«Βουτιά στα κέρδη των τραπεζών»... «Στα 14 δισ. ευρώ τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια»... Πρόκειται για χαρακτηριστικούς τίτλους ρεπορτάζ εφημερίδων των τελευταίων ημερών που έχουν ένα εξόφθαλμο στόχο. Να περάσουν το μήνυμα στην «κοινή γνώμη» ότι τάχα και οι τράπεζες πληρώνουν για την κρίση. Αρα «κανείς δεν ξεφεύγει» και άρα σκύψτε το κεφάλι και πληρώστε... Είναι αστεία όσο και εξοργιστική η προπαγάνδα τους. Γιατί άλλο είναι να μειώνονται τα υπερκέρδη στις τράπεζες και άλλο να «τελειώνει» η ζωή για τους εργαζόμενους. Το κυριότερο όμως είναι ότι η «διάσωση» των τραπεζών και η προστασία της κερδοφορίας τους είναι εγγυημένα από το κράτος, το οποίο το μόνο που εγγυάται για τους εργαζόμενους είναι περισσότερα δεινά και εξαθλίωση. Για τις τράπεζες έχουν ήδη βρεθεί 38 δισ. ευρώ (28 δισ. από το πακέτο διάσωσης και 10 δισ. από το μηχανισμό της τρόικας), ενώ για τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους τσακίζονται οι μισθοί και οι συντάξεις τους και σαρώνονται τα εναπομείναντα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα... Οι τράπεζες ετοιμάζονται για «συγχωνεύσεις» και παραπέρα γιγάντωση, ενώ ο λαός σπρώχνεται πιο βαθιά στην καπιταλιστική βαρβαρότητα. Τα ψέματά τους δεν περνάνε πια. Οι εργαζόμενοι μπαίνουν αποφασιστικά στους ταξικούς αγώνες για να πάρουν ό,τι τους ανήκει.
Στήριξη στο αντεργατικό - αντιλαϊκό σχέδιο «Καλλικράτης» προσφέρει η πλειοψηφία της ΑΔΕΔΥ, η οποία θεωρεί ότι υπό προϋποθέσεις μπορεί «να δημιουργήσει όρους για ανάπτυξη της νέας δυναμικής και ποιοτικής λειτουργίας στη διοίκηση της χώρας». Για άλλη μια φορά, η πλειοψηφία της ΑΔΕΔΥ ασχολείται με τη μορφή για να συγκαλύψει το περιεχόμενο.
Μιλά γενικά και αόριστα για «ανάπτυξη» και «δημόσια διοίκηση», χωρίς να απαντά στο ερώτημα σε ποια κατεύθυνση και σε όφελος ποιου. Αναλώνεται σε τεχνοκρατικές προτάσεις εφαρμογής του σχεδίου «Καλλικράτης», για να συγκαλύψει ότι στόχος του είναι να δημιουργήσει τις κατάλληλες διοικητικές μονάδες στην Τοπική Διοίκηση που θα μπορούν να λειτουργούν και να δρουν ως επιχειρηματίες, να προωθήσουν παραπέρα και να ολοκληρώσουν την ιδιωτικοποίηση - εμπορευματοποίηση τομέων και υπηρεσιών κοινωνικού χαρακτήρα. Διαδικασία που προσφέρει νέους χώρους κερδοφορίας στο μεγάλο κεφάλαιο.
Για άλλη μια φορά, η πλειοψηφία της ΑΔΕΔΥ αποδεικνύεται πολύτιμο στήριγμα του κεφαλαίου, ιδιαίτερα σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης.