Συζήτηση με τον Παναγιώτη Ατματζίδη, ποδοσφαιριστή της Γ' Εθνικής, με αφορμή την πρόσφατη κινητοποίηση αθλητών και προπονητών για επιστροφή στα γήπεδα
Από τη διαμαρτυρία αθλητών και προπονητών όλων των αθλημάτων στην πλατεία Συντάγματος στις 5/2 |
Είναι χαρακτηριστικό πως σε κάποιες κατηγορίες ή αθλήματα έχει να υπάρξει δραστηριότητα κοντά πλέον ένα χρόνο. Την ίδια στιγμή η απόγνωση περισσεύει για αθλητές, προπονητές και ανθρώπους των σωματείων, οι οποίοι βρίσκονται αντιμέτωποι με σημαντικά προβλήματα. Που ξεκινούν από το σοβαρό ζήτημα του οικονομικού, καθώς σε πολλές περιπτώσεις αν και τύποις ερασιτεχνικές κατηγορίες λειτουργούν ως επαγγελματικές και φθάνουν σε σωματικές και ψυχολογικές επιπτώσεις.
Η όλη κατάσταση οδήγησε στις 5/2 δεκάδες αθλητές και προπονητές απ' όλα τα σπορ σε κινητοποίηση στην πλατεία Συντάγματος, όπου κατήγγειλαν τα μέτρα απαγόρευσης στον Αθλητισμό αλλά και την αδιαφορία των αρμοδίων απέναντι στα προβλήματά τους και ζήτησαν επανεκκίνηση της αθλητικής δραστηριότητας με τη στήριξη της πολιτείας.
INTIME SPORTS |
-- Σχεδόν μετά από ένα τετράμηνο «λουκέτο» στον Αθλητισμό πώς έχει η κατάσταση τόσο στο δικό σας χώρο, την ποδοσφαιρική Γ΄ εθνική, όσο και γενικότερα στα υπόλοιπα αθλήματα;
-- Τα πράγματα είναι οριακά, για να μην πω πως έχουν ξεπεράσει και τα όριά τους. Γνωρίζουμε πολύ καλά πως εν μέσω πανδημίας και της γενικότερης κατάστασης η πρόνοια και η φροντίδα για τους αθλητές που δεν είναι επαγγελματίες αλλά ασχολούνται με τον ερασιτεχνικό αθλητισμό είναι μηδαμινές έως ανύπαρκτες. Τόσο εμείς οι παίκτες της Γ΄ Εθνικής, οι ποδοσφαιριστές των ερασιτεχνικών ομάδων όσο και γενικότερα, άλλοι συνάδελφοί μας από όλα τα αθλήματα διαμαρτυρόμαστε εδώ και καιρό για την κυβερνητική ανυπαρξία, για το ότι εδώ και μήνες δεν έχει ασχοληθεί, δεν έχει λύσει κανένα πρόβλημα από τα πολλά και σημαντικά που έχουν προκύψει από τις συνέπειες της πανδημίας. Μέχρι σήμερα δεν έχει εισακουστεί απ' τους κυβερνητικούς αρμοδίους καμία απ' τις προτάσεις που έχουμε καταθέσει, παρότι μια εξ αυτών αφορούσε την εφαρμογή ενός πρωτοκόλλου εφάμιλλου με αυτό που εφαρμόζεται στη Super League 1.
Για τους ανθρώπους του Αθλητισμού, αθλητές, προπονητές, ποιες είναι οι συνέπειες όλης αυτής της απραξίας εδώ και ένα χρόνο περίπου;
-- Μιλάμε καταρχάς για μια σημαντική ψυχολογική και σωματική εξάντληση, πέραν των όποιων προβλημάτων έχουν προκληθεί και στον οικονομικό τομέα, που είναι αρκετά σημαντικά. Ωστόσο, απ' την άλλη, ο Αθλητισμός δεν είναι μόνο χρήματα, αλλά σίγουρα είναι και ένας τρόπος διαφυγής, εκτόνωσης, διασκέδασης πάνω απ' όλα. Οταν ένα πολύ απλό αγαθό λείπει απ' την καθημερινότητα ενός ανθρώπου που ασχολείται με αυτό ενεργητικά είτε ακόμα και παρακολουθώντας το, καταλαβαίνουμε όλοι ότι αρχίζει και ψυχολογικά καταρρέει. Ειδικά στο κομμάτι των μικρών ηλικιών και της δουλειάς στις ακαδημίες.
