Μεγαλύτερα ποσά φόρου θα φορτωθούν στους μισθωτούς, συνταξιούχους, ΕΒΕ και αγρότες. Απλόχερες φοροαπαλλαγές στο μεγάλο κεφάλαιο
Οι φορολογικοί νόμοι αλλάζουν, αλλά η ουσία της εφαρμοζόμενης φορολογικής πολιτικής κινείται σταθερά στην κατεύθυνση του φορολογικού ξεζουμίσματος των λαϊκών τάξεων και στρωμάτων. Το γεγονός αυτό προκύπτει και από το νέο φορολογικό νόμο που αφορά τα προσωπικά εισοδήματα που θα αποκτηθούν μέσα στο 2005. Ταυτόχρονα, αρκετά αυξημένη θα είναι και η παρακράτηση φόρου, η οποία για το 2005 θα υπολογίζεται σε ποσοστό 1,5% χαμηλότερα από το φόρο που αναλογεί με βάση την κλίμακα έναντι 2,5% χαμηλότερα που ίσχυε στα φετινά (2004) εισοδήματα.
Από την άλλη πλευρά η κυβέρνηση της ΝΔ στην 9μηνη περίοδο της διακυβέρνησής της και με την απλόχερη στήριξη της... αλά ΠΑΣΟΚ αντιπολίτευσης προχώρησε σε κάθε είδους επιθετικές προσφορές σε όφελος και για λογαριασμό του μεγάλου κεφαλαίου. Στο πλαίσιο αυτό και παρά τους ισχυρισμούς για την υποτιθέμενη στενότητα του προϋπολογισμού και τις «αντοχές» της οικονομίας δε δίστασαν να θεσμοθετήσουν τη μείωση κατά 10 ολόκληρες μονάδες (25% αντί 35% το 2004) του συντελεστή των κερδών για τις επιχειρήσεις. Από το συγκεκριμένο επωφελούνται οι ισχυροί επιχειρηματικοί όμιλοι, οι οποίοι, παρά τη λιτότητα, βλέπουν τη μάζα των κερδών τους να εκτοξεύεται σε νέα ύψη. Του λόγου το αληθές επιβεβαιώνουν και οι ιδιαίτερα μετριοπαθείς εκτιμήσεις του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, σύμφωνα με τις οποίες το κέρδος για τις ΑΕ θα φτάσει στα 400 εκατ. ευρώ το χρόνο. Το γεγονός ότι για τους ισχυρούς η οικονομία αντέχει προκύπτει ανάγλυφα και από τις διατάξεις του άλλου βασικού νομοθετήματος του αποκαλούμενου «αναπτυξιακού νόμου», με τον οποίο εκχωρείται σειρά νέων και ιδιαίτερα προκλητικών προνομίων στο μεγάλο κεφάλαιο. Ταυτόχρονα, η σφικτή εισοδηματική πολιτική για το 2005, η οποία θα κινηθεί στο εύρος του επίσημου πληθωρισμού. Αλλά και αυτή ακόμη την υποτιθέμενη γαλαντομία η κυβέρνηση φροντίζει να την πάρει πίσω με το άλλο χέρι και μάλιστα στο πολλαπλάσιο. Φρένο σε αυτή την πολιτική μπορούν να βάλουν μόνον οι λαϊκές τάξεις και στρώματα με την ανάπτυξη της πάλης και τη σύμπτυξη του αγωνιστικού Μετώπου με την αλλαγή και του σημερινού συσχετισμού δυνάμεων.
Για το 2005 τα λαϊκά στρώματα της χώρας (μισθωτοί, συνταξιούχοι, αγρότες, ΕΒΕ) καλούνται για μια ακόμη φορά να αναπληρώσουν και τις φοροελαφρύνσεις και άλλες διευκολύνσεις που εκχωρήθηκαν στους οικονομικά ισχυρούς.
Για την πλειονότητα των λαϊκών (φορολογούμενων) εισοδημάτων προκύπτουν ουσιαστικές αυξήσεις στα συνολικά ποσά του φόρου που θα καταβληθούν, καθώς η κυβέρνηση «φρόντισε» να πάρει πίσω, και μάλιστα προκαταβολικά, τις «φοροελαφρύνσεις» που θα ισχύσουν για τα εισοδήματα του 2005. Η αύξηση του αφορολόγητου κατά 1.000 ευρώ (από 10.000 σε 11.000) και οι οριακές βελτιώσεις σε ορισμένες από τις εκπίπτουσες δαπάνες ακυρώνονται από τη συμπίεση του δεύτερου φορολογικού κλιμακίου (από τα 13.400 σε 13.000 ευρώ) που ισοδυναμεί με επιπλέον φόρο 60 ευρώ το χρόνο και από την κατάργηση της φοροέκπτωσης των οικογενειακών δαπανών με αποδείξεις (ακόμη 75 ευρώ το χρόνο).
