Αυτή ήταν η απάντηση της υπουργού ΠΕΧΩΔΕ Β. Παπανδρέου (στον ρ/σ ΑΝΤ 1) όταν ρωτήθηκε πότε οι κάτοικοι του Μοσχάτου και του Ρέντη θα μπορούν ζουν χωρίς τον κίνδυνο νέας πλημμύρας.
Το 2004 λοιπόν... Αυτή ήταν η «υπόσχεση» (!) της υπουργού. Αλλά από την «υπόσχεση» προκύπτει νέο ερώτημα: Πόσες φορές θα πλημμυρίσουν ακόμα οι κάτοικοι μέχρι τότε; (Αλλά σε αυτό το ερώτημα δεν απάντησε η κυρία υπουργός, πώς να ξέρει άλλωστε πόσες φορές θα βρέξει στην Αθήνα μέχρι το 2004;...)
ΥΓ: Οσο, για το αν θα αντιμετωπιστούν οριστικά τα προβλήματα, έστω και το 2004, σας αφήνουμε να το βρείτε μόνοι σας. Αλάνθαστο κριτήριο είναι το πόσα προβλήματα του λαού αντιμετώπισαν οριστικά και ουσιαστικά όλες οι μέχρι σήμερα κυβερνήσεις, είτε του ΠΑΣΟΚ είτε της ΝΔ.
«Ξεχείλισε ακόμα και ο Λαλιώτης»! Κάπως έτσι διαφήμιζε η χτεσινή «Ελευθεροτυπία» την υποκρισία που επέδειξε ο γραμματέας του ΠΑΣΟΚ (και επί 7 χρόνια υπουργός ΠΕΧΩΔΕ) την επομένη της τρίτης πλημμύρας στο Λεκανοπέδιο. Πριν από την ευαίσθητη εφημερίδα στα θέματα της... υπερχείλισης του Λαλιώτη, τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ είχαν επιδοθεί (από το ίδιο κιόλας βράδυ της τρίτης καταστροφής) σε μια αγωνιώδη προσπάθεια για να ενημερώσουν τους πληγέντες περί της «οργής»(!) που αισθάνθηκε ο κ. Σημίτης, ο οποίος επίσης... αγανάκτησε με την πλημμύρα.
Εμείς, απλώς, θέλουμε να ρωτήσουμε τα εξής: Δεν είναι κομμάτι υπερβολικό αυτό το «λιβάνισμα» μιας εξουσίας, της οποίας το μόνο που «ξεχειλίζει» είναι ο παχυδερμισμός της; Δεν αντιλαμβάνονται, άραγε, τα κάθε είδους «λιβανιστήρια» ότι, τελικά, το τέτοιο και τόσο λιβάνισμα μόνο τους ίδιους εκθέτει;
Μπορεί ο Κ. Λαλιώτης, όπου σταθεί κι όπου βρεθεί, να δηλώνει, ότι η εκλογική μάχη των δημοτικών και νομαρχιακών εκλογών είναι μεταξύ των δυνάμεων της συντήρησης - δεξιάς και της προόδου - αριστεράς, συμπεριλαμβάνοντας, βέβαια, το κόμμα του στη δεύτερη κατηγορία. Η καθημερινή πραγματικότητα, όμως, δε συμφωνεί καθόλου μαζί του. Κι όχι μόνο στα σοβαρά ζητήματα της οικονομίας και τον φιλομονοπωλιακό της προσανατολισμό, των εργασιακών σχέσεων, των κάθε λογής απελευθερώσεων και διαρθρωτικών αλλαγών, των νόμων της αγοράς και του ανταγωνισμού, της Υγείας και της Παιδείας, της πλήρους προσαρμογής και συμμετοχής στους ΝΑΤΟικούς τυχοδιωκτισμούς και πολέμους της «νέας τάξης» κλπ., κλπ. Ακόμη και σε απλά ζητήματα, τα όρια μεταξύ κυβέρνησης και ΝΔ είναι πλέον ανύπαρκτα. Χαρακτηριστική είναι η τελευταία περίπτωση της απόφασης της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, για τα σχολικά απολυτήρια και το μάθημα των Θρησκευτικών. Ασμένως έσπευσαν, τόσο ο υπουργός Παιδείας, όσο και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, να καθησυχάσουν τον αρχιεπίσκοπο, την ηγεσία της Εκκλησίας και τους σχετικούς κύκλους ότι «δεν τίθεται θέμα υλοποίησης της απόφασης αυτής».
