Associated Press |
Και δε θα μπορούσε να είναι κι αλλιώς. Ολα μαρτυρούσαν ότι όλο και περισσότερο η συνάντηση θα θύμιζε απολογία άτακτου μαθητή στο διευθυντή του σχολείου.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ΜΜΕ στις παραμονές της συνάντησης, στο επίκεντρο δε θα ήταν απλώς οι εξελίξεις στο Ιράκ, αλλά και ο ανταγωνισμός ΗΠΑ - Ρωσίας σε διάφορες περιοχές, όπως στην Κεντρική Ασία, καθώς επίσης και οι σχέσεις της Ρωσίας με κράτη του «άξονα του κακού», όπως έχουν χαρακτηρίσει οι ΗΠΑ χώρες σαν το Ιράν και τη Συρία. Επίσης από τις ΗΠΑ αναμενόταν να τεθούν ζητήματα που αφορούν ακόμα και τις εσωτερικές υποθέσεις της Ρωσίας, όπως το ζήτημα του «εκδημοκρατισμού» της, αλλά και της φύλαξης των ρωσικών πυρηνικών και βιολογικών όπλων. Οχι τυχαία στις παραμονές της συνάντησης ο Αμερικανός γερουσιαστής Τζ. Ροκφέλερ δήλωσε πως τα μισά ρωσικά πυρηνικά όπλα έχουν εξαφανιστεί από τις αποθήκες και μπορεί να βρίσκονται στα χέρια των τρομοκρατών.
Οι επόμενοι μήνες θα δείξουν σε τι συμφώνησαν και σε τι όχι οι δύο πρόεδροι. Εκεί όμως που ήδη επικεντρώνεται το ενδιαφέρον δεν είναι βέβαια οι κοινές πρωτοβουλίες τους για τη μελέτη των τσουνάμι στον Ινδικό Ωκεανό, ούτε για το AIDS στις «τρίτες χώρες» ή για την από κοινού κατάκτηση της Σελήνης. Την προσοχή τραβούν η μόνη συμφωνία, που υπογράφτηκε (από τους υπουργούς Εξωτερικών) και η δήλωση για τις τρεις κοινές πρωτοβουλίες των δύο χωρών το επόμενο διάστημα.
Η συμφωνία αφορά τον αμοιβαίο έλεγχο για την παραγωγή και διάθεση των μεταφερόμενων πυραυλικών συστημάτων. Οι δυο πλευρές, που είναι οι μόνες σήμερα που έχουν τεχνολογική δυνατότητα κατασκευής τέτοιων πυραυλικών συστημάτων, στο όνομα της ασφάλειας και της καταπολέμησης της τρομοκρατίας, συμφώνησαν να ανταλλάξουν πληροφορίες για τη διάθεση αυτών των φορητών συστημάτων. Ακόμη δεν είναι ξεκάθαρο τι συνέπειες θα έχει αυτή η συμφωνία στην εξαγωγή κυρίως των ρωσικών πυραυλικών συστημάτων προς άλλες χώρες.
Οι τρεις «πρωτοβουλίες» τις οποίες οι δύο πρόεδροι δεσμεύτηκαν να προωθήσουν το επόμενο διάστημα αφορούν τα πυρηνικά όπλα κι εγκαταστάσεις, τη συνεργασία στον ενεργειακό τομέα και την ένταξη της Ρωσίας στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου (ΠΟΕ).
Ο Αμερικανός πρόεδρος, όπως επίσης αναμενόταν, έθιξε στη συνάντηση και το ζήτημα της δημοκρατίας στη Ρωσία. Κατά ομολογία του αυτό το έκανε σε φιλική βάση και με τακτ. Το ίδιο προσεκτικά ο Πούτιν φρόντισε να μη θυμίσει το Γκουαντανάμο στο «δάσκαλο της δημοκρατίας», κι αφού έδωσε τις πρέπουσες δικαιολογίες και δημόσιες εγγυήσεις, πως η Ρωσία δε θα γυρίσει στον «απολυταρχισμό», σημείωσε ότι θα λάβει υπόψη του και κάποιες «συγκεκριμένες παρατηρήσεις» του «φίλου Τζορτζ».
Ολη αυτή η υποκριτική συζήτηση των δύο ηγετών δεν μπορεί, για όσους έχουν μάτια, να κρύψει την ένταση και τους ανταγωνισμούς των δύο «συμμάχων» στα πλαίσια βέβαια του συστήματος της ιμπεριαλιστικής «πυραμίδας». Ετσι έγινε γνωστό πως υπήρξε ανταλλαγή απόψεων τόσο για την κατάσταση στο Ιράκ και τη Μέση Ανατολή, αλλά και για τις πρώην σοβιετικές Δημοκρατίες της Κεντρικής Ασίας, όπως και για τη Μολδαβία, όπου στις 6 Μάρτη θα διεξαχθούν βουλευτικές εκλογές. Μάλιστα ο Αμερικανός πρόεδρος κάλεσε Μολδαβία και Λευκορωσία να ενταχθούν, όπως είπε «στο στρατόπεδο των δημοκρατικών χωρών», όπου, ως γνωστόν, ο ίδιος επιδιώκει να παίζει το ρόλο του «διοικητή».
«Τη Ρωσία και τις ΗΠΑ τις ενώνουν μακροπρόθεσμα συμφέροντα, πραγματικά στρατηγικοί στόχοι», είπε ο Πούτιν και σίγουρα αναφερόταν στα κοινά ταξικά συμφέροντα που έχουν οι αστικές τάξεις των δύο χωρών για την εκμετάλλευση της εργατικής τάξης. Ομως όσοι «όρκοι» πίστης και φιλίας κι αν δίνονται από τις παραπάνω ταξικές δυνάμεις είναι γνωστή η «λυκοφιλία» τους, που στηρίζεται στο δίκιο του ισχυρότερου, αλλά και στη διαδικασία του ξαναμοιράσματος της «λείας», κάθε φορά, ανάλογα με την ισχύ και τις προσωρινές συμμαχίες που συνάπτονται. Να γιατί θα πρέπει να είμαστε βέβαιοι πως και μετά από τη συνάντηση της Μπρατισλάβας, ο «μαθητευόμενος» Πούτιν θα φροντίσει και πάλι να βγάλει «γλώσσα» στο «δάσκαλό» του, μόλις αυτός του γυρίσει την πλάτη. Οπως κι ο «δάσκαλος», θα συνεχίσει, παρά τις δεσμεύσεις και τις συμφωνίες, να επιδιώκει την άσκηση καθηκόντων παγκόσμιου εισαγγελέα, δικαστή κι εκτελεστή!
Εως ότου οι λαοί συνειδητοποιήσουν τη δύναμή τους και τους στείλουν στο «ταμείο ανεργίας», βάζοντας τέλος τόσο στην κοινή αντιλαϊκή «στρατηγική» τους, όσο και στις επικίνδυνες για την ειρήνη και την ανθρωπότητα, «κόντρες» τους!