- Μα, είναι δυνατό, με το σημερινό συσχετισμό δυνάμεων να δημιουργηθεί ένα νέο λαϊκό - και μάλιστα πλειοψηφικό - ρεύμα; Πώς θα συγκροτηθεί μια νέα λαϊκή πλειοψηφία, όταν ο δικομματισμός και τα ψευτοδιλήμματά του κρατούν εγκλωβισμένο το 80% του εκλογικού σώματος; Και πόσοι πολιτικοί και πολίτες μπορούν να αποτολμήσουν το ποιοτικό άλμα και να αγωνιστούν με συνέπεια προς αυτή την κατεύθυνση;
Παραδείγματος χάρη:
Προσωπικότητες που προέρχονται από το χώρο του ΠΑΣΟΚ (ή που βρίσκονται ακόμη σ' αυτόν), από την επομένη του πρωτοχρονιάτικου πρωθυπουργικού μηνύματος, εκτιμώντας τους τριγμούς μέσα στο Κίνημα και συνεκτιμώντας τη συνεχώς διογκούμενη λαϊκή δυσαρέσκεια, κάνουν λόγο για την ανάγκη μιας νέας λαϊκής πλειοψηφίας, χωρίς τις στρεβλώσεις, χωρίς τις δουλείες και χωρίς τα "χρέη" της σημερινής.
Εφημερίδες, στις αρθρογραφικές και σχολιογραφικές στήλες τους, υιοθετούν το αίτημα για μια νέα λαϊκή πλειοψηφία και ερμηνεύουν μ' αυτό το γνώμονα και τα γεγονότα των ημερών και τις διαφαινόμενες εξελίξεις.
Ανέντακτες προσωπικότητες του ευρύτερου προοδευτικού χώρου (ακόμη και προσωπικότητες προερχόμενες από τη ΝΔ) συμμερίζονται το αίτημα για μια νέα λαϊκή πλειοψηφία και διατυπώνουν - προφορικώς και εγγράφως - τις σκέψεις τους σε εφημερίδες.
Και προχτές, στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκαν και οι δηλώσεις του τέως υπουργού και βουλευτή κ. Α. Ανδριανόπουλου, ο οποίος μόνο με μια νέα λαϊκή πλειοψηφία βλέπει να βγαίνει η ελληνική κοινωνία από τα αδιέξοδα που επισώρευσε στη χώρα το πολιτικό σύστημα.
1. Οτι το σημερινό πολιτικό σύστημα σάπισε (οι αναθυμιάσεις της φιέστας "Αντέννα" - Κουρή υπήρξαν και παραμένουν η πεμπτουσία του συστήματος) και κανένα από τα σοβαρά προβλήματα της χώρας δεν μπορεί να λύσει.
2. Οτι μόνο αν κινητοποιηθεί ο λαός και δημιουργήσει μια νέα πολιτική δυναμική, μπορεί να αλλάξει το σκηνικό και να γίνουν ρεαλιστικές τομές στο πολιτικό, στο οικονομικό, στο κοινωνικό, στο διπλωματικό και στο πολιτισμικό πεδίο. Και,
3. Οτι η πολιτική πρόταση του ΚΚΕ, για ένα νέο λαϊκό πλειοψηφικό ρεύμα, δεν κινείται στη σφαίρα της συνθηματολογίας, αλλά αποτελεί ρεαλιστική προοπτική και ρεαλιστική πλατφόρμα για νέους και γόνιμους πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες.
Αν κρίνει κανείς από τους ρυθμούς, με τους οποίους υιοθετείται η πρόταση, είναι βέβαιο, ότι όλο και συχνότερα, όλο και πυκνότερα, θα προσχωρούν στο αίτημα της νέας λαϊκής πλειοψηφίας πολιτικοί, κομματικά στελέχη, συνδικαλιστές, προσωπικότητες, ΜΜΕ, πολίτες και παράγοντες, γενικότερα, της δημόσιας ζωής.
Οι οποίοι νοιάζονται και για τον τόπο και όχι μόνο για το σαρκίο τους ή για τις βίλες τους ή για τις καταθέσεις τους.
