Οπως αποδεικνύεται στην πράξη, κανείς δεν είναι ασφαλής και τα λεγόμενα «ακραία καιρικά φαινόμενα» χτυπούν τώρα και τον κόσμο της καπιταλιστικής «ευδαιμονίας». Οταν πλημμύρες προκαλούν βιβλικές καταστροφές στη Γερμανία, στο Βέλγιο, στην Ιταλία και άλλες ανεπτυγμένες χώρες της Ευρώπης και ο ουρανός της Νέας Υόρκης βάφεται κόκκινος από τον καπνό που προκαλούν μεγάλες πυρκαγιές στον Καναδά, διασχίζοντας δηλαδή μια ολόκληρη ήπειρο, τότε εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς τις επιπτώσεις από την αντιμετώπιση των φυσικών πόρων ως εμπόρευμα και πηγή κέρδους, που αποτελεί «στοιχείο ιστορικής επιβίωσης» για τον καπιταλισμό, που είναι ο πραγματικός αντίπαλος της εργατικής δύναμης και της γης, του περιβάλλοντος.
Ξεχωριστό «καταμερισμό» στην προσπάθεια αποπροσανατολισμού των λαών έχουν τα διεθνή ΜΜΕ που εξυπηρετούν τους σχεδιασμούς των αστικών τάξεων, των διεθνικών λυκοσυμμαχιών τους, αποκρύπτοντας την αιτία που γεννά και οξύνει ΚΑΙ τα περιβαλλοντικά προβλήματα του πλανήτη, που είναι ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής, η δράση των μονοπωλιακών ομίλων, των πολυεθνικών και όχι όποιος χρησιμοποιεί πλαστικό καλαμάκι. Τα ίδια ΜΜΕ, βέβαια, παράλληλα ξεδιπλώνουν και μια προσπάθεια ενσωμάτωσης είτε με τον φόβο είτε με το να πείσουν τους λαούς ότι υπάρχουν τα «πράσινα», τα «καθαρά» μονοπώλια που πρέπει να ενισχυθούν.
Αρκεί να είναι στην κυβέρνηση το κάθε κόμμα μόνο του ή σε μεταξύ τους συνεργασία.
Την ίδια όμως στιγμή, στη χώρα μας το κράτος είναι αδιάφορο για την οργάνωση και ενίσχυση του κρατικού μηχανισμού πολιτικής προστασίας και εξαιρετικά γρήγορο και αποτελεσματικό για να στηρίξει τους επιχειρηματικούς ομίλους, θυσιάζοντας τις κοινωνικές ανάγκες του λαού στον βωμό της καπιταλιστικής κερδοφορίας.
Η πρόληψη των πυρκαγιών τόσο στο δασικό περιβάλλον όσο και στον αστικό ιστό και τους βιομηχανικούς χώρους είναι ανύπαρκτη, η δε καταστολή τους επαφίεται στον ηρωισμό και την αυτοθυσία του ελλιπέστατου πυροσβεστικού προσωπικού, με τη χρήση γερασμένων μέσων και εξοπλισμού.
Κάθε χρόνο, γινόμαστε θεατές στο ίδιο έργο:
Τον Μάη, οι κυβερνητικοί παράγοντες να διαλαλούν και να προπαγανδίζουν την ετοιμότητα της κρατικής μηχανής ενόψει της επερχόμενης αντιπυρικής περιόδου και τον Νοέμβρη να προσπαθούν είτε να καρπωθούν κομματικά τα λιγότερα καμμένα, από την προηγούμενη χρονιά, στρέμματα ή να «κρύβονται» πίσω από τον «στρατηγό άνεμο» και την κλιματική αλλαγή, αν η κατάσταση δεν προσφέρεται για πολιτική εκμετάλλευση.
Δυστυχώς και ο φετινός αντιπυρικός σχεδιασμός που έκανε το Πυροσβεστικό Σώμα κινείται στη λαθεμένη πολιτική, αφού, με παρέμβαση των κυβερνώντων, προτάσσει, για άλλη μια φορά, το αντιλαϊκό ισοζύγιο κόστους - οφέλους και τις «υποχρεώσεις» προς το κεφάλαιο έναντι των αναγκών της κοινωνίας!
