«Αυτοί που βρίσκονται ψηλά / θεωρούνε ταπεινό να μιλούν για το φαΐ./ Ο λόγος: έχουνε / κιόλας φάει.(...) Αν δε νοιαστούν οι ταπεινοί/ γι' αυτό που είναι ταπεινό / ποτέ δε θα υψωθούν.(...)Αυτοί που αρπάνε το φαΐ απ' το τραπέζι / κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα / ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους / για τις μεγάλες εποχές που θα 'ρθουν/. Αυτοί που τη χώρα σέρνουνε στην άβυσσο / λεν πως η τέχνη να κυβερνάς το λαό / είναι πάρα πολύ δύσκολη / για τους ανθρώπους του λαού»*. Θα μπορούσε να γεμίσει κανείς χιλιάδες σελίδες με το έργο και την προσφορά του Μπέρτολτ Μπρεχτ. Τα θεατρικά του έργα, τα ποιήματα, όλα τα γραπτά του είναι «μαθήματα» ταξικής αντίληψης...