Από το μηδέν αναγκάζονται να ξαναρχίσουν τη ζωή οι κάτοικοι της βορειοανατολικής καταστραμμένης πόλης Οφουνάτο |
Δεκαέξι μέρες μετά, τα χιλιάδες θύματα του φονικού παλιρροϊκού κύματος παραμένουν αμέτρητα, με τις εκτιμήσεις των αρχών να ανεβάζουν τον τελικό αριθμό νεκρών και αγνοουμένων σε πάνω από 20.000. Οι υποδομές της χώρας σε όλο το βορειοανατολικό τμήμα παραμένουν ως επί το πλείστον κατεστραμμένες, ενώ οι πρώτες προσπάθειες των ανθρώπων να συμμαζέψουν τους τόνους ερειπίων και συντριμμιών φαντάζουν μηδαμινές μπροστά στο τιτάνιο έργο επαναφοράς της ζωής στους πρότερους ρυθμούς. Κάποιες πρώτες εκτιμήσεις προβλέπουν ότι οι εργασίες αποκατάστασης θα διαρκέσουν το λιγότερο μία πενταετία και θα ξεπεράσουν τα 310 δισ. δολάρια...
Ωστόσο, ο μεγαλύτερος εφιάλτης προκύπτει από τη ραδιενεργό μόλυνση σημαντικού μέρους της τροφικής αλυσίδας και των υδροφόρων οριζόντων της χώρας, όχι μόνο σε ακτίνα μερικών δεκάδων, αλλά αρκετών εκατοντάδων χιλιομέτρων από το πυρηνικό συγκρότημα της Φουκουσίμα, όπου η κατάσταση παραμένει ανεξέλεγκτη. Οι εκρήξεις, οι μαύροι και γκρίζοι καπνοί και οι διαρροές ραδιενέργειας από τα πεπαλαιωμένα πυρηνικά εργοστάσια της ιδιωτικής εταιρείας ενέργειας TEPCO, δεν έλειψαν ούτε αυτή τη βδομάδα, συμπεριλαμβανομένου και του σοβαρού τραυματισμού δύο εργαζομένων με εγκαύματα στα κάτω άκρα την περασμένη Πέμπτη.
Χθες από τις υπηρεσίες πυρηνικής ασφάλειας της Ιαπωνίας δηλώθηκε ότι υπάρχει πιθανόν σοβαρή ζημιά στο περίβλημα του αντιδραστήρα Νο3, ωστόσο η κατάσταση ελέγχεται. Είναι όμως γεγονός ότι περιέχει 170 τόνους πυρηνικού καυσίμου και υπάρχει μεγάλη ανησυχία για εκπομπή μεγάλων ποσοτήτων ραδιενέργειας, γι' αυτό και διακόπηκαν οι εργασίες ρίψης νερού για να μην ανέβει η θερμοκρασία.
Η αγροτική παραγωγή και η κατανάλωση νερού από τα δίκτυα υδροδότησης πόλεων στις νομαρχίες Καουαγκούτσι, Σίμπα και Ιμπαράκι έχει απαγορευτεί, ενώ χώρες όπως οι ΗΠΑ και η Αυστραλία σταμάτησαν τις εισαγωγές ιαπωνικών προϊόντων μέχρι νεωτέρας.
Στο Τόκιο, η είδηση της μόλυνσης του συστήματος υδροδότησης, αλλά και πολλών νωπών λαχανικών και γάλακτος έχει αδειάσει τα ράφια όλων των σούπερ μάρκετ με τα εμφιαλωμένα νερά να είναι ένα από τα πιο περιζήτητα είδη στις αγορές.
Δραματικές είναι οι συνθήκες σε πολλούς από τους πρόχειρους καταυλισμούς των δεκάδων χιλιάδων πληγέντων, αφού συνεχίζουν οι ελλείψεις σε τρόφιμα, πόσιμο νερό, καύσιμα, θέρμανση. Πάνω από 660.000 νοικοκυριά δεν έχουν τρεχούμενο νερό, ενώ η ηλεκτροδότηση δεν έχει αποκατασταθεί σε 209.000 άλλα.
