Η απόφαση του υπουργού Πολιτισμού να δώσει το Ηρώδειο για μια επίδειξη μόδας, παρά τις αντιδράσεις των αρχαιολόγων, αντανακλά, όχι μόνο μια εκφυλιστική πολιτική στον τομέα του πολιτισμού, αλλά και μια γενικότερη υπαγωγή των πάντων, ακόμη και των αρχαιολογικών χώρων, στη λογική και τους νόμους της αγοράς και του κέρδους. "Πωλούνται όλα", αυτό είναι το μήνυμα που εκπέμπει η κυβέρνηση, με την απόφαση να δοθεί ένα ιστορικό αρχαίο θέατρο για τις ανάγκες μιας επίδειξης ρούχων. Εκ των υστέρων, βέβαια, η ηγεσία του υπουργείου Πολιτισμού προσπάθησε να επενδύσει με αστεία επιχειρήματα την απόφασή της. Επιχειρήματα, που, στο τέλος, ενισχύουν την αντίληψη της πλήρους εμπορευματοποίησης της τέχνης, του πολιτισμού, αλλά και της ίδιας της ιστορίας αυτού του τόπου.
Υποστηρίχτηκε από τον υπουργό Πολιτισμού ότι και η μόδα είναι μια πολιτιστική έκφραση και ότι η συγκεκριμένη εκδήλωση δε θα είναι μια απλή επίδειξη μόδας, αφού θα επενδυθεί με μουσική και χορογραφίες. Η άποψη αυτή βρήκε υποστηρικτές και ανθρώπους της τέχνης και των μέσων ενημέρωσης, που, μάλιστα, της έδωσαν μια επιπλέον διάσταση, σημειώνοντας ότι δεν μπορεί να δίνεται το Ηρώδειο για συναυλίες με μπουζούκια και να μην δίνεται σε έναν σχεδιαστή μόδας παγκοσμίως καταξιωμένο, προκειμένου να δείξει τη δουλιά του. Πριν σταθούμε στις απόψεις αυτές που υπονομεύουν πάγιες πολιτιστικές αξίες, σημειώνουμε ότι δεν υποστηρίζουμε πως μέχρι σήμερα το Ηρώδειο δόθηκε σωστά σ' όσους δόθηκε, όπως δεν υποστηρίζουμε ότι σωστά δε δόθηκε σ' όσους δε δόθηκε, γιατί στο παρελθόν είχαμε περιπτώσεις που δε δόθηκε σε μεγάλους καλλιτέχνες, με κριτήρια κάθε άλλο παρά καλλιτεχνικά. Οπως και δεν υποστηρίζουμε ότι σώνει και καλά το Ηρώδειο και τα άλλα αρχαία θέατρα πρέπει να δίνονται με κάποια προαξιολόγηση του καλλιτεχνικού αποτελέσματος, κάτι που είναι αδιανόητο και μπορεί να κρύβει κινδύνους για την καλλιτεχνική έκφραση.
Αυτό που καθορίζει τη θέση μας στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι πως πρόκειται για μια εκδήλωση καθαρά και μόνο εμπορικού χαρακτήρα. Δεν έχει σημασία, αν συνοδεύεται από μια καλή μουσική και θα στηρίζεται σε μια καλή χορογραφία. Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι ο συγκεκριμένος οίκος μόδας επέλεξε το Ηρώδειο σαν ντεκόρ, λόγω της μεγάλης ιστορικής και καλλιτεχνικής του αξίας, για να προωθήσει τις πωλήσεις των νέων του προϊόντων. Απ' αυτήν την άποψη, δε λέει τίποτα το ότι τα έσοδα της εκδήλωσης θα διατεθούν για το Μουσείο της Ακρόπολης. Αυτή η κίνηση δεν αλλάζει τον εμπορικό χαρακτήρα της εκδήλωσης, αλλά και δεν αναιρεί το γεγονός ότι ο οίκος μόδας προσδοκά σε κέρδη πολλαπλάσια των εσόδων της εκδήλωσης, μέσω της διαφήμισης των προϊόντων του με φόντο το Ηρώδειο και την Ακρόπολη, αφού πιστεύει ότι αυτό το φόντο "πουλάει".
Η απόφαση του υπουργού Πολιτισμού δημιουργεί ένα προηγούμενο για να ανοίξει η πόρτα όλων των αρχαιολογικών χώρων σε τέτοιου είδους δραστηριότητες, προσβάλλοντας βάναυσα και τον πολιτισμό και την ιστορία της χώρας. Πρέπει να συναντήσει την άμεση καταδίκη και την αντίδραση, όχι μόνο των ανθρώπων της τέχνης, αλλά και όλων των πολιτών. Και, βέβαια, ο πιο ασφαλής τρόπος για τη διασφάλιση της πολιτιστικής κληρονομιάς από τέτοιου είδους πολιτικές είναι η ανατροπή αυτών των πολιτικών, που ξεπουλούν σωρηδόν τη δημόσια περιουσία, που κάνουν αλισβερίσι με το παρόν, το μέλλον και το παρελθόν αυτού του τόπου και των ανθρώπων του.