Η Επιτροπή αναφέρει συγκεκριμένα ότι ενώ η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με τροπολογίες του 1998, επανέφερε σε ισχύ διάταξη, με την οποία εφαρμόζεται ο μεγαλύτερος συντελεστής δόμησης που ίσχυσε ποτέ και, παράλληλα, κατάργησε την αρτιότητα των οικοπέδων, φέρνει τώρα και τον περιβαλλοντοκτόνο νέο ΓΟΚ. Σύμφωνα με την Επιτροπή, ο υπό συζήτηση ΓΟΚ καταδικάζει την Αθήνα, μια πόλη χωρίς σχεδιασμό ανάπτυξης και στην οποία κατοικεί το 45% των Ελλήνων πολιτών, σε οριστική πυκνοκατοίκηση και διόγκωσή της. Ακόμα, η Επιτροπή τονίζει ότι επιχειρείται η απαλλαγή των ευθυνών της Διοίκησης, «ευθύνες που βγήκαν στην επιφάνεια με τραγικό τρόπο στους τελευταίους σεισμούς!». Επιπλέον, καταγγέλλει το ΥΠΕΧΩΔΕ, που, αντί να καταργήσει το νόμο της δικτατορίας μέσω του οποίου αυξήθηκε πανελλαδικά ο συντελεστής δόμησης, προσφέρει για οικοδόμηση και εκμετάλλευση, τους ελεύθερους χώρους της Αθήνας στους μεγαλοεργολάβους.
Μερικά από τα επίμαχα ζητήματα του νομοσχεδίου αφορούν στις τροπολογίες που πρότεινε το ΥΠΕΧΩΔΕ, όπως η επίσπευση των διαδικασιών απαλλοτρίωσης για τις εγκαταστάσεις των Ολυμπιακών Αγώνων, η μεταφορά των πολεοδομικών αρμοδιοτήτων από την Τοπική Αυτοδιοίκηση στις περιφέρειες και την κεντρική διοίκηση, η μείωση των προστίμων για τα αυθαίρετα και η εκχώρηση του δικαιώματος στην «Αττικό Μετρό» να κατασκευάζει υπόγεια γκαράζ κάτω από κοινόχρηστους χώρους.
Υπενθυμίζεται ότι το ΚΚΕ, από την πλευρά του, έχει καταθέσει τη διαφωνία του για το νομοσχέδιο στην Ολομέλεια της Βουλής, μέσω του βουλευτή του Νίκου Γκατζή. Ο βουλευτής υπογράμμισε ότι σε μια σειρά διατάξεων παρατηρείται υποχώρηση στις κερδοσκοπικές πιέσεις των κατασκευαστών και των ποικίλων συμφερόντων, που επιδιώκουν την ανεμπόδιστη χρησιμοποίηση των ελεύθερων χώρων. Επίσης, επισήμανε ότι στο νομοσχέδιο ενσωματώνονται ορισμένα άρθρα για σημαντικά ζητήματα, που απαιτούν τουλάχιστον ιδιαίτερους νόμους, όπως τα ζητήματα αρχιτεκτονικής, ιστορικής, πολιτιστικής κληρονομιάς και προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος, καθώς και το πρόβλημα του ελέγχου του κυκλώματος της παραγωγής του δομημένου περιβάλλοντος. Ο Ν. Γκάτζης κατέληξε, τονίζοντας ότι η κυβέρνηση ούτε μπορεί ούτε θέλει να λύσει τα προβλήματα της ποιότητας ζωής και του περιβάλλοντος, πόσο μάλλον από τη στιγμή που εντάσσει το δομημένο περιβάλλον στους κανόνες της αγοράς.
Στο κομπολόι μετρά τα χρόνια του και τις ζωές που ανατράφηκαν σ' αυτό το κτίριο, ποτισμένο μέχρι τελευταίας πέτρας από το άρωμα του παρελθόντος, από τις μυρωδιές των αναμνήσεων.
Τα μάτια του είδαν κάμποσα, τα αυτιά του άκουσαν άλλα τόσα, αλλά η ψυχή του σήμερα τρέμει, όταν βρίσκεται αντιμέτωπος με τη λέξη - πιστολιά στον κρόταφο: «Κατεδαφίζεται»! Εύλογη η απορία του: «Μα, κατεδαφίζεται τόσο εύκολα η ιστορία;». Εύλογη και η αντίδραση των φοιτητών της Αρχιτεκτονικής, που κρέμασαν στους εξωτερικούς τοίχους των προσφυγικών πολυκατοικιών της λεωφόρου Αλεξάνδρας αυτούς τους κόκκινους στόχους. Κι είναι πραγματικά τραγική ειρωνεία να βρίσκονται κρεμασμένοι στους τοίχους, που ακόμα φέρουν τα σημάδια απ' τις σφαίρες και τις οβίδες, που δέχτηκαν το 1944 απ' τους Αγγλους στρατιώτες οι οχυρωμένοι σ' αυτά τα κτίρια αντάρτες.
Η πληροφορία αναγράφηκε στην εφημερίδα της κυβερνήσεως. Οχι αυτή που δημοσιεύει τους νόμους, τα προεδρικά διατάγματα και τις υπουργικές αποφάσεις. Στην άλλη, την πλέον έγκυρη και διαχρονική. Του συγκροτήματος της Χρήστου Λαδά, που αποφασίζει πριν από μας, για μας. Αυτή ξέρει το καλό μας και το υπηρετεί ποικιλοτρόπως. Οχι θ' άφηνε τους αδαείς και τους απολίτιστους να ασκήσουν πολιτική. Μπαίνουμε στην τρίτη χιλιετία και οι απαιτήσεις έχουν αυξηθεί!
Εξάλλου το συγκρότημα διαθέτει την «αφρόκρεμα» των διανοουμένων (sic) και των πανεπιστημιακών στην αυτοκρατορία του. Εχει απαντήσεις για όλα τα θέματα και λύσεις σωστές και, κυρίως, με το κατάλληλο περιτύλιγμα. Κι αυτό το τελευταίο είναι που μετρά. Ετσι λένε οι στρατευμένοι επικοινωνιολόγοι και οι διαφημιστές της «Αλλαγής» στη Χ. Τρικούπη. Κι αυτή, με ανοιχτά αυτιά και μάτια στα μηνύματα των καιρών, σπεύδει να υλοποιήσει τα κελεύσματα.
Οπως ξέρετε, ο δαιδαλώδης και πλουσιοπάροχα και ποικιλοτρόπως αμειβόμενος κομματικός μηχανισμός του κινήματος αντιστέκεται στο μοίρασμα της πίτας με τις νέες μεταγραφές. Οχι από ιδεολογικούς λόγους. Αυτοί προ καιρού έχουν ενστερνιστεί τη θεωρία περί τέλους των ιδεολογιών. Αλλά, όπως και στο ποδόσφαιρο, οι νέοι είναι αυτοί που συγκεντρώνουν τους προβολείς της δημοσιότητας και αυτοί είναι που καταλαμβάνουν τις θέσεις στην ενδεκάδα, χωρίς πάντα να αξίζουν. Οι μυημένοι στο ποδόσφαιρο έχουν πολλά παραδείγματα πρόσφατα και παλιά από τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό. Οπότε, αν αυξηθούν οι μεταγραφές, οι καλές θέσεις θα ξαναμοιραστούν και πιθανότατα πολλοί θα πιάσουν πάγκο, αν δε βρεθούν σε αναγκαστική συνταξιοδότηση. Εξ ου και οι υπόγειες αντιδράσεις.