Αραγε, δε γνωρίζει ο πρόεδρος του ΤΕΙ, ότι οι έκτακτοι εκπαιδευτικοί, που αποτελούν το 70% του συνόλου του εκπαιδευτικού προσωπικού του Ιδρύματος, δεν κινητοποιούνται μόνο για την καταβολή των δεδουλευμένων τους, αλλά κυρίως για το δικαίωμά τους στη σταθερή εργασία με πλήρη δικαιώματα; Δε γνωρίζει, ότι ζητούν τον αναχαρακτηρισμό των συμβάσεών τους ή προκήρυξη νέων θέσεων μόνιμου εκπαιδευτικού προσωπικού, στις οποίες να αναγνωριστεί η προϋπηρεσία τους, προκειμένου να σταματήσει η χρόνια (για κάποιους φτάνει και τα 15 συναπτά έτη!) και, πάνω απ' όλα, απαράδεκτη και εγκληματική κατάσταση αβεβαιότητας, ομηρίας και υπερεκμετάλλευσής τους;
Ακόμη κι αν σταματούσαν, όμως, οι κινητοποιήσεις των εκτάκτων εκπαιδευτικών του ΤΕΙ Αθήνας, «θα συνεχιστεί η ομαλή λειτουργία των σχολών», όπως ισχυρίζεται ο πρόεδρός του στη σχετική ανακοίνωση; Οχι, βέβαια. Οι ευρωενωσιακές «οδηγίες» και η πολιτική των κυβερνώντων εγγυώνται, πέραν πάσης αμφισβήτησης, ότι θα συνεχιστεί και, μάλιστα, θα κλιμακωθεί η πολύμορφη υποβάθμιση των ιδρυμάτων και η απαξίωση των σχολών, των σπουδών και των πτυχίων. Μήπως, τελικά, η θέση τόσο των διοικήσεων, όσο και των εκπαιδευτικών (έκτακτων και μόνιμων) είναι στο δρόμο του αγώνα, από κοινού με τους σπουδαστές και τους εργαζόμενους, για Ενιαία Ανώτατη Εκπαίδευση, δημόσια και δωρεάν στην υπηρεσία του λαού; Μήπως, πρέπει να ξανασκεφτούν όλοι, πού οδηγείται συνολικά η εκπαίδευση, πέρα από το «μαγαζάκι» του καθενός, καθώς ολοκληρώθηκε και η Σύνοδος στο Μπέργκεν της Νορβηγίας και συσσωρεύονται συνεχώς οι αντιεκπαιδευτικές πολιτικές και μέτρα;
Η αφορμή του δόθηκε από τα όσα είδε στην τηλεόραση, σχετικά με την εταιρία «Αλφα Τέλεγουορντ». Μας πήρε τηλέφωνο, λοιπόν, για να μας υπενθυμίσει ότι, εκτός από τον ανεκδιήγητο διευθυντή της προαναφερόμενης εταιρίας, που έβαζε υποχρεωτικά τις εργάτριες να τραγουδούν τον «ύμνο» της επιχείρησης, υπέρμαχος των «εμψυχωτικών ασμάτων» ήταν και ο δικτάτορας Ι. Μεταξάς. «Είχε βγάλει το γνωστό τραγούδι "Γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελά πατέρα". Το τραγουδούσαμε υποχρεωτικά στο σχολείο. Μετά όμως γίναμε Αετόπουλα και αγωνιστήκαμε όρθιοι, όπως κάνουμε μέχρι σήμερα» μας είπε.
Σωστή και παραδειγματική η υπενθύμιση του αναγνώστη μας για τον Ι. Μεταξά. Αλλά δυο φορές παραδειγματική είναι η στάση που κράτησε τόσο ο ίδιος όσο και χιλιάδες άλλοι νέοι, που δεν υπέκυψαν στην πλύση εγκεφάλου του Μεταξικού καθεστώτος και ξεσηκώθηκαν ενάντια στον Γερμανό κατακτητή και τους ντόπιους υποστηρικτές του. Πραγματικό παράδειγμα προς μίμηση, ιδιαίτερα για εκείνες τις εργάτριες της «Αλφα Τέλεγουορντ», που τρομαγμένες δήλωναν τις προάλλες ότι το τραγουδάκι - και τα αντεργατικά παρεπόμενά του - τα δέχονταν «οικειοθελώς»...
Με θεούς και δαίμονες τα έβαλαν οι απεργοσπάστες συνδικαλιστές της παράταξης «Ανεξάρτητη Κίνηση Εργαζομένων» (προσκείμενη στη ΔΑΚΕ) στο Σύλλογο Εργαζομένων της Α.Σ.ΠΑΙ.ΤΕ (πρώην ΣΕΛΕΤΕ). Οι κύριοι αυτοί, που συγκροτούν την πλειοψηφία του ΔΣ του Συλλόγου, αποφάσισαν ότι ο Σύλλογος δεν έπρεπε να συμμετέχει στην προχτεσινή απεργία της ΑΔΕΔΥ γιατί αυτή δεν είχε συγκεκριμένη στόχευση. Τη στάση τους αυτή, κατήγγειλαν οι ταξικές δυνάμεις. Η «Αγωνιστική Συνεργασία» κάλεσε τους εργαζόμενους να πάρουν την υπόθεση της απεργίας στα χέρια τους και να τη μετατρέψουν σε ένα ακόμα βήμα έντασης των αγώνων και σύγκρουσης με την αντεργατική πολιτική.
Το πόσο ενόχλησε αυτή η καταγγελία φάνηκε από την άμεση αντίδραση των απεργοσπαστών, οι οποίοι έβγαλαν ανακοίνωση προσπαθώντας να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα και εν τέλει να χαρακτηρίσουν την καταγγελία των ταξικών δυνάμεων ως προσπάθεια εκφοβισμού με στόχο «τη συμμόρφωση και ευθυγράμμιση με τις επιθυμίες και τα συμφέροντα του πολιτικού Κόμματος το οποίο υπηρετεί η Συγκεκριμένη Παράταξη». Δε φτάνει, δηλαδή, που προσπαθούν να βάλουν τους εργαζόμενους στο ντορβά του συμβιβασμού και της υποταγής, ζητάνε και τα ρέστα από τις δυνάμεις που τους αποκαλούν με το όνομά τους: Απεργοσπάστες.