Πρέπει να αξιοποιηθούν οι υπηρεσίες Υγείας στη δευτεροβάθμια περίθαλψη του ιδιωτικού τομέα, αλλά με κανόνες και έλεγχο αναφέρει το πρόγραμμα της ΝΔ, (παρουσιάστηκε στις 14.1.2003 και συμφωνεί με τον προαναφερόμενο) και μεταξύ των άλλων προτείνει τη σύναψη συμβάσεων των νοσοκομείων με ιδιωτικούς ασφαλιστικούς φορείς, ώστε τα νοσοκομεία να γίνουν ανταγωνιστικά και να προσελκύσουν αποκλειστικά ή επικουρικά και από τον ιδιωτικό τομέα.
Βέβαια, η ΝΔ ήρθε δεύτερη διότι τη δυνατότητα της σύναψης συμβάσεων με ιδιωτικές εταιρίες, τη θέσπισε δυο φορές το ΠΑΣΟΚ με τους νόμους 2519/97 και τον 2889/2001. Ετσι, χτες, όταν ρωτήθηκε απ' το «Ρ» ο Γ. Τούντας, αν θα προχωρήσουν στη σύναψη των συμβάσεων με τις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρίες, όπως ζητάνε και οι ίδιες, απάντησε: «Είναι ένα θέμα που το εξετάζουμε, εάν οι όροι που θα μπορούμε να ικανοποιήσουμε στις συμβάσεις δε διαταράσσουν την ομαλή λειτουργία του δημόσιου συστήματος. Είμαστε στη διαδικασία της διερεύνησης. Δεν μπορώ να σας πω ούτε ναι ούτε όχι».
Η διγλωσσία σε προεκλογική περίοδο σώζει -τουλάχιστον - τα προσχήματα. Αποκαλύπτει όμως τη δικομματική σύμπνοια που είναι άκρως ανθυγιεινή, πρωτίστως, για την τσέπη του έρημου αρρώστου.
Ο αποπεμφθείς υφυπουργός Ανάπτυξης, Χρ. Πάχτας, δεν κατείχε μια οποιαδήποτε θέση μέχρι πρότινος στις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Οκτώ χρόνια τώρα είναι ο κυβερνητικός αρμόδιος για την εφαρμογή του Β΄ και του Γ΄ Κοινοτικών Πλαισίων Στήριξης (ΚΠΣ). Στα χρόνια αυτά, πέρασαν από το γραφείο του και τα χέρια του περισσότερα από 25 τρισεκατομμύρια δραχμές, όπως και αμέτρητες συμβάσεις επιχορήγησης, επιδότησης κλπ., κλπ., πολλών έργων και ακόμη περισσοτέρων επιχειρήσεων, από τα δύο προαναφερόμενα ΚΠΣ. Γνωρίζει πολλά, πάρα πολλά, επομένως, ο κ. Πάχτας. Και για πολλούς, πάρα πολλούς, μέσα κι έξω από την κυβέρνηση, όπως και για το χώρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Πάντως, ας μην ελπίζουν μερικοί μερικοί ότι μπορεί η «υπόθεση Πάχτα» να αποτελέσει την άκρη που θα ξετυλίξει το κουβάρι των σκανδάλων. Σ' αυτές τις περιπτώσεις κυριαρχεί η σιωπή των συνενόχων και συνήθως βρίσκει εφαρμογή η λαϊκή παροιμία: «κόρακας κοράκου μάτι δε βγάζει»...
Στο φόρτε του βρίσκεται ακόμη ο θόρυβος για τη
διαβόητη (ν)τροπολογία - σκάνδαλο, σχετικά με το «Πόρτο Καρράς» στη Σιθωνία της Χαλκιδικής, αλλά οι κυβερνώντες δε σκαμπάζουν από τέτοια. Εχουν... ανειλημμένες υποχρεώσεις και βιάζονται να τις φέρουν σε πέρας. Αλλωστε, βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο και η όποια... αμέλεια ή καθυστέρηση μπορεί να τους κοστίσει ακριβά.
Προχτές το βράδυ, ο προϊστάμενος του κ. Πάχτα, ο υπουργός Οικονομίας, Ν. Χριστοδουλάκης, κατέθεσε τροπολογία στη Βουλή, με την οποία θέλει να κάνει έναν έκτακτο «μποναμά» στους μεγαλοκαναλάρχες και τους ιδιοκτήτες των συγκροτημάτων Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Σύμφωνα με τη σχετική τροπολογία, η οποία «κόλλησε» στο νομοσχέδιο για την ασφαλιστική αγορά, παρέχεται μια προκλητική φοροελάφρυνση στους καναλάρχες, μειώνοντας τον ειδικό φόρο, που επιβάλλεται στις προβαλλόμενες από την τηλεόραση διαφημίσεις, από το 30% σήμερα στο 25% από 1η Ιούλη 2004 και σε 20% από την 1η Γενάρη 2005.
