Απόσπασμα από την ομιλία του υποψήφιου δημάρχου Αθήνας, σε εκδήλωση της ΚΝΕ την περασμένη Πέμπτη
Στιγμιότυπο από την εκδήλωση |
«Μπορεί ένας δήμος να αντιμετωπίσει την κυρίαρχη πολιτική στο πρόβλημα των ναρκωτικών;
Πρώτα απ' όλα μπορεί να γίνει εχθρός, αντίπαλος της κυρίαρχης πολιτικής και αυτό είναι μεγάλο ζητούμενο στο σημερινό συσχετισμό που υπάρχει. Μπορεί να στηρίξει τα Κέντρα Πρόληψης, να εντάξει σε ένα πλέγμα δράσεων, ενημέρωσης όλους τους φορείς της πόλης. Εχουμε δεκάδες αθλητικά σωματεία σε όλους τους δήμους, έχουμε Συλλόγους Γονέων, έχουμε συλλόγους στις γειτονιές, έχουμε συλλόγους με διάφορα ενδιαφέροντα που έχει η νεολαία, έχουμε θεατρικές ομάδες... Μπορεί να διαμορφωθεί ένα πλατύ πλέγμα δραστηριοτήτων, παρεμβάσεων, πρωτοβουλιών που ενημερώνει, που δραστηριοποιεί, που ζωντανεύει, που αποτρέπει.
Μπορεί να αντισταθεί ένας δήμος στη λειτουργία των "χώρων εποπτευόμενης χρήσης", μπορεί να αντισταθεί στο άνοιγμα καταστημάτων κάνναβης "coffee shops", αλλά και στη ναρκω-κουλτούρα, στην οποία για παράδειγμα πρωτοστατεί ο δήμος της Αθήνας παραχωρώντας τη Δημοτική Αγορά της Κυψέλης και την Τεχνόπολη σε συνεχόμενα "μπαζάρ κάνναβης", μάλιστα με 2 ευρώ είσοδο, όπου απαγορεύεται η είσοδος στους ανηλίκους.
Μπορεί να στηρίξει με κάθε μέσο τις θεραπευτικές κοινότητες του ΚΕΘΕΑ (...) είναι τυχαίο που αυτός ο δήμος στάθηκε αδιάφορος, εχθρικός κυριολεκτικά απέναντι στις προσπάθειες που κάνουν και το ΚΕΘΕΑ και οι θεραπευτικές κοινότητες και οι Σύλλογοι Γονέων τους, φτάνοντας στη σημείο να ζητάει - αν θυμάμαι καλά - ακόμα και 400 ευρώ για να βγάζουν ένα περίπτερο οι γονείς σε μια πλατεία του κέντρου της Αθήνας;
Μπορεί να διώξει το λόμπι των ναρκωτικών των ΜΚΟ από τον δήμο. Να οργανώσει προγράμματα δουλειάς στο δρόμο και να είναι τέτοια και τόσα ώστε να αγγίζουν τον πληθυσμό ο οποίος βρίσκεται στη χρήση. Να πιέσει στην καταστολή της πιάτσας και των ναρκεμπόρων (...) Σ' αυτήν την κατεύθυνση πιέσαμε στο Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας, αρκετές φορές επιδιώκοντας συζητήσεις, σ' έναν όμως αρνητικό, εχθρικό συσχετισμό, αλλά και με πίεση σ' έναν κόσμο ο οποίος δεν είναι εθισμένος σε αυτή την ευρωενωσίτικη λογική "διαχειρίζομαι τα ναρκωτικά, μειώνω - υποτίθεται - τη βλάβη".
Αυτά τα μέτρα τα πήραμε, τα προσπαθήσαμε στους δήμους που διοίκησαν οι κομμουνιστές δήμαρχοι με πλειοψηφίες κομμουνιστών. Είναι προγράμματα τα οποία εξελίσσονται στην Καισαριανή, του δήμου μαζί με το ΚΕΘΕΑ, ενημέρωσης στα Δημοτικά, στα Γυμνάσια, εξειδικευμένης στην κάθε ηλικία. Είναι αντίστοιχα προγράμματα που έγιναν στην Πετρούπολη, πάλι μαζί με το ΚΕΘΕΑ. Είναι η μεγάλη, τεράστια πολιτιστική, αθλητική δράση, που αγκαλιάζει σχολεία, πανεπιστήμια, σχολές, λαϊκά φροντιστήρια που γίνονται στην Πάτρα, με τη στήριξη του προγράμματος "Οξυγόνο" και την απαίτηση να φτιαχτεί πρόγραμμα θεραπευτικής κοινότητας στην Πάτρα, και θα το φτιάξουμε αυτό το πρόγραμμα και χωρίς τα λεφτά που δεν δίνουν. Αρα μπορούν να γίνουν πολλά, σ' αυτή λοιπόν την κατεύθυνση».