Οσοι παρακολουθούν τις αντιδράσεις του πλήθους - και όχι οργανωμένων ομάδων - κατά τους συνεχιζόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες θα μπορούσαν να καταγράψουν ορισμένες χαρακτηριστικές αντιδράσεις, όπως:
- Κατά την είσοδο των διαφόρων αντιπροσωπευτικών ομάδων των αντίστοιχων χωρών, τα χειροκροτήματα κορυφώθηκαν όταν περνούσε η ομάδα της Παλαιστίνης, ο εκπρόσωπος της Κούβας, η Βόρεια και η Νότια Κορέα, το Ιράκ, η Τουρκία
- Οταν, αντίθετα, εμφανίστηκε η πολυάριθμη αμερικανική ομάδα δυνάμωσε - όχι τυχαία - η μουσική του σταδίου, για να μη γίνει αισθητή η ψυχρή υποδοχή του κόσμου
- Οπου, κατά τους σχετικούς λόγους, ή τον Ολυμπιακό όρκο, έγιναν αυτές οι ελάχιστες και φειδωλές αναφορές στη φιλία και στη συνεργασία των λαών, ήταν απόλυτα θετική η ανταπόκριση των φιλάθλων
- Κατά τη διεξαγωγή των αγώνων ήταν φανερή η αποδοκιμασία, επιτροπών κρίσης, ή διαιτητών, για «χειρισμούς» των αποτελεσμάτων
- Αντίθετα με το «μπόλιασμα» της αντίληψης ότι «όλοι τα ίδια κάνουν» σχετικά με την περίπτωση Κεντέρη - Θάνου, ήταν ολοφάνερη η αντίδραση του κόσμου για τους άθλιους χειρισμούς της υπόθεσης. Οι παρεμβάσεις του κόσμου, κατά τις συζητήσεις, τα τηλεφωνήματα, τις επιστολές προς τα ΜΜΕ κατέγραφαν την οργισμένη γνώμη τους. Και στα σχόλια, ότι «σιγά τώρα για την περίπτωση Κεντέρη - Θάνου, αφού όλοι κάνουν τα ίδια»... Και στα σχόλιά τους συμπεριλαμβάνουν, εκτός από πολιτικούς και αθλητικούς παράγοντες και ορισμένους νοσοκομειακούς διοικητικούς που θέλουν να υποκαταστήσουν τους γιατρούς...
Η αθλιότητα των χειρισμών και το μπαλάκι από τον ένα στον άλλο, όπως και η «ομερτά», δηλαδή η σιωπή, θυμίζουν τη σικελική μαφία. Ετσι, το «Ολυμπιακό πνεύμα» υπονομεύεται από τα μέσα. Τι κρίμα...
Του
Γιώργου Κ. ΤΣΑΠΟΓΑ