Χρειάζεται να θυμίσουμε, μήπως, ότι ο εκλεκτός της ΝΔ, για την υπερνομαρχία της Αθήνας - Πειραιά, Γ. Τζαννετάκος ήταν διαπρύσιος υπερασπιστής της κυβέρνησης για το θέμα των ταυτοτήτων; Γεγονός, βέβαια, που δε δυσκόλεψε καθόλου τόσο την ηγεσία της ΝΔ να τον ανακηρύξει υποψήφιο, όσο και τον ίδιο να κάνει - έστω και έμμεσα - την αυτοκριτική του. Αυτός είναι ο δικομματισμός.
Κι αν θέλετε άλλο ένα παράδειγμα του δικομματισμού, διαβάστε και την παρακάτω συνέντευξη του Γ. Τζαννετάκου, από τα προχτεσινά «Νέα»:
«Ερώτηση: Στηρίξατε τον εκσυγχρονισμό του Σημίτη, αλλά πολιτεύεστε με τη ΝΔ. Σημαίνει κάτι αυτό;
Απάντηση: Τα εκσυγχρονιστικά σκιρτήματα δυστυχώς ενταφιάστηκαν στη σύναξη των Δολιανών. Η προκύψασα διαρχία είναι το σημαινόμενο.
Ερώτηση: Είστε εκσυγχρονιστής, για να εκλεγείτε όμως πρέπει να σας ψηφίσουν παραδοσιακοί συντηρητικοί ψηφοφόροι. Πώς θα τους πείσετε;
Απάντηση: Ο συνδυασμός μας απευθύνεται στους κατοίκους του Λεκανοπεδίου. Τα προβλήματα ούτε "προοδευτικά" ούτε "συντηρητικά" είναι, απλώς, πάμπολλα. Πρέπει ν' αντιμετωπιστούν.
Ερώτηση: Μπορεί να είναι αξιόπιστος ένας εκσυγχρονιστής ως επικεφαλής της συντηρητικής παράταξης σε πολιτική μάχη;
Απάντηση: Η ΝΔ, η οποία στηρίζει τη μη κομματική υποψηφιότητά μου, είναι ριζοσπαστικό φιλελεύθερο κόμμα. Διαθέτει δε προωθημένες θέσεις στην Αυτοδιοίκηση. Αντιστέκεται στην καθεστωτική νοοτροπία. Αρκούν αυτά...
Ερώτηση: Είναι όμως σε θέση να κάνει εκσυγχρονισμό;
Απάντηση: Ο κ. Καραμανλής είναι κοινωνός των σύγχρονων ρευμάτων. Το πρόγραμμα που εκπονεί ο κ. Σουφλιάς είναι ριζοσπαστικό».
Αφήστε, που έχεις και το δίλημμα: Να παραδοθείς ή να καθαρίζεις μια φορά τη βδομάδα το σπίτι από τα λασπόνερα; Ερχεται και χειμώνας, βλέπετε...
Χωρίς πλάκα πάντως, ακόμα κι ένας ανόητος καταλαβαίνει ότι (και) αυτή η υπόθεση της «οικειοθελούς παράδοσης» είναι τόσο καθαρή, όσο και ο ουρανός της Αττικής τελευταίως. Παρουσιάζεται κάθε πρωί γαλανός - γαλανός, αλλά σύντομα ανακαλύπτεις ότι συννέφιασε αγρίως.
Η «17 Νοέμβρη», όπως τα βλέπουμε τα πράγματα να εξελίσσονται, τείνει να μοιάσει στο γνωστό τηλεσκουπίδι «Μπιγκ Μπράδερ». Πρώτα από όλα, στοχεύει στην τηλεθέαση, κατά δεύτερον, φροντίζει να απασχολεί όλο και περισσότερο, κατά τρίτον, αυτοί που κινούν τα νήματα μένουν στην αφάνεια. Η μόνη διαφορά από τον «Μπιγκ Μπράδερ» είναι πως κάθε βδομάδα δεν περιμένουμε ποιος θα βγει έξω, αλλά ποιος θα μπει μέσα.
