάνεια σε 16.000 επιχειρήσεις, συνολικού ύψους 1,9 δισ. ευρώ με την εγγύηση του Ταμείου Εγγυοδοσίας, παρά τα όσα λέγονταν για την «αποτυχία» του προγράμματος.
Βεβαίως, αυτά τα δάνεια έχουν προωθηθεί σε επιχειρήσεις με κερδοφορία τα τρία τελευταία χρόνια, οι οποίες εκπληρώνουν και τα υπόλοιπα αυστηρά κριτήρια των τραπεζών και χρειάζονται χρήμα για να επεκτείνουν τις δουλειές τους αυτές τις δύσκολες ώρες.
Οι «άλλες» επιχειρήσεις, των εκατοντάδων χιλιάδων αυτοαπασχολούμενων και μικρών ΕΒΕ, που χρειάζονται κάποια ενίσχυση για να τα βγάλουν πέρα, είναι εκτός των άμεσων ενδιαφερόντων της κυβέρνησης.
Η οποία συνεχίζει, παρ' όλα αυτά, να μην ενημερώνει για το πόσες χιλιάδες αιτήσεις έχουν γίνει στο πλαίσιο του προγράμματος και πόσα δάνεια έχει δώσει η κάθε τράπεζα.
Οπότε: Κάποιος μικρός ΕΒΕ που έχει ζωτική ανάγκη να χρηματοδοτηθεί για να επιβιώσει, ας το ξεχάσει...
«Η Ελλάδα μπορεί και θα έπρεπε να είχε πάρει μια σειρά πρωτοβουλίες που θα έχουν μεγάλη στήριξη και θα της δώσουν ρόλο, θα την ξαναφέρουν στις διεθνείς διασκέψεις από τις οποίες λείπει σε σχέση με την Ευρωπαϊκή Ενωση». Ενα από όσα είπε ο Αλέκος Αλαβάνος στη Βουλή, κατηγορώντας για την απουσία της χώρας από τα ευρωπαϊκά δρώμενα.
Απ' ό,τι φαίνεται, για τον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ τα πάντα είναι θέμα χειρισμού... Και ο χειρισμός όταν είναι κατάλληλος μπορεί να σε κάνει να διαδραματίσεις σημαντικό ρόλο. Που; Στην ιμπεριαλιστική Ενωση, που χτυπά τα δικαιώματα των λαών, που κάνει πολέμους με εκατομμύρια θύματα, που ετοιμάζει κατασταλτικούς μηχανισμούς σε βάρος των μεταναστών. Ποια θα ήταν τα κέρδη από αυτόν το ρόλο, όπως είπε ο Αλ. Αλαβάνος;
Πάντως οι ελληνικές κυβερνήσεις έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στο:
Ισως, θέλουν ακόμα πιο δραστικό ρόλο των ελληνικών κυβερνήσεων σε αυτό το αντιδραστικό σύμπλεγμα που έχει συγκροτήσει η ΕΕ. Μπορεί να σκέφτονται πως, αν μιλούν για «ψωροκώσταινα», θα ρίξουν στάχτη στα μάτια των λαϊκών στρωμάτων. Για να μπορέσουν να πείσουν το λαό ότι δε φταίει ο καπιταλισμός, αλλά ο «καπιταλισμός χωρίς έλεγχο», ο «καζινο-καπιταλισμός», όπως είπε ο Αλ. Αλαβάνος την Πέμπτη στη Βουλή κατά το κλείσιμο της ομιλίας του. Να υπάρχουν τα κέρδη, να υπάρχει το κεφάλαιο, αλλά με έλεγχο. Να εξοντώνεται ο εργάτης αλλά με ...έλεγχο. Να ξεκληρίζεται ο φτωχός αγρότης αλλά με ...νέα ΚΑΠ. Αυτό είναι το «όραμα» της σοσιαλδημοκρατίας, του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ.
Να πετάξει εκτός επιδότησης τους μικρούς αμπελουργούς σχεδιάζει η κυβέρνηση. Από φέτος δικαιούνται ενιαίας ενίσχυσης και τα αμπέλια, αλλά η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων απεργάζεται σενάρια για να μην επιδοτούνται οι αμπελουργοί που έχουν κάτω από 10 στρέμματα στην ηπειρωτική χώρα και κάτω από 5 στρέμματα στα νησιά. Αν γίνει πράξη αυτό, μένουν εκτός επιδότησης δεκάδες χιλιάδες αμπελουργοί και εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα με αμπέλια. Στην Ελλάδα οι καλλιεργούμενες εκτάσεις με αμπέλια είναι 663.000 στρέμματα και ο συνολικός αριθμός των παραγωγών 166.300. Αν τελικά επιλεγεί το σενάριο για πάνω από 10 στρέμματα στην ηπειρωτική Ελλάδα και πάνω από 5 στρέμματα στα νησιά, τότε αντίστοιχα η προς επιδότηση έκταση είναι 344.000 στρέμματα και οι εν δυνάμει δικαιούχοι επιδότησης 18.200. Πιο ειδικά για την ηπειρωτική χώρα τα νούμερα είναι 274.000 στρέμματα και 12.000 παραγωγοί και για τα νησιά 70.000 στρέμματα και 6.200 παραγωγοί. Τα νούμερα αυτά δείχνουν το μέγεθος της επιχειρούμενης σφαγής και του αποκλεισμού των μικρών παραγωγών από το δικαίωμα να καλλιεργούν και να επιβιώνουν. Δείχνουν επίσης ποια μοίρα επιφυλάσσουν για τους μικρομεσαίους παραγωγούς η ΕΕ και οι κυβερνώντες.