Μερικές γενικές εκτιμήσεις
για τα κομματικά ντοκουμέντα
Α. ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ
Η πρώτη αφετηριακή διαπίστωση που μπορεί να διατυπωθεί και που αβίαστα προκύπτει από μια πρώτη ανάγνωση και των τριών κομματικών ντοκουμέντων, που η ΚΕ του Κόμματος έθεσε σε κυκλοφορία και στη διάθεση, όχι μόνο των κομματικών μελών, αλλά και όλου του ελληνικού λαού, καθώς και όλων των καλοπροαίρετων αντιπάλων μας, είναι ότι τα ντοκουμέντα αυτά, με τη σημερινή και τελική τους μορφή που θα πάρουν στο Συνέδριο του Κόμματος, μοσκοβολούν και εκφράζουν την επιστημονική κοσμοθεωρία μας, του Μαρξισμού - Λενινισμού και του Προλεταριακού Διεθνισμού. Και, φυσικά, αυτά προοιωνίζονται σίγουρη, προσεχή και μελλοντική, αισιόδοξη και ελπιδοφόρα πορεία του Κόμματος, του επαναστατικού εργατικού και λαϊκού κινήματος στην πατρίδα μας. Αλλά και σημαντική βοήθεια στο Κομμουνιστικό και Εργατικό Κίνημα της Ευρώπης και, γιατί όχι, και πέρα από αυτή. Οι διεθνείς συσκέψεις, που έχει οργανώσει το Κόμμα, συνηγορούν και βοηθούν προς αυτή την κατεύθυνση.
Ωστόσο, οι επιμέρους κυριότερες διαπιστώσεις, που συνηγορούν γι' αυτή τη γενική και αναμφισβήτητη διαπίστωση, είναι οι εξής:
1. Τα ντοκουμέντα υπερασπίζονται την επιστημονική κοσμοθεωρία του Μαρξισμού - Λενινισμού και του Προλεταριακού Διεθνισμού.
2. Επιφέρουν ένα συντριπτικό χτύπημα στο Δεξιό Οπορτουνισμό και Αναθεωρητισμό.
3. Εκφράζουν το επιστημονικό ταξικό κριτήριο του Μαρξισμού, το οποίο προωθούν έως και την κοινωνική, πολιτική και ηθική ρήξη με τον ιμπεριαλισμό και τα εγχώρια φερέφωνά του.
4. Αναδεικνύεται η διαπίστωση της βασικής αντίθεσης της ελληνικής κοινωνίας, που σήμερα στη χώρα μας εκφράζεται με την αντίθεση μεταξύ του ιμπεριαλισμού και της ολιγαρχίας, από τη μια μεριά, και όλου του εργαζόμενου λαού, από την άλλη. Αντίθεση, που λύνεται οριστικά με την παρουσία του αντιιμπεριαλιστικού μετώπου και την προοπτική του Σοσιαλισμού.
5. Υπερασπίζονται τη Μαρξιστική - Λενινιστική Θεωρία της Σοσιαλιστικής Επανάστασης και τη Δικτατορία του Προλεταριάτου σαν μεταβατικό στάδιο από τον Καπιταλισμό στο Σοσιαλισμό.
6. Υπερασπίζονται τη Μαρξιστική - Λενινιστική Στρατηγική και Ταχτική κατά τη διεξαγωγή της Ταξικής Πάλης στο σημερινό στάδιο της Επανάστασης.
7. Υπερασπίζονται τον Προλεταριακό Διεθνισμό σαν απαραβίαστη προϋπόθεση και όρο για την ανασύνταξη και ανάπτυξη του Παγκόσμιου Εργατικού και Κομμουνιστικού Κινήματος.
8. Τα ντοκουμέντα υπερασπίζονται τις Λενινιστικές Αρχές συγκρότησης, λειτουργίας και δράσης του Κόμματος Νέου Τύπου.
9. Τα Ντοκουμέντα εκφράζουν τις βασικές Νομοτέλειες του Καπιταλισμού, όπως το Γενικό Νόμο της Γενικής Συσσώρευσης του Πλούτου και της Εξαθλίωσης, το Νόμο της Ανισόμετρης Ανάπτυξης των Χωρών του Καπιταλισμού κλπ.
10. Τα Ντοκουμέντα αναλύουν, έστω και όχι πολύ εκτεταμένα, το όλο πρόβλημα του Μάαστριχτ και τις συνέπειες για τη χώρα μας.
11. Τα Ντοκουμέντα κάνουν ανεπαρκείς όμως αναφορές στις Σοσιαλιστικές Νομοτέλειες, που είναι θεωρητικός και πολιτικός μπούσουλας για την απαρχή οικοδόμησης του Σοσιαλισμού σε μια χώρα.
