Ο Τζίνπινγκ είναι γιος ήρωα της κινέζικης επανάστασης, ο πρώτος ηγέτης της χώρας που γεννήθηκε μετά από αυτήν, με μεγάλη εμπειρία σε πολλές στελεχικές θέσεις σε διάφορες περιοχές, ενώ ξένα ΜΜΕ τον χαρακτηρίζουν ως «πραγματιστή, σοβαρό, προσεκτικό, εργατικό» πολιτικό. Υπόσχεται πάταξη της διαφθοράς και αυστηρότητα για τη συμπεριφορά στελεχών στο ζήτημα αυτό. Βέβαια, η διαφθορά είναι απότοκο της πορείας καπιταλιστικής ανάπτυξης της Κίνας και θα συνεχίζεται μαζί της. Επίσης ο νέος ηγέτης δίνει ιδιαίτερο βάρος στην άμυνα της χώρας, σε μια περίοδο που φουντώνουν οι ανταγωνισμοί στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα.
Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου, αναδεικνύεται η συνέχεια του αστικού κράτους του οποίου βασικοί μηχανισμοί συνέχισαν να λειτουργούν αυτοτελώς σε συνεργασία με τα γερμανικά και ιταλικά στρατεύματα.
Η συγγραφέας, θέλοντας να αποτυπώσει τη δράση των αγωνιστών της ΕΑΜικής Αντίστασης στην περιοχή, απευθύνθηκε στους αγωνιστές αυτούς και σε δεκάδες άλλους στα χωριά, ανεξάρτητα από τη σημερινή τους πολιτική τοποθέτηση, για «να μη θαφτεί η αλήθεια, η νέα ιστορία του λαού, που την έγραψε με αίμα, πόνο και δάκρυα στα ερείπια των Σερβίων, για να μη γραφτεί από ανθρώπους που ήταν απόντες και ίσως εσκεμμένα θελήσουν να παραχαράξουν την ιστορική αλήθεια αυτοπροβάλλοντας παράλληλα τον εαυτό τους». Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή».
Και αυτή η πρόταση αποδεικνύει πέρα για πέρα ότι οι ναζιστές αποτελούν την πιο βάρβαρη έκφραση του καπιταλισμού, είναι αυτοί που έχουν αναλάβει να προωθήσουν τις πιο αντιδραστικές επιλογές των κεφαλαιοκρατών.
Η πρότασή τους οδηγεί στη δημιουργία ενός εργατικού δυναμικού που θα δουλεύει οκτώ και παραπάνω ώρες τη μέρα, μόνο με μια στοιχειώδη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και χωρίς ένσημα, με μόλις 14,4 ευρώ τη μέρα! Η επόμενη πρόταση των ναζιστών θα είναι να δίνουν στους εργάτες αντί για λεφτά μια κούπα χυλό!
Αυτή είναι η πραγματική όψη των ναζιστών. Δεν είναι απλά ρατσιστές, είναι εχθροί της εργατικής τάξης και με αυτή την έννοια δε νοιάζονται ούτε για τους Ελληνες εργάτες. Ηταν και είναι τα πιο άγρια αιμοβόρα σκυλιά των κεφαλαιοκρατών που τα ρίχνουν στην πιάτσα όταν τα πράγματα αγριέψουν. Ετσι προσπαθούν να τρομοκρατήσουν τον κόσμο, να σκύψει το κεφάλι στη βαρβαρότητα του καπιταλισμού.
Απέναντι στα αφεντικά και τα σκυλιά τους, απάντηση μπορεί να δώσει μόνο η ρωμαλέα δύναμη της πρωτοπόρας εργατικής τάξης και οι σύμμαχοί της που έχουν κηρύξει ανειρήνευτο ταξικό πόλεμο, με στόχο την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων.
Στην ψηφοφορία για τα εργασιακά, που έγινε στα μέσα της περασμένης εβδομάδας, ο Κ. Σκανδαλίδης επέλεξε την αποχή από την ψηφοφορία και διαγράφηκε από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Τις προάλλες, μιλώντας στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό, ανήγγειλε ότι θα τον υπερψηφίσει, επειδή «ο προϋπολογισμός δεν είναι απλά ένας νόμος του κράτους. Είναι ψήφος εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση. Η καταψήφισή του σημαίνει εκλογές, οι οποίες δεν έχουν να προσφέρουν τίποτα. Αντίθετα θα οδηγούσε σε περιπέτειες τη χώρα». Δίνει δηλαδή ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση, που θα εφαρμόσει τους νόμους τους οποίους ο ίδιος καταψήφισε με τη στάση του μόλις πριν από λίγες μέρες! Το σημειώνουμε επειδή ο Σκανδαλίδης, και άλλοι από το χώρο της σοσιαλδημοκρατίας, είναι κλασικό παράδειγμα για το πώς το αστικό πολιτικό σύστημα αξιοποιεί κομμάτι του πολιτικού του προσωπικού για να ενσωματώνει λαϊκές αντιδράσεις και να κάνει τη δουλειά του. Εμφανίζει σαν «διαφωνούντες» στελέχη των αστικών κομμάτων που στήριξαν το σύνολο της αντιλαϊκής πολιτικής και τώρα ενίστανται στα επιμέρους, για να δημιουργήσει εφεδρεία στο πλαίσιο της αναμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού. Αντιλαϊκή μέχρι το μεδούλι είναι η πολιτική που υπηρετούν, όποια προβιά κι αν φορέσουν.