Η μόνη φωτεινή ακτίνα ελπίδας δεν πηγάζει από την αδυναμία της κυβέρνησης του Ναότο Καν να χειριστεί την κρίση, ούτε βεβαίως από τη συνεχιζόμενη ατιμωρησία των μεγαλοστελεχών της εταιρείας TEPCO που ευθύνονται για τις κατά συρροήν εγκληματικές παραλείψεις και λάθη που οδήγησαν στη σημερινή πυρηνική κρίση της Φουκουσίμα. Η μόνη ελπίδα και παρηγοριά προκύπτει ενδεχομένως από τις πολυποίκιλες εκδηλώσεις αλληλεγγύης του ιαπωνικού λαού και λαών της ευρύτερης περιοχής. Ωστόσο, ούτε αυτές θα τελεσφορήσουν δίχως κεντρική οργάνωση και δίχως την ενεργοποίηση μηχανισμών που δε θα υπολογίσουν κόστος μπροστά στη δημιουργία νέων υποδομών και θωράκιση της χώρας από παρόμοιες καταστροφές στο μέλλον. Κάτι, βεβαίως, που δεν μπορεί να εγγυηθεί καμία καπιταλιστική ανάπτυξη που θα 'ρθει, αφού όλη αυτή η καταστροφή είναι τεράστια ευκαιρία, και εν μέσω κρίσης, για συσσωρευμένα κεφάλαια.
Οπως ανακοινώθηκε την Πέμπτη, το κοινοβούλιο ενέκρινε την ιδιωτικοποίηση της μεγαλύτερης στρατιωτικής βιομηχανίας «VMZ» στο Σόποτ της κεντρικής Βουλγαρίας που απασχολεί 3.700 εργαζόμενους. Εκτός από αυτό, η κυβέρνηση ανακοίνωσε, επίσης, πως θα προχωρήσει στη διαδικασία παραχώρησης - για 35 χρόνια - του αεροδρομίου στην Γκόρνα Οριαχόβιτα.
Στις αρχές του χρόνου, ο υπουργός Οικονομικών της χώρας, Σιμεόν Ντιάνκοφ, ανάμεσα στα άλλα επανέλαβε τις προθέσεις της κυβέρνησης να προχωρήσει στην ιδιωτικοποίηση και της καπνοβιομηχανίας «Bulgartabac Holding AD», αλλά και στην πώληση των μειοψηφικών πακέτων που διαθέτει στους διανομείς ηλεκτρικής ενέργειας. Είχε προηγηθεί η πρόθεση της κυβέρνησης να προχωρήσει στο ξεπούλημα της εταιρείας ύδρευσης «Σοφίσκα Βαντά» στο γαλλικό μονοπώλιο «Veolia Environment». Μάλιστα, η συγκεκριμένη εταιρεία, αφού προηγούμενα είχε απειλήσει να κόψει την παροχή νερού στους οφειλέτες, από την 1η Φλεβάρη προχώρησε σε αύξηση του τιμολογίου κατά 9,37%!
Την ίδια στιγμή, ο βουλγαρικός λαός έρχεται αντιμέτωπος με δυσβάστακτες αυξήσεις στα τρόφιμα από την αρχή του έτους, σε συνδυασμό με τα αντιλαϊκά μέτρα λιτότητας, αλλά και την επίσημη ανεργία να προσεγγίζει το 10% και μεγάλο μέρος των Βούλγαρων να μην μπορεί να αποκτήσει τα βασικά αγαθά. Οπως προκύπτει από έρευνα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το 55,5% των ιδιωτών και των νοικοκυριών της Βουλγαρίας δεν μπορεί να αποκτήσει τα βασικά αγαθά. Η καθημερινή διαβίωση ολοένα και θα χειροτερεύει αν υπολογίσει κανείς πως πρόσφατα η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα προχωρήσει στην απόλυση άλλων 4.000 δημοσίων υπαλλήλων μέσα στο 2011, με πρόσχημα την εξοικονόμηση χρημάτων από τον κρατικό προϋπολογισμό και την αντιμετώπιση των συνεπειών της καπιταλιστικής κρίσης. Ηδη μέσα σε ενάμιση χρόνο έχουν απολυθεί 9.000 κρατικοί υπάλληλοι, δηλαδή το 12% του συνολικού προσωπικού. Ηδη έχουν μειωθεί οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων κατά 10%, έχει κοπεί το επίδομα Χριστουγέννων, έχουν «παγώσει» από το 2011 έως και το 2013 όλοι οι μισθοί, ενώ προωθείται η σταδιακή αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης, ώστε το 2020 οι γυναίκες να αναγκάζονται να δουλεύουν 37 χρόνια (από 34 που ισχύει) και οι άνδρες 40 (από 37) χρόνια για να λάβουν μια πλήρη, αλλά πετσοκομμένη σύνταξη. Σήμερα, οι γυναίκες και οι άνδρες μπορούν να συνταξιοδοτούνται στα 60 και στα 63 έτη, αντίστοιχα, πράγμα που θα αλλάξει από το 2021, καθώς θα αυξηθεί το όριο σε 63 και 65, με το προσδόκιμο ζωής για τους άνδρες να είναι μόλις τα 69,48 χρόνια (εκτιμήσεις του 2009).