Να προλάβουν, κυρίως, την πολιτική της έκφραση, δρομολογώντας και ελέγχοντας τις εξελίξεις.
Θα τους το επιτρέψει ο λαός, ή θα τους παρασύρει προτού στήσουν τα νέα δόκανά τους για νέα παγίδευση των μαζών;
Ο κ. Λευτέρης Παπαδόπουλος, δημοσιογράφος των "Νέων", στιχουργός κλπ. κλπ. ξαναχτύπησε χτες. Πάλι για "βρόμικο '89", πάλι για σκευωρία, πάλι για τον αμόλυντο Α. Παπανδρέου. Δε θα τον παρακολουθήσουμε. Εξάλλου αυτή τη στιγμή έσπασε ένας μικρός βόθρος, αυτός του αυριανισμού, και όλοι κλείνουν τη μύτη τους. Αυτός δεν πήρε τίποτα χαμπάρι. Και φαντάσου, λέει, να σπάσει κανένας μεγαλύτερος και μάλιστα με μουσική υπόκρουση...
"Θα απαντήσει η Τράπεζα... Εάν το θέμα αυτό αναχθεί σε θέμα γενικής πολιτικής και χρειαστεί να απαντήσω εγώ, θα απαντήσω". Αυτά είπε χτες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Για ποιο θέμα; Μα, για τη συνάντηση μεταξύ Κουρή, Τσοχατζόπουλου, Ψυχάρη και Μίρκου, όπου αποφασίστηκε να δοθεί το δάνειο των 500 εκ. δραχμών στον πρώτο. Μια απόφαση που "σκάλωσε" στην πορεία, αφού ο διοικητής της Εθνικής ζήτησε και κάποιες εμπράγματες εγγυήσεις, που ο συγκροτηματάρχης του αυριανισμού αδυνατούσε να προσφέρει.
Το γεγονός αυτό, δε το θεωρεί θέμα γενικής πολιτικής ο κ. εκπρόσωπος. Να υποθέσουμε ότι, τόσο αυτός όσο και η κυβέρνηση, θεωρούν τόσο κανονική και συνήθη την προαναφερόμενη... διαδικασία παροχής δανείου - και μάλιστα σ' ένα συγκρότημα ΜΜΕ - που δεν του προκαλεί την παραμικρή αντίδραση...;
Και με την ευκαιρία, μας λύνει και μια απορία; Ο κ. Τσοχατζόπουλος παραβρέθηκε στη συνάντηση, για να παράσχει προφανώς την απαραίτητη κομματική κάλυψη και εγγύηση. Ο κ. Ψυχάρης, με ποια αρμοδιότητα παραβρέθηκε;
Καθόλου δε χρειάζεται να ανησυχεί ο πρόεδρος του "ΣΥΝ". Είναι - όπως πάντα - μέσα στη γενική "μόδα", που "σχεδιάζουν" τα μεγαλοεκδοτικά συγκροτήματα...
Τσουχτερό το εισιτήριο για την εξασφάλιση της γερμανικής συγκατάθεσης στη λειτουργία των ΝΑΤΟικών στρατηγείων στη Λάρισα και την εγκατάσταση της έδρας της Πολυεθνικής Μεραρχίας ταχείας επέμβασης στη Θεσσαλονίκη. Με το αντίτιμο στο χέρι, ο υπουργός Αμυνας Γερ. Αρσένης περιόδευσε τη Γερμανία. Πρόκειται για παραγγελίες ύψους εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δραχμών από γερμανικές πολεμικές βιομηχανίες, που η υλοποίησή τους δρομολογήθηκε στο ταξίδι αυτό. Εξοπλισμοί που, αν πραγματοποιηθούν, στο μεγαλύτερο μέρος τους θα ενταχτούν στα τυχοδιωκτικά σχέδια του ΝΑΤΟ στην περιοχή και στα πλαίσια του "νέου" διευρυμένου ρόλου του. Δηλαδή, τους πληρώνουμε και από πάνω για δεχτούν να μας δέσουν ακόμα πιο σφιχτά στην αγκαλιά τους! Για να παίξει η χώρα το παιχνίδι της "νέας τάξης" στα Βαλκάνια και την Αν. Μεσόγειο.