12. Τα Ντοκουμέντα φωτίζουν το πρόβλημα της Στρατηγικής για την από δω και πέρα πορεία του κομμουνιστικού κινήματος στη χώρα μας και σωστά προσδιορίζουν το χαρακτήρα του αντιιμπεριαλιστικού σταδίου, καθώς και τη μετεξέλιξή του σε σοσιαλιστικό, της ενιαίας επαναστατικής διαδικασίας για την ανατροπή του Καπιταλισμού και την εγκαθίδρυση του Σοσιαλισμού.
- Και εδώ σωστά επισημαίνεται ότι ηγεμόνας, σε όλη αυτή την επαναστατική διαδικασία, θα πρέπει να είναι το Προλεταριάτο.
13. Ακόμη, σωστά απαντάνε τα Ντοκουμέντα στο βασικό, στρατηγικό πρόβλημα των συμμαχιών του ΚΚΕ με τις άλλες πολιτικές δυνάμεις, ότι σήμερα στη χώρα μας υπάρχουν δύο Πολιτικές ή Στρατηγικές. Η μια, του ΚΚΕ που υπερασπίζεται τα συμφέροντα των εργαζομένων και όλων των λαϊκών στρωμάτων, άρα της μεγάλης συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού, και η οποία πολιτική, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, προσπαθεί να απεγκλωβίσει τη χώρα μας μέσα από αγωνιστικές ταξικές διαδικασίες από το βρόχο της εξάρτησης όλων των διεθνών μονοπωλιακών οργανισμών (ΕΟΚ, Μάαστριχτ, ΝΑΤΟ, ΓΚΑΤΤ, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, κλπ, κλπ.). Και από την άλλη, όλα τα άλλα Κόμματα που είναι εγκλωβισμένα στην ή στις πολιτικές των ιμπεριαλιστικών πολυσχιδών Οργανισμών και εκφράζουν τα κελεύσματά τους εδώ στη χώρα μας, φυσικά με κάποιες παραλλαγές, φραστικές κυρίως, χωρίς να θίγουν την πολιτική υποτέλειας που διακρίνει την πολιτική τους. Επομένως, με αυτές τις πολιτικές δυνάμεις δεν μπορεί να έχει καμιά σχέση, τόσο ο χαρακτήρας του ΚΚΕ, όσο και η ταξική επαναστατική στρατηγική του, η οποία αποβλέπει, όχι στη διαχείριση ή τον εξωραϊσμό του καπιταλισμού και ιμπεριαλισμού, αλλά στην ανατροπή του και την εγκαθίδρυση του Επιστημονικού Σοσιαλισμού.
Συνεπώς τις συμμαχίες μας πρέπει να τις αναζητήσουμε μέσα στο ανερχόμενο εργατικό και λαϊκό επαναστατικό κίνημα και όχι στις ηγεσίες των αστικών και μικροαστικών κομμάτων, τις θεραπαινίδες αυτές του Μάαστριχτ και της ΕΟΚ και των Ευρωπαϊκών και Διεθνών Μονοπωλίων.
ΜΕΡΙΚΕΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ ΚΑΙ ΥΠΟΔΕΙΞΕΙΣ
Για τη βελτίωση των Ντοκουμέντων, θεωρώ ότι είναι χρήσιμο να προσεχτούν τα πιο κάτω βασικά σημεία:
1. Και στα τρία Ντοκουμέντα, συνεχώς μπερδεύεται η εννοιολογία του Μαρξισμού - Λενινισμού. Αλλοτε αναφέρεται σαν Θεωρία, που δεν ευσταθεί και άλλοτε σαν Κοσμοθεωρία που πραγματικά είναι. Ενώ ο Μαρξισμός, σύμφωνα με τον Λένιν, δεν είναι απλώς Επιστήμη, αλλά η μόνη Επιστήμη της εποχής μας. Αρκεί ο Υλισμός του να επιβεβαιώνεται περιοδικά με βάση τις τελευταίες ανακαλύψεις των Φυσικών Επιστημών.
2. Το ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ πρέπει να συμπεριληφθεί σε ένα ενιαίο κεφάλαιο, όπου θα περιληφθούν και όλες οι δεκάδες μικρές αναφορές του, που βρίσκονται διάσπαρτες σε όλα τα κείμενα. Αλλά θα μπουν στο κεφάλαιο αυτό και αναφορές για τους κινδύνους του Ιδεολογικού Μετώπου. Για τον Δεξιό Αναθεωρητισμό, που τόσο ακριβά τον πληρώσαμε και ωστόσο δεν ξοφλήσαμε ακόμα. Για τον κακοήθη "αριστερό Σεχταρισμό" που τον πληρώνουμε συνεχώς, για τον "Φιλελευθερισμό", και για την αμαρτία της Νεολαίας και των πάλαι ποτέ Νέων Στελεχών, τον Αβαγκαρντισμό που μας κουβάλησαν τα απαρχαιωμένα πια, και τότε Νέα, Στελέχη της "Γενιάς του Πολυτεχνείου".