Κι αν θέλετε να μάθετε πόσα θα κερδίσουν από τη φοροελάφρυνση οι ιδιοκτήτες των τηλεοπτικών σταθμών, σας πληροφορούμε ότι θα έχουν από το 2005 και μετά - όταν θα ισχύσει ολόκληρη η μείωση του ποσοστού - ένα ετήσιο όφελος 48 εκατ. ευρώ ή 16 δισ. δραχμών.
Περί «"συμμετοχικής δημοκρατίας" σταλινικού τύπου του Γ. Παπανδρέου» έκανε λόγο προχτές ο Μ. Γλέζος. Και σε ό,τι αφορά στο σχετικό πυροτέχνημα του διαδόχου του Κ. Σημίτη έχουμε ξαναγράψει. Σε ό,τι αφορά, όμως, στον επιθετικό προσδιορισμό, που χρησιμοποίησε ο Μ. Γλέζος, θεωρούμε σκόπιμο να του θυμίσουμε, ότι η σοσιαλιστική δημοκρατία της εποχής εκείνης ενέπνευσε δεκάδες εκατομμύρια Σοβιετικούς πολίτες, να οικοδομήσουν δυο φορές τη Σοβιετική Ενωση - μια πριν από τον πόλεμο και μια μετά - και να νικήσουν τις σιδηρόφραχτες στρατιές του φασισμού, γράφοντας τις χρυσές σελίδες του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου. Και κοντά σ' όλ' αυτά, ο ηρωικός τότε αγώνας του σοβιετικού λαού στάθηκε μια αναντικατάστατη πηγή αγωνιστικής ανάτασης και ελπίδας, για όλους τους λαούς του κόσμου, μαζί και του δικού μας.
Αυτά σφράγισαν τη Σοβιετική Ενωση την εποχή εκείνη και όχι τα όποια υπαρκτά προβλήματα, αδυναμίες ή ελλείψεις. Μερικοί, όμως, προτιμούν το αναποδογύρισμα της ιστορίας και το αναμάσημα των συκοφαντικών ισχυρισμών της αντικομμουνιστικής φιλολογίας.
Γενικότερα, δηλαδή, θεωρείται σοβαρό φαινόμενο, αυτό του ΠΑΣΟΚ, που περιφέρει από εδώ και από εκεί, προβάλλει και καμαρώνει για την... αυτοκάθαρσή του και ούτε λίγο ούτε πολύ τη μεταχειρίζεται ως αιτιολογία προκειμένου να κερδίσει ψήφους; Αραγε, είναι θετικό στοιχείο των κομμάτων το πόσους βουλευτές έχουν «καρατομήσει»;
Ο καθένας βέβαια επιδεικνύει ό,τι έχει. Κι από ό,τι φαίνεται εδώ εφαρμόζεται η συμβουλή των «επικοινωνιολόγων», που λένε να προβάλλεις ως θετικά τα πλέον αρνητικά στοιχεία σου.
Αλλωστε αυτό μπορεί να γίνει κάλλιστα και στην οικονομική πολιτική. Μπορεί δηλαδή κανείς να παρουσιάσει τα ψίχουλα της κοινωνικής πολιτικής, την ανυπαρξία κοινωνικής ασφάλισης, Παιδείας και Υγείας ως «δημοσιονομική σταθερότητα»!
ΕΝ ΤΩ ΜΕΤΑΞΥ ΚΑΙ ΕΠΙΣΗΜΩΣ, ο Αρειος Πάγος κήρυξε την απόφαση για παραχώρηση της επίμαχης έκτασης στη Σιθωνία της Χαλκιδικής, ως προϊόν της εφτάχρονης χούντας, αν και αυτό ήταν ξεκάθαρο για όποιον γνωρίζει τη νεότερη πολιτική ιστορία της χώρας μας.
Φαίνεται όμως ότι εκεί στο ΠΑΣΟΚ τα καταφέρνουν να μετατρέπουν τους νόμους της δικτατορίας σε «αναπτυξιακή προοπτική» για τον τόπο. Οπως ακριβώς έκανε και η ΝΔ προηγούμενα, στην περίοδο 1974 - '81.
Ισως γιατί στο οικονομικό επίπεδο ισχύει η «δικτατορία της αγοράς» που δε μας ταλαιπωρεί μόνον τα 8 τελευταία χρόνια.
ΣΤΗΝ ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ βρίσκεται, όπως μαθαίνουμε, ο Ρετζέπ Ερντογάν αναζητώντας αμερικανική διαμεσολάβηση για το Κυπριακό (λες και δεν υπήρχε μέχρι τώρα...). Στο τραπέζι μάλιστα των υποψηφίων διαμεσολαβητών ακούγεται και το όνομα του Κόλιν Πάουελ - του «φίλου» - ως η πλέον «επίσημη» και «υψηλόβαθμη» εκδοχή.
Δεν ακούσαμε όμως επ' αυτού τίποτε από τον υποψήφιο πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ και (αν το θυμάται... ) υπουργό Εξωτερικών. Φανταζόμαστε, πάντως, ότι θα δυσκολεύεται να πει «όχι» σ' έναν επιστήθιο φίλο, όπως ο Κόλιν....