Στην Ερώτηση επισημαίνεται:
«Μέσα στον Σεπτέμβριο, κατά τη διάρκεια επιχειρήσεων του Πυροσβεστικού Σώματος καταγράφηκαν δύο νέοι θάνατοι πυροσβεστών. Ενός εθελοντή και ενός πενταετούς υποχρέωσης, με την αιτία του θανάτου τους να οφείλεται σε παθολογικά αίτια. Παρόμοιος θάνατος κατά τη διάρκεια επιχειρήσεων προκλήθηκε και το 2019. Τον Ιούνιο του 2020 προκλήθηκε ακόμη ένας θάνατος πενταετούς πυροσβέστη εν ώρα υπηρεσίας, που οφείλεται σε ενέργεια αυτοχειρίας.
Τα παραπάνω θλιβερά γεγονότα επιβεβαιώνουν για μια ακόμη φορά ότι απουσιάζει παντελώς ο προληπτικός υποχρεωτικός και συστηματικός έλεγχος της υγείας όλων των πυροσβεστών. Ο αριθμός των θανόντων πυροσβεστών εν ώρα υπηρεσίας ανέρχεται πλέον στους 41 από το 1998 που το Πυροσβεστικό Σώμα επωμίστηκε, χωρίς τις απαραίτητες προϋποθέσεις σε μέσα, τεχνογνωσία και προσωπικό, τη δασοπυρόσβεση. Στον μακάβριο αυτόν κατάλογο συμπεριλαμβάνονται πυροσβέστες όλων των κατηγοριών, δηλαδή εθελοντές, εποχικοί, πενταετείς, χαμηλόβαθμοι και αξιωματικοί.
Είναι ενδεικτικό των συνθηκών εργασίας που επικρατούν στο Πυροσβεστικό Σώμα από το 1998 μέχρι και τις μέρες μας, αν αναλογιστούμε ότι: Στα 166 έτη που μεσολάβησαν από την πρώτη οργανωμένη απόπειρα συγκρότησης κεντρικού μηχανισμού πυρόσβεσης με τον λόχο πυροσβεστών το 1854, μέχρι και τη σημερινή του μορφή, από τους 62 θανάτους που καταγράφηκαν εν ώρα εργασίας όλη αυτήν τη μακρόχρονη περίοδο, το 66%, δηλαδή οι 41 θάνατοι, προκλήθηκαν τα 22 τελευταία χρόνια και οι 21 πρώτοι σε περίοδο 144 ετών!
Τα δύο πρώτα χρόνια από την ανάληψη της δασοπυρόσβεσης, ως συνέπεια της εντατικοποίησης της εργασίας τους λόγω των σοβαρών ελλείψεων σε προσωπικό, καταγράφηκαν 12 θάνατοι, δηλαδή το 29% από τους 41 θανάτους. Παράλληλα, όμως, υπήρξαν και δεκάδες τραυματισμοί που αρκετοί από αυτούς κατέληξαν σε σοβαρές αναπηρίες.
Τα ποικίλα περιβάλλοντα εργασίας για τους πυροσβέστες είναι γνωστά σε πολιτειακό και κοινωνικό επίπεδο για την επικινδυνότητα και την ανθυγιεινότητά τους και δεν χωρούν καμία αμφισβήτηση. Γίνονται όμως ακόμη περισσότερο επικίνδυνα και ανθυγιεινά σε συνδυασμό και με τα εξοντωτικά ωράρια που υποχρεώνονται να επιχειρούν οι πυροσβέστες. Την κατάσταση επιδεινώνει η ψυχική καταπόνηση που επιδέχονται, συνέπεια των απρόβλεπτων καταστάσεων που υποχρεώνονται να αντιμετωπίσουν σε σύντομο χρονικό διάστημα. Επιχειρώντας στις περισσότερες των περιπτώσεων χωρίς τα απαραίτητα ατομικά μέσα προστασίας.
