Με άλλα λόγια, «το δούλεμα πάει σύννεφο» πίσω από κάθε απόφαση της κυβέρνησης σχετικά με την πανδημία, που καθορίζεται πάντα από τις εξής δύο βασικές προτεραιότητες: Τις «αντοχές» και τις ανάγκες της οικονομίας, της κερδοφορίας δηλαδή των μεγάλων επιχειρήσεων, και τις αντοχές του δημόσιου συστήματος Υγείας, που έχουν ρημάξει με την πολιτική τους όλες οι κυβερνήσεις και η ΕΕ. Γι' αυτό άλλωστε η κυβέρνηση δεν θέλει ούτε να συζητήσει τη θωράκιση μαθητών και εκπαιδευτικών, με μέτρα όπως η αραίωση στις τάξεις, με περισσότερες προσλήψεις και χρήση νέων υποδομών, ώστε να λειτουργούν όλα τα σχολεία με ασφάλεια. Ούτε βέβαια νοιάζεται για τους αυτοαπασχολούμενους και μικρούς εμπόρους, τους οποίους άφησε ουσιαστικά απροστάτευτους στη διάρκεια της πανδημίας, δίνοντας το τελειωτικό χτύπημα σε πολλούς απ' αυτούς. Αλλα είναι επομένως τα κριτήρια που βάζουν το δίλημμα «λιανεμπόριο ή σχολεία» και όχι οι ανάγκες των βιοπαλαιστών εμπόρων και των παιδιών της εργατικής - λαϊκής οικογένειας...