Συσκέφτηκαν - πάλι - προχτές οι οικονομικοί υπουργοί της κυβέρνησης για να καταλήξουν - για άλλη μια φορά - στο ίδιο και χιλιοειπωμένο συμπέρασμα: Οτι η πορεία της λιτότητας είναι θετική! Γιατί, περί αυτού πρόκειται, τελικά. Κάθε φορά, ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας μετά από τέτοιου είδους συσκέψεις, προβαίνει στην ίδια... βαρυσήμαντη δήλωση αισιοδοξίας, την οποία απλώς, εκφράζει με άλλα λόγια. Η ουσία είναι πάντα η ίδια: "πάμε καλά"! Το ποιοι πάνε καλά το γνωρίζουμε πολύ καλά, και το βιώνουμε καθημερινά (μέρες φορολογικών δηλώσεων αυτές εδώ, το νιώθουμε στο πετσί μας). Ποιους νομίζουν ότι κοροϊδεύουν, επιτέλους;
"Η ευρωπαϊκή πολιτική αποτελεί μονόδρομο για την Ελλάδα", υποστήριζε ο Ακης Τσοχατζόπουλος, μιλώντας σε ημερίδα, που οργάνωσαν οι ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Γνωστή η θέση του κυβερνώντος κόμματος και δεν ήταν ανάγκη να τηνεπαναλάβει ο γραμματέας του. Μ' αυτό το "σκεπτικό", άλλωστε, και το ΠΑΣΟΚ και τα άλλα κόμματα υπέγραψαν τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, αποδέχτηκαν τη "Λευκή βίβλο" και ποιος ξέρει τι άλλο θα μας φορτώσουν στο μέλλον. Και όταν λέμε θα μας φορτώσουν, κυριολεκτούμε. Διότι στο "μονόδρομο", που μας σύρουν οι κύριοι, το ρόλο του τετράποδου μάς έχουν αναθέσει. Γι' αυτό ακριβώς, όλοι εμείς οι μικροί έχουμε συνέχεια στο νου πώς να... ξεκόψουμε σε κανέναν άλλο δρόμο για να γλιτώσουμε!
Πόλεμος
χαρακωμάτων
μεταξύ
...περιττωμάτων,
να, στο ένα
μετερίζι
η ...σβουνιά
που όλο βρίζει
να κι αντίκρ'
οι ...κουτσουλιές
που πλουτίζουν
με "δουλιές"!
Μάχη φούντωσ'
...αερίων,
μεταξύ κάποιων
"κυρίων"
κι από ό,τι
αμολάνε,
όλ' αυτοί
που πολεμάνε,
θα το πω
πια δε βαστώ,
μας φλομώσαν
στο σκ...!
Ο οίστρος
Επειδή το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο θα ασχοληθεί με την υπόθεση του ελληνικού εμπάργκο κατά των Σκοπίων από την πρώτη Φλεβάρη, επειδή η απόφαση θα είναι, όπως όλοι περιμένουν και ομολογούν, καταδικαστική και επειδή η απόφαση αυτή αναμένεται να εκδοθεί κάπου μέσα στον Απρίλη - εν μέσω, δηλαδή, των διαβουλεύσεων για την ανάδειξη του νέου Προέδρου της ελληνικής Δημοκρατίας - η ελληνική κυβέρνηση αναζητά τρόπους αντίδρασης. Από τις συσκέψεις που πραγματοποιήθηκαν και τις εισηγήσεις που υποβλήθηκαν, ο πρωθυπουργός, για άλλη μια φορά, επέλεξε αυτή με το μικρότερο εσωτερικό πολιτικό κόστος. Δηλαδή, την εξεύρεση δικονομικών τεχνασμάτων, προκειμένου η διαδικασία στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο να τραβήξει σε μάκρος.
Να βγει πρώτα ο πρόεδρος, λοιπόν, να εξυπηρετηθούν τα άμεσα (μικρο)πολιτικά συμφέροντα του κυβερνώντος κόμματος και μετά ...βλέπουνε.