Οι όποιες αντιδράσεις, κινητοποιήσεις και απεργίες που έγιναν τους τελευταίους μήνες ενάντια στα μέτρα λιτότητας και τις περικοπές από εργαζόμενους, εκπαιδευτικούς, φοιτητές και επιστήμονες δεν είχαν τα ανάλογα αποτελέσματα καθώς οι ηγεσίες των συμβιβασμένων συνδικαλιστικών οργανώσεων, χρησιμοποιώντας και εκτονώνοντας την οργή και την αγανάκτηση συνεχίζουν τον «κοινωνικό διάλογο» για «κοινωνική ειρήνη».
ΣΑΝΑΑ - ΔΑΜΑΣΚΟΣ.--
Kαι χτες Παρασκευή συνεχίστηκαν οι διαδηλώσεις (μετά τις καθιερωμένες προσευχές) σε μια σειρά χώρες του αραβικού κόσμου.
Στην Υεμένη δεκάδες χιλιάδες συγκεντρώθηκαν σε πλατεία κοντά στο Πανεπιστήμιο της Σανάα, στις διαδηλώσεις της «ημέρας της αποχώρησης», καθώς είχαν απορρίψει τις προτάσεις του Προέδρου Αλι Αμπντάλα Σάλεχ για «διάλογο». «Κανένας διάλογος με ένα νεκρό καθεστώς», δήλωσε ο εκπρόσωπος Τύπου της αντιπολίτευσης Μοχάμεντ Αλ Σάμπρι.
Οι διαδηλωτές απαιτούν εκτός της άμεσης παραίτησης και αποχώρησης του Σάλεχ, νέο Σύνταγμα, τη διάλυση του Κοινοβουλίου, τοπικά συμβούλια και τη διάλυση των διαβόητων μυστικών υπηρεσιών ασφαλείας. Στην άλλη πλευρά της πόλης, αντιδιαδήλωση είχε οργανώσει ο Πρόεδρος Σάλεχ, ενώ, κατά την ομιλία του, μία πολύ σπάνια του είδους, στην πλατεία κοντά στο προεδρικό μέγαρο, «δεσμεύτηκε» ότι προτίθεται να παραδώσει την εξουσία ώστε να αποτρέψει την αιματοχυσία, αλλά μόνο σε «ασφαλή χέρια», δεσμευόμενος, παράλληλα, «να αντισταθεί» στους αντιπάλους του. Το πρακτορείο Ρόιτερς μετέδωσε ότι ο Σάλεχ συναντήθηκε με τον πρώην επικεφαλής των Ενόπλων Δυνάμεων, στρατηγό Αλι Μοχσέν, ο οποίος παραιτήθηκε διαμαρτυρόμενος για την καταστολή και εντάχθηκε στις γραμμές της αντιπολίτευσης.
Στο μεταξύ στη Συρία, με τον ακριβή αριθμό των νεκρών στη Ντεράα να παραμένει αδιευκρίνιστος, διαδηλώσεις σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τους κατοίκους της πόλης της νότιας Συρίας πραγματοποιήθηκαν σε πολλές πόλεις της χώρας. Στη Δαμασκό, οι συγκρούσεις με την αστυνομία δεν έλειψαν, ενώ, σύμφωνα με τις πληροφορίες, υπάρχουν αρκετές συλλήψεις. Στη συριακή πρωτεύουσα πραγματοποιήθηκε επίσης διαδήλωση υποστηρικτών του Προέδρου Μπασάρ αλ Ασαντ. Στην Ντεράα η ένταση συνεχίζεται.
Διαδηλώσεις «οργής» πραγματοποιήθηκαν επίσης στο Μπαχρέιν, στην Ιορδανία, όπου σημειώθηκαν και περιορισμένες συγκρούσεις στη συγκέντρωση στο Αμμάν, αλλά και στο Ιράκ, στη Βαγδάτη και τη Ντιγιάλα σε ένδειξη αλληλεγγύης προς το λαό του Μπαχρέιν, της χώρας - έδρας του 5ου αμερικανικού στόλου, όπου έχουν εισβάλει δυνάμεις της Σαουδικής Αραβίας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, ώστε να ελέγξουν τις λαϊκές αντιδράσεις που απαιτούν ελευθερίες.