Στο «χειρουργικό τραπέζι» θα μπει από την επομένη των εκλογών το σύστημα της κοινωνικής ασφάλισης. Οι αποφάσεις έχουν ήδη ληφθεί και υπακούουν σε ένα στόχο: Γενικό ξεθεμελίωμα!
Η κοινή λογική λέει ότι αν στις προθέσεις της κυβέρνησης ήταν η λήψη διορθωτικών μέτρων για την αντιμετώπιση υπαρκτών προβλημάτων, θα έσπευδε να τα πάρει προεκλογικά για να εισπράξει και το σχετικό όφελος. Αλλοι είναι, όμως, οι σχεδιασμοί της. Εξάλλου, πρόσφατα ψήφισε το λεγόμενο μίνι ασφαλιστικό, όπου ναι μεν προϊδέασε για το περιεχόμενο του «μεγάλου πακέτου», ναι μεν «έστρωσε» κατάλληλα το έδαφος, αλλά δεν αποτόλμησε τότε το μεγαλύτερο μεγάλο χτύπημα. Εβαλε, προς το παρόν, στο συρτάρι τους σαρωτικούς σχεδιασμούς, πάγωσε και την παρωδία του δεύτερου γύρου του «κοινωνικού διαλόγου», για να επανέλθει δριμύτερη.
Δε μιλάμε ούτε με απλές υποθέσεις, ούτε με ενδείξεις, ούτε με γενικές εκτιμήσεις. Μιλάμε για αποφάσεις που έχουν ληφθεί και για δεσμεύσεις που έχουν αναληφθεί με εντελώς συγκεκριμένο τρόπο. Απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ενωση και με το πρόσφατα επικαιροποιημένο ελληνικό πρόγραμμα σύγκλισης. Απέναντι στον ΟΟΣΑ, ο οποίος έχει δώσει και τις κατευθυντήριες οδηγίες. Απέναντι στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, όπου τη χώρα μας αντιπροσωπεύει πλέον ο κ. Σπράος, συντάκτης της διαβόητης έκθεσης για ένα ασφαλιστικό σύστημα τύπου Χιλής. Απέναντι στον ΣΕΒ, ο οποίος βλέπει πλέον με απόλυτη ικανοποίηση τις θέσεις του να γίνονται «ευαγγέλιο» για την κυβέρνηση.
Για τις αποφάσεις αυτές - αποφάσεις, που θα εμφανιστούν μετά τις εκλογές και ως πόρισμα ξένου οίκου στον οποίο η κυβέρνηση ανέθεσε τη σύνταξη της σχετικής μελέτης - προετοιμάζεται, με κατάλληλες δόσεις, εδώ και αρκετό διάστημα η κοινή γνώμη.
ΟΟΣΑ, ΔΝΤ, Ευρωπαϊκή Ενωση, Τράπεζα της Ελλάδας, ΙΟΒΕ, ΣΕΒ, Σπράος, Τήνιος, Νεκτάριος...
Οργανισμοί, φορείς και παράγοντες, που έχουν συνδέσει το όνομά τους με το μεθοδευόμενο «τέλος» της κοινωνικής ασφάλισης και την προετοιμασία της κοινής γνώμης, με οδηγίες, προτάσεις, θέσεις, εκθέσεις και πορίσματα...
Ολα αυτά τα πονήματα, τους άξονες των οποίων δημοσιεύουμε σήμερα, έχουν έναν κοινό παρονομαστή: Οχι επιμέρους ψαλιδίσματα στους βασικούς άξονες που συγκροτούν το σημερινό σύστημα (όρια ηλικίας, ύψος συντάξεων, προϋποθέσεις συνταξιοδότησης κλπ.), αλλά ένα συντριπτικό και συνολικό χτύπημα που θα γκρεμίσει εκ θεμελίων τα ίδια τα βασικά χαρακτηριστικά της ασφάλισης. Δηλαδή, τον κοινωνικό, το δημόσιο και τον υποχρεωτικό χαρακτήρα της. Στόχος, και μάλιστα στόχος ομολογημένος, είναι το σταδιακό πέρασμα στην ιδιωτική ασφάλιση, σ' ένα σύστημα «μερικώς ιδιωτικοποιημένο», όπως έγραψε ο Σπράος στη διαβόητη έκθεσή του.
Σαφέστατες προς αυτή την κατεύθυνση είναι οι οδηγίες που έδωσαν πρόσφατα, με έκθεσή τους προς τις εθνικές κυβερνήσεις, οι 47 μεγαλύτερες πολυεθνικές ευρωπαϊκές επιχειρήσεις, οι οποίες, χωρίς περιστροφές, διατυπώνουν την εξής εκτίμηση: «Αν δεν υπάρξει σύντομα μεταρρύθμιση, τα κρατικά συστήματα συνταξιοδότησης των περισσότερων κρατών της ΕΕ θα θέσουν σε μεγάλο κίνδυνο την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής οικονομίας...»! Προς αυτή την κατεύθυνση ζητούν από τις εθνικές κυβερνήσεις να περιορίσουν τις συντάξεις μόνο σε αυτούς που τις έχουν έμμεση ανάγκη (!), να αυξήσουν το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης και να ενθαρρύνουν τους εργαζόμενους να καταφύγουν στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρίες!
Σαφέστατες είναι και οι οδηγίες της ΚΟΜΙΣΙΟΝ ενόψει του εκτάκτου Συμβουλίου της Λισαβόνας (23-24 Μάρτη) για ριζική ανατροπή των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης - συνταξιοδότησης, «πακέτο» με την παραπέρα, εκ βάθρων ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, των συστημάτων υγείας, των συστημάτων παροχών...
Ο μισθωτός, ο συνταξιούχος, ο ασφαλισμένος, που σε λίγο θα κληθεί στην κάλπη, θα πρέπει να ξέρει ότι οι πιο πάνω σχεδιασμοί θα βγουν από τα συρτάρια από την επομένη κιόλας των εκλογών. Οτι το κατακαλόκαιρο - κατά συνηθισμένα - θα ψηφίζεται αντιασφαλιστικο τερατούργημα, αν δεν αντιδράσουν τώρα και τότε με τον πιο αποφασιστικό τρόπο! Και κάτι ακόμα: Σ' αυτή την επίθεση θα είναι μαζί οι ηγεσίες του ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, όποιος από τους δυο και αν είναι στην κυβέρνηση, όπως μαζί ήταν ουσιαστικά και το 1992, όταν η ΝΔ ψήφιζε τους αντιασφαλιστικούς νόμους, τους οποίους ήρθαν να εφαρμόσουν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Γι' αυτό η καταψήφιση και των δυο, το κατέβασμά τους όσο το δυνατόν χαμηλότερα και ταυτόχρονα η υπερψήφιση του ΚΚΕ - του κόμματος που με την πιο απόλυτη σαφήνεια τάσσεται υπέρ της υπεράσπισης και της ενίσχυσης του κοινωνικού, δημόσιου και υποχρεωτικού χαρακτήρα της ασφάλισης - είναι στην ουσία πράξη αυτοπροστασίας.