Παιδί πλούσιας οικογένειας, ο Αρτσιμπάλντο βλέπει τρομοκρατημένος, και συνάμα γοητευμένος, την γκουβερνάντα του να πεθαίνει χτυπημένη από σφαίρα εξεγερμένων, υπό τον ήχο γλυκιάς μελωδίας που βγαίνει από ένα μουσικό κουτί. Η πεποίθηση ότι αυτός την σκότωσε μαζί με την ηχώ στ' αφτιά του της μελωδίας που πιστεύει σταλμένη από σκοτεινές δυνάμεις δημιουργούν στον ενήλικα πια Αρτσιμπάλντο μια χρόνια εμμονή για φόνο - διαστρεβλωμένη από τη νοσηρή και μακάβρια φαντασίωση που βίωσε όταν ήταν παιδί - έτοιμη να εκφραστεί κάθε φορά που ακούει «εκείνη» τη μουσική... Ιστορία σουρεαλιστική, προσωπογραφία σκοτεινή και γκροτέσκα, περίτεχνα επιμελημένη αφηγηματική δομή και αφήγηση αλληγορική ακραίας...