«Το νέο πεδίο όπου καθοριστικά θα διαμορφώνονται πλέον οι εργασιακές σχέσεις θα είναι το επίπεδο της επιχείρησης. Οι προσαρμογές που πρέπει να γίνονται λόγω της κρίσης σε κάθε επιχείρηση, τα πραγματικά καθημερινά προβλήματα, οι αλλαγές των απαιτήσεων στο χώρο δουλειάς σε νέες δεξιότητες, αλλά και τα προβλήματα της μειωμένης ζήτησης, της έλλειψης ρευστότητας, όλα αυτά τα γνωρίζουν οι εργαζόμενοι από πρώτο χέρι». Τα παραπάνω ομολόγησε ο αντιπρόεδρος του ΣΕΒ Χάρης Κυριαζής, σε παρέμβασή του στο 2ου συνέδριο «Εργασία και Ασφάλεια» που διοργάνωσε το Ελληνο - Αμερικανικό Επιμελητήριο.
Οι βιομήχανοι και επιχειρηματίες δεν κρύβουν λόγια. Με τον αέρα που τους δίνει η πολιτική της τρικομματικής συγκυβέρνησης και όλα τα μέτρα και οι νόμοι που τσάκισαν εργατικά δικαιώματα για λογαριασμό τους, επιχειρούν να κάνουν το «όνειρό» τους πραγματικότητα. Δηλαδή, να έχουν στη δούλεψή τους εργατική δύναμη απογυμνωμένη από κάθε δικαίωμα και κατάκτηση και «εύπλαστη», προκειμένου να την προσαρμόζουν στις κάθε φορά απαιτήσεις και ανάγκες των επιχειρήσεών τους (μισθοί, ωράρια, μέτρα υγιεινής και ασφάλειας, κ.λπ.). Αυτό άλλωστε αποτελεί και κρίσιμο συστατικό, στις σημερινές συνθήκες κρίσης, για τη θωράκιση της κερδοφορίας των εργοδοτών στην ενίσχυση του ανταγωνισμού. Σε αυτήν την παγίδα δεν πρέπει να πέσουν οι εργαζόμενοι. Να μην προσαρμόσουν τις ανάγκες τους στις «ανάγκες»... των εργοδοτών.
Μεγαλύτερο ψαλίδισμα των κοινοτικών κονδυλίων για τον αγροτικό τομέα για το διάστημα 2014 - 2020 προτείνει ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Στην πρόταση της Κομισιόν για τη νέα αναθεώρηση της ΚΑΠ προβλέπεται οι πόροι για τη γεωργία να μειωθούν για την περίοδο 2014 - 2020 στο 37,7% του κοινοτικού προϋπολογισμού, από το 41,7% που ήταν την περίοδο 2007 - 2013. Τώρα, έρχεται ο Ρομπάι και ζητάει να μειωθούν κι άλλο τα κονδύλια για την ΚΑΠ κατά 25,5 δισ. ευρώ. Γίνεται φανερό πως στην επικείμενη αναθεώρηση της ΚΑΠ θα μειωθεί ακόμα περισσότερο η χρηματοδότηση από τον κοινοτικό προϋπολογισμό, πράγμα που σημαίνει ότι θα κοπούν ακόμα περισσότερο οι αγροτικές επιδοτήσεις για την περίοδο 2014 - 2020.
Στο πλαίσιο της ολέθριας πολιτικής της ΕΕ και των μνημονίων, οι φτωχοί αγροτοκτηνοτρόφοι έχουν υποστεί ήδη μεγάλες περικοπές, έχουν φορτωθεί με υπέρογκα χαράτσια και η κατάσταση όλο και θα χειροτερεύει όπως όλα δείχνουν. Την αγροτιά, όπως συμβαίνει και στα υπόλοιπα λαϊκά στρώματα, την τρομοκρατούν με την οικονομική κρίση για να περάσουν με γρηγορότερους ρυθμούς και χωρίς αντιδράσεις την άθλια πολιτική τους.
Η φτωχή αγροτιά θα έχει όφελος αν παλέψει μαζί με τους εργαζόμενους και τους φτωχούς αυτοαπασχολούμενους, τους ανέργους για να ανοίξει ο δρόμος για τη λαϊκή εξουσία και οικονομία.