ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ, ΡΙΑΝΤ, ΠΟΛΗ της ΓΑΖΑΣ, ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ, και ΤΖΕΝΙΝ.--
Η βδομάδα τελείωνε χτες με άλλους τρεις νεκρούς στο πηλίκο της Μεσανατολικής αιματοχυσίας --μιας Ισραηλινής που σκοτώθηκε από πυρά Παλαιστίνιου στην Τζενίν και δύο Παλαιστινίων (εκ των οποίων ο ένας είχε προβλήματα ακοής και δε σταμάτησε σε μπλόκο στην Καν Γιουνίς με αποτέλεσμα να δεχτεί καταιγισμό πυρών...), από τις σφαίρες του ισραηλινού στρατού, ωστόσο αυτό που κυριαρχούσε ήταν η οργή των Παλαιστινίων και συνολικά του αραβικού κόσμου γι' αυτό που ακόμη και το BBC χαρακτήρισε «σνομπάρισμα» του Γιάσερ Αραφάτ από τον Αμερικανό Πρόεδρο Τζορτζ Ουόκερ Μπους...
Ενδεικτικότερες όλων ήταν οι δηλώσεις που ήλθαν από τον επικεφαλής της διπλωματίας της Σαουδικής Αραβίας (κατά τα άλλα μιας από τις στενότερες χώρες - συμμάχους των ΗΠΑ στον Αραβικό κόσμο): ο πρίγκιπας Σαούντ αλ-Φαϊζάλ είπε ότι η πολιτική των ΗΠΑ «κάνει κι έναν λογικό άνθρωπο να τρελαίνεται»... Ο Μπους, συνέχισε, δεν μπορεί να προσποιείται «ότι είναι ένας έντιμος διαπραγματευτής για την ειρήνη, όταν συναντάται μόνο με τη μια πλευρά», είπε ο Σαουδάραβας υΠΕξ στην εφημερίδα Νιου Γιορκ Τάιμς.
Η Παλαιστινιακή πλευρά ήλπιζε ότι ο Μπους θα συναντούσε τον Αραφάτ στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης των ΗΕ, όμως η σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας Κοντολίζα Ράις δήλωσε αργά το βράδυ της Πέμπτης ότι αυτό δε θα γίνει διότι «ο Αραφάτ δεν είναι σοβαρός στις προσπάθειες κάμψης της τρομοκρατίας» (έ;), άρα «ο Πρόεδρος συνεχίζει να καθιστά σαφές ότι πρέπει να εντείνει τις προσπάθειές του και δεν υπάρχουν σχέδια για να συναντηθεί μαζί του στη Νέα Υόρκη». Εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ έλεγε ότι στην καλύτερη περίπτωση οι δύο άνδρες «θα ανταλλάξουν μια χειραψία».
Ο Παλαιστίνιος επικεφαλής διαπραγματευτής Σαέμπ Ερεκάτ δε μάσησε τα λόγια του. «Οι ΗΠΑ συμπεριφέρονται στο Ισραήλ σαν να πρόκειται για κράτος υπεράνω του νόμου... οι ανάγκες της εσωτερικής αμερικανικής πολιτικής όπως φαίνεται είναι πολύ σημαντικότερες από το διεθνές δίκαιο, τη διεθνή νομιμότητα, την ασφάλεια και τη σταθερότητα της Μέσης Ανατολής». Πρόσθεσε, μιλώντας για την κατοχή της Λωρίδας της Γάζας και της Δυτικής Οχθης, ότι το Ισραήλ ασκεί «την ύψιστη τρομοκρατία».
Εκτός αυτού υπάρχει και η πολιτική των «επιλεκτικών δολοφονιών» Παλαιστινίων για τους οποίους --φυσικά...-- δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι ετοιμάζουν «επιθέσεις κατά του Ισραήλ», όπως μονότονα λέει ο ισραηλινός στρατός όταν τινάζει αυτοκίνητα, κουζίνες, γραφεία, νοσοκομεία, σχολεία κι ό,τι άλλο βρίσκει μπροστά του στον αέρα. Ή όταν στέλνει ανθρώπους του να βάλουν βόμβες ή τα ελικόπτερά του να εξαπολύσουν πυραύλους. (Προφανώς υπάρχουν καλές βόμβες και κακές βόμβες. Οπως σαρκαστικά σχολίαζε ένας αναλυτής, όταν σκοτώνονται Ισραηλινοί, οι Αμερικανοί καταδικάζουν την τρομοκρατία, κι όταν σκοτώνονται Παλαιστίνιοι, οι Αμερικανοί καλούν τον Αραφάτ να ελέγξει τη βία...).