«Αυτό που κάνει 60 χρόνια θα συνεχίσει να το κάνει και στο μέλλον, κοιτώντας να κρατήσουμε μία τιμολογιακή πολιτική που να είναι κοινωνικά δίκαιη», είπε χτες για τη ΔΕΗ ο επικεφαλής της Α. Ζερβός, συναντώντας τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κ. Παπούλια.
Και θα ήταν μια χαρά δήλωση, τόσο ανακουφιστική για εκατομμύρια λαϊκά νοικοκυριά που πιέζονται όλο και περισσότερο να τα βγάλουν πέρα.
Αλλά, όπως θα πρέπει πλέον να έχει γίνει φανερό και για τον πιο δύσπιστο, ο καθένας βλέπει το «δίκαιο» από τη σκοπιά του.
Ετσι και ο επικεφαλής μιας ηλεκτρικής εταιρείας που έχει διοριστεί από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, θεωρεί δίκαιο να κόβει το ρεύμα σε μια άνεργη και άρρωστη γυναίκα και στα παιδιά της, που διαβάζουν με το φως των κεριών, όπως γίνεται στην Πάτρα εδώ και ένα χρόνο.
Εξάλλου, η ΔΕΗ είναι εισηγμένη στο χρηματιστήριο ΑΕ. Εχει ευθύνες απέναντι στους μετόχους...
Αν έτσι εκλαμβάνουν την «κοινωνική δικαιοσύνη» οι κυβερνητικοί παράγοντες, τότε καλύτερα να μας λείψει. 'Η να τους καταργήσουμε είναι το πιο σωστό. Στο χέρι μας είναι. Πολύ περισσότερο που είναι δεδομένο για την κυβέρνηση ότι θα αυξηθούν σημαντικά τα τιμολόγια την επόμενη τριετία, με μοναδικό ζητούμενο τον ακριβή προγραμματισμό.
Καμία ουσιαστική διαφωνία δεν υπάρχει στην πραγματικότητα μεταξύ της επίσημης θέσης της ΝΔ για το μνημόνιο και της δήθεν «αντικομματικής» θέσης που εξέφρασε ο Θ. Σκυλακάκης. Τι είπε, υποτίθεται «εκτός γραμμής», ο πρώην ευρωβουλευτής της ΝΔ; Οτι «δεν είναι εφικτό να μηδενιστεί το έλλειμμα μέχρι το τέλος του 2011 με λιγότερες θυσίες, όπως ελέχθη στη ΔΕΘ». Ποιο ήταν όμως το λάθος του; Οτι ο Α. Σαμαράς δεν είπε ποτέ κάτι τέτοιο στη ΔΕΘ! Το παραδέχτηκε χτες ο αναπληρωτής τομεάρχης Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρας. «Ουδέποτε η αξιωματική αντιπολίτευση μίλησε για αύξηση δαπανών ή για μείωση φόρων πριν την έξοδο από το "Μνημόνιο". Και αυτό, σύμφωνα με το σχέδιό της, δεν προβλέπεται να γίνει πριν από τα μέσα του 2012», δήλωσε απαντώντας στον υπουργό Οικονομικών. Προκειμένου να μην αφήσει περιθώρια παρερμηνειών παρέπεμψε σε απόσπασμα από την ομιλία του Α. Σαμαρά στη ΔΕΘ, στο οποίο τονίζεται ότι «αυτή τη στιγμή, με τα ελλείμματα που αντιμετωπίζουμε και με το Μνημόνιο που έχει υπογράψει η Ελλάδα είναι απαγορευμένο να μειώσουμε τους φόρους...». Το συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο: Η διαφορά ανάμεσα στην επίσημη θέση της ΝΔ και αυτή που εξέφρασε ο Θ. Σκυλακάκης είναι διαφορά ύφους. Ο Α. Σαμαράς ποτέ δεν έχει μιλήσει για λιγότερες θυσίες. Το ακριβώς αντίθετο. Η ρητορική και οι συνεχείς κορόνες κατά του μνημονίου στοχεύουν, όπως ο ίδιος έχει παραδεχθεί, στο να εγκλωβίσει τη λαϊκή δυσαρέσκεια εντός των πλαισίων του αστικού πολιτικού συστήματος.
Χάρηκαν πολύ που βρέθηκαν και αντάλλαξαν συγχαρητήρια για τις πολιτικές τους σχετικά με την «αντιμετώπιση της κρίσης».
«Θα μπείτε στο σωστό δρόμο Τζορτζ!», έλεγε ο αντιπρόεδρος, «μα είμαστε στο σωστό δρόμο Τζο», ανταπαντούσε ο «δικός» μας. «Μα, βεβαίως, είστε Τζορτζ...».
Μόνο που σήμερα η Ελλάδα δεν είναι στο «σωστό δρόμο» του Τζορτζ και του Τζο, αλλά στο ...δρόμο γενικώς, διαδηλώνοντας κατά της ακρίβειας και των αντιλαϊκών πολιτικών.
Κι αυτός είναι ο πραγματικά «σωστός» δρόμος.
ΣΤΟ ΜΕΤΑΞΥ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ πλάκα έχει ο τσακωμός Νέας Δημοκρατίας και ΛΑ.Ο.Σ. «Ψηφίσατε το μνημόνιο», τους λέει η Νέα Δημοκρατία, «οι ευρωβουλευτές σας το ψήφισαν», απαντούν αυτοί.
Εμείς πάλι θα τους συνιστούσαμε να ηρεμήσουν και να μην τρώγονται. Και οι δύο υποστηρίζουν με τον τρόπο τους τις πολιτικές που εφαρμόζονται, δεν έχουμε την παραμικρή αμφιβολία.
Ιδίως όταν πρόκειται να ασχοληθούν με τους αγώνες των εργαζομένων ξεχνάνε τους τσακωμούς τους και τα ...εσωτερικά της «πολυκατοικίας» (στην οποία δεν ξέρουμε πια ποιος μένει και ποιος όχι).
Τότε μπορούν ωραιότατα να συμπράττουν και να καταδικάζουν οποιαδήποτε φωνή αντιτάσσεται και αντιδρά στα συμφέροντα των αφεντικών. Εχουν δώσει αμφότεροι τις ...«εξετάσεις» τους την ώρα που έπρεπε. Και συνεχίζουν...
«ΓΕΡΑ ΘΕΜΕΛΙΑ για να φτιάξουμε ένα νέο πλαίσιο φορολογικής συμμόρφωσης». Ετσι χαρακτηρίζει ο υπουργός Οικονομικών την περίφημη «περαίωση» με την οποία απειλεί τους μικρομεσαίους.
Εμάς πάλι γιατί μας φαίνεται ένα σύστημα με στόχο ...να αρπάξουμε όσα περισσότερα μπορούμε, όσο γρηγορότερα μπορούμε από τα λαϊκά στρώματα;