Τώρα, ο Κουφοντίνας είναι ο τελικός νικητής; Θα έχουμε κι άλλους συμμετέχοντες μέσα στον Σεπτέμβριο; Αυτά μάλλον θα τα δείξει το άμεσο μέλλον. Πάντως, ο Πρωτόπαππας θα είναι παρόν στο ρόλο του παρουσιαστή, ώστε να μας εξηγεί τα πάντα.
ΟΠΩΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ, βέβαια, κάτι μικρολεπτομέρειες (για τα κανάλια), του είδους κινητοποιήσεις στη ΔΕΘ και εξαγγελίες Σημίτη, περνούν πάραυτα σε δεύτερη μοίρα, όπως και το θέμα των πρόσφατων πλημμυρών και η εγκληματική πολιτική της κυβέρνησης. Τι τύχη για τον πρωθυπουργό σχολίαζαν χτες αρκετοί!ΜΟΛΙΣ 23 ΧΡΟΝΑΚΙΑ θέλουμε, σύμφωνα με το Ινστιτούτο της ΓΣΕΕ, για να φθάσουμε τον κοινοτικό μέσο όρο, αυτό που κάποιοι αποκαλούν «κοινωνική σύγκλιση». Δεν έχουμε, δηλαδή, παρά να αποδεχτούμε 23 χρόνια λιτότητα και μετά να απολαύσουμε τον επίγειο παράδεισο της ΕΕ. Κι όλ' αυτά, βέβαια, αν επαληθευθούν οι σχετικές προβλέψεις των κυβερνώντων...
Προσθέστε σ' αυτά και τα προηγούμενα 22 χρόνια που μας έταζαν «καλύτερες μέρες» και άλλα συναφή κι έχουμε ολοκληρωμένο ...μισόν αιώνα κοροϊδίας και δουλέματος. Προφανώς, κάποιοι ευελπιστούν να τα ...εκατοστίσουν.
***
***
Αραγε, όμως, θα απαντηθούν και όσα ενδεχομένως η κυβέρνηση και οι διωκτικές αρχές τα θεωρούν «λεπτομέρειες»; Παράδειγμα:
α) Η κυβέρνηση παραμένει στα της «απολογίας» του (σεσημασμένου από το '75) Κουφοντίνα, του στιλ «είμαι πολιτικός αγωνιστής» και «δεν αποκαλύπτω τίποτα»; Θα αναζητήσει τις «πηγές» για τις πληροφορίες που είχε η «17Ν», ώστε να ξέρει ότι ο Σόντερς ταξίδευε στη... Σιέρα Λεόνε ή τις διασυνδέσεις που προκύπτουν από το γεγονός ότι οι σφαίρες με τις οποίες δολοφονήθηκε ο Γουέλς ανήκαν στο ΝΑΤΟ;...
β) Μήπως τώρα θα κληθεί η γυναίκα του δολοφονηθέντα πρώην διοικητή Ασφαλείας Θεσσαλονίκης, που δήλωσε ότι «ο Κουφοντίνας μού είναι γνωστός, είμαι βέβαιη πως είχαμε συναντηθεί με τον άντρα μου μαζί του μερικές φορές στην Κατεχάκη, αλλά και στην Αθήνα», μήπως θυμηθεί τίποτα περισσότερο ή ότι έκανε λάθος;...
γ) Μήπως τώρα μάθουμε ποιο είναι αυτό το «άλλο κτίριο», που, σύμφωνα με εφημερίδες, πράκτορας της ΕΥΠ ισχυρίζεται ότι έβλεπε τον Κουφοντίνα;
δ) Θα μας πουν, επίσης, αν το 1993, στο επεισόδιο της Μηθύμνης με τη σύλληψη των δυο Αμερικανών πρακτόρων υπήρχε και τρίτο πρόσωπο;...
Αναμένουμε... Και θα επανέλθουμε.