Επίσης, στο ιδεολογικό Μέτωπο πρέπει να ξεκαθαριστεί η προτεραιότητα του Μαρξισμού από τον Επιστημονικό Σοσιαλισμό. Αφού για τον Επιστημονικό Σοσιαλισμό (τρίτο βασικό συστατικό του Μαρξισμού κατά τον Λένιν), ισχύει και επιβεβαιώνεται η επιστημονική αναγκαιότητα σήμερα με τη συνεχή παρουσία της μαρξιστικής πολιτικής του Κόμματος στην ελληνική πραγματικότητα. Ενώ για τον Μαρξισμό, το πρόβλημα μετατίθεται εκτός της επικαιρότητάς του, την οποία τεκμηριώνουμε απριόρι με βάση τα δεδομένα των Ενγκελς και Λένιν, από τα αντίστοιχα φιλοσοφικά έργα τους, στην επιστημονική διαχρονικότητά του, η οποία καλύπτει επιστημονικά και την επικαιρότητά του. Και την οποία δεν έχουμε επιβεβαιώσει επιστημονικά, όπως ανέφερα και πιο πάνω. Παρά το γεγονός ότι το μεγάλο μας ατού σήμερα είναι η αποδεδειγμένη επιστημονική δύναμη του Μαρξισμού, την οποία πρέπει συνεχώς να αποδεικνύουμε και να ανανεώνουμε.
Εδώ πρέπει να πω, πόσο σχεδόν ανύπαρκτη είναι στο Κόμμα η επιστημονική έρευνα, προς την κατεύθυνση αυτή. Το αδύνατο σημείο στο ζήτημα αυτό είναι ότι μέχρι χτες δεν είχαμε ούτε στο ΚΜΕ Τμήμα Φιλοσοφικής και Ιδεολογικής Ερευνας και ας είχαμε αρκετούς ειδικούς ερευνητές για να το πλαισιώσουν. Και το πιο άσχημο είναι ότι δεν έχουμε ακόμη Κομματική Οργάνωση Ερευνητών, που θα μπορούσε να γίνει η Ψυχή της ερευνητικής αυτής δουλιάς στο Κόμμα και στο ΚΜΕ.
3. Στο Ιδεολογικό Μέτωπο πρέπει να συμπεριληφθεί σαν ξεχωριστό ολόσωμα τμήμα, έστω του Κεφαλαίου αυτού, για τον Πολιτισμό. Οι αναφορές στον Πολιτισμό δεν είναι επαρκείς ούτε προσεγγίζουν το πρόβλημα σφαιρικά και ικανοποιητικά.
Η ΚΕ δε χρησιμοποίησε τις δυνατότητες της Αχτίδας Διανοουμένων και Καλλιτεχνών, αφού δεν υπήρχε άλλο συγκροτημένο κατάλληλο κομματικό όργανο, για την προώθηση της σοβαρής αυτής Ιδεολογικής δουλιάς του Κόμματος. Ενώ παράλληλα εγκαταλείφθηκε και ο τομέας της Ιδεολογικής Μαρξιστικής Αισθητικής, αφήνοντας εντελώς αφρούρητο τον Σοσιαλιστικό Ρεαλισμό στον κάθε ελεύθερο σκοπευτή της απολίτικης Τέχνης για την Τέχνη.
4. Νομίζω πως για ό,τι αφορά την Οργανωτική Πολιτική του Κόμματος και εδώ πρέπει να υπάρχει αυτοτελές κεφάλαιο με αναφορές στους βασικούς τομείς δουλιάς, με ελλείψεις και αδυναμίες, αλλά κυρίως στα στρατηγικά προβλήματα του Κόμματος, όπως είναι το πρόβλημα της κοινωνικής σύνθεσης κλπ.
5. Στα Ντοκουμέντα πρέπει να ξεκαθαριστεί το στρατηγικό πρόβλημα του ειρηνικού ή μη περάσματος από τον Καπιταλισμό στο Σοσιαλισμό και να φωτιστεί περισσότερο το καθοριστικό ζήτημα της Δικτατορίας του Προλεταριάτου σαν η ανώτερη μορφή Δημοκρατίας στην ταξική Κοινωνία.
6. Νομίζω πως χρειάζεται περισσότερο ανάλυση το πρόβλημα της Στρατηγικής μας. Πρέπει να γίνουν περισσότερες αναφορές στον ηγεμονικό ρόλο του Προλεταριάτου στην επαναστατική διαδικασία, στις Συμμαχίες της Εργατικής Τάξης, στον καθορισμό, στις αντίστοιχες φάσεις, του κύριου χτυπήματος και τα άλλα στοιχεία που συγκροτούν το σύνολο της Στρατηγικής και Ταχτικής μας στην κάθε περίοδο της Επανάστασης.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ
Συγγραφέας - Ερευνητής του ΚΜΕ