Ως προπονητής στις ακαδημίες έχω να πω πως τα παιδιά βρίσκονται σε ένα τρομερά μεγάλο αδιέξοδο, ιδιαίτερα οι πιο μικρές ηλικίες. Μιλάμε για παιδιά που προσπαθούν να παίξουν μπάλα στην πλατεία ή στο σχολείο αφού τους απαγορεύεται να μπουν στα γήπεδα λόγω των περίφημων μέτρων αναστολής. Είναι τραγικό.
-- Γνωρίζαμε χρόνια τώρα την ήδη οριακή κατάσταση στην οποία βρίσκονται τα σωματεία. Πλέον μετά και τις συνέπειες της πανδημίας σε τι σημείο βρίσκονται αυτά;
-- Οταν ένα σωματείο δεν λειτουργεί για 11 μήνες, με τα μηδαμινά έσοδα που μπορεί να έχει, είτε από κάποιον που μπορεί να θέλει να προσφέρει είτε από κάποιον απ' τις ακαδημίες ή ακόμα και από διαφημιστικά ή χορηγικά έσοδα που μπορεί να ευελπιστεί, καταλαβαίνουμε ποιες είναι οι συνέπειες της όλης κατάστασης. Αυτές το οδηγούν στην κατάρρευση, παραλύει το ίδιο το σωματείο και αυτό έχει επίπτωση και στον ίδιο τον αθλητή, τον προπονητή και γενικότερα τους ανθρώπους που κινούνται γύρω απ' την ομάδα.
-- Ποια θα πρέπει να είναι η συμβολή της πολιτείας στην επόμενη μέρα, στο άνοιγμα του Αθλητισμού, αλλά και στη στήριξή του μετά την πανδημία;
-- Ας σημειωθεί πως μιλάμε για ερασιτεχνικά σωματεία με έσοδα λιγοστά και φυσικά καμία σχέση με αυτά της Σούπερ Λιγκ 1 ή ακόμα και της Σούπερ Λιγκ 2 που είναι επαγγελματικές κατηγορίες. Εκείνο που τουλάχιστον εγώ μπορώ να πω είναι ότι η πολιτεία θα πρέπει τουλάχιστον να καλύψει γι' αυτά τα σωματεία τουλάχιστον το κόστος των εβδομαδιαίων τεστ κορονοϊού που χρειάζεται να γίνουν πριν από τα παιχνίδια ή κατά τη διάρκεια των προπονήσεων. Επίσης θα μπορούσε η πολιτεία, ή πιο ειδικά η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου, να καλύψει κάποια έξοδα μετακινήσεων. Γιατί θα πρέπει να γνωρίζετε ότι αν και, για παράδειγμα, εμείς στη Γ΄ Εθνική θεωρούμαστε ερασιτεχνική κατηγορία, οι απαιτήσεις είναι επαγγελματικές και αυτό αφορά, πέραν της καθημερινής προπόνησης, τις μετακινήσεις σε κάποια άλλη πόλη και ιδιαίτερα σε μακρινές αποστάσεις, π.χ. σε νησί.
-- Μέχρι σήμερα έχουν γίνει κάποιες κινήσεις από μέρους των αθλητών, των προπονητών, των σωματείων χωρίς να εισακουστούν. Ποια θα είναι η στάση σας από δω και πέρα;
-- Εμείς τις τελευταίες μέρες αναμένουμε τις αποφάσεις προκειμένου να καθορίσουμε και τις περαιτέρω κινήσεις μας. Τα όσα συμβαίνουν στον Αθλητισμό είναι τραγικά και απαράδεκτα. Δεν πρέπει να συνεχιστούν άλλο, δεν πρέπει να περάσει η καταστροφή του Αθλητισμού. Πλέον έχει ξεκινήσει ένα αθλητικό κίνημα για να διεκδικήσει την επιστροφή στην αθλητική δραστηριότητα και τη στήριξη απ' την πολιτεία. Θα το πάμε όσο πάει, όσο χρειαστεί, μέχρι να δικαιωθούμε.