Οι Ελληνες πυροσβέστες, ανά την επικράτεια, βιώνουν για άλλο ένα καλοκαίρι το ξεσπίτωμα προκειμένου να καλυφτεί η απαιτούμενη στα ιδιωτικοποιημένα από τη «Fraport» αεροδρόμια, πυροσβεστική δύναμη!
Τι κι αν οι πάγιες και διαρκείς ανάγκες υπηρεσιών, κυρίως της νότιας Ελλάδας, απαιτούν ενίσχυση σε προσωπικό για να μπορέσουν να ανταποκριθούν στις δασικές πυρκαγιές;
Η αποικιοκρατικής μορφής Σύμβαση που υπέγραψε η «πρώτη φορά αριστερή» κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και βέβαια τη διατήρησε και την ενίσχυσε η αντίστοιχη της Νέας Δημοκρατίας, που ακολούθησε, προβλέπει τη διάθεση φτηνού πυροσβεστικού δυναμικού στους καπιταλιστές «επενδυτές» των αεροδρομίων μας, μπροστά και πάνω από οποιαδήποτε άλλη υπηρεσιακή ανάγκη!
Ο λαός λοιπόν δεν πρέπει να λαμβάνει υπόψη τα κροκοδείλια δάκρυα των αστικών κομμάτων ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ για την καταστροφή του περιβάλλοντος, γιατί αυτή φέρει και τη δική τους σφραγίδα.
Είναι το κόμμα που διαχρονικά στηρίζει τις λαϊκές δυνάμεις, τους εργαζόμενους που πασχίζουν να περισώσουν ό,τι έχει απομείνει από τον φυσικό μας πλούτο, τόσο μέσα στη Βουλή όσο και στους δρόμους του αγώνα!
Το ΚΚΕ αναδεικνύει τον υποκριτικό χαρακτήρα των διακηρύξεων της αστικής πολιτικής της «πράσινης μετάβασης» σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος και παράλληλα τεκμηριώνει την υπεροχή της κοινωνικής ιδιοκτησίας, του σοσιαλισμού για τη διασφάλιση μίας ισόρροπης σχέσης του ανθρώπου με τη φύση, του περιβάλλοντος με τη βιομηχανική και την κοινωνική δραστηριότητα.
Στον καπιταλισμό η γη αντιμετωπίζεται ως εμπόρευμα και οι χρήσεις της δεν καθορίζονται με βάση τις λαϊκές ανάγκες αλλά το κέρδος. Οι ελεύθεροι χώροι και οι χώροι πρασίνου θεωρούνται πολυτέλεια γιατί δεν φέρνουν χρήμα. Οι βιομηχανικές και λοιπές ρυπογόνες εγκαταστάσεις ξεφυτρώνουν παντού χωρίς τον απαιτούμενο επιστημονικό περιβαλλοντικό σχεδιασμό, με μοναδικό κριτήριο το πώς θα εξυπηρετήσουν καλύτερα την κερδοφορία του κεφαλαίου.
Μέρα με τη μέρα, αποδεικνύεται περίτρανα πως δεν μπορεί να υπάρξει καπιταλιστική ανάπτυξη που να ωφελεί ταυτόχρονα τους θύτες και τα θύματα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.
Και στην περίπτωση λοιπόν της προστασίας του περιβάλλοντος, μόνο ο λαός μπορεί να σώσει τον λαό στον δρόμο της ανατροπής!
Οσοι και όσες αγωνιούν για την προστασία του περιβάλλοντος από τον πραγματικό του εχθρό, το μεγάλο κεφάλαιο, μπορούν και πρέπει να συμβάλουν για να βγει το ΚΚΕ ακόμη πιο δυνατό από τη νέα εκλογική αναμέτρηση!
Ισχυρότερο Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας λοιπόν στις εκλογές της 25ης Ιούνη, για ισχυρή λαϊκή αντιπολίτευση μέσα και έξω από τη Βουλή!