Ας πάρουμε το παράδειγμα μισθωτού έγγαμου με ένα παιδί, μηνιαίο καθαρό εισόδημα 1.500 ευρώ (ετήσιο 21.000) και δαπάνη για ενοίκιο κύριας κατοικίας. Για τα εισοδήματα του περασμένου έτους (2004) ο φόρος με βάση την κλίμακα διαμορφώνεται σε 2.640 ευρώ. Από το ποσό αυτό αφαιρούνταν 150 ευρώ για νοίκια κύριας κατοικίας και ακόμη 75 ευρώ για οικογενειακές δαπάνες (συνολικά 225 ευρώ). Ετσι το τελικό ποσό φόρου διαμορφώνεται (2.640-225) στα 2.415 ευρώ.
Για το 2005, με αύξηση μισθού 3,5%, το ετήσιο εισόδημα διαμορφώνεται σε 21.735 ευρώ και ο φόρος με βάση την κλίμακα στα 2.770,5 ευρώ. Από το ποσό αυτό αφαιρείται πλέον μόνο η δαπάνη ενοικίου (220 ευρώ για τα εισοδήματα του 2005). Η τελική σούμα για φέτος φτάνει (2.770,5-220) στα 2.550,5 ευρώ έναντι 2.415 ευρώ για τα εισοδήματα του 2004. Η αύξηση του φόρου διαμορφώνεται στα 135,5 ευρώ ή σε ποσοστό 5,6% σε σύγκριση με τα περσινά εισοδήματα.
Ας πάρουμε το παράδειγμα μισθωτού άγαμου με καθαρές μηνιαίες αποδοχές στα 1.000 ευρώ και ετήσιο καθαρό εισόδημα (1.000χ14) στα 14.000 ευρώ. Με βάση τη φετινή κλίμακα (2004) στο συγκεκριμένο μισθωτό αναλογεί (με βάση την κλίμακα) φόρος 690 ευρώ. Από το ποσό αυτό για τον υπολογισμό της παρακράτησης υπολογιζόταν έκπτωση 2,5% (ή 17,25 ευρώ) και το τελικό ποσό σε ετήσια βάση διαμορφώνεται (690-17,25) στα 672,75 ευρώ. Στο συγκεκριμένο παράδειγμα η μηνιαία παρακράτηση διαμορφώνεται (672,75:14) στα 48,05 ευρώ. Για τα εισοδήματα του 2005 η έκπτωση της παρακράτησης από το φόρο που αναλογεί με βάση τη νέα κλίμακα μειώνεται αντί για 2,5% σε 1,5%. Ετσι στο συγκεκριμένο μισθωτό με αύξηση αποδοχών κατά 3,5% (καθαρό μηνιαίο εισόδημα 1.035 ευρώ και ετήσιο 14.490) ο φόρος που αναλογεί διαμορφώνεται σε 747 ευρώ. Η υπολογιζόμενη έκπτωση (1,5%) διαμορφώνεται (747χ 1,5%) στα 11,2 ευρώ και το τελικό ετήσιο ποσό (747-11,2) στα 735,8 ευρώ. Η παρακράτηση σε μηνιαία βάση για το 2005 (735,8:14) φτάνει σε 52,5 ευρώ από 48,05 ευρώ στα εισοδήματα του 2004.
Είναι φανερό ότι το φορολογικό ξεζούμισμα συνεχίζεται με την ίδια ένταση. Οι εργαζόμενοι και συνταξιούχοι θα πληρώσουν για μια ακόμη φορά μεγαλύτερα ποσά φόρου. Ειδικά οι ΕΒΕ απειλούνται και με τα πρόσθετα αναδρομικά χαράτσια (1,2 δισ. ευρώ για το 2005), τα οποία η κυβέρνηση χρησιμοποιεί ως «απόθεμα» για την ορθή εκτέλεση του προϋπολογισμού και ως βασικό επιχείρημα στη «διαπραγμάτευση» με την ΕΕ και τη Γιούροστατ. Είναι ολοφάνερο το γεγονός ότι η οικονομία και ο προϋπολογισμός αντέχουν. Ομως τα βάρη στο πλαίσιο της εφαρμοζόμενης πολιτικής φορτώνονται στα λαϊκά στρώματα.