Βεβαίως, πριν την άντληση και τη μεταφορά του πετρελαίου, έπρεπε να αποκατασταθούν οι ζημιές που προκάλεσαν οι αμερικανικοί βομβαρδισμοί στις ιρακινές πετρελαιοπηγές. Για το σκοπό αυτό συγκροτήθηκε το Ταμείο Ανάπτυξης του Ιράκ, το οποίο συγκροτήθηκε με κονδύλια κυβερνήσεων, οργανισμών, πολυεθνικών και ανέλαβε τη χρηματοδότηση της «ανοικοδόμησης» της πετρελαιοβιομηχανίας του Ιράκ.
Το Μάρτη του 2004, λίγους μήνες μετά την παράδοση της εξουσίας από τους Αμερικανούς στην «προσωρινή κυβέρνηση», η Διεθνής Συμβουλευτική και Ελεγκτική Επιτροπή (ΙΑΜΒ), που συγκροτήθηκε από τον ΟΗΕ για την επίβλεψη της διαχείρισης του ιρακινού πετρελαίου, στην έκθεσή της αναφέρει «σημεία και τέρατα»...
Μεταξύ άλλων, η ΙΑΜΒ εντοπίζει μια σειρά συμβάσεων για την ανοικοδόμηση των ιρακινών πετρελαϊκών εγκαταστάσεων, ύψους 812 εκατομμυρίων δολαρίων, οι οποίες κλείστηκαν είτε από την «προσωρινή διοίκηση», είτε από την «προσωρινή κυβέρνηση» χωρίς δημόσιους διαγωνισμούς. Οι συμβάσεις πληρώθηκαν με χρήματα του Ταμείου Ανάπτυξης του Ιράκ.
Κατά «σύμπτωση», η εταιρία που εξυπηρετήθηκε με αυτές τις συμβάσεις είναι η γνωστή και μη εξαιρετέα «Halliburton», ιδρυτής της οποίας είναι ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Ντικ Τσένι και ο οποίος παραμένει ένας από τους μεγαλομετόχους της!
Η ΙΑΜΒ ζήτησε εξηγήσεις τόσο από την «προσωρινή κυβέρνηση» όσο και από τη διοίκηση των αμερικανικών δυνάμεων κατοχής. Ομως μέχρι σήμερα δεν έχει δοθεί καμιά απάντηση και η Επιτροπή αναγκάστηκε με νέα ανακοίνωση στις 14 Δεκέμβρη να επανέλθει και να ζητήσει τα απαραίτητα στοιχεία.
Στην ίδια έκθεση σημειώνονται κρούσματα εκτεταμένης λαθραίας εξαγωγής πετρελαίου από το Ιράκ προς γειτονικές χώρες και κυρίως προς την Τουρκία. Ζητείται μάλιστα από την «κυβέρνηση» και από τις κατοχικές στρατιωτικές αρχές να λάβουν μέτρα για την αντιμετώπιση του φαινομένου.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η «Halliburton» είναι η τρίτη φορά που εμπλέκεται σε σκάνδαλο σχετικά με τις δραστηριότητές της στο κατεχόμενο Ιράκ. Η πρώτη αφορούσε στη θυγατρική της εταιρία «Kellogs», η οποία ανέλαβε την τροφοδοσία του αμερικανικού στρατού στο Ιράκ και κατηγορήθηκε από τη στρατιωτική διοίκηση για υπερβολικά υψηλές τιμές. Η δεύτερη αφορούσε στις υπερτιμολογήσεις της «Halliburton» για τη βενζίνη με την οποία προμήθευε τον στρατό κατοχής.
Ετσι, η επιχείρηση «αξιοποίησης» των ιρακινών πετρελαίων εξελίσσεται σε μια άνευ προηγουμένου λεηλασία εις βάρος της πολύπαθης χώρας και του λαού της.