Ολο αυτό το επικίνδυνο και ανθυγιεινό πλαίσιο εργασίας αποτελεί και τη βασική αιτία για τα θανατηφόρα ατυχήματα και τους θανάτους που προκαλούνται από παθολογικά αίτια εντός και εκτός του χρόνου εργασίας τους, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα το γεγονός ότι, ενώ η εργατική νομοθεσία για κάποια επαγγέλματα που αφορούν εργασίες σε εξωτερικό περιβάλλον προβλέπει σε συνθήκες καύσωνα εναλλακτικό μειωμένο ωράριο ή ακόμη και αποχή από την εργασία, αντιθέτως οι πυροσβέστες υποχρεώνονται να εργαστούν κάτω από τις πλέον αντίξοες συνθήκες και αντί να προστατεύονται με μειωμένο ωράριο και μικρότερης διάρκειας έκθεση σε αυτές, εκτίθενται σε πολλαπλούς μολυσματικούς και επιβαρυντικούς παράγοντες που έχουν άμεση και μακροπρόθεσμη επήρεια στην υγεία τους, με διπλασιασμό ή και τριπλασιασμό των ωρών εργασίας. Με ανεπαρκή ή και καθόλου διοικητική μέριμνα σε τροφή και νερό για τη σωστή αναπλήρωση των δυνάμεών τους. Με πολύωρες μετακινήσεις με πυροσβεστικά οχήματα για ενισχύσεις άλλων περιοχών. Με πολύ μικρά ενδιάμεσα διαστήματα ανάπαυσης από τις επιχειρήσεις και πολλές φορές σε χώρους που δεν έχουν τις κατάλληλες συνθήκες ατομικής υγιεινής και ξεκούρασης όπως π.χ. χώροι στρατοπέδων.
Σε όλες αυτές τις αρνητικές παραμέτρους έρχονται να προστεθούν και οι απαράδεκτες συνθήκες που επικρατούν στους χώρους των Πυροσβεστικών Υπηρεσιών και Πυροσβεστικών Κλιμακίων, όπου η καθαριότητα πλέον, παρότι επιβάλλεται να είναι σε καθημερινή βάση λόγω του συγχρωτισμού δεκάδων υπαλλήλων και του αντικειμένου των επιχειρήσεων με συνεχή εμπλοκή σε επιβαρυμένα περιβάλλοντα με πολλαπλούς μολυσματικούς παράγοντες, παρέχεται αποσπασματικά ή και καθόλου! Το απαράδεκτο αυτό γεγονός της πλημμελούς καθαριότητας, σε συνδυασμό με την ύπαρξη, πλέον, της πανδημίας του Covid-19 και των ανεπαρκών μέτρων προστασίας που παίρνονται, όπως έχει καταγγελθεί από τους ίδιους τους εργαζόμενους στο Πυροσβεστικό Σώμα, δημιουργεί τις ιδανικότερες συνθήκες για την ανάπτυξη ισχυρού επιβαρυμένου περιβάλλοντος για την υγεία των πυροσβεστών.
Με δεδομένη λοιπόν αυτή την τραγική κατάσταση που επικρατεί στις εργασιακές συνθήκες των πυροσβεστών, αποτελεί πράξη εγκληματικού κυνισμού η αδιαφορία όλων των κυβερνήσεων όπως και της σημερινής, που δεν έχουν μεριμνήσει παρά τις αλλεπάλληλες υποσχέσεις για να παρθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα όπως:
-- Ενταξη του επαγγέλματος του πυροσβέστη στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα.
-- Εφαρμογή των διατάξεων του 1568/1985 για τις συνθήκες εργασίας στους χώρους εργασίας που επεκτάθηκε η εφαρμογή τους και για τα Σώματα Ασφαλείας και τις Ενοπλες Δυνάμεις με τον νόμο 3144/2003.
-- Εκδοση των σχετικών ΠΔ για την εφαρμογή μέτρων υγιεινής και ασφάλειας στη διάρκεια των επιχειρήσεων, όπως προέβλεπε ο Νόμος 3144/2003. Στατιστική καταγραφή των επαγγελματικών κινδύνων, των ασθενειών και των θανάτων που συνδέονται με αυτούς. Προληπτικές τακτικές εξετάσεις για όλο τον εργάσιμο βίο τους, που ήδη προβλέπονται κατ' εξαίρεση μόνο για τις Ενοπλες Δυνάμεις.
Ερωτώνται οι υπουργοί, αν η κυβέρνηση:
-- Προτίθεται να πάρει όλα τα μέτρα που προβλέπονται από τη σχετική νομοθεσία και επιβάλλεται να ισχύσουν και για το Πυροσβεστικό Σώμα για την προστασία της ζωής και της υγείας των πυροσβεστών;
-- Εχει στη διάθεσή της στατιστικά στοιχεία για τους θανάτους των εν ενεργεία πυροσβεστών εντός και εκτός υπηρεσίας, που σχετίζονται με παθολογικά αίτια κυρίως από το 1998 μέχρι και σήμερα;
-- Διατηρεί μητρώο καταγραφής σοβαρών ασθενειών και παθήσεων που εκδηλώνονται στο προσωπικό του Πυροσβεστικού Σώματος όπως καρδιοπάθειες, κακοήθειες, μυοσκελετικές κακώσεις, ηπατίτιδες κ.λπ. και πιθανόν σχετίζονται με τους επαγγελματικούς κινδύνους;».