Οι επαφές Σι σε Ιταλία, Μονακό και Γαλλία «επισφράγισαν» και κάποιες συνεργασίες που η αξία τους ξεπερνά τα «στενά» όρια μιας μεγάλης επένδυσης, φωτίζοντας κι άλλες διαστάσεις που παίρνει η παρουσία της Κίνας στην Ευρώπη, με δεδομένες και τις αντιθέσεις που μεγαλώνουν στο εσωτερικό της ΕΕ.
Ξεχωρίζει το «Μνημόνιο Κατανόησης» που υπέγραψε ο Κινέζος Πρόεδρος στη Ρώμη με τον Ιταλό πρωθυπουργό Τζουζέπε Κόντε, για την ένταξη της Ιταλίας στην πρωτοβουλία «Μία Ζώνη, Ενας Δρόμος» (OBOR). Φυσικά, η Ιταλία δεν είναι η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα που εντάσσεται στο μεγάλο αυτό κινεζικό σχέδιο, ωστόσο φαίνεται ότι θα αποκτήσει διακριτά πιο ενισχυμένο ρόλο, π.χ. με αξιοποίηση των λιμανιών σε Τεργέστη και Γένοβα. Πολλοί σχολίασαν ότι η Ιταλία είναι η πρώτη χώρα - μέλος του G7 που παζαρεύει τέτοια «συμβολή» σε ένα από τα γεωπολιτικά κρισιμότερα σχέδια της Κίνας.
Αξίζει να καταγραφεί ότι ο αντιπρόεδρος της ιταλικής κυβέρνησης και ηγέτης της «Λέγκας», Μ. Σαλβίνι, έσπευσε να δηλώσει ότι «κανείς δεν πρέπει να ερμηνεύσει το "Μνημόνιο Κατανόησης" ως αλλαγή συμμαχιών, πορείας ή στρατηγικής σε διεθνές επίπεδο», αλλά ότι μ' αυτό «βρέθηκε μια ισορροπία». Εξίσου ενδεικτικές ήταν οι δηλώσεις που έκανε ο υφυπουργός Ανάπτυξης, Μικέλε Γκεράτσι, για «ευκαιρία που αποκτούν οι εταιρείες μας να αξιοποιήσουν την αυξανόμενη σημασία που έχει η Κίνα για τον κόσμο (...) Αισθανόμαστε ότι ανάμεσα στους Ευρωπαίους εταίρους μας, η Ιταλία έχει αποκλειστεί. Χάσαμε κάποιο χρόνο».
Να σημειωθεί ότι η νέα αυτή προσέγγιση Ιταλίας - Κίνας συμπίπτει χρονικά με επιφυλάξεις που η Ρώμη εμφανίζεται να διατυπώνει πάνω σε σχέδια τα οποία ΕΕ - ΗΠΑ προτάσσουν στην αναμέτρησή τους με σημαντικούς αντιπάλους, όπως ο αγωγός «EastMed», που αν προχωρήσει θα μεταφέρει αέριο από την Ανατολική Μεσόγειο στην Ευρώπη και στην κατασκευή του οποίου η Ρώμη δεν είναι πια τόσο πρόθυμη να συμμετάσχει.
Για την ιταλική «ένταξη» στην OBOR, ο Αμερικανός ΥΠΕΞ Μ. Πομπέο δήλωσε την Πέμπτη «λυπημένος», συνολικά για «κάθε φορά που μια χώρα δεσμεύεται σε αυτές τις εμπορικές ανταλλαγές και αλληλεπιδράσεις με την Κίνα, οι οποίες δεν είναι ξεκάθαρες». Υποστήριξε ότι το Πεκίνο δεν δρα με τρόπο «διαφανή», «ανοιχτό» και «νόμιμο» και ότι «θεωρούμε πως οι πολίτες των χωρών αυτών θα είναι οι χαμένοι σε τελευταία ανάλυση (...) όταν εμπλέκονται σε αυτές τις συναλλαγές, που στην πραγματικότητα δεν είναι οικονομικές, με δημόσιες επιχειρήσεις ή ελεγχόμενες από το κράτος - αυτό δεν προοιωνίζεται τίποτε καλό για τους πολίτες τους. Αυτό μπορεί να έχει όφελος προσωρινά, να σχηματίζει κανένας την εντύπωση ότι αποκτά φθηνά προϊόντα, ή μια γέφυρα ή έναν δρόμο με χαμηλό κόστος, αλλά σε τελευταία ανάλυση υπάρχει πολιτικό κόστος, που θα είναι πολύ μεγαλύτερο από το οικονομικό όφελος».
Την ίδια στιγμή, ιδιαίτερα θερμή ήταν η υποδοχή που έγινε στον Σι στη Γαλλία, όπου ο Πρόεδρος Μακρόν παρέθεσε προς τιμήν του «κλειστό δείπνο» στο πολυτελές μεσογειακό θέρετρο της Νίκαιας στην Κυανή Ακτή.
Η ιστοσελίδα της γαλλικής Προεδρίας, αναγγέλλοντας την επίσκεψη του Σι, δημοσίευσε ένα μακροσκελές κείμενο για όσα γίνονται «όταν η Γαλλία και η Κίνα εργάζονται από κοινού». Στο κείμενο αναφέρεται ότι η διμερής αυτή συνεργασία «απέδειξε την αποτελεσματικότητά της» και ως παράδειγμα παρέθετε την αντίδραση στην απόσυρση των ΗΠΑ από τη Διεθνή Συμφωνία του Παρισιού για το Κλίμα, που «μπορούσε να προκαλέσει μια επικίνδυνη οπισθοχώρηση για τον πλανήτη», αλλά αυτή η επιλογή «έμεινε μια μεμονωμένη ενέργεια», χάρη στην «έκκληση της Γαλλίας για ενότητα» αλλά και στην «επαναβεβαιωμένη αφοσίωση της Κίνας».
Και επειδή δεν αρκούν τα λόγια για τη σημασία της συνεργασίας, Μακρόν και Σι παρευρέθηκαν στην υπογραφή συμφωνίας για την πώληση 300 αεροσκαφών της (ευρωπαϊκής) «Airbus» στην κινεζική «China Aviation Supplies Holding Company». Συνολικά οι δύο πλευρές υπέγραψαν συμφωνίες ύψους 40 δισ. ευρώ, σε τομείς όπως η Ενέργεια, οι μεταφορές και τα τρόφιμα. Μεταξύ άλλων, σύμφωνα με τα ρεπορτάζ, συμφωνήθηκαν νέες διευκολύνσεις και για τις εισαγωγές γαλλικών πουλερικών στην